« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫لعنتی، اختلاس به انگلیسی چطوری نوشته می‌شه؟
‫«اگه دارید این رو می‌خونید،
‫موفق شدم یه مشکل دیگه رو از دنیا کم کنم.
‫برای خیلی‌هاتون سواله که چرا جون خودم رو گرفتم.
‫آماده‌ام که اعتراف کنم من از
‫مونته ویستا پوینت با استفاده از ‫صورتحساب‌های جعلی دزدی می‌کردم.
‫به خاطر همسر سابقم لیندزی کرین، ‫که مغز متفکر پشت این ماجرا بود،
‫نتونستم اعتراف کنم.
‫اون اعضا رو گول می‌زد ‫تا برای عمل‌های غیرضروری تروکوس ثبت‌نام کنن
‫و هزینه‌ها رو بالا می‌برد تا مابه‌تفاوتش رو اختلاس کنیم.
‫اگه یکم مرد بودم، جلوش می‌ایستادم.
‫ولی متاسفانه کل زندگیم جسارت نداشتم.
‫جاش.»
‫خیلی این‌کار رو نکردم ولی واقعاً زحمت داره.
‫خیلی اشتها ندارم.
‫خوب نمی‌خوابم.
‫و بیشتر روزهام رو درحال مشاهده هستم،
‫و خیلی عجیبه که اینقدر سریع می‌تونی بفهمی
‫کی نیتـش خیره.
‫خیلی حیفـه که چنین زندگی‌ای رو کوتاه کنی.
‫به هرحال خوشحالم که چنین حسی رو با تو تجربه نمی‌کنم.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت آوامووی را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @AvaMovie_in
‫« بـیـف »
‫« اینجوری می‌مونه ‫و تو هم اطاعت خواهی کرد »
‫گوشی‌هاتون رو بعد از شام بهتون پس میدیم.
‫خانم رئیس می‌خواست شخصاً به همه‌تون خوش‌آمد بگه.
‫ایشون توی محوطه‌ی اجرایی ‫همراه با دکتر کیم منتظرمونـه.
‫این دیگه تهِ وی‌آی‌پی‌ـه، نه؟
‫همیشه می‌خواستم داخل یه شرکت کره‌ای رو ببینم.
‫- لعنتی. ‫- خدای من! حالت خوبه؟
‫دردم گرفت.
‫وای نه، بیچاره. ‫انگار درد داشت.
‫به اندازه کافی گیر آوردم.
‫هی، بگیریدش! سریع!
‫یونیس چه مرگشه؟
‫سلام رفیق!
‫اوضاع چطوره؟
‫خوبی مرد؟
‫دیروقته.
‫نه، می‌دونم. ببخشید.
‫فقط...
‫یه لحظه وقت داری صحبت کنیم؟
‫ایناهاشش.
‫ایول.
‫سلامتی.
‫می‌دونی توی فکر چی بودم؟
‫نظرت چیه جت شخصی رو آتیش کنیم و بریم سئول؟
‫می‌تونی اِیوا رو سوپرایز کنی، ‫چندتا امتیاز مثبت بگیری.
‫آره؟
‫یه سفر ۱۴ ساعته برای گرفتن چندتا امتیاز پیش زنـم؟
‫بیخیال، ما همیشه سفرهای لحظه آخری میریم نه؟
‫« لیندزی: دارن گوشیم رو می‌گیرن. لطفاً جواب بده. »
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫آره. آره فقط...
‫یکم... بعد طلاق بی‌قرار شدم.
‫- درسته. ‫- آره.
‫و...
‫ببین می‌دونی چیه؟
‫باشه باشه.
‫بین خودمون بمونه،
‫فکر کنم لیندزی توی کره با یه مرد جدید آشنا شده.
‫می‌دونم. باید بیخیالش بشم.
‫باید بدونم و بهش افتخار نمی‌کنم،
‫ولی اگه این لطف رو بهم بکنی،
‫حسابی مدیونت می‌شم،
‫رفیق.
‫بذار چندتا تماس بگیرم. جت شخصی رو آماده کنم.
‫آره! ممنون. لطف می‌کنی.
‫تو هم همینطور داداش.
‫بی‌صبرانه منتظرم. ‫فکر می‌کنی چقدر طول بکشه؟
‫نیم ساعت یه ربع دیگه حرکت می‌کنیم؟
‫- تمام تلاشم رو می‌کنم. ‫- باشه.
‫- منتظر باش. منتظر باش. ‫- باشه.
‫خیلی عجیبه. ‫اصلاً کی اینجوری می‌دوئه؟
‫آره، خیلی عجیبه.
‫آستین، تو باهاش صمیمی بودی نه؟
‫اوم...
‫نه، نه خیلی.
‫رابطه‌تون کاملاً حرفه‌ای بود درسته؟
‫آره، رابطه‌ی ساعت ۹ تا ۵. کاری.
‫یه بار توی کلاب، یونیس گفت گرسنه نیست.
‫بعدش دیدم داشت غذا می‌خورد.
‫هیچوقت یادم نمیره. دختر عجیبیـه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫نذاریم یونیس این شام رو خراب کنه.
‫همگی، بفرمایید غذا بخورید.
‫میشه یه کاسه بزرگ برنج و کلی قهوه برام بیارید؟
‫کلی قهوه.
‫آستین، باید همه‌چیز رو امتحان کنی.
‫سرآشپز بهترین توی کره‌ست.
‫اوهوم.
‫مشخصه که حقیقت رو نمیگن.
‫شوهرم خیلی خوشحاله که اینجایید.
‫بدترش نکن. نقشه‌مون هنوز داره جواب میده.
‫آره، باشه.
‫سلامتی، سلامتی.
‫- سلامتی. ‫- سلامتی.
‫سلامتی.
‫لیندزی، شنیدم به خاطر توئه که اِیوا و اشلی اینجان.
‫ممنون که برای تروکوس این همه مشتری جور کردین.
‫خیلی لطف دارید،
‫ولی در واقع اشلی بود که تمام پکیج‌ها رو فروخت.
‫شکسته‌نفسی می‌کنه.
‫لیندزی نصف کلوب رو قانع کرد ثبت‌نام کنن.
‫خفه شو. هردوتون بودید.
‫خانم رئیس، باید اینـا رو تبدیل به چهره‌های تروکوس کنید.
‫این اطراف سرویس بهداشتی هست؟
‫بگو بشینه.
‫جدی.
‫عزیزم، مگه نگفت با یونیس صمیمی بوده؟ ‫نباید دوباره بگردیمش؟
‫باید آروم باشی.
‫دکتر، گوشی دست من نیست.
‫یونیس گذاشتش توی مونتسیتو.
‫می‌تونیم یکی رو بفرستیم پیداش کنه و بفرستتش.
‫گوشی برای من مهم نیست. ‫می‌تونم یه جدیدش رو بخرم.
‫منظورم اینه که اگه گوشی هنوز دست یونیس باشه...
‫...کاملاً به فنا رفتیم! ‫این الان موضوع جدی‌ایـه!
‫دهنت رو ببند و غذات رو بخور.
‫قسم می‌خورم هر هفته یه آیفون جدید داره میاد بیرون. ‫ازش متنفرم. بس کنید دیگه.
‫می‌دونید، استیو جابز و شان پِن روی همین میز شام خوردن.
‫شان پِن؟
‫وای.
‫انگار جی‌بی ناموفق بوده.
‫آره.
‫و الان توی خونه‌ی منه.
‫نه می‌دونم، ولی نمی‌تونی برای بازجویی ‫یا همچین چیزی ببریش؟
‫خب من بودم که اون صورتحساب‌های مشکوک رو فرستادم.
‫نمی‌دونم کی فرستاده بودشون، ولی می‌دونم ‫که جاش با اون دختره مسئول نوشیدنی رابطه داشت،
‫و فکر می‌کنم دختره تحویلش داد.
‫آره.
‫هی، گوش کن. این درست نیست مرد.
‫داره از کلوب دزدی می‌کنه.
‫می‌دونی بعد از تمام کارهایی که ما براش کردیم.
‫شخصاً هر مبلغی لازم باشه به شهرداری میدم ‫تا جلوی این آدم رو گرفته بشه.
‫آره.
‫آره، اگه بیای عالی می‌شه.
‫شاید باهات بیاد کلانتری.
‫باشه، ببینم می‌تونم یکم معطلش کنم. ‫باشه، ممنون کلانتر.
‫زود میام پیشت خب؟ ‫غذای خشک و تشویقیش رو برداشتم.
‫حواست باشه آروم غذا بخوره که بالا نیاره.
‫دیوونگیـه. ‫حودم میام اونجا.
‫باید بهم بگی چه خبره.
‫- نه نه نه. ‫- جاش؟
‫نه نه نه. چیزی نیست. ‫من میام سمتت خب؟
‫همین که مراقبش باشی خیلی لطف بزرگی بهم می‌کنی.
‫حس می‌کنم یه مشکل جدی‌ای هست.
‫نه، چیزی نیست. ‫فقط یه سفر کاری لحظه‌آخری دارم.
‫یه تماس داشتم درمورد یه سری ‫صورتحساب جعلی به اسم مامان. توی دردسر افتادی؟
‫نه، توضیح دادنش الان خیلی طول می‌کشه خب؟
‫ببین اصلاً نمی‌خوام بدونم. ‫نمی‌خوام بدونم.
‫ولی هر ماجرایی هست، باید با دایی لوئیس تماس بگیری
‫و همین‌الان با هواپیما بری هاوانا.
‫یه اتاق اضافه داره. ‫تا هروقت بخوای می‌تونی اونجا بمونی.
‫من...
‫آره.
‫اوم...
‫قول بده میری. ‫اونجا جات امنه خب؟
‫اینم از گوشی‌هاتون.
‫صبح ماشین همینجاست که ببرتتون کلینیک.
‫- بی‌صبرانه منتظرم. ‫- خوب بخوابید.
‫اوه.
‫چندتا نگهبان برای حفظ نهایت امنیت می‌ذارم بمونه.
‫- شب بخیر. ‫- ممنون.
‫بگا رفتیم لیندزی. ‫کاملاً بگا رفتیم.
‫پارک پول‌شوییـش رو انداخته گردن ما.
‫جِی‌بی سعی کرد منـو بکشه و شبیه خودکشی جلوه‌اش بده.
‫صورتحساب‌ها دست پلیسـه. ‫نمی‌تونیم بریم پیش اونـا.
‫به هیچکس نمی‌تونیم اعتماد کنیم خب؟
‫الان دارم با پرواز میام سمتت. همونجا بمون. ‫پارک نباید مشکوک بشه که تو خبر داری.
‫ازت می‌خوام جات امن باشه لیندز. ‫لطفاً مراقب باش. دوستت دارم.
‫سلام با جاشوا مارتین تماس گرفتید...
‫اِیوا.
‫اونجایی؟ اِیوا؟
‫بله؟
‫خدای من. اِیوا. به کمکت نیاز دارم. ‫فکر کنم توی خطر جدی هستیم.
‫پارک داره از کلوب استفاده می‌کنه
‫تا مرگی که توی کلینیک شوهرش اتفاق افتاده رو ‫ماست‌مالی کنه.
‫- وای. ‫- آره.
‫چه بد.
‫ولی نمی‌دونم چه کمکی می‌تونم بکنم،
‫پس اگه می‌شه در نزن...
‫نه اِیوا، ما...
‫آخ اِیوا!
‫ایوا، تو چت شده؟
‫می‌دونستی جاش دزدی می‌کرده؟
‫تمام این مدت می‌دونستی؟
‫دروغ نگو. تازه با تروی حرف زدم. ‫کل کلوب خبر داره.
‫خیلی‌خب.
‫یه لحظه شیطون گولمـون زد بعد تمومش کردیم.
‫پارک داره بیش از حد بزرگش می‌کنه
‫که پولشوییش رو بندازه گردن ما.
‫لطفاً می‌شه با تروی تماس بگیری و ‫بخوای اعضا رو جمع کنه؟
‫واقعاً باید بخوابم. ‫فردا روز بزرگی در پیش دارم.
‫اِیوا.
‫لطفاً. واقعاً به کمکت نیاز داریم.
‫می‌شه فقط به تروی زنگ بزنی؟ رفیقیم دیگه،
‫به تمام کارهایی که جاش براتون کرده فکر کن.
‫خب مجبور بود. کارش همینه.
‫الان... داری جدی میگی؟
‫ببخشید.
‫امروز از نظر احساسی تخلیه شدم.
‫برای همین ترجیح میدم خودم رو قاطی نکنم.
‫- اِیوا... ‫- شب خوبی داشته باشی.
‫نه...
‫فکر کنم فردا با یه ماشین جدا برم کلینیک.
‫آخ!
‫نمی‌شه.
‫سعی کن روی صندلی توالت حالت اسکوات بشینی.
‫می‌دونی خوردنش خیلی هوشمندانه بود.
‫حرف نزن. ‫داری بدترش می‌کنی.
‫فقط می‌خوام کمک کنم.
‫حداقل درست حدس زدم.
‫- گفتم کره‌ایـا یه برنامه‌ای دارن. ‫- لعنتی.
‫می‌بینمش. فلش رو می‌بینم.
‫خوبه.
‫به خاطر اسکوات بود؟
‫سلام یونیس، منم.
‫فلش دستمه. فقط بهم زنگ بزن و بگو کجا برم.
‫امیدوارم جات امن باشه.
‫خوب شد مثل من اون همه دسر سفارش ندادی.
‫باورم نمی‌شه واقعاً این اتفاق داره می‌افته.
‫می‌دونم درموردش می‌شنویم و این‌جور اتفاقات می‌افته،
‫ولی باورم نمی‌شه واقعاً داره اتفاق می‌افته.
‫منظورم رو می‌فهمی؟
‫ببخشید زیادی واکنش نشون دادم.
‫واقعاً فکر کردم داشتی بهم خیانت می‌کردی.
‫و می‌دونم مدام این‌کار رو می‌کنم و بهتر می‌شم.
‫یه برنامه مدیتیشن دانلود کردم و...
‫من دیگه عاشقت نیستم.
‫قسم می‌خورم هیچوقت بهت خیانت نکردم،
‫ولی چند ماه اخیر
‫باعث شد دید جدیدی به همه‌چیز پیدا کنم.
‫داشتیم بهتر می‌شدیم.
‫اَش توی بیمارستان رفتی سر گوشی من ‫و درموردش دروغ گفتی.
‫سگ رئیس‌مون رو کُشتی و درموردش دروغ گفتی.
‫اصلاً نمی‌خوام بدونم دیگه چه چیزهایی رو ازم مخفی کردی.
‫خب قراره بچه‌دار بشیم پس...
‫پس شرمنده که قراره با کسی که ‫اینقدر ازش متنفری بچه‌دار بشی.
‫خدای من.
‫آره.
‫قراره مامان بابا بشیم؟
‫اگه بخوایم آره.
‫یه جنین حیات‌پذیر داریم.
‫- جواب نده. ‫- مجبورم.
‫باید مطمئن بشم جاش امنـه.
‫- نه مجبور نیستی. ‫- چرا مجبورم.
‫من عاشق یونیس‌ام.
‫چی؟
‫نه نه نه فکر می‌کنی عاشقشی.
‫ولی... برای دونستنش خیلی زوده.
‫ببین، حداقل تو مشکلات من رو می‌دونی، ‫و منم مشکلات تو رو می‌دونم خب؟
‫از کجا می‌دونی مشکلات اون بهتره؟
‫از کجا می‌دونی همین چرخه رو با اون هم تکرار نمی‌کنی؟
‫گوش کن، گوش کن.
‫ما یه چیزی رو داریم که پارک واقعاً می‌خواد.
‫و اگه این رو تحویل بدیم،
‫هرچیزی بخوایم رو می‌تونیم داشته باشیم.
‫می‌تونی یه لحظه چشمات رو ببندی
‫و فقط ده سال دیگه خودمون رو تصور کنی
‫با یه بچه کوچولوی فوق‌العاده که مال خودمونـه؟
‫لبخند تو رو داره.
‫چشم‌های من رو.
‫و خیلی بامزه‌ست.
‫و خونه‌ی خودمون رو داریم با حیاط خودمون،
‫می‌تونی پرتاب توپ فوتبال رو یادش بدی.
‫و یکشنبه‌ها قبل بازی من ساندویچ گوشت درست می‌کنم.
‫آستین
‫ما الان دیگه می‌دونیم دنیا چطوری کار می‌کنه.
‫می‌دونیم چقدر سختـه.
آوا‌مــووی
‫لبخند من رو داره؟
‫آره!
‫و شوخ‌طبعی تو و...
‫قلب مهربونت.
‫و اگه این رو به پارک بدیم می‌تونه ‫۹ ماه دیگه پیشمون باشه.
‫ولی اگه تحویلش ندیم، کی می‌دونه؟
‫با چشم‌های خودمون دیدیم.
‫کل پول‌های دنیا رو داره. ‫می‌تونه نابودمون کنه.
‫اون‌وقت برای چی کار درست رو انجام دادیم؟
‫می‌تونی فقط...
‫می‌تونی تا صبح بهش فکر کنی؟
‫لطفاً؟
‫اگه صبح همچنان نظرت اینقدر قطعی بود، ‫مستقیم میریم سراغ پلیس.
‫قول میدم.
‫باشه.
‫تا صبح بهش فکر می‌کنم.
‫با لیندزی تماس گرفتید. لطفاً پیغام بذارید.
‫لیندزی، من تازه فرود اومدم.
‫الان دارم میام سمتت خب؟
‫مستقیم میام هتلت.
‫فقط به محض اینکه پیغامم رو گرفتی تماس بگیر لطفاً.
‫دوستت دارم. خدافظ.
‫هی!
‫هی. خالیه؟ می‌تونم؟ باشه.
‫نه! هی! وایسا!
‫کجاست اَش؟
‫چی‌کار کردی؟
‫چی شده؟
‫همه‌چیز مرتبه؟
‫فلش رو گذاشتم اینجا. کجاست؟
‫نمی‌دونم. من نزدیکش هم نشدم.
‫هیچکس دیگه‌ای اینجا نیست. بدش ببینم.
‫آستین.
‫به جون بچه‌ی متولد نشده‌مون نمی‌دونم کجاست.
‫کل شب رو خواب بودم. ‫خیلی پرواززده بودم.
‫کیر توش.
‫شاید دیشب یکی قایمکی اومده توی اتاق.
‫یه بار توی مسافرخونه بودم و ‫نظافتچی همین‌جوری اومد داخل.
‫آستین.
‫اون خیلی قدرتمنده.
‫به راحتی نابود نمی‌شه.
‫پس باید چی‌کار کنیم؟
‫هوم؟
‫کار خاصی نمی‌تونیم بکنیم. ‫می‌تونیم از هتل بپرسیم،
‫ولی کی می‌دونه؟ شاید اون‌ها رو هم خریده.
‫فقط می‌تونیم تظاهر کنیم همه‌چیز عادیـه
‫و زنده برسیم خونه.
‫الو؟
‫صبح بخیر.
‫خانم رئیس خواستن بهتون اطلاع بدم که بهترین نگهبان‌هاشون
‫الان منتظرتون هستن که به کلینیک تروکوس ببرنتون.
‫جسد یه کره‌ای زیر مالچ خونه‌ی من دفن شده.
‫فکر نمی‌کنم هیچکدوممـون همچین برنامه‌ای داشتیم ‫درسته؟
‫یه مانع مشترک داریم. بیاید با هم کار کنیم خب؟
‫آقای مارتین، جرم‌هایی که مرتکب شدید خیلی جدی هستن. ‫هیچ معامله‌ای نمی‌شه انجام داد.
‫نه همیشه می‌شه معامله کرد.
‫همیشه می‌شه معامله کرد.
‫به کلوب نیاز دارید تا مرگ توی تروکوس رو مخفی کنید درسته؟
‫من رسماً مدیر اون کلوب هستم.
‫فکر کردید بعد از اینکه از شر من خلاص بشید ‫هیچ مشکلی براتون پیش نمیاد؟
‫یه سری سرنخ باقی می‌مونه.
‫هروقت با افراد کار کنید، همیشه یه سرنخی باقی می‌مونه.
‫پس بذارید کمکتون کنم سرنخ‌ها رو از بین ببریم. ‫من سرنخ‌ها رو براتون از بین می‌برم.
‫اون مرگ به دلیل یه بیماری زمینه‌ای اتفاق افتاده،
‫که گهگاهی در عمل‌های انتخابی اتفاق می‌افته،
‫برای همین بیمارها قبل از عمل فرم رضایت پر می‌کنن.
‫دوباره دارن اعتراض می‌کنن.
‫این اعتراض‌ها همیشه ترافیک درست می‌کنن، لعنتی.
‫برای همین گفتم از مسیر طولانی‌تر بریم، دکتر.
‫آره خب.
‫اون احمق‌ها رو ببینید.
‫فکر می‌کنن این شرایط رو تغییر میده؟
‫به هرحال همه‌چیز از بالا دستکاری شده.
‫درسته؟
‫ولی توهم دموکراسی لازمـه.
‫می‌دونم. ‫کیه که ندونه؟
‫می‌دونم ولی کلافه کننده‌ست...
‫اوه!
‫وایسا ببینم. اون هه‌می نیست؟ هه‌می؟
‫کجا؟
‫اونجا اونجا... هه‌می هه‌می!
‫اونجا چی می‌خواد؟ کار رو پیچونده؟
‫فکر نکنم خودش باشه.
‫هه‌میـه. ممه‌هاش رو ببین...
‫من اون ممه‌ها رو ساختم!
‫از صد متری می‌تونم تشخیصشـون بدم!
‫خب این حوزه تخصصی من نیست.
‫این کونی می‌خواد فرار کنه!
‫خوبی؟ خوبی؟
‫این دیوث... داره فرار می‌کنه..
‫هی مشت بزن! ‫بهم مشت بزن!
‫- مشت! ‫- مشت؟
‫گوشیم رو نیاز دارم.
‫یه سری عکس هست که می‌خوام به دکتر نشون بدم.
‫- خیلی متاسفم خانم. ‫- چیز عجیبی نیست.
‫خانم می‌تونید با کامپیوترهای ما هر عکسی رو بخواید پیدا کنید.
‫منع استفاده از گوشی سیاست شرکتـه.
‫می‌شه فقط گوشیم رو بدید؟ لعنتی!
‫تا دوستتـون لباسش رو عوض می‌کنه، شما هم راحت باشید.
‫خیلی ممنون.
‫دوستمـون مدلش این‌جوریـه.
‫و عکس‌هایی که توی گوشیشـه توی اینترنت نیست.
‫عکس‌های جلوه‌های ویژه زاغ مقلد بخش اول نسخه بلوری.
‫آخه کیـه که نخواد شبیه جنیفر لارنس باشه نه؟
‫بفرمایید قهوه. شکر و ترکیب شیر و شکر هست.
‫زود برمی‌گردم.
‫ممنون.
‫سلام.
‫اتاقتـون آماده‌ست.
‫- از دستم عصبانی‌ای؟ ‫- چی؟
‫من یه فلش دست نزدم.
‫می‌دونم.
‫فقط می‌خوام برم خونه.
‫پنجره اتاق رختکن باز نمی‌شه.
‫لباست رو کامل عوض نکردی.
‫نه، معلومه که کامل عوض نکردم خنگول.
‫می‌دونی که واقعاً برای عمل زیبایی نیومدیم.
‫باید یه راه خروج از اینجا پیدا کنیم.
‫- الان دردسر درست نکنیم. ‫- چرا اینقدر آرومی؟
‫شما دوتا چتون شده؟
‫هیچی.
‫فقط باید جلب‌توجه نکنیم و ‫کاری که قرار بوده رو انجام بدیم.
‫چه زری داری می‌زنی؟
‫همه‌جا پر آدم‌های مسلحـه.
‫اینجان که ازمون محافظت کنن. ‫آستین، می‌تونی ازم حمایت کنی لطفاً؟
‫آستین.
‫- آستین. ‫- هوم؟
‫هی، هی.
‫خب این‌جوریـه که...
‫ازدواج اول عاشق همدیگه‌اید.
‫ولی در نهایت، لذت بردن از زندگی مهمتر می‌شه.
‫برای همین توی ازدواج دومت...
‫...دنبال این نیستی که عاشق یکی بشی.
‫دنبال اینی که با یکی عاشق زندگی بشی.
‫خانم رئیس پارک توی قرار اولمـون این رو بهم گفت.
‫و اون موقع...
‫...فکر کردم شاید درست بگه.
‫البته الان می‌فهمم...
‫...این دیدگاه به خاطر رفاه کور شده.
‫کاملاً بی‌خبر.
‫برای اون‌ها زندگی...
‫چطوری بگم...
‫یه معشوق... بخشنده، دلپذیر و مودبـه؟
‫برای اونا این‌جوریـه.
‫ولی این چهره واقعی عشق نیست.
‫پول و قدرت یه ماسک روش می‌ذارن.
‫ولی اگه ماسک رو برداری...
‫...چشم‌هاش خیلی سردن. ‫اینقدر که نمی‌تونه سردتر باشه.
‫چهره‌ای که منتظر مرگتـه.
‫ولی...
‫...زندگی همیشه چهره حقیقیش رو نشون میده.
‫برای یه میلیاردر یا هرکسی این واقعیت داره.
‫و وقتی اون زمان برسه چی؟
‫ها؟
‫اگه خانم رئیس پارک با من ازدواج کرد ‫چون عاشق زندگی بود نه من...
‫...وقتی زندگی بهش خیانت کنه چی میشه؟
‫فکر می‌کنی تو باشی چی‌کار می‌کنی؟ ها؟
‫تو باشی چی‌کار می‌کنی؟
‫اوم.
‫نمی‌دونم. واقعاً نمی‌دونم.
‫شاید این آزمون واقعی این زندگیـه، ‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫حس می‌کنم دارم محک زده می‌شم.
‫کنار همدیگه می‌ایستیم بدون اینکه ‫هیچوقت عشق واقعی رو دریافت کنیم.
‫با این حال به زندگی کردن با همدیگه ادامه میدیم.
‫باید به زندگی ادامه بدیم... خود این محک نیست؟ ‫حرف من اینه.
‫به هرحال با گم شدن گوشی دیر یا زود اون علیه من می‌شه.
‫برای همین قبل از اینکه اتفاق بیفته ‫فکر کردم پیش‌دستی کنم و با مقامات همکاری کنم.
‫اون‌موقع شاید جرمم کمتر بشه، حتی یه کوچولو. ‫حرفم اینه.
‫فهمیدی؟
‫قطعاً کلمات سرد و همسر رو گفت.
‫و فکر کنم کلمه‌ی سوپ رو شنیدم.
‫پس شاید خانم رئیس می‌خواد یه جور ‫سوپ کره‌ای گازپاچو درست کنه.
‫معلومـه. موضوع شامـه.
‫می‌تونی بهش بگی ما هیچ محدودیتی توی رژیم غذایی نداریم.
‫- فکر نکنم... ‫- آره نه نه.
‫غذا. شام. ‫همه‌چیز می‌خوریم.
‫ای خدا، بکش منـو.
‫منظورم...
‫یه جوری رفتار کردی انگار کره‌ای سلیس صحبت می‌کنی، ‫چه مرگته؟
‫باشه، اینجا رو ببین.
‫منظورم... پلیسـه.
‫آره؟ پلیس.
‫- گفت پلیس. ‫- اوه!
‫میگم خانم رئیس پارک رو دستگیر کنیم.
‫دستگیر...
‫پلیس چی؟
‫به انگلیسی دستگیر چی میشه؟
‫دستگیر...
‫دارم میگم پلیس.
‫دوباره گفت پلیس.
‫و میگم... دستگیر کنیم.
‫پلیس اوه اوه اوه! ‫دستگیر! دستگیر!
‫- دستگیر! ‫- برای دستگیری پارک کمک می‌کنه!
‫- دستگیری پارک. ‫- آره!
‫با پلیس همکاری می‌کنه. ‫خداروشکر.
‫خدای من.
‫عزیزم
‫لعنتی.
‫لعنتی! بدو! برید!
‫لعنتی
‫مراقب باشید.
‫لعنتی! لعنتی!
‫خدای من!
‫خیلی‌خب.
‫- اِیوا! ‫- اِیوا!
‫اِیوا پاشو! اِیوا اِیوا سریع پاشو!
‫برید برید برید!
‫باید از اینجا بزنیم بیرون!
‫اگه خانم رئیس پارک بگیرتتون ‫اینقدر بازجوییتـون می‌کنه تا خون بالا بیارید.
‫به بقیه شلیک نکنید!
‫خانم رئیس می‌خواد زنده برشون گردونیم!
‫آستین! خدای من! خوبی؟
‫یالا!
‫فقط باید حواس نگهبان‌ها رو پرت کنیم تا بریم اون‌طرف.
‫امکان نداره. ‫مستقیم دارن میان سمتمـون.
‫این رو داشته باشید.
‫قرار نیست این رو داشته باشم. ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫پرتش می‌کنم اون طرفشـون ‫اون طرف رو نگاه می‌کنن ما هم فرار می‌کنیم.
‫به همین راحتی.
‫- مطمئنی می‌تونی اونقدر دور پرت کنی؟ ‫- معلومه که می‌تونم.
‫عزیزم من بهت باور دارم ولی اگه نتونی می‌کُشنمـون.
‫نگهبان گفت بهمون شلیک نکنن. ‫به دلایلی ما رو زنده می‌خواد.
‫نگهبان گفت؟
‫یه لحظه هم به زبان کره‌ایت اعتماد ندارم.
‫باید یه راه دیگه باشه.
‫کیر توش.
‫برو برو برو!
‫لیندزی هی!
‫لیندزی منم!
‫خدای من لیندزی!
‫هی لیندزی!
‫شوهر دومم همیشه می‌گفت،
‫عشق یعنی به طرف مقابلت نسبت به خودت اولویت بدی.
‫ولی به محض اینکه دنیای میای ‫برای شیر مامان گریه می‌کنی.
‫به اون اهمیت نمیدی.
‫فقط به خودت اهمیت میدی.
‫لیندزی لیندزی!
‫شاید چند باری به بقیه نسبت به خودت اولویت بدی،
‫ولی فقط وقتی که آسونـه.
‫جهان برای این طراحی نشده.
‫خداروشکر میلیاردها سال زنده موندیم
‫از سلول‌های کوچیک تا باکتری تا میمون
‫چون فقط به خودمون اهمیت دادیم.
‫برای همینه که نظام سرمایه‌داری جواب میده.
‫سیستم طبیعتـه.
‫سیستم نفس.
‫عشق توی این سیستم زندگی می‌کنه.
‫تمام روابط توی این سیستم وجود دارن.
‫همه‌شون یه چیزن،
‫یه راه دیگه برای خدمت به خود.
‫من برای دکتر کیم فقط همین بودم.
‫و اونم برای من فقط همین بود.
‫برای همینه که الان گریه نمی‌کنم.
‫و برای همینه که نگران هیچ‌کدومتـون نیستم.
‫همینجا نگهشون دارید تا تصمیم بگیرم می‌خوام باهاشون چی‌کار کنم.
‫اگه پارک اتهامات رو گردن ما بندازه
‫اتهام‌ها رو تقسیم می‌کنیم که زودتر آزاد بشیم.
‫با شناختی که از این بچه‌ها دارم ‫احتمالاً همه‌چیز رو می‌اندازن گردن ما درسته؟
‫پس این‌جوری ما طولانی‌تر میریم زندان و اونا نمیرن.
‫پس منطقاً باید همه‌چیز رو بندازیم گردن بچه‌ها درسته؟
‫اون‌موقع چی میشه؟
‫اوم...
‫اون‌جوری دو روایتی می‌شه...
‫یا نمی‌دونم... ‫یا شاید کسی که پارک بیشتر تاییدش کنه.
‫نمی‌دونم. ایده‌ای ندارم.
‫آره نمی‌دونم. ما نمی‌دونیم.
‫نمی‌دونیم.
‫- بیا بشین. ‫- چی؟
‫می‌خوای فقط پیشم بشینی؟
‫ولی باید یه نقشه‌ای بکشیم.
‫شاید بتونیم همین‌جوری بشینیم و با هم ندونیم.
‫آره.
‫می‌دونم.
‫می‌دونی، با اون تلاشت برای فرار کیر زدی به همه‌مون.
‫آره واقعاً.
‫باید می‌رفتم کوبا.
‫تو از خانوادت متنفری.
‫تو از خانواده‌ی من متنفری.
‫فکر نمی‌کنم از من خوششـون بیاد.
‫حالا مسخره‌ام می‌کنی ولی ‫یه پادکست گوش می‌کردم که می‌گفت
‫به طور میانگین انسان ۹۶۰ ماه برای زندگی داره.
‫- چی؟ ‫- آره.
‫- ۹۶۰؟ ‫- آره، عجیب نیست؟
‫۹۶۰.
آ و ا‌ مـ ـو و ی
‫خب، حرومش نکردیم.
‫نه.
‫نکردیم.
‫هی.
‫فکر کنم حق با توئه.
‫فکر کنم بچه‌ها سعی کنن ما رو لاکار بدن،
‫و ما هم باید همین‌کار رو بکنیم. ‫باید از خودمون محافظت کنیم.
‫آره.
‫آره فکر کنم درسته.
‫دفعه بعد که نگهبان اومد بهم سر بزنه،
‫ازش می‌خوام یه جلسه با پارک برامون بذاره.
‫آره.
‫کاشکی می‌تونستم ببینمت.
‫آره.
‫منم همین‌طور.
‫نمی‌شنوم چی میگن.
‫ولی قطعاً یه برنامه‌ای دارن.
‫قطعاً می‌خوان لاکار بدنـمون.
‫اول ما باید یه حرکتی بزنیم.
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب یالا. نمی‌تونیم ناامید بشیم.
‫می‌تونیم از سقف فرار کنیم.
‫مطمئن نیستم از کجا سر درمیاریم، ولی از هیچی بهتره.
‫خب بدون فلش کاری از دست‌مون برنمیاد.
‫تو نمی‌دونی کجاست درسته؟
‫می‌شه دوباره این بحث رو شروع نکنی؟
‫باشه.
‫می‌دونم فکر می‌کنی من آشغالم و تغییر کردم یا هرچی.
‫و باشه شاید تغییر کردم.
‫ولی آدم‌ها عوض می‌شن.
‫می‌دونی، ببخشید، ولی می‌شن.
‫آدم‌ها بزرگ می‌شن و اشتباه می‌کنن،
‫و اشتباه کردن بدترین چیز دنیا نیست،
‫اینکه سعی کنی کسی که دوستش داری رو نگه داری.
‫و من تا ابد نگهت می‌دارم آستین.
‫جدی میگم. هیچوقت ول نمی‌کنم.
‫تو واقعاً عاشق من نیستی.
‫چی؟
‫من بیشتر از هر چیزی عاشقتم.
‫فکر می‌کنی.
‫ولی در اصل فقط مشکل رهاشدگی داری.
‫نه ندارم.
‫وقتی دارم حرف می‌زنم، به من نگاه کن.
‫تمام تصمیمات زندگیت بر پایه اینه که
‫وقتی بچه بودی مامان و بابات طلاق گرفتن
‫و بدون تو یه زندگی کاملاً جدید شروع کردن.
‫این‌طور نیست.
‫و تنها چیزی که تو می‌خوای اینه که اولویت یکی باشی.
‫هرکی که باشه.
‫قضاوتت نمی‌کنم.
‫همه‌مون داستان‌های خودمون رو داریم.
‫همه‌مون به خاطر یه اتفاقی که قبلاً افتاده واکنش نشون میدیم.
‫ولی تو من رو نمی‌خوای اَش.
‫فقط نمی‌خوای من رهات کنم.
‫ببخشید.
‫ولی تمومه.
‫نه، وایسا وایسا!
‫سلام.
‫خانم رئیس... من... جلسه.
‫هوم؟
‫جلسه... پارک... من... باهم.
‫عین آدم حرف بزن، وگرنه مثل سگ می‌زنمت.
‫ببخشید.
‫یه جلسه با خانم رئیس می‌خواستم داشته باشم.
‫- آره خبرت متوجه شدم. ‫- درسته.
‫می‌خوام به همه‌چیز اعتراف کنم. ‫همه‌چیز کار من بوده.
‫- قراره خیلی آسونش کنم. ‫- جاش داری چی‌کار می‌کنی؟
‫- فقط می‌خوام تضمین کنه... ‫- جاش!
‫...هیچکس دیگه مقصر نشه و امنیت لیندزی رو تضمین کنه.
‫نه! جاش! ‫چی‌کار می‌کنی؟ جاش!
‫- باشه. ‫- نه وایسا! وایسا!
‫جاش، چی‌کار می‌کنی؟
‫جاش!
‫نه! جاش!
‫جاش؟
‫جاش! جاش!
‫همیشه عاشقت می‌‌مونم آستین.
‫اشلی.
‫ببخشید.
‫♪ قبل از حرف زدن به حرفات فکر کن ♪
‫♪ این روزها خوبه اگه دشمن نداشته باشم ♪
‫♪ داریم راه جبران رو مسدود می‌کنیم... ♪
‫تاکسی تاکسی!
‫آقا...
‫لعنتی، کره‌ای بگو.
‫- آقا، پلیس، سریع ‫- کلانتری؟
‫گوشیت رو میدی؟
‫برای کار ضروری؟
‫بله بفرمایید.
‫ممنون.
‫♪ هیچکس مثل تو عاشقم نیست ♪
‫الو؟
‫- یونیس. ‫- آستین!
‫فلش دستمه الان دارم میرم سمت کلانتری.
‫خدای من، خیلی ممنون ‫به کارآگاه‌ها اطلاع میدم.
‫با اشلی بهم زدم.
‫اوه.
‫باشه.
‫با مقاماتی که در ارتباط بودم تماس می‌گیرم
‫و خبر خوب رو بهشون میدم.
‫باشه باشه.
‫دوستت دارم.
‫پیام بده بگو کدوم کلانتری رفتی ‫تا اونجا ببینمت.
‫باشه.
‫دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم. باید برم.
‫♪ هیچکس مثل تو عاشقم نیست ♪
‫آقا می‌خوام به یه آدرس دیگه برم.
‫جاش! جاش!
‫جاش!
‫ببخشید.
‫درست می‌شه.
‫تو چیزیت نمی‌شه؟
‫نه.
‫منتظرت می‌مونم.
‫دوستت دارم. ‫دوستت دارم.
‫- دوستت دارم. ‫- دوستت دارم. مراقب باش.
‫« هشت سال بعد »
‫امروز چه جمعیتی اومده!
‫خیلی عالیـه که گروه‌مون اینقدر صمیمی شده.
‫میگن اگه می‌خوای سریع بری، تنها برو.
‫اگه می‌خوای مسیر طولانی‌ای رو بری، باهم برید.
‫می‌‌خوام امشب از صمیم قلبم از اسپانسرهای سخاوتمندمون تشکر بکنم،
‫جواهرسازی مونتسیتو، لوئیس اند لوئیس.
‫روحشون شاد، آقای یانگ. ‫دلمـون برات تنگ شده.
‫با تشکر از اعضای سخاوتمندمون، ‫کادر فوق‌العاده‌مون،
‫و البته ملکه زنبورمون، خانم رئیس پارک،
‫که امروز نتونست پیشمون باشه، ولی سلام رسوند.
‫ما ایشون رو دوست داریم.
‫می‌دونید، از جهاتی ما شبیه ‫همین زنبورهایی هستیم که نجاتشون‌ میدیم.
‫همه برای هدفی مهمتر باهم کار می‌کنیم.
‫و باعث افتخارمه که اینجا
‫در مونته ویستا پوینت به عنوان مدیرکل در خدمتتون هستم.
‫که البته بدون همسر فوق‌العاده‌ام امکان‌پذیر نبود،
‫که این روزها یکم درگیره.
‫سلام کن اشتون.
‫سلام!
‫وای!
‫اش. اش، می‌شه ساعت ۱۰ صبح واسه گلف ما رو جا بدی؟
‫حتماً.
‫و به زودی باید یه قرار چهارتایی دیگه بذاریم.
‫دفعه آخر خیلی خفن بود.
‫آره، فکر کنم این آخر هفته هستیم، آره عزیزم؟
‫آره توی لاکی یه میز رزرو می‌کنم.
‫- بی‌صبرانه منتظرم. ‫- بفرما.
‫شماها بهترینید. واقعاً میگم.
‫- دوستت دارم. ‫- به سلامت برسید خونه.
‫عاشق اونام.
‫امشب می‌تونی براش کتاب بخونی؟
‫خیلی کار دارم.
‫اوهوم.
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫سلام رفیق، چطوری؟ ‫خوبی؟
‫خوبه. هیچی مثل زمان حال نیست داداش.
‫هی، شماها خوبید؟
‫دیمن، سرت رو بالا بگیر مرد.
‫- چه خبر؟ ‫- هی.
‫پاپیتو، لاکی استرایکت رو آوردم.
‫می‌دونم یکم طول کشید. ‫از صبوریت ممنون داداش.
‫گاشرز واسه رفیقم وندل.
‫گو.
‫گیر آوردن اینا خیلی سخت بود.
‫- فقط برای ناخن‌هاتـه دیگه؟ ‫- اوهوم.
‫- فقط ناخن. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫- ممنونتم. ‫- قربونت.
‫آدمم بالاخره جزئیات لیندزی رو پیدا کرد.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫راست می‌گفتی داداش. جابجا شده.
‫آره، رفته حومه شهر.
‫آها.
‫راستش همون زمانی که تماس‌هاش کمتر شد.
‫آره.
‫آره منطقیـه.
‫نمی‌دونم می‌خوای این رو بدونی یا نه،
‫ولی دوباره ازدواج کرده.
‫و می‌دونم داری از اینجا میری بیرون، ‫می‌خوای آدرسش رو بهت بدم یا...
‫نه.
‫نه نمی‌خوام.
‫نیازی نیست.
‫ممنونتم.
‫اونجا اوضاع چطوره؟ ‫همه خوبن؟
‫هشت سال از وقتی که رسوایی
‫انجمن محلی مونتسیتوی کالیفرنیای رو تکون داد، گذشته.
‫در یک صبح بهاری آروم،
‫اعضای کانتری کلوب مونته ویستا پوینت
‫با این خبر از خواب بیدار شدن که مدیرکل عزیزشون،
‫جاشوآ مارتین، در حال اختلاس پول و پولشویی بوده
‫که به دکتر کیم کمک کنه ‫تا مرگ یک بیمار
‫در کلینیک زیبایی تروکوس در کره جنوبی رو لاپوشونی کنه،
‫جایی که جسد کیم بعد از خودکشی کشف شد.
‫الین پرسیوال خودمون حالا بهمون ملحق می‌شه
‫که مصاحبه‌ای اختصاصی با آقای مارتین انجام بده.
‫جاش، چه حسی داره که بالاخره دوباره آزاد شدی؟
‫امروز چی توی ذهنت می‌گذره؟
‫خب، آره، حال خیلی خوبی دارم.
‫وقت زیادی برای فکر کردن داشتم، قاعدتاً،
‫و اشتباهات زیادی داشتم.
‫به خیلی‌ها صدمه زدم.
‫و زندگی قطعاً جوری که فکرشـو می‌کردم نشد.
‫ولی... منتظر بخش بعدی زندگیم هستم.
‫و مهم‌تر از همه، فقط...
‫خیلی خوشحالم که تمام عزیزانم خوشحالن.
‫بابا رول سوسیس درست کرده!
‫چه خوشمزه!
‫ببخشید، فقط هیجان‌زده‌ست. ‫عجله نکن عشقم.
‫چیزی نیست. فقط یه دوش فوری می‌گیرم. ‫سریع میام بیرون.
‫- عاشقتم. ‫- دوستت دارم.
‫عاشقتم. زودباش.
‫یادته همیشه چی می‌گفتم؟
‫که هیچوقت مثل مادرم نمی‌شم
‫که پیر و پُر از حسرت بشم.
‫خب، با وجود بهترین تلاش‌هام...
‫...الان پیر شدم.
‫و پُر از حسرت.
‫حتی کل پول دنیا هم نمی‌تونه...
‫...زمانی که همیشه در حال گذره رو بخره. ‫فصل‌هایی که همیشه در حال تغییرن.
‫این چرخه‌ی عالی و حتی قشنگ زندگی...
‫...چاره‌ای برامون نمی‌ذاره جز اینکه با خوشحالی بپذیریمش.
‫♪ هکتارها ♪
‫♪ افق مشخص ♪
‫♪ درست جایی که شروع و تموم می‌شه ♪
‫♪ کِی پایان رو شروع کردیم؟ ♪
‫خدایا، عاشق اون چهره‌ام.
‫♪ هکتارها ♪
‫♪ توهم مشخص ♪
‫♪ جایی که شروع و تموم می‌شه ♪
‫♪ عشق مثل غروب ♪
« آوا مووی - مرجع دانلود فیلم و سریال » [ AvaMovie.in ]