.از اینجا برو
‫آنچه در «بهترین درمان» گذشت...
‫شما مامان و بابای مارتین اید؟
‫من بهترین دوستشم.
‫چرا اینجایید؟
‫تصمیم گرفتم خونه رو بفروشم.
‫- خونه‌ من؟ ‫- خونه‌ من.
‫بهم ارث رسیده. ‫من پسر بزرگ ترم.
‫دارم وایرال میشم.
‫میخوای با زندگیت همچین کاری کنی؟
‫- چی؟ ‫- یه آدم آشغال باشی؟
‫واقعاً آدم رو به فکر می‌بره، مگه نه دکتر؟
‫دارم زندگیم رو وقف چی میکنم؟
‫از ۱۲ سالگی عاشق لوئیزا بودم.
‫- اون بی ‌نقصه. ‫- نه، هیچکس بی ‌نقص نیست.
‫تنها کار بدی که تا حالا کرده به هم زدنِ...
‫- شاید بتونیم... ‫- برای یه قرار واقعی بیرون بریم.
‫مارتین، حالا نفست رو بیرون بده.
‫هی مارتین، رفیق.
‫مطمئن نیستم هنوز رسیدی یا نه، ولی...
‫ام، بعداً بهت زنگ میزنم، رفیق.
‫هر دومون تحت تأثیر هیجان اون لحظه بودیم، ‫ولی حاضرم وانمود کنم که اصلاً اتفاق نیفتاده.
‫شب خوش.
‫فکر نمیکنی افسرده به نظر میرسه؟
‫به نظرم که فقط شبیه یه سگه.
‫هر حسی که داره با خوابیدن، غذا خوردن، ‫دستشویی یا داغون کردن کفش‌ هام حل میشه.
‫چی انقدر توجهشون رو جلب کرده؟
‫اصلاً نمیدونم.
‫به نظر میاد آنفولانزا داری.
‫- خب، تو و لوئیزا، آره؟ ‫- ببخشید، چی گفتی؟
‫منظورم اینه که میفهمم ‫چرا ازش خوشت میاد.
‫اون پر از شور و نشاطه ولی تو چی؟
‫- بفرما عزیزم. ‫- ممنون.
‫خب، تو و دکتر مارتین، آره؟
‫- اصلاً فکرش رو نمیکردم. ‫- اصلاً و ابداً.
‫ببخشید؟
‫خب، برای کنترل علائم آنفولانزا، باید مایعات ‫ بخوری و در صورت نیاز مسکن مصرف کنی.
‫میدونی کی الان به مسکن نیاز داره؟
‫کلانتر مارک، ایول! ‫یالا بزن قدش، عزیزم!
‫آره، بزن قدش!
‫به نظرم که عالیه.
‫عشق سن و سال نمیشناسه، مگه نه؟
‫چی؟
‫این فقط آنفولانزاست، آقای کالینز.
‫- سؤالی داری؟ ‫- کی اول بوسید؟
‫چقدر پر حرارت بود؟
‫چجوری بوسید؟
‫شبیه لاک ‌پشتی تصورش میکنم ‫که داره یه تیکه کاهو میخوره.
‫وای، خدای من. ‫وای، خدای من، وای، خدای من.
‫به هیچ وجه.
‫- این چیه؟ ‫- جریمه.
‫ماشینت رو جای ممنوع پارک کردی.
‫دقیقاً همونجایی پارک کردم که ‫از وقتی اومدم همیشه پارک میکردم.
‫قبلاً نادیده میگرفتم ولی ‫ اون دوران دیگه تموم شده.
‫مارک، ۵۰ دلاره. ‫بذار فقط برم جابجاش کنم.
‫شرمنده، بعضی اشتباهات رو نمیشه ‫فقط با یه جا‌بجایی حل کرد!
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫مارک، از کی تا حالا راه میفتی ‫و اینجوری جریمه میکنی؟
‫از کی تا حالا قوانین و نزاکت ‫برات بی ‌اهمیت شده؟
‫خیلی خب، اصلاً نمیفهمم ‫الان چه اتفاقی داره میفته.
‫آره، منم همینطور، مخصوصاً بعد از چیزی ‫که توی پارکینگ بیمارستان دیدم.
‫وایسا، چی؟
‫اون رو دیدی؟
‫آره.
‫شاید جرم نباشه ولی دلیل ‫ نمیشه که کارِ درستی باشه.
‫میخوای در رو ببندم؟
‫لازم نیست.
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
[ بهترین درمان ] [ فصل اول : قسمت یازدهم ]
‫اینجا چیکار میکنی؟
‫تو که مثل بقیه آنفولانزا نگرفتی، مگه نه؟
‫نه.
‫ولی خب، الان سرِ زبون ‌ها افتاده که ‫تو و یه آدمِ دوست ‌داشتنی و خاص...
‫تو دیگه نه. ‫این واقعاً یه کابوسه.
‫اصلاً جایی حریم خصوصی وجود داره؟
‫توی پورت ون؟ ‫نه واقعاً.
‫- خب، چی شد؟ ‫- هیچی.
‫خیلی خب، باشه.
‫بعد از یه روز طولانی که با هم ‫از پیتر کرونک پرستاری کردیم...
‫اون پیوند عاطفیِ موقع بحران ‫یهو به اوج خودش رسید.
‫- و تو و لوئیزا همدیگه رو بوسیدید. ‫- اوم.
‫خب، خوش به حالت.
‫تو از همون اولین باری که دیدیش ‫ازش خوشت اومده بود.
‫چیکار کردی مگه؟
‫هیچی، چرا فکر میکنی که من...
‫- یالا بگو، چی؟ ‫- هیچی.
‫- بهم بگو. ‫- نه.
‫مارتین.
‫شاید پیشنهاد دادم وانمود کنیم ‫که انگار هیچ‌ وقت اتفاق نیفتاده.
‫وای، خدای من، چرا؟
‫خواستم دردسرمون رو کم کنم، من...
‫مارتین، واقعاً حست به عشق همینه؟
‫یا فقط میخواستی همه چی رو خراب کنی ‫تا از خودت محافظت کنی و آسیب نبینی؟
‫خب، در هر صورت، ‫خیلی بی‌ ملاحظگیه.
‫باید بابتش عذرخواهی کنی.
‫هر چه زودتر.
‫باید پیشِ جورج و گرگ برم.
‫عذرخواهی کن، مارتین!
‫- خانم میشو... ‫- میتونی ساوانا صدام کنی.
‫تب، درد و کوفتگی داری.
‫به نظر میاد آنفولانزا باشه.
‫مطمئنی نباید در مورد اون ‫بیمار‌ کوچولو حرف بزنیم؟
‫فرکانسش خیلی پایین اومده.
‫نمیفهمم یعنی چی.
‫خب، معلومه که سگت افسرده شده.
‫خب، اول از همه اینکه، ‫ اون سگ من نیست.
‫من پیش بیمارم. ‫لطفاً الان برو.
‫الین. ‫بازش کن.
‫- چیه؟ ‫- ببرش بیرون.
‫بیا دیگه، پسر.
‫بیا، خیلی خب.
‫یکم تب داری.
‫اِ...
‫آره، غدد لنفاویت ملتهب شده.
‫باشه، محض اطلاع گفتم.
‫فهمیدن حیوون ها دقیقاً کارمه.
‫اوه، جدی؟ ‫چه کاری مثلاً؟
‫یه باغ‌ وحش نوازش سیار دارم.
‫- و طبق نظر کارشناسیم... ‫- اوه، کارشناسی؟
‫جدی؟ مگه دانشکده‌ ‫باغ‌ ‌وحش نوازش هم داریم؟
‫هوم، اسمش طبیعته. ‫ببخشید دیگه.
‫جدی نمی‌بینی سگت چقدر غمگینه؟
‫ممنون، باغ‌ وحش ‌دارِ غریبه.
‫ولی... اون چیه که‌ ‫از توی کیفت بیرون میاد؟
‫- وای، خدای من. ‫- وای، خدای من، چی شده؟
‫داره روی پاهام میخزه!
‫- خیلی چندشه! ‫- اینجا چه خبره؟
‫واقعاً نفرت ‌انگیزه!
‫گرفتمش.
‫ککن، همونجوری که حدس میزدم.
‫کک؟ دیگه تمومه! ‫من که رفتم.
‫متاسفم، کک‌ ‌ها برای ‫ سلامت عمومی خطرناکن.
‫و با اینکه اصلاً دلم نمیخواد این رو بگم تا ثابت ‫ نشه که اونا رو با خودمون بیرون نمی‌بریم...
‫- کسی نباید بره. ‫- وای، خدا.
‫توی یِلپ از خجالت اینجا در میام.
‫بالاخره داشت حرف و حدیث ‌ها ‫در مورد من و مارک تموم میشد...
‫و حالا دوباره همه دارن ‫در موردم حرف میزنن.
‫مردم افتضاحن، خیلی فضولن.
‫- اصلاً رعایت نمیکنن. ‫- ممنون، ممنون.
‫- واقعاً چی شد؟ ‫- واقعاً فقط یه بوسه بود؟
‫شرط می‌بندم دکتر وسواسی ‫زیر اون لباس یه ببر واقعیه.
‫آه!
‫خب، امیدوارم خوشحال باشی.
‫این دیگه زیاده ‌رویه‌.
‫نه، اولش دوش گرفتن با مایع ‫ ظرفشویی زیاده ‌روی بود
‫بازم میگم، مایع ظرفشویی کک‌ ها رو میکشه ‫درست مثل انداختن لباس ‌ها توی خشک کن.
‫- زود تموم میشه. ‫- چقدر زود؟
‫امروز آخرین مهلت ارسال ‫تست بازیگریم برای جولیارده.
‫ال بعداً ضبطش میکنه.
‫پس واقعاً باید بجنبم.
‫آزمون بازیگری، هان؟ ‫چه مونولوگی اجرا میکنی؟
‫آخه من خودم هم بازیگرم.
‫درسته، آره، واقعاً توی نقش دانشمند ‫ دیوونه توی کارخانه خون عالی بودی‌.
‫اوه، بس کن، بس کن.
‫اوم، هنوز دارم روی ‫مونولوگ ‌هام کار میکنم.
‫خب، به قول ما بازیگرها، بترکونی.
‫۳۷ دقیقه پیش لباس ‌ها رو ‫ توی خشک ‌کن انداختم.
‫میتونی چک کنی ببینی ‫خشک شدن یا نه.
‫جواب تلفن ‌ها رو بده، سر وقت بیا.
‫حالا باید جارو برقی بکشم و لباس بشورم.
‫از کی سیندرلای پرده‌ اول شدم؟
‫اگه بذارم به جولیارد بره، فکر میکنی ‫ بتونی از فردا شروع کنی؟
‫خیلی خب.
‫حتی نمیتونم یه لحظه بدون اینکه کل شهر ‫در موردش پچ‌ پچ کنن با کسی تنها باشم.
‫میدونم، واقعاً بابت گرگ متأسفم.
‫واقعاً باید عاقلانه ‌تر رفتار میکرد.
‫میخوام همینجا بمونم و ‫از اینجور آدم ‌ها دوری کنم.
‫وای، خدای من، این پودینگ‌ های ‫کوچولو واقعاً فوق‌ العاده‌ن.
‫- قاشق میخوای؟ ‫- نه، ممنون.
‫فقط نمیفهمم چجوری همه ‫ به این زودی با خبر شدن.
‫سؤالم همینه.
‫خب، شاید مارتین به کسی گفته.
‫به نظر نمیاد اهل پز دادن باشه.
‫قطعاً چیزی هم نبود که ‫بشه بهش افتخار کرد.
‫واقعاً؟ چرا؟ ‫بیخیال، مهم نیست.
‫نمیدونم اصلاً چرا باید برام جالب باشه.
‫فقط راه دیگه ‌ای به ذهنم نمیرسه ‫که همه انقدر سریع فهمیده باشن.
‫میدونی؟
‫فکر کنم باید بهش زنگ بزنم.
‫- میتونم... ‫- اوه، آره.
‫- آره، البته، حتماً. ‫- آره، آره.
‫مطمئنی نمیخوای برات قاشق بیارم؟
‫باشه.
‫سلام؟
‫به کسی در مورد اتفاقی که ‫بینمون افتاد چیزی گفتی؟
‫چون توی سالتی بریز همه خبر دارن.
‫البته که نه. ‫عمراً این کار رو بکنم.
‫کار مارک بود، ظاهراً ما رو دیده.
‫مارک... ما رو دیده؟
‫- اوهوم. ‫- وای، خدای من.
‫وای، خدایا، این یه فاجعه‌ست.
‫مارک ما رو دیده و همه ‫ دارن پچ ‌پچ میکنن؟
‫پس دیگه نمیشه وانمود کرد ‫اتفاقی نیفتاده، مگه نه؟
‫آره.
‫خب، در مورد اون موضوع.
‫اوه، پسر، اینجا دارم یخ میزنم.
‫ببخشید، الان دقیقاً کجایی؟
‫توی سردخونه قایم شدم.
‫میدونی، واقعاً خوشحالم که اوضاع ‫داره انقدر خوب پیش میره.
‫خب، یه هیپی دفترم رو پر از کک کرده.
‫خیلی‌ خب.
‫- اون داخل خودت رو گرم نگه دار. ‫- آره، اوم...
‫با اون کک‌ ها موفق باشی.
‫اوم، مارت...
‫همگی، لطفاً لباس ‌هاتون رو بپوشید و بعد ‫ توی سریع ‌ترین زمان ممکن از اینجا برید.
‫یه حس عجیبی دارم انگار ‫ این حرف ‌ها رو قبلاً زدم.
‫اوه، مگه غیب‌ گویی؟
‫دژاوو میتونه نشونه‌...
‫- وای، خدای من، وای، خدای من. ‫- اوه، اوه...
‫تشنج باشه.
‫وایسید!
‫همگی سر جاتون بمونید.
‫داره پیام میده؟
‫- داره به کسی پیام میده؟ ‫- فکر کردم دکتره.
‫- هیچکس نباید بره. ‫- چرا؟
‫- این ‌بار دیگه چیه؟ ‫- هل نکنید.
‫ولی این زن زخم ‌هایی ‫ داره که شبیه خیارکه.
‫آه، اون لبوبوئه، بومر.
‫خیارک دیگه چه صیغه ‌ایه؟
‫دکتر، اون طاعون داره؟
‫توی اسرع وقت، ممنون.
‫اگه میشه لطفاً همه توجه کنن.
‫نفسم بالا نمیاد، طاعون ‫داره راه گلوم رو می‌بنده.
‫قطعاً اینجوری نیست.
‫مقامات بهداشتی دارن یه تیم مخاطرات ‫زیستی برای ساوانا میفرستن...
‫ولی چون از بوستون میان، ‫یکم طول میکشه.
‫طاعون احتمالاً اول همه ‫ پیرها رو میکشه، مگه نه؟
‫سؤالِ بی ‌رحمانه ‌ایه، ولی من رو ‫ به نکته‌ بعدیم میرسونه.
‫این نوع طاعون...
‫راحت از آدم به آدم سرایت نمیکنه، بلکه ‫از طریق کک ‌ها و حیوانات آلوده منتقل میشه.
‫و اگه توی ۲۴ ساعت اول آنتی ‌بیوتیک ‫ مصرف بشه، احتمال بهبودی خیلی زیاده.
‫انگار معنیش اینه که اگه اون تیمِ ‫مخاطرات، یا هر چی که هست...
‫تا ۲۴ ساعت دیگه نرسه، ‫همه‌مون کارمون ساخته‌ست.
‫آره، ساخته، یعنی همون مرگ.
‫وایسا، یعنی تو تنها دکتری؟
‫یعنی کسی بهتر ازت نیست که مثلاً بدونه ‫چجوری باید با بیماری ‌ها مقابله کرد؟
‫خب، من دانشکده پزشکی رفتم، ‫پس مثلاً بیماری ‌ها رو میشناسم.
‫ولی آره، فقط منم. ‫ولی حالمون خوبه.
‫نیازی به وحشت نیست.
‫دارم وحشت میکنم.
‫دکتر، داری چیکار میکنی؟
‫دنبال سر نخ میگردم که ببینم ساوانا ‫و اون کیف کک‌‌ زده‌ش کجاها بودن.
‫- لعنتی. ‫- چی شده؟
‫اون توی سالتی بریز بوده، ‫یعنی بقیه هم آلوده شدن...
‫و من باید باهاشون تماس بگیرم.
‫مجبور نیستیم دوباره اون گان‌ های ‫بیمارستان رو بپوشیم، مگه نه؟
‫چون اگه قرار باشه با طاعون بمیرم...
‫- نمیمیری. ‫- میخوام با شلوار تنم بمیرم.
‫- درسته. ‫- من همیشه این رو گفتم.
‫بچه‌ ها، میخواستید در مورد ‫ چی باهام حرف بزنید؟
‫- خب... ‫- یه لحظه وایسید.
‫اون پشت چه خبره؟
‫داگ ادعا میکنه یه بچه روباه پیدا کرده و داره ‫ ازش پرستاری میکنه تا حالش خوب بشه.
‫کاش یه جای دیگه می‌بردش.
‫بریسکت رو خیلی مضطرب میکنه.
‫درک میکنم آخه یه جورایی شبیه یه ‫چیهوای شیطانی با گوش های خرگوشیه.
‫من رو هم یکم نگران میکنه.
‫گوش کن سارا، باید یه اعتراف کوچیک کنیم.
‫شبِ پوکر تقلب کردید. ‫فکر کردید نمیدونم؟
‫اوه، نه، اون نه.
‫ما داریم خونه‌ت رو نشون میدیم.
‫چی؟
‫برادرت دیده که گرگ توی این منطقه مشاور ‫املاکه و ازمون خواست تو رو راضی کنیم...
‫که چون با هم دوستیم، ‫پیشنهادش رو قبول کنی.
‫شما عجب دوست هایی هستید!
‫بهتون گفت شرایطِ پیشنهادش چیه؟
‫خونه رو بی ‌خبر بفروشه ‫و ۲۰ درصدش بهم برسه؟
‫خیلی ممنون، جناب عالی.
‫فکر کردیم اگه پامون وسط باشه، ‫بیشتر حواسمون به صلاحته.
‫آره، با بیرون انداختنم از خونه‌ خودم.
‫ببین، دوست ندارم مطرحش کنم، ولی برادرت ‫ میگه پس‌ انداز بازنشستگیِ زیادی نداری.
‫آره خب، صید خرچنگ همینه دیگه.
‫یه سال خوبه و یه سال بد.
‫پس شاید بهتر باشه بذاری ‫خونه رو نشون بدیم.
‫یه زن و شوهرن که میخوان ‫ امروز بیان اون رو ببینن.
‫باشه، باشه، خیلی خب.
‫خب خبری نداری که بین لوئیزا ‫و برادر زاده‌ت چی شده؟
‫الان توی سردخونه قایم شده ‫و خیلی هم ناراحته.
‫قرار نیست از این خبرهای داغ بهتون بدم.
‫اسمتون از لیست خبرهای داغ خط خورد.
‫- چرا من؟ ‫- نه، نه، نه!
‫- نمیتونی این کار رو بکنی. ‫- نکن.
‫سلام.
‫عمه سارا، گوش کن، ممکنه توی ‫ سالتی بریز یه بحران پیش بیاد.
‫اوه، شک نکن که پیش اومده.
‫لوئیزا توی سردخونه قایم شده.
‫کی میخوای ازش معذرت ‌خواهی کنی؟
‫اون رو ول کن.
‫یکی از مریض‌ های اینجا، ‫یه زن به اسم ساوانا...
‫اون اخیراً توی سالتی بریز بوده ‫و علائمی شبیه به طاعون داره.
‫طاعون؟ از همون ‌ها که میگفتن ‫ مرده ‌هاتون رو بیارید؟
‫همون طاعون؟
‫صدا رو کاملاً ببند. ‫چیزی نیست.
‫طاعون خیارکی، آره، دقیقاً همون.
‫وایسا.
‫اون چیه پشت سرت؟
‫اوه.
‫داگ یه بچه روباه آورده، نپرس چجوری.
‫- گوشی رو نزدیک ‌تر بگیر. ‫- باشه.
‫گرگ، لطفاً همینجا بمون.
‫گوش ‌هاش رو ببین.
‫این یه روباهِ فَنکِ شمال آفریقاست.
‫داگ، این رو از کجا گیر آوردی؟
‫داستانش جالبه.
‫اوه.
‫اوه، اوه.
‫وای، چِش شده؟
‫اول از همه، صورتش توی ‫یه کاسه حلیمِ جوئه.
‫الآن بیرون بیاریدش و ببینید ‫ نفس میکشه یا نه.
‫- باشه. ‫- اوه.
‫گوشی رو نزدیک‌ تر بگیر.
‫- بذار گردنش رو ببینم. ‫- وای، خدای من.
‫اینا دیگه چی ان؟
‫قول میدید آروم بمونید؟
‫وایسا.
‫این طاعونه؟
‫امروز اصلاً نمیخواستم اینجا غذا بخورم.
‫- ببخشید... ‫- همه گوش کنید.
‫- چیکار کنیم؟ ‫- تیم خطرات زیستی داره میاد.
‫تا وقتی از همتون تست بگیرن و احتمال طاعون ‫منتفی بشه، کسی نباید از سالتی بریز بره، فهمیدید؟
‫ولی هنوز میتونیم مشتریِ ‫گذری راه بدیم، مگه نه؟
‫ساندویچ براتون!
‫- ساندویچ براتون! ‫- مارک، اینجا چیکار میکنی؟
‫برای بقیه غذا آوردم چون ‫میدونستم به فکرش نیستی...
‫چون کلاً به فکرِ بقیه ‫یا احساساتشون نیستی.
‫مارک، مارک، هنوز فرصت نکردیم اینجا رو سم ‌پاشی ‫ کنیم از وقتی رفتی، فقط یه جارو برقی کشیدیم.
‫خب، تبریک میگم.
‫الآن ممکنه خودت رو توی معرضِ ‫کک ‌های ناقل طاعون قرار داده باشی.
‫احتمالاً چیزی نمیشه.
‫خب، دیگه نمیتونی بری تا وقتی که ‫توسط مقامات بهداشتی تأیید بشی.
‫خوبه.
‫مارک، میخوای حرف بزنیم؟
‫نه.
‫آره، میخوام حرف بزنم.
‫چیزی هست که بخوای بهم ‫ بگی که واقعاً منطقی باشه؟
‫نه، هیچ حرفی باهات ندارم.
‫خیلی خب، باشه. ‫میتونی برگردی بیرون.
‫خب، راستش واقعاً ‫یکی دو تا سوال دارم.
‫خب، باید جالب باشه.
‫چند وقته که تو و لوئیزا رابطه دارید؟
‫تمام این مدت با هم بودید ‫و پشت سرم بهم میخندیدید؟
‫قراره با هم ازدواج کنید و بچه ‌های ‫ دکتر و معلمِ کوچولو بیارید؟
‫نکنه منتظرید من بمیرم ‫تا بتونید روی قبرم برقصید؟
‫مارک، مارک، بهت اطمینان میدم، ‫من و لوئیزا با هم نبودیم و نیستیم.
‫پس اگه تمومه، باید به یه ‫شیوع طاعون رسیدگی کنم.
‫آره، ولی نگفتی که قرار نیست ‫توی آینده با هم باشید.
‫چون من دستِ این بازیِ ‫کوچیکت رو خوندم...
‫تو قرار نیست آینده رو بدون ‫عبور از سدِ مارک مایلو ببینی!
‫طاعون؟
‫یه ساعت به سردخونه میرم و وقتی ‫ برمیگردم رسماً طاعون اومده؟
‫آره، آدم رو توی فکر می‌بره، مگه نه؟
‫در مورد فانی بودنمون.
‫من رو به این فکر میندازه که ‫به کارهامون سر و سامون بدیم...
‫وصیت‌ نامه ‌ها رو بروز کنیم، ‫فرم عدم احیا رو چک کنیم.
‫- خسته‌ کننده‌ست. ‫- درسته.
‫کی یه شات میخواد؟ ‫مهمونِ بار.
‫- حالا شد یه چیزی! ‫- اوه، حتماً.
‫با اولین نشونه ‌های بحران، ‫همه مجانی مینوشن.
‫خب، اگه قراره بمیریم، ‫بیا توی یه مهمونی بمیریم.
‫این طاعونِ موردِ علاقه‌مه.
‫نوشیدنی مجانی با بانوی خاصم.
‫اوه، دقیقاً منظورم همین بود.
‫بیاید به سلامتیِ زندگی کردن ‫با تمام وجود بنوشیم.
‫به سلامتیِ ‌پشیمون نبودن؟
‫- به سلامتیِ عدم احیا. ‫- اوه، بس کن!
‫طاعون؟
‫جدی میگی؟
‫احتمالش هست، ولی زود متوجه شدیم ‫و با آنتی ‌بیوتیک درمانش میکنیم.
‫- پس حالت خوب میشه. ‫- وای.
‫میدونی، تازگی‌ ها برام فال گرفتن، ‫و فال‌‌ گیر گفت که یه اتفاق بد...
‫یا نه چندان بد، ممکنه ‫اتفاق بیفته یا نیفته.
‫حالا این رو ببین. ‫خیلی عجیبه، مگه نه؟
‫بهتره کسی رو بازجویی نکنی، ‫چون اونی که بازجویی میکنه منم.
‫تو کی هستی؟
‫اینجا ما سوال می‌پرسیم!
‫بفرما، سوال هات رو بپرس.
‫داگ، اونجا توی سالتی بریز، ‫علائم مشابه‌ ای داشته.
‫تازگی‌ ها باهاش توی تماس بودی؟
‫داگ؟‫ داگ؟
‫داگی، داگی. ‫داگ، داگ، داگ.
‫اوم، نه، این اسم برام آشنا نیست.
‫باورت نمیکنم.
‫دیگه حرف هیچکس رو باور نمیکنم.
‫میدونی، اگه اعتماد نکنی زنگ میزنی.
‫بهش فکر کن.
‫- اخیراً خارج بودی؟ ‫- میدونی چیه؟
‫راستش، تازگی ‌ها برای یه دوره‌ ‫ یوگا به مراکش رفتم، ناماسته.
‫اوهوم و اونجا بود که اون ‫روباه فنک رو گیر آوردی؟
‫روباه فنک دیگه چیه؟
‫در هر صورت، احتمالاً یه چیزی مثل ‫یه روباه معمولیه ولی با گوش ‌های بزرگ تر.
‫تو که همین الان گفتی ‫نمیدونی روباه فنک چیه.
‫پس اگه نمیدونی روباه فنک چیه از کجا میدونی ‫ که روباه فنک گوش ‌های به اون بزرگی داره؟
‫بهم دروغ نگو، ساوانا!
‫خیلی خب، ممنون از کمکت، مارک.
‫- بقیه‌ش با من. ‫- باشه.
‫هی، فکر کنم حسابی به هم ریختمش.
‫به زودی اعتراف میکنه، حله؟
‫هی ولی من هنوز از دستت عصبانی ام.
‫باشه، ممنون.
‫- هنوز از دستش شاکی‌ ام. ‫- باشه، فهمیدم.
‫ممنون مارک، حواسم هست.
‫عجب!
‫یه تنش شدیدی بینتونه.
‫اینجا چه خبره؟
‫فقط اعتراف کن که روباه فنک رو قاچاق کردی ‫و به داگ فروختیش تا مجبور نشم اون...
‫کلانترِ از لحاظ روانی ‫نا متعادل رو برگردونم باشه؟
‫باشه ولی اگه فکر میکنی میتونی با پول گرفتن از ‫بچه‌ ها برای پونی‌ سواری نون در بیاری، کور خوندی...
‫همچین فکری نمیکنم.
‫نمیدونم چرا کسی باید ‫همچین فکری کنه.
‫- ولی اون روباهی که قاچاق کردی... ‫- نه.
‫نُچ، من بهش میگم واگذاریِ حیوانات خاص.
‫هر چی، احتمالاً کک ‌های ناقل طاعون داشته که تکثیر ‫ شدن و به بقیه حیوون های باغ‌ وحشت سرایت کردن.
‫و بعد به خودت و حالا هم به داگ رسیدن.
‫ببین، من هیولا نیستم، خب؟
‫فقط دارم سعی میکنم برای این ‫حیوون ها خونه‌ های گرمی پیدا کنم.
‫اونا هم درست مثل ما استرس رو ‫ توی بدنشون نگه میدارن.
‫واقعاً به نظر میاد تو هم استرس ‫زیادی رو داری تحمل میکنی، داداش.
‫تنها راهِ رها شدن از استرس ‫اینه که حرف دلت رو بزنی.
‫خب، من اگه جات بودم زیاد حرف نمیزدم، ‫مگه اینکه یه وکیل کنارت باشه.
‫حالا با اجازه، باید به کل شهر بگم ‫که چه گندی به بار آوردی.
‫الین، باید یه پیامِ عمومی بسازیم.
‫- چی؟ ‫- یه پیامِ...
‫یه ویدیو که به مردم بگه داستان چیه.
‫باشه، توی فضای مجازیت پستش میکنیم.
‫اوه، حالا دیگه از فضای ‫ مجازیم خوشت اومده.
‫الین، خواهش میکنم.
‫بفرما!
‫پشیمونم که هیچ ‌وقت وقت نذاشتم ‫به فلوریدا پیش خواهرم برم.
‫اوم، تو به خواهرت گفتی، و من عیناً نقل‌ قول میکنم ‫یه ایگوانای دل مرده که مشکل اعتیاد به شراب داره.
‫از این هم پشیمونم که به جورج اعتماد کردم تا ‫حرف ‌های خصوصیمون رو پیش خودش نگه داره.
‫تو چی، لوئیزا؟
‫چیزی یا کسی هست که از دست ‫دادنش برات سخت باشه؟
‫واقعاً که، جدی اید؟
‫با این همه اتفاقی که داره میفته، ‫تمرکزتون روی این موضوعه؟
‫مدرسه‌مون داره تعطیل میشه.
‫که ضربه‌ خیلی بزرگی به پورت ونه.
‫بماند که تکلیف شغلم چی میشه.
‫یعنی اصلاً نمیدونم قراره ‫چه بلایی سر زندگیم بیاد.
‫اوه، ممکنه همه‌مون بیماری ‌ای گرفته باشیم ‫که نصف اروپای قرون وسطی رو به کشتن داد.
‫پس آره، معلومه، میتونیم در مورد ‫ بوسه‌ عجیبم با دکتر شهر حرف بزنیم.
‫وقتی میگی عجیب...
‫- آره، چطور مگه... ‫- ما توضیح میخوایم.
‫پورت ون مثل یه تنگِ ماهیه و من دیگه ‫خسته شدم از اینکه یه ماهیِ قرمز باشم.
‫- داریم ضبط میکنیم؟ ‫- آره.
‫چرا داری به اون... خیلی خب.
‫آماده‌ ای؟ ‫ شروع.
‫سلام.
‫دکتر مارتین بِستم.
‫اینجا توی پورت ون، جایی که به نظر میاد با شیوعِ... ‫با شیوعِ بیماریِ طاعون خیارکی روبرو شدیم.
‫جای هیچ نگرانی و وحشتی نیست، ‫ولی اگه علائمی مثل...
‫آنفولانزا، با تورمِ دردناک توی ناحیه گردن، ‫زیر بغل یا کشاله ران دارید...
‫یا زخم و ضایعات غیر عادی، لطفاً پیشم بیاید ‫یا فوراً به یه مرکزِ درمانیِ دیگه مراجعه کنید.
‫فقط چون من توی مطبِ دکتر گیر افتادم، ‫فکرِ ارتکابِ هیچ جرمی به سرتون نزنه.
‫لطفاً این پست رو همه‌ جا پخش کنید، ‫الینیاک‌ ها، ممکنه جون کسی رو نجات بدید.
‫اون یه همکاری بود یا فریاد کمک ‌خواهی؟
‫الینیاک‌ ها؟ ‫اون از طاعون هم بدتره.
‫- بذار اون سه نفر بمیرن. ‫- آره، یه سوال.
‫نباید ناقل‌ های دیگه‌ بیماری مثل ‫ خاک رو هم در نظر بگیریم؟
‫از اینترنت متنفرم.
‫الین!
‫هی، نه، نکن!
‫- همونجا بمون. ‫- طاعون؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫نمیدونم، عجیبه، ولی خوبم.
‫من، اوم... من برات ناهار آوردم.
‫- ممنون. ‫- اوهوم.
‫مارک هم برامون ساندویچ آورده بود.
‫من میخورمش، ساندویچ ‌هاش ‫خیلی خشک بودن.
‫ببین، گوش کن.
‫من سریع این کتاب بازیگری رو خوندم، توش ‫ نوشته بود باید ضرب ‌آهنگ ‌های احساسیِ...
‫یه مونولوگ رو دنبال کرد. ‫منم مونولوگت رو آوردم.
‫شروع کردم به در آوردنِ ‫ضرب اهنگ‌ های احساسیش.
‫راستش، فکر نکنم بتونم بهش برسم...
‫چی؟ ‫ باید برسی.
‫نگاه کردم، خبری از تمدیدِ مهلت نیست.
‫باید همین امروز این کار رو بکنیم.
‫ال، یه نگاه بنداز، اوضاعم بحرانیه.
‫داشتم فکر میکردم میتونیم ‫از پشتِ پنجره فیلم بگیریم.
‫ال، جدی میگم، بیخیالش شو.
‫- باشه؟ ‫- نه.
‫ببین، این تنها چیزیه که وقتی برای درس خوندن ‫به نیویورک بری در موردش حرف میزنی.
‫باشه؟ ‫ بذار کمکت کنم.
‫من کمکت رو نمیخوام، باشه؟
‫اگه انقدر از فکرِ درس خوندن ‫توی نیویورک خوشت میاد، خودت برو.
‫- باشه، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫ناهار رو بذار بمونه!
‫داشتید با هم دعوا میکردید؟
‫ممنون.
‫به سلامتی.
‫به عنوان زنی که توی یه مکان طاعون ‌زده‌ست، ‫خیلی از خودت راضی به نظر میرسی.
‫از زندگیم خیلی احساس رضایت میکنم.
‫در ضمن، اینجا پیشم گیر افتادی، ‫پس نمیتونی خونه رو نشون بدی.
‫کور خوندی.
‫یه نفر رو داریم که اون رو ‫بهشون نشون بده.
‫- کی؟ ‫- کالینزِ پیر.
‫- لعنت بهش. ‫- داگ!
‫خوبی؟
‫اوه.
‫اصلاً توی حال خودم نبودم.
‫داگ، یه چیز خیلی مهمه که باید ‫ بهت بگم و ممکنه ترسناک باشه.
‫قرار نیست بابا بشم، مگه نه؟
‫چی؟ ‫اوه، نمیدونم.
‫- ممکنه طاعون گرفته باشی. ‫- طاعون خیارکی؟
‫- اوهوم. ‫- از کجا گرفتمش؟
‫دکتر گفت لابد کارِ حیوون هایی بوده ‫که صاحبشون زنی به اسم ساوانا بوده.
‫اوه، نه، ساوانا طاعون گرفته.
‫- کجاست؟ ‫- مطب دکتر مارتین، چطور؟
‫اون بهم نیاز داره.
‫- داگ، وایسا! ‫- ببخشید!
‫قرار نیست تو از اینجا بری.
‫سلام، جب؟
‫سلام؟
‫جب، سارام.
‫خب، الان نمیتونم حرف بزنم.
‫دارم برای کن یه خونه رو نشون میدم.
‫- منظورت گِرِگه؟ ‫- آره، گِرِگ.
‫گوش کن، میتونی یه لطفی بهم کنی؟
‫اون کجاست؟ ‫ساوانا کجاست؟
‫هی، هی، هی، تند نرو رئیس.
‫داگ، داری چیکار میکنی؟
‫نباید توی شهر این‌ ور و اون ‌ور بدویی ‫اون هم با یه موجودِ طاعونی.
‫به ساوانام این رو نگو!
‫دارم در موردِ... وایسا.
‫ساوانات؟
‫تو و ساوانا با هم رابطه داشتید؟
‫این یه اصطلاحِ خشک و پزشکیه.
‫دکتر، این کلمه خشکه، بی‌ احساسه.
‫- ای گفتی، مارکی. ‫- ختمِ کلام.
‫خب، بگو.
‫توی یه وب‌ سایت که مخصوص علاقه ‌مندانِ ‫حیوون‌ های خاص بود باهاش آشنا شدم...
‫ولی فقط چند تا پیامِ رمز گذاری ‌شده ‫ کافی بود تا بفهمم که اون نیمه‌ گم‌ شده‌مه.
‫این همون حرفیه که ‫در مورد زنِ منم گفتی!
‫اوه، سلام گیل. ‫خوشحالم می‌بینمت رفیق.
‫پس جواب مثبته، شما دو تا ‫ با هم رابطه داشتید.
‫باهام بیا.
‫ساوانا، عشقم.
‫بیا زیاده ‌روی نکنیم.
‫بیشتر زخم‌ های دردناکت ‫توی ناحیه کشاله رانن؟
‫آره، میخوای ببینی؟
‫نه، نه، نه، اصلاً.
‫- حرفت رو باور میکنم. ‫- درسته.
‫در واقع، ممکنه مبتلا به یه عفونت ‫مقاربتی به اسم ال‌ جی‌ وی باشی...
‫که علائمش شبیه به طاعونه.
‫حتماً کار اون یارویی بوده ‫که توی بونارو دیدم.
‫خوشبختانه این هم با یه دوره ‫مصرف آنتی ‌بیوتیک درمان میشه.
‫متأسفم، داگ.
.بیا ببینم
‫داگ، دوست‌ دختر قبلیت ‫باعث شد سینه در بیاری.
‫این یکی هم بهت یه بیماری ‫شبیه طاعون داد.
‫به عنوان دکترت، احساس میکنم وظیفه دارم ‫بگم که توی انتخاب شریک عاطفی بیشتر دقت کنی.
‫باید بگم که جوِ سالتی بریز خیلی بهتر بود.
‫الین، باید یه پست دیگه بذاریم.
‫حله.
‫سلام به همگی.
‫من الینم، افسر ایمنی عمومی پورت ون.
‫این مقامت نیست.
‫با یه خبر به‌ روز و مهم.
‫سلام به همگی، دکتر بِستم.
‫خب، اوضاع داره تغییر میکنه.
‫و ما همچنان منتظر تیم خطرات ‫ زیستی ایم تا بیان و تأیید کنن.
‫ولی در حال حاضر، ارزیابیم اینه که، ‫توی پورت ون با شیوع طاعون روبرو نیستیم.
‫ممنونم.
‫ولی باز هم مرتکب جرمی نشید.
‫دکتر، هیچ ‌وقت به این فکر ‫کردی که مدل مو بشی؟
‫چون دوربین واقعاً عاشق موهات شده.
‫- چی؟ واقعاً؟ ‫- عاشقشونه.
‫هی، اگه طاعون نیست، ‫فکر میکنی چی باشه؟
‫اوه، نمیتونم بگم، محرمانه‌ست.
‫بیماری‌ ‌های زیادی نیستن که علائمی ‫ شبیه به طاعون داشته باشن
‫اوه اوه، خیلی بد به نظر میرسه.
‫خب، خبرهای خوب.
‫مارتین یه ویدئوی دیگه گذاشته و میگه که ‫ ظاهراً اصلاً خبری از شیوع طاعون نیست.
‫پس تنها کاری که باید بکنیم ‫اینه که یکم دیگه همینجا بمونیم.
‫محض اطمینان، یه تست بدیم.
‫عالیه.
‫به نظر میاد زیاد ذوق نکردی.
‫من فقط نسبت به وضعیتی که الان ‫توی زندگیم دارم ناامیدم، خب...
‫خب، با توجه به روزی که داشتیم، ‫شاید این حرفم بحث ‌برانگیز باشه...
‫ولی وقتی حالم بده،‌ میدونی ‫چی باعث میشه حالم بهتر بشه؟
‫به‌ جز چترها و نوشیدنی ‌ها.
‫باشه، پس تسلیمم.
‫دیدن ویدیوهای حیوانات.
‫- هان؟ ‫- اوهوم.
‫انتظار این رو نداشتم.
‫هی، هی، هی، سمورهایی که دست هم رو گرفتن، ‫در حالی که به پشت روی آب شناورن...
‫مارموت‌ های تپلی که توی چمن زارهای ‫ آلپ کارهای بامزه‌ مارموتی میکنن.
‫محبوب ‌ترینم این لونه‌ ‫ گرگ‌ ها توی آکادیاست.
‫شرط می‌بندم محاله با دیدنش ‫ دنیات عوض نشه.
‫- این یه غافلگیریه. ‫- یه بار ببینیمش؟
‫آخه بعد از اون حرف‌ ها، ‫مگه میشه نگاه نکرد؟
‫میدونی که از قبل آماده‌ش کردم.
‫جدی میگم.
‫- باشه. ‫- خب، بریم ببینیم.
‫خب، این ولف بلیتزره.
‫ما دوسش داریم و این یکی...
‫اوه... نه، این انتخابِ بدیه؟
‫نه، نه، نه، عالیه.
‫باشه، خیلی خب، بیا این رو ‫ درست ‌و حسابی ببینیم.
‫خب، پس داشتم میگفتم، ‫اون ولف بلیتزره.
‫- ولف بلیتزر. ‫- از اون یکی خوشمون نمیاد.
‫باشه ولی ما عاشق ولف بلیتزریم.
‫عاشق ولف بلیتزریم.
‫ببخشید مزاحم میشم ولی ‫یه تنش درونی رو حس میکنم.
‫اوه، واقعاً غیب‌ گویی.
‫مردم این رو میگن.
‫ولی در واقع، همه‌مون فقط یه سری ‫حیوونیم که فکر میکنیم...
‫توی مخفی کردن استرسمون ‫بهتر از اونیم که واقعاً هستیم.
‫برای تستم اصلاً تمرین نکردم.
‫نمیدونم، فکر کنم زیادی میترسم.
‫ترس از شکست؟ ‫درکت میکنم.
‫از امتحان دادن توی مدرسه متنفر بودم.
‫فکر میکنی چرا توی کار ‫ جرم و جنایت رفتم؟
‫آره، زنِ حیوون ‌بازِ دیوونه!
‫چقدر جذاب.
‫راستش، من بیشتر از موفقیت میترسم.
‫منظورم اینه که اگه توی ‫این تست بترکونم چی؟
‫و جولیارد بگه اوه، لعنتی!
‫ما واقعاً تا حالا ندیدیم کسی ‫ به این خوبی بازی کنه.
‫بعدش به نیویورک و دنبال رویاهات میری.
‫آه، چقدر کلیشه ‌ای.
‫میذاری حرف بزنم؟
‫اون‌ وقت مجبور میشم ‫ال رو پشت سرم جا بذارم.
‫ال دوست ‌پسرته؟
‫میدونی، همش فکر میکنیم ‫زندگی باید یا این باشه یا اون.
‫فقط میتونیم یه چیز ‫ خوب داشته باشیم.
‫ولی اگه کائنات بگه، نه، میتونی همه‌ ‫چیزهای خوب رو با هم داشته باشی؟
‫پس یعنی میتونم هم ال رو ‫داشته باشم و هم جولیارد رو؟
‫آره، یا توی مورد من، خلاصی ‫از این بیماری جنسی لعنتی...
‫و اتهامات فدرالِ حیات ‌وحش ‫که باهاشون روبرو هستم.
‫آره، پس برای جفتمون ‫ آرزوی موفقیت میکنم.
‫ویدیوت رو دیدم.
‫هی، بهت برنخوره رفیق ولی ‫ الان اصلاً قیافت جالب نیست.
‫اوم، دکتر؟
‫گلندن، نباید اینجا باشی.
‫آخه روی گردنم داره نوک سینه در میاد.
‫باشه، شاید بهتره باشی.
‫با این زن رابطه‌ نزدیک داشتی؟
‫داگ یا هر دو تاشون؟
‫داری میگی که من یه جور رابطه‌ سه ‌نفره‌ ‫ عجیب ‌غریب با اون خل ‌و چل‌ ها داشتم؟
‫عمراً!
‫پس بیماری مقاربتی منتفیه.
‫فهمیدم.
‫شاید به باغ ‌وحش نوازش ‫حیوانات سر زده باشی؟
‫یعنی، اوم، فکر نکنم.
‫سوال سختی نیست.
‫شاید پسرم رو برده باشم.
‫مگه گلندن جونیور حدوداً ۱۷ سالش نیست؟
‫باشه، تنهایی رفتم، خب؟
‫از نوازش بزها خوشم میاد. ‫آرامش ‌بخشه.
‫تماس محیطی.
‫خیارک ‌ها.
‫انگار واقعاً با شیوع طاعون طرفیم.
‫- موافقم. ‫- ام، ببخشید دکتر.
‫خبر بد، ماشین تیم رفع آلودگی یه تصادف ‫جزئی کرده و گفتن که چند ساعتی تأخیر دارن.
‫- چی؟ ‫- باشه.
‫مگه نگفتی هر چی طول بکشه تا ‫ اونا برسن، اوضاع خطرناک ‌تر میشه؟
‫عالی شد، حالا باید تا دم مرگم ‫فقط به مامانم پیام بدم.
‫- خیلی ممنون. ‫- قرار نیست کسی بمیره.
‫هی، فقط باید خونسرد باشیم ‫و کنترل اوضاع رو به دست بگیریم.
‫روشنه؟
‫امم، کسی اون روباه رو ندیده؟
‫- چی؟ ‫- حق با مامانم بود.
‫من بلوغ عاطفی لازم برای داشتن ‫ حیوون خونگی رو نداشتم.
‫باید اون روباه رو پیدا کنی.
‫حالت خوب میشه.
‫ولی اگه لازم شد یه بز رو نوازش کنی...
‫اوه، خفه شو.
‫دکتر، مراجعین جدید اومدن.
‫حالم اصلاً خوش نیست. ‫با خودم میگم نکنه طاعونه؟
‫دخترم میگه برو بفهم چیه، خنگ.
‫حالم اصلاً میزون نیست.
‫میدونی، یه جور داغونیِ ‫عمومی توی کل بدنم.
‫مارک، به مامانت که توی ‫داروخونه‌ست پیام بده.
‫بگو آنتی ‌بیوتیکِ بیشتر، کیت تست فوری آنفلوآنزا، ‫و هر چی سِرُم که دمِ دست داره لازم داریم.
‫بگو اونا رو جلوی در بذاره، ‫بعد برو برشون دار.
‫- فهمیدی؟ ‫- حله، ردیفش میکنم.
‫الین، باید به مردم اطلاع‌ رسانی کنیم.
‫اهم، ببخشید، دکتر بِستم.
‫یه اصلاحیه‌ کوچیک روی گفته‌ های ‫ قبلی، البته نه با شما، آره.
‫مجدداً تأکید میکنم، لطفاً ‫پست قبلیم رو نادیده بگیرید.
‫توی پورت ون با شیوعِ ‫بیماریِ طاعون روبروییم.
‫در ضمن، اَل، اگه داری می‌بینی، ‫ببخشید که اونقدر بد اخلاق بودم.
‫ربطی بهت نداشت.
‫میخوام دنبالش برم‌ و واقعاً ‫به کمکت نیاز دارم.
‫باشه، خداحافظ.
‫اول قراره بمیریم،‌ بعد قرار نیست بمیریم.
‫حالا دوباره سرِ مردن برگشتیم.
‫دیگه تصمیمت رو بگیر.
‫- این کار رو بکن، دکتر؟ ‫- آه، اون یارو افتضاحه.
‫فعلاً هیچکدوم علائمی نداریم، ‫پس فکر کنم باید فقط...
‫چی؟
‫- آروم باشیم. ‫- من آرومم.
‫من آرومم.
‫این دیگه...
‫این گوشیِ املاکِ گرگه.
‫سلام، املاک گرگ گریسون، گرگ هستم.
‫چجوری میتونم توی پیدا کردنِ ‫خونه‌ رویاهاتون کمکتون کنم؟
‫متوجهم.
‫خب، این...
‫باشه.
‫- خب، خیلی ممنونم. ‫- کی بود؟
‫خریدار داره به خونه‌ سارا نگاه میکنه.
‫جِب کالینز بهش گفته خونه ‫پر از کک ‌های طاعونیه.
‫نمیدونم چرا همچین کاری کرده.
‫من که سر در نمیارم.
‫خیلی خب، باشه، بهش ‫ پول دادم که بدگویی کنه.
‫ببخشید، اگه قراره از طاعون بمیرم، ‫میخوام توی خونه‌ خودم بمیرم.
‫هیچکس من رو بیرون نمیندازه.
‫خب، احتمالاً جز مرگ.
‫درسته، حرفت منطقیه.
‫میدونید به نظرم الان ‫همه‌مون به چی نیاز داریم؟
‫- ویدیوی لونه‌ گرگ. ‫- ویدیوی لونه‌ گرگ.
‫- اوه! ‫- آره.
‫- بذارش. ‫- باشه.
‫- آنتی ‌بیوتیک‌ ها رو گرفتی؟
‫آره، آوردم، ببخشید همگی.
‫خیلی خب.
‫خب همگی، گوش کنید.
‫در حال حاضر آدم‌ های زیادی دارن ‫با حال ناخوش به اینجا میان.
‫بیشترتون احتمالاً فقط آنفولانزا دارید، ‫ولی ممکنه بعضی ‌هاتون طاعون داشته باشید.
‫پس این کاریه که قراره بکنیم.
‫کی اینجا تب، بدن ‌درد و بی‌ حالی داره؟
‫خوبه، حالا باید همینجا توی سالن ‫انتظار تست سریع آنفولانزا بدید.
‫حالا، کی زیر چونه‌ش غدد لنفاوی متورم داره، ‫یا احتمالاً توی زیر بغل یا کشاله ران؟
‫خب، اگه هر کدوم از اینا رو دارید، داخل اتاق ‫ معاینه بیاید تا سریع بهتون آنتی‌ بیوتیک بدیم.
‫شما واگیردار نیستید و ما مراقبتونیم.
‫من فقط برای نفخ شبانه اینجام.
‫فهمیدم، بزن بریم.
‫ال، اینجا چیکار میکنی؟ ‫علائم طاعون داری؟
‫طاعون برام مهم نیست.
‫- از اون حرف های دمِ مرگی بود. ‫- برگشتی.
‫ممنونم، خیلی معذرت میخوام.
‫راستش فقط از خفن بودنِ ‫خودم میترسیدم.
‫می‌بخشمت. ولی باید سریع بجنبیم.
‫تا مهلت نهایی فقط چند ‫ساعت وقت داریم، باشه؟
‫- متنت رو حفظ کردی؟ ‫- آره، کاملاً حفظم.
‫ایول اصلاً نمیدونم منظورت چیه.
‫خب، کی میخواد توی یه فیلم باشه؟
‫یا توی یه ویدیوی تست بازیگریِ ‫خیلی کم‌ هزینه؟
‫شاید من وقتم آزاد باشه.
‫نکنه میخواید این کار رو همینجا بکنید؟
‫چرا که نه؟
‫تا شما نمایش کوچیکتون رو اجرا کنید ‫من سراغِ اون طاعون میرم.
‫سلام، من الین دنتونم، ‫و میخوام تک ‌گوییِ اولگا رو...
‫از سه خواهرِ آنتون چخوف اجرا کنم، ‫نمایشنامه ‌ای که اون رو خوندم.
‫اِهم.
‫انگار فقط یه دقیقه دیگه باقی مونده...
‫تا بفهمیم چرا زنده ‌ایم...
‫و چرا رنج میکشیم.
‫کاش میدونستیم.
‫مگه فرقی هم میکنه؟
‫ای کاش میدونستیم.
‫و کات.
‫الین، خیلی عالی بودی.
‫دیالوگم رو دوباره بگم؟
‫نه.
‫فکر کنم گرفتیمش.
‫اوه!
‫وای، خدای من.
‫ببین، چقدر نازه.
‫آخی، پیشی ‌هام.
‫اوه، اون یکی رو ببین.
‫اوه.
‫پیوند مادر و فرزندی. ‫خیلی غریزی، خیلی عمیق.
‫منظورم اینه که چرا یه ماده ‌گرگ نباید ‫هیچ‌ وقت بخواد اون تجربه رو داشته باشه؟
‫گرگ ‌های نر میان و میرن، ولی پیوند ‫با توله ‌گرگ، همیشگیه، تا ابد میمونه.
‫منظورم اینه که نداشتن توله ‌گرگ...
‫منظورم اینه که احتمالاً تا آخرِ زندگیِ ‫گرگیش بابتش پشیمون میشه.
‫چیه؟
‫دلت بچه گرگ میخواد؟
‫چی؟ ‫ نه.
‫من آخه چرا باید... یعنی، شاید.
‫خیلی ‌خب، نمیدونم.
‫میخوام یه چیزی بهت بگم و اگه ‫ دارم زیاده ‌روی میکنم، بهم بگو.
‫باشه.
‫اگه یه وقت تصمیم گرفتی ‫تنهایی بچه‌ دار بشی، من کنارتم.
‫آشپزی، نگهداری از بچه، ‫هر چی که لازم باشه.
‫همه‌مون هوات رو داریم.
‫البته، همه‌مون.
‫اوه، همیشه عزیزم.
‫حتی وقت هایی که فضول ‫و روی مخیم، ما با هم دوستیم.
‫بچه ‌ها!
‫خیلی طول کشید.
‫همه کسایی که توی این اتاقن با چند نفر ‫دیگه توی اون خیابون باید آزمایش بدن.
‫مفهومه، نیروهامون همین الان اونجان.
‫هر چه سریع ‌تر یه ایستگاه ‫ آزمایش اونجا راه میندازیم.
‫بیاید بریم اون پشت.
‫اول میخوام وضعیت مریض ‌هایی که ‫ضایعه پوستی دارن رو چک کنی.
‫ممکنه بعضی از اینایی که این ‫بیرونن طاعون داشته باشن.
‫ممکنه بعضی ‌هاشون هم ‫فقط آنفولانزا داشته باشن.
‫ولی همه افرادی که اینجان ‫باید تست فوری طاعون بدن.
‫خب، دوستان.
‫به محض اینکه بهم اجازه ‫خروج بدن، به خونه میرم.
‫اوه، باید برم بخوابم تا بپره.
‫منم همینطور، اعصابم داغونه.
‫میتونی با کمک بهم برای کارهای ‫ فردا اعصابت رو آروم کنی.
‫عزیزم، بعد از روزی که من داشتم، فقط ‫ یه حموم و یه چرت حالم رو جا میاره.
‫دیوونه‌م اگه بگم امروز خوش گذشت؟
‫- آره. ‫- خوش گذشت، اول داشتیم میمردیم...
‫بعد نه، باز داشتیم میمردیم، ‫حالا هم که زنده موندیم.
‫- کسی دیگه نوشیدنی میخواد؟ ‫- نوشیدنی مهمونمونه.
‫بذار یه زنگِ سریع به کنترلِ حیوانات بزنم.
‫اوه، هی، ممنون دکتر.
‫میدونی، با اینکه اسیرِ چارچوب‌ پزشکیِ غربی شدی ‫ اگه پیشت نمیومدم، حسابی توی دردسر میفتادم.
‫فکر کنم همین الانش هم ‫حسابی توی دردسری.
‫روباهت شیش نفر از اهالی ‫ شهر رو به طاعون مبتلا کرد.
‫آره، خب اگه جسارت نباشه، ‫فکر کنم سگت غمگینه...
‫چون نمیدونه تکلیفش باهات چیه.
‫پیش خودش میگه ‫من سگشم یا نیستم؟
‫نیست.
‫هوم، حرفت رو باور نمیکنم.
‫سگت هم باور نمیکنه.
‫میدونی، باید اعتراف کنی که واقعاً ‫برای کسی که برات مهمه، ارزش قائلی.
‫- حداقل پیشِ خودت. ‫- اوهوم.
‫توی زندان باید دنبالِ ‫مدرکِ روان‌ شناسی بری.
‫شاید هم رفتم.
‫به‌ هر حال، ممنون دکتر.
‫هی، وکیلِ خوبی نمیشناسی؟
‫خداحافظ، کلانتر.
‫خداحافظ، ساوانا.
‫همیشه همینجوریه، مگه نه؟
‫حتی نمیخوای عذرخواهی کنی.
‫ببین مارک، درک میکنم ناراحتی، ‫ولی نمیدونم واقعاً چیکار کردم...
‫- من دوستتم؟ ‫- ببخشید؟
‫من رو دوست خودت میدونی؟
‫آره.
‫خب.
‫خب، وقتی با کسی دوستی و به عشق ‫سابقش علاقه پیدا میکنی...
‫باید در جریان بذاریش، دکتر.
‫فقط یه اتفاقی بود که افتاد.
‫میدونم، میدونم، یه جورایی ‫ یه چیزِ آنی و لحظه‌ ای بود.
‫هیچ معنایی نداشت.
‫چیه؟
‫تو لوئیزا رو بوسیدی ‫و فکر میکنی هیچی نبوده؟
‫تو فقط به من دروغ نمیگی، رفیق.
‫داری به خودت دروغ میگی.
‫بعداً می‌بینمت، باشه؟
‫- ممنون که به دیدنم اومدی. ‫- خواهش میکنم.
‫میگم که، عجب روزی بود.
‫راستش، باعث شد ‫ به خیلی چیزها فکر کنم.
‫در مورد چی؟
‫ام... فقط...
‫اوه.
‫ام... چقدر احتمال داره ‫یه حیوونِ عجیب...
‫که حتی مال این قاره هم نیست، توی یه شهر ‫ کوچیک پیدا بشه و باعثِ شیوع طاعون بشه؟
‫- یه لحظه، چی؟ ‫- کمه.
‫- اوه. ‫- خیلی کم، در حد صفر.
‫و خیلی چیزها در مورد زندگیه که شاید ‫اونقدر که فکر میکردم درکشون نمیکنم.
‫نمیدونم چرا بعضی وقت ها ‫حرف‌ های زننده‌ ‌ای میزنم.
‫- مارتین، تو... ‫- خواهش میکنم، من...
‫میدونی، یه نکته عجیب دیگه ‫ در مورد زندگی اینه که...
‫گاهی چیزهای دیگه‌ با احتمال‌ های ‫خیلی کم هم ممکنه اتفاق بیفتن.
‫چیزهای خوب.
‫چیزهایی بین دو نفر.
‫مارتین، لطفاً، من...
‫- منم داشتم فکر میکردم. ‫- هوم.
‫و فکر میکنم این شهر برای ‫قرار گذاشتنمون خیلی کوچیکه.
‫حتی اگه ایده خوبی هم بود، ‫که البته فکر نمیکنم باشه.
‫- اوه. ‫- تو یه آدم فوق‌ العاده ‌ای.
‫اوه، لازم نیست چیزی رو توضیح بدی.
‫نه، فقط، خب، ما همش یه کشمکش عجیبی با هم ‫ داریم که هم هیجان ‌انگیزه و هم کلافه ‌کننده.
‫و، خب، فکر نمیکنم فعلاً وقتِ ‫دردسر و داستان داشته باشم، چون...
‫دلم میخواد بچه ‌دار بشم.
‫وای، خدای من، نه با تو، نه با... من...‌ ‫منظورم این نبود، فقط، ام، فقط یه بچه.
‫هوم، هوم.
‫برات آرزوی موفقیت میکنم.
‫واقعاً میگم.
‫- شب خوبی داشته باشی. ‫- باشه.
‫خیلی خب، کوپرنیک.
‫بیا به پیاده ‌روی بریم.
°°مترجم : احسان°° ○○@Ehsan_Cn○○
ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez