‫الان چی گفتی؟
‫باید رازهای ساخت موشک رو یاد بگیریم، ‫از پایه‌ترین حالت.
‫باید یه سری ریاضی پیچیده یاد بگیریم!
‫پس لطفاً، حساب رو یادمون بده.
‫خب، درسته که توی دانشگاه ریاضی تدریس می‌کردم
‫وقتی برنامه‌نویسی نمی‌کردم، ‫واسه اینکه شکم خودم رو سیر کنم...
‫ولی از صفر شروع کردن آسون نیست.
‫شما دوتا بابتش جدی هستید، درسته؟
‫- آره! حسابی جدی هستیم! ‫- آره! حسابی جدی هستیم!
‫بالاخره،
‫قبل از اینکه سنکو موشک یک طرفه ‫به ماه رو کامل کنه،
‫باید ازش جلو بزنیم ‫و یه موشک برگشت بسازیم،
‫تا باهمدیگه پیروزی‌مون رو جشن بگیریم ‫و یه پایان شاد داشته باشیم!
« آوا مووی تقدیم میکند » [ AvaMovie.in ]
‫لعنتی!
‫اون همه زحمت کشیدم ‫از کامپیوتر ساختن فرار کنم،
‫ولی موشک ساختن هم به همون اندازه سخته!
‫هنوز یه جورایی گیجـم.
‫داری میگی می‌تونیم با این سنگ‌های قرمز
‫یه موشک بسازیم؟
‫خب، فرآوری داره.
‫این یه نقشه مسیر تقریبیـه
‫از اینکه چطوری می‌خوایم
‫مواد اولیه برای قاب موشک رو بسازیم.
‫« سنگ سرخ (بوکسیت) » ‫« سدیم هیدروکسید »
‫« آلومینا » ‫« الکتریسیته‌ی خیلی زیاد »
‫« آلومینیوم »
‫« فلوریت »
‫« مس، منیزیم »
‫« دورالومین »
‫سخت و گیج‌کننده‌ست،
‫ولی آتیشی شدم!
‫اوه!
‫پس فلوریتی که از اسپانیا برداشتیم ‫اینجا به کارمون میاد.
‫طبق معمول، مراحلش قراره خیلی طولانی باشه...
‫ولی مهم‌تر از اون... این چیه؟
‫الکتریسیته‌ی خیلی زیاد؟
‫آره،
‫یه سری‌ها حتی به آلومینیوم میگن ‫«الکتریسیته‌ی توقوطی،»
‫چون ساختنش به مقدار خیلی زیادی انرژی الکتریسیته نیاز داره.
‫مثلاً، وقتی آلومینیوم ساخت آپولو رو درست کردن،
‫فقط هزینه برقـشون ۳ میلیارد ین شد.
‫تو این دنیای سنگی،
‫واسه تولید یه منبع بی‌نهایت
‫از نیروی برق خیلی بزرگ، به...
‫آره، تولید برق هیدروالکتریک نیاز داریم.
‫واسه همین، می‌خوایم منابع بزرگ‌مون از سنگ سرخ رو
‫به کشوری منتقل کنیم ‫که برای تولید برق هیدروالکتریکی ایده‌آله.
‫کدوم کشور واسه ساخت این برق آبی ایده‌آله؟
‫همه‌تون باید بشناسیدش.
‫سرزمینی که همه‌جاش پُر از اختلاف ارتفاع و رودخونه‌ست.
‫تازه! از قبل یه پایگاه با منابع اونجا ساخته شده.
‫خیلی جای راحتیه، نه؟
‫ژاپن!
‫تمام شهرهای سرتاسر کُره ‫تلاش‌هاشون رو متمرکز کنن...
‫و همه‌چیز رو بیارن به سرزمین خودمون
‫که سرهم‌شون کنیم، ها؟
‫موشک‌مون رو توی ژاپن درست می‌کنیم!
‫سفر دور دنیامون برای جمع‌آوری مواد موشک...
‫یعنی قدم بعدی‌مون...
‫آره، آخرین ایستگاه برای تور شهرسازی‌مون
‫دور دنیاست.
‫جداً؟
‫آره! عالیه!
‫توی دیده!
‫هدف‌مون درست زیر خط استواست!
‫اندونزی!
‫همه‌جا درخت لاستیکه! ایول!
‫توی آمریکای لاتین هم یکم جمع کردیم،
‫ولی فهمیدم چرا اینجا به لاستیکش معروفه.
‫اینقدر خوشحالم که الان اشکم در میاد. ‫کلی نیاز داریم.
!!شهر لاستیک ساخته شد
‫سفر طولانی بود...
‫با ژاپن خدافظی کردیم،
‫از اقیانوس آرام رد شدیم و به آمریکا رسیدیم.
‫از موانع بی‌شماری رد شدیم
‫و با موفقیت شهر ذرت رو ساختیم.
‫از اونجا، هرجا که رفتیم ‫مردم رو احیا کردیم،
‫و شهر ابرآلیاژ رو ساختیم،
‫شهر فلوریت رو،
‫شهر ریاضی و سوخت رو،
‫و شهر آلومینیوم ساخته شدن.
‫آخرین اما نه کمترین، ‫شهر لاستیک رو ساختیم.
‫حالا هم بالاخره،
‫داریم بازگشتی پیروزمندانه به زادگاهـمون ژاپن انجام میدیم،
‫و به بقیه ملحق می‌شیم!
‫همه در سرتاسر کُره دارن میان ‫که باهم دست به یکی کنیم.
‫این شاید اولین باری باشه ‫که این اتفاق در تاریخ انسان می‌افته.
‫درسته! همه باهم!
‫یه موشک رفت و برگشتی می‌سازیم ‫که همه بتونن
‫باهمدیگه در مقابل مرد علامت سوال برنده بشن.
‫درسته، به همه نیاز داریم،
‫واسه همین فوراً از سنگ شدگی بیدارشون می‌کنیم!
‫بالاخره، داریم موشک رو در ژاپن می‌سازیم.
‫نیاز داریم که همه حسابی زحمت بکشن.
‫نمی‌شه یکم بیشتر احساساتی بشی؟
‫خیلی مشتاقم که به روری و بقیه که سنگ شدن بگم
‫به زودی از این وضعیت جهنمی خلاص می‌شن.
‫ولی یه حجم کاری جهنمی در انتظارشونه.
‫حداقل کاری که می‌تونیم بکنیم ‫اینه که از سفرمون به دور دنیا یه سوغاتی ببریم.
‫برنامه‌اش رو ریخته بودم.
‫چی؟ سوغاتی؟
‫خیلی مهربونی. ‫عاشق اینـم که همه خیلی باهم رفیقـن.
‫وقتی سنکوی عزیز اینجوری رفتار می‌کنه،
‫همیشه یه انگیزه نهان داره.
‫توی تمام شهرهایی که دور دنیا ساختیم
‫داشتیم چی کار می‌کردیم؟
‫به محض رسیدن ‫غذای محلی درست می‌کردیم، درسته؟
‫غذای خوشمزه به مردمی که بیدار می‌کنیم ‫کمک می‌کنه تا نهایت قدرتـشون رو آزاد کنن.
‫راست میگی!
‫همینکه بتونی غذای آشنا بخوری ‫روی نحوه عملکردت تاثیر می‌ذاره!
‫فکر کردم فقط چون هوس کردی بودی ‫اون غذاها رو درست کردی.
‫- به شخصه که هوس کرده بودم! ‫- می‌دونیم.
‫غذای خوشمزه ژاپن...
آوا‌مــووی
‫چقدر ما خوش‌شانسیم، نه؟
‫درست وقتی اومدیم ‫که برنج وحشی آماده برداشت بود!
‫به شانس ربطی نداره.
‫اگه به شانس سپرده بودیمش، ‫سنکوی عزیز همیشه می‌باخت.
‫حتماً اندونزی رو گذاشتن آخر، ‫که ماه آوریل برسیم اینجا،
‫که فصل بارون تموم شده ‫و برنج آماده برداشته.
!!برنج به دست اومد
‫این نهایت کاریه که ازمون برمیاد، ها؟
‫- به طرز جالبی خیلی نیست. ‫- آره،
‫چون فقط از چیزی که به صورت طبیعی بود استفاده کردیم.
‫پس از اینجا به بعد، از شالیزار دست‌ساز استفاده می‌کنیم
‫و تولیدمون رو به شدت افزایش میدیم!
‫خوبه!
‫باشه. بعدی!
‫باشه!
‫خب، تا وقتی که طول هر سه سمت مثلث رو بدونید،
‫می‌تونید محیطش رو اندازه بگیرید.
‫با تقسیمش به مثلث‌های بی‌شمار،
‫می‌شه محیط هر زمین رو
‫اندازه‌گیری کرد، فرق نداره که شکلش چی باشه.
‫یکم دیگه به راست.
‫می‌شه لطفاً تو همین مسیر یه خندق بکنید؟
‫مشکلی نیست!
‫باشه، عالیه!
‫ولی فکر می‌کردم نباید فوراً برنج رو کاشت.
‫معمولاً تا سال آینده صبر می‌کنن، نه؟
‫ده میلیارد درصد مشکلی نداره.
‫بالاخره اینجا زمستون نداره.
‫- ها؟ ‫- درسته، درست زیر خط استوا هستیم.
‫اصلاً نمی‌فهمم. ‫اصلاً ممکنه که زمستون نداشت؟
‫سه‌برابر کشت می‌کنیم، ‫یعنی سالی سه بار کشت و برداشت می‌کنیم،
‫با قدرت علم.
‫وقتی خاک بعد از هر برداشت ضعیف شد،
‫فقط باید با کود زنده‌اش کنیم.
‫علاقه شرافتمندانه‌ست.
‫هی، اینـا همون سنگ‌های صورتی‌ای نیستن ‫که بهمون گفتن از یه جزیره عجیب استخراج کنیم
‫درست قبل از اینکه به استرالیا رسیدیم؟
‫آره، فسفریت نائورو از مدفوع آلباتروس ساخته می‌شه.
‫« فسفریت، نیتریک اسید، خاکستر چوب »
‫یه کود قدرتمندی تبدیل می‌شه.
‫« !قوی »
!!برج فراوان به دست اومد
‫خوشبختانه، این نوع برنج
‫نسبتاً آمیلوپکتینِ بیشتری از برنج ایندیکای معمولی داره.
‫پس یعنی بیشتر شبیه برنج ژاپنیه. در این صورت...
‫شگفت‌انگیزه... موندم چرا...
‫توی قرن ۲۱ هم
‫هر روز اونیگیری نمی‌خوردم...
‫هیچ سوغاتی دیگه‌ای بیشتر از این هیجان‌زده‌شون نمی‌کنه! اشتباه میگم؟
‫وقتشه به سرزمینی که شروع کردیم برگردیم!
‫به ژاپن!
‫- سلام سویوز! ‫- سنکو!
‫کوهاکو!
‫آماریلیس!
‫چی؟! چرا تو جزیره گنج ‫ژاپنی‌های پیری هستن که تا حالا ندیده بودم؟
‫آره، ما ژاپنی‌های پیر هستیم.
‫مشکل داری؟
‫پس سنکوی بدنام تویی، ها؟
‫پسرهام تعریفت رو کردن!
‫هی، جریان اونـا چیه؟
‫یه ماموریت ویژه کوچیک دارن.
‫- ماموریت ویژه؟ ‫- ماموریت ویژه؟
‫خب، اوضاع چطوره؟
‫خب...
‫نمی‌تونم بگم خوب پیش میره، ‫چون سنگ شده بودیم...
‫ولی کارگرها و موادی که از خشکی فرستاده شد ‫خیلی کمک کردن.
‫سویوز عزیز در واقع نقش ارباب رو داره، ها؟
‫در ضمن،
‫نگران بانو روری... یعنی روری و بقیه توی خشکی هستم.
‫مردم بیشتری رفتن اونجا، ‫پس نمی‌دونم بعد از سنگ شدن چطوری شدن.
‫آره، واسه سر زدن بهشون،
‫بیاید سریع بریم خونه به ژاپن!
‫انگار افرادی که جا مونده بودن هم ‫ماموریت‌های سخت داشتن.
‫ما خیلی زحمت کشیدیم، ‫ولی گمونم می‌شه گفت یر به یر هستیم.
‫فکر کردم کاری نمی‌کنن، ‫واسه همین بهشون حسودیم می‌شد.
‫معلومه که نه.
‫اوه!
‫از سنگ‌شدنِ جهانی با مدوسای جدید ‫ده سال گذشته...
‫سفرمون به دور دنیا تموم شده...
‫و داریم به ژاپن برمی‌گردیم!
‫کوهاکو! خیلی خوشحالم که جات امنه!
‫بیشتر از خودت نگران منی؟!
‫واقعاً عوض نمی‌شی، ها؟
‫فقط نظر منه، یا نیروی بازوی روری عزیز واقعاً شگفت‌انگیزه؟
‫خب، بالاخره خواهر اون گوریل هیولا به نام کوهاکوئه.
‫خاطراتم زنده شد.
‫یه نفر زخمی شد.
‫کروم!
‫پسر، خیلی بده. ‫وقتی تو سنگ بودی،
‫روری، من هم‌سن تو شدم.
‫حس می‌کنم خیلی بزرگ شدی، کروم.
‫ها؟
‫فهمیدم!
‫کروم و روری از همدیگه خوش‌شون میاد...
‫درسته! همه توی دهکده‌مون از روری خوشـشون میاد!
‫اوه... جدی؟ باعث افتخارمه...
‫پس علتی که رابطه‌شون پیش نمیره
‫اینه که کروم خیلی بچه‌ست، که اینطور.
‫اونقدری بزرگه که بالغ باشه ‫ولی بازم قلباً یه کودکه، ها؟
‫شاید بهتره بذاریم چلسیِ رُک
‫کل حرف‌ها رو بزنه، نه؟
‫در واقع باید بگم، روری، تو واقعاً فوق‌العاده‌ای.
‫از کِی داشتی این بادگیرهای سنگی خفن رو می‌ساختی؟
‫آره، اگه درخت‌ها و چیزهای دیگه این سمتی می‌افتادن
‫و مجسمه‌ها رو می‌شکستن، ‫اوضاع خیط می‌شد.
‫در واقع، این دیوارها قبلاً اینجا نبودن...
‫ها؟
‫چاک! ساگارا!
‫درسته... چاک و ساگارای عزیز انسان نیستن،
‫واسه همین نور سنگ‌کننده روشون اثر نذاشت.
‫ده سال کامل زنده موندن... واقعاً خیلی حرفه.
‫دیوار سنگی...
‫کل این مدت...
‫کل این مدت، شما داشتید از همه محافظت می‌کردین...
‫که اینطور... شما دوتا خودتون خانواده دارین، ها؟
‫بای‌بای، چاک، ساگارا.
‫ولی حالا که همزمان این همه آدم رو بیدار کردین،
‫غذای کافی خواهیم داشت؟
‫سوغاتی‌هامون واسه همینه دیگه!
‫چی؟ یواشکی برگشتن ‫که فقط غذا بردارن؟
‫اون خدافظیِ تلخ و شیرین واسه چی بود پس؟
‫مشکلی با همزیستی با ما ندارن، ‫که توی شکار و جمع‌آوری کمک‌مون کنن.
‫منـم می‌خوام از همه حمایت کنم، ‫با درست کردن یه خوراک برنجی.
‫- می‌خوام... ‫- ها؟
‫کوفته برنجی درست نمی‌کنی؟
‫یادت رفته؟
‫نمادین‌ترین غذای آرامش ژاپن ‫که با برنج درست می‌شه چیه؟
!!سوشی ساخته شد
‫- خوشمزه‌ست! ‫- خوشمزه‌ست!
‫امیدوارم این به همه انگیزه بده ‫که توی ماموریت خاصـشون سخت کار کنن.
‫اون چیه؟ مردم جزیره گنج هم ‫درباره‌اش حرف می‌زدن.
‫آره، اینجا در خشکی ژاپن،
‫ما هم روی پروژه‌ای کار می‌کردیم
‫که سنکو طراحی کرده بود، ‫وقتی شما داشتید دنیا رو می‌گشتید.
‫یه... سد؟!
‫پس این برق هیدروالکتریک تولید می‌کنه
‫که باهاش آلومینیوم قاب موشک رو می‌شه ساخت، ها؟
‫ساختارش خیلی ساده‌ست.
‫فقط باید با بتن آب رو مسدود کنی.
‫راستش، سدی که هزار سال قبل از میلاد ساخته شده بود
‫هنوز داشت تو قرن ۲۱اُم استفاده می‌شد.
‫چاک و ساگارای عزیز ‫حتماً این رو دیدن و ایده‌اش رو کپی کردن.
‫چه جالب!
‫توی سنگ‌ها بامبو گذاشتید؟
‫بتن تقویت‌شده‌ست، ‫فقط از بامبو استفاده کردیم.
‫سدها فقط باید فشار هیدرولیک یا نیروی فشاردهنده رو تحمل کنن.
‫پس اینکه بیشتر از بامبو و یکم میلگرد استفاده کنی کافیه.
‫مردم دور دنیا دارن قطعات درست می‌کنن،
‫و مواد اولیه جمع می‌کنن...
‫جزیره گنج هم
‫از برتری جغرافیاییـش از نزدیکی به خط استوا استفاده می‌کنه...
‫داره درست می‌شه! ماموریت ویژه‌مون ‫برای ساخت محل پرتاب موشک!
‫ما فقط یک دشمن داریم ‫و اونـم مرد علامت سوال مرموزه!
‫میریم فضا!
‫با تلاش ترکیبی تمام انسان‌های زمین!
‫هیجان‌زده شید!
« ارائه شده توسط وبسایت آوا مووی » [ AvaMovie.in ]
‫قسمت بعد
،این داستان تماماً خیالی است، ولی گیاهان .حیوانات و روش‌های تولیدی که توضیح داده می‌شوند بر اساس واقعیت هستند کاوش و ساخت چیزها به‌تنهایی، برای شما بسیار خطرناک .و در بعضی موارد، غیرقانونی است. لطفاً بدون تجربه و تخصص، آنها را تقلید نکنید