‫این یک اثر تخیلی است! ‫ ‫نوشیدن الکل توسط افراد زیر سن قانونی اکیداً ممنوع و غیرقانونی می‌باشد. ‫ما همچنین مصرف اجباری یا بیش از حد الکل را تشویق نمی‌کنیم و همچنین ‫از اعمال شرم‌آور و منحرفانه‌ای که در صحنه‌های نـــوشــیدن الــــکــــل به تــصــویـــر ‫ کشیده شده حـــمـــــایــــت نخواهیم کرد. از شما می‌خواهیم که این اثر را به‌عنوان ‫یک انیمه‌ی کــــمـــــدی ببینید و نه چیزی بیشتر. علاوه‌بر این، در این اثــــر تـــــــمـــــــام ‫ شخصیت‌هایی که الکل می‌نوشند، به سن قانونی رسیده‌اند.
‫ترجمه و تایپ‌ستینگ: HADAD & DAWN
‫قراره توی جزیره‌ی گوآم توقف داشته باشیم؟
‫آره.
‫پس یه‌مدت وارد خاک آمریکایی می‌شیم.
‫مراقب باش به‌خاطر پورن دیپورتت نکنن، کوهی.
‫شنیدم اونجا قانوناشون سفت و سخته.
‫بذار اون کیف رو ببینم.
‫چی رو می‌خوای با خودت بیاری؟
‫بهتر از اینه که لب مرز توقیفش کنن.
‫خداروشکر قبل از سوار شدن متوجهش شدیم.
‫دنبال دردسر نمی‌گردیم دیگه، مگه نه؟
‫اوهو؟ اگه این حرفو می‌زنی، یعنی توی گوآم ‫ هیچ‌کدوم از پورن‌هایی که ببینی رو نمی‌خری؟
‫معلومه که نه.
‫اونو بده من.
‫خیلی تابلو بود.
‫پالائو
‫اوف، بالأخره رسیدیم.
‫ببین چقدر دیر شده.
‫توقف‌مون توی گوآم خیلی طول کشید.
‫خب، حالا باید چیکار کنیم؟
‫فکر کنم یکی قراره بیاد دنبالمون.
‫همونه؟
‫دلفین
‫ولی خودمونیما، این تابستون خیلی اتفاقا افتاد.
‫آره.
‫با کایا-ساما تو یه جزیره‌ی متروکه کمپ زدیم!
‫به دیدنِ خانواده‌ی ایوری هم رفتیم.
‫اون گنده‌بک‌ها هم کِر کِر خنده بودنا.
‫چشمه‌های آب‌گرم هم خیلی کِیف دادن.
‫به‌نظر چیزای جالبی میاد.
‫اوه، سلام.
‫خیلی هم چیز خاصی نبودن.
‫نه، خیلی اوقات جالبی به‌نظر میاد.
‫اون اوقاتی که وقتی نبودم باهم گذروندین.
‫کـ...
‫کرم‌پــــــــودر؟!
«بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور» [Baxmovie.com]
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟!
‫مگه پیش فک و فامیلت نبودی؟
‫تا همین دیروز بودم! هر روزِ خدا داشتم توی مزرعه کمک می‌کردم!
‫بدجور کابوسی بود.
‫دِ دست بجنبون، مگه نون نخوردی؟!
‫این نمونه‌ی بارزِ بیگاری کشیدنه!
‫ولی انگار سنپای‌ها هم با شغل‌یابی و این‌چیزا سرشون شلوغه.
‫اونا هم حتماً اوضاع‌شون تعریفی نداره.
‫کیتاهارا ایوری ‫برنامه بچینیم که بریم ‫یه جزیره متروکه کمپ بزنیم! ‫کی پایه‌ست؟!
‫بابابزرگ.
‫چیه؟
‫من امروز دیگه نمی‌تونم کار کنم.
‫ولی چرا؟
‫باید بیکاری‌های دیروزتو جبران کنی!
‫لابد الان دارن توی اون جزیره عشقِ زندگی رو می‌برن.
‫ولی احتمالاً همون جمع همیشگی‌مون نیست. نمی‌خواد نگران باشم.
‫هامائوکا آزوما ‫یه مهمون ناخونده توی ‫جزیره‌ی متروکه!
‫هرکسی جز اون!
‫حواست کجاست؟!
‫حالت خوبه، آینا؟
‫من خوبم، ولی...
‫دوران جوونیم داره تباه می‌شه!
‫چیزی که داره تباه می‌شه کاسبیِ منه!
‫ای ماسماسک داره حواستو از کاری که مهمه پرت می‌کنه!
‫نه! گوشی عزیزم!
‫عین شکنجه بود.
‫ا ـ اوه...
‫درست متوجه نشدم، ولی انگاری بهت سخت گذشته.
‫و وقتی بالأخره گوشی‌مو پس گرفتم،
‫دیدم تاکویاکی‌خورون راه انداختین و خونه‌ی ایوری رفتین!
‫گوشی‌تو ازت گرفتن؟
‫پس بگو چرا جواب زنگ‌هامونو نمی‌دادی.
‫و حالا این قضیه‌ی پالائو چیه؟!
‫بهتون که گفتم بدون من زیادی خوش نگذرونین.
‫واقعاً خوش گذشت؟
‫حس می‌کنم بیشتر بدبختی داشت تا خوشی.
‫تو کِی رسیدی اینجا، آینا؟
‫دو روز پیش. از سمت تایپه اومدم.
‫پس قلق این کار جدید دستت اومده-
‫قبل از اون، کرم‌پودر...
‫منم برام سؤال شده بود.
‫اوه، یه‌لحظه وایسین.
‫بیاین اول راه بیفتیم.
‫ایشون یکی از کارمندهای دلفین، جان-سانه.
‫سلام.
‫ژاپنی حرف زدن بلده؟
‫منم تعجب کردم.
‫ولی فقط یه‌ذره بلدم.
‫می‌گم، کوهی.
‫چی شده، کیتاهارا؟
‫یه‌مدتی هست که کرم‌پودر رو ندیدیم، نه؟
‫آره. توی خونه‌شون چه بلایی سرش اومده؟
‫آره. منو هم اذیت می‌کنه.
‫واقعاً...
‫چطور به اینجا رسید؟
‫خودت ازش بپرس.
‫نه، وظیفه‌ی خودته.
‫یعنی می‌خواد خودمون بهش اشاره کنیم؟
‫شاید، ولی...
‫چیه؟ چرا همه‌ش به سینه‌هام زل زدین؟
‫نگین که...
‫انقدر بابتش کنجکاوین؟
‫اگه برامون فیس و افاده بیاد چی؟
‫فقط فکر کردن بهش اعصابمو خرد می‌کنه.
‫حالا هرچی. فقط نباید بهش توجه کنیم.
‫درسته. ندیدش می‌گیریم...
‫دارن میفتن!
‫اگه زیر سوتین پد می‌ذاری، لااقل درست بذار!
‫اصلاً حواست به جزئیات نیست!
‫کوتگاوا تنها امیدمونه.
‫اینکه چیسا متوجهش بشه بهترین حالته، ولی...
‫شنیدم زبون ژاپنی توی پالائو خیلی مرسوم شده.
‫ژاپنی خیلی سخت نیست.
‫واسه «بعداً می‌بینمت» می‌گیم ماتا آشیتا ‫و سامویی‌نه برای «هوا سرده.»
‫شنیدم از تسوکارِنائوسو برای «به سلامتی» استفاده می‌شه.
‫عه... واقعاً؟
‫آره، واقعاً همینو می‌گیم.
‫و بعدشم...
‫به سوتین می‌گن «چیچی باند.»
‫نایس!
‫تو رو هم اذیت می‌کرد، چیسا؟
‫چقدرم ملموس پیش کشیدش!
‫عـــه؟ اصلاً نمی‌دونستم.
‫یه‌جور می‌کنه انگار نه انگار!
‫چه اعصاب فولادی‌ای داره!
‫ولی چرا یهو همچین حرکتی زده؟
‫من چه‌بدونم.
‫آینا، همینجاست؟
‫آره، اینجا خوابگاه موقتمونه.
‫هنوز دارن خوابگاه رو برای رشته‌ی جدید می‌سازن.
‫جون من؟
‫این چه خفنه!
‫خب، اینجا اتاق پذیراییه.
‫واااای!
‫شبیه یه خونه‌ی مشترک می‌مونه. حتی زیر شیروونی هم داره.
‫آره.
‫فقط اتاق‌خواب‌ها شخصی‌ان. بقیه‌ش مشاعه.
‫عجب.
‫مثل همون کلبه‌ای که توی اوکیناوا اجازه کردیم؟
‫یعنی استخر هم داریم؟!
‫و سینمای خونگی؟!
‫واسه خودتون ول نچرخین!
‫به دلت غم نده، کرم‌پودر!
‫به اتاقِ تو نمی‌ریم!
‫اوووه.
‫اوه؟
‫کرم‌پودر؟
‫خب، چیزه...
‫گفتم یه‌چیزی واسه‌تون درست کنم، ولی یهو همه‌چی به‌هم ریخت و...
‫آفرین بهت!
‫اونا رو برای ما خریدی، نه؟
‫چقدر به فکری آخه تو!
‫آ ـ آه، اوهوم.
‫گفتم اینجا برسین شاید بخواین مشروب بخورین.
‫کرم‌پودرِ خودمونی!
‫قشنگ از زیر و بم‌مون خبر داری.
‫ا ـ اوهوم.
‫ولی آشپزخونه یه‌ذره...
‫بالأخره می‌گی «یه‌ذره»...
‫ولی از تو بعید نیست.
‫اتفاقاً همون‌طوریه که باید باشه.
‫کرم‌پودر همیشگی!
‫می‌بینم جدایی‌مون ادب بهتون یاد نداده!
‫خیلی‌خب، بریم بزنیمشون به رگ!
‫هوم!
‫اونا چشون بود؟
‫هیچی. همون همیشگی‌شونن.
‫آها.
‫واقعاً که.
‫واقعاً خوشحالم تونستی بیای، آینا.
‫منم.
‫خب دیگه، برای پالائو!
‫و برای دیدار دوباره با کرم‌پودر!
‫به سلامتی!
‫پالائو هم آبجوهاش خوبه ها!
‫هیچی بهتر از آبجوی سرد توی یه جزیره‌ی گرمسیری نمی‌چسبه.
‫هرجا می‌رید که بساط همینه.
‫خب، فردا می‌خوایم چیکار کنیم؟
‫ساعت شش می‌خوان مغازه باشیم.
‫چه صبح زود.
‫مغازه به اینجا نزدیکه؟
‫آره، فقط پنج-شش دقیقه پیاده راهه.
‫ولی یکم نگرانم.
‫ها؟
‫واسه چی؟
‫آدم سحرخیزی نیستم. نمی‌دونم می‌تونم بلند شم یا نه.
‫راست می‌گی. یادمه.
‫منم مطمئن نیستم بتونم پاشم.
‫منم. بعد از سفر از کت‌وکول افتادیم.
‫از اونجا که اولین روز کاری‌مونه...
‫آره، بهتره زودتر بخوابیم که آخرش دیر نکنیم.
‫آره.
‫بدترین صبح ممکن.
‫سنپای‌ها این حرکت رو یادم دادن.
‫جلوی محل قرار بخواب که هیچ‌وقت دیر نکنی.
‫این چه چیز مسخره‌ایه یاد می‌دن!
‫زودباشین اینا رو جمع کنین!
‫توی این گرما باید لباس بپوشیم؟
‫حداقل توی روز اول بهتره تن کنیم.
‫لطفاً هر روز لباس بپوشین.
‫مهم نیست! فعلاً فقط سرپا وایسین!
‫چیکار می‌کنین؟ خودتونو جمع کنین!
‫زود باشین دیگه! دیگه وقتش شده ها!
‫ممنون که این‌همه راه رو اومدین.
‫مالک؟ صبحتون بخیر!
‫بخیر!
‫بله، صبح بخیر. یکی هم واسه تو.
‫خوشحالم می‌بینمت، ایوری-کون. بیا، آبنبات‌چوبی بزن.
‫تشکر.
‫مالکِ اینجا رو می‌شناسی؟
‫اوه، بهت نگفتم؟
‫خوشحالم تو هم می‌بینم، چیسا.
‫مشتاق دیدار...
‫مامان.
‫مامان....
‫کوتکاوا؟
‫آره.
‫تو هم نمی‌دونستی، کرم‌پودر؟ مگه ندیده بودیش؟
‫آره، ولی چیزی ازش نگفت.
‫خیلی شبیه هم نیستن.
‫جدی؟ چشماشون که شبیهه.
‫گمونم ناناکا-سان به باباش رفته.
‫منم همین فکرو کردم.
‫به کارکنان معرفی‌تون می‌کنم. دنبالم بیاید.
‫خیلی‌وقته همو ندیدن دیگه، نه؟
‫حداقل تا جایی که می‌دونم.
‫یه‌جورایی صداشو درنیاوردا.
‫آره.
‫خب، همچین آدمیه دیگه.
‫واسه چی ماتتون برده؟ از فس‌فسوها بدم میادا.
‫اومدیم. ‫شرمنده!
‫مشتاق همکاری.
‫ما هم همین‌طور.
‫خوش اومدین.
‫ماکی همه‌چی رو براتون روشن می‌کنه.
‫من مربی جدیدم، اسمم ماکی‌ـه.
‫شنیدین که این شعبه‌ی جدید قراره به‌زودی افتتاح بشه؟
‫بله.
‫باید قبلش یه‌سری سناریوها رو با هم تمرین کنیم.
‫می‌خوایم برامون نقش مشتری‌های رو اعصابو بازی کنین.
‫این‌طوری پرسنل یاد می‌گیرن چطور باهاشون سر و کله بزنن.
‫حله.
‫از رئیس کوتگاوا شنیدم که تازگیا ‫مدرک غواصی آب‌های آزادتون رو گرفتین.
‫بله.
‫درسته.
‫همچنین گفت شماها کلاً عقل تو کله‌تون نیست. درسته؟
‫پیرِ سگ حرومی!
‫قرار بود خرحمالی‌ها رو بندازیم گردنتون، ‫ولی مثل اینکه دقیقاً همونی هستین که لازم داشتیم.
‫خداروشکر که راستِ کار خودمونن.
‫بی‌خیال بابا.
‫حالا رئیسم پیاز داغشو یکم زیاد کرده.
‫درباره‌ی کیتاهارا حق گفته، ولی من که کاملاً عادیم.
‫راستش، رئیس لطف کرد از قبل یه‌سری ‫از عکس‌های هنری‌تونو برامون فرستاد.
‫اینو دیدیم و فهمیدیم عجب اسکل‌های نابی گیرمون اومدن.
‫کجای این عجیبه؟
‫مالک، اینا از اون چیزی که تعریف می‌کرد هم اسکل‌ترن.
‫چه شکاری گیرمون اومده.
‫خب، یعنی الان باید نقش مشتری رو بازی کنیم؟
‫فقط کافیه جوری رفتار کنیم ‫که انگار یه مشتری معمولی هستیم؟
‫اوهوم، بی‌زحمت.
‫چیسا.
‫تو بیا این‌طرف.
‫چشم.
‫خب، حالا فازمون باید چطوری باشه؟
‫سؤال خوبیه.
‫چی دارین میگین واسه خودتون؟
‫همونی باشین که همیشه هستین.
‫صبح عالی متعالـــــی!
‫صبحتون بخیر باشه. تونستین خوب بخوابین؟
‫صبح. عالی. متخالی.
‫صبحتون بخیر. خستگی راه از تنتون در اومد؟
‫صبح بخیر!
‫صبحتون بخیر!
‫بی‌خیال، ماکی. باید باهاش احوال‌پرسی کنی.
‫چـ ـ چشم. چیزه...
‫مغزتون سر جاشه؟
‫آخه این چه سؤالیه؟
‫باورم نمیشه با دیدن چهره‌ی مهمونمون گرخیدی.
‫شرمنده. آخه این دیگه بتونه‌کاری نیست، کلاً نماکاری کرده.
‫که این‌طور. همونی باشیم که هستیم پس.
‫حقا که گل گفتی.
‫این که خودِ واقعیم نیست.
‫خیلی‌خب دوستان. لطفاً همگی این فرم رضایت‌نامه رو بخونین.
‫حالا باید با این بذاریمشون تو آمپاس؟
‫ولی چطوری؟
‫مشکلی پیش اومده؟
‫داشتم چک‌لیست رو می‌خوندم اینو دیدم، ‫من شدیداً دریازده می‌شم ها.
‫عـه‌وا، جدی می‌گین؟ تا حدی می‌تونیم یه فکری براش بکنیم.
‫ایول، رئیس! انگار طرفش آدم عادیه!
‫که این‌طور.
‫بیا ما هم همین فرمون بریم جلو.
‫ببخشید. من آسم دارم و هر وقت ‫لالاکو-تان رو می‌بینم نفسم بند میاد.
‫هر چند وقت یه‌بار بهتون حمله دست می‌ده؟
‫لالاکو-تان!
‫ببخشید.
‫بله؟
‫راستش من...
‫حامله‌م.
‫به وضعیت مشتری که نباید بخندی.
‫آ ـ‌ آخه...
‫چرا حامله‌ای حالا؟
‫اولین چیزی بود که به چشمم خورد.
‫کاریه که پیش میاد دیگه.
‫همگی امروز لباس غواصی کرایه می‌کنین؟
‫بله.
‫پس بیاین سایزتون رو مشخص کنیم.
‫باید سایز لارج رو امتحان کنیم.
‫چشم.
‫ایکس‌لارج باید اندازه‌ت بشه.
‫حله.
‫یوشیوارا-سان، مدیوم باید اندازه‌تون باشه.
‫گرفتم.
‫هــوم، دوستان همگی عالی شدین.
‫ماکی، این اصلاً قابل‌قبول نیست.
‫راستش همچین چیزی واقعاً‌ پیش میاد.
‫معذرت می‌خوام!
‫خیلی‌خب چیسا، باهاش حرف بزن.
‫عــه؟
‫چیز... عه... نباید تو روش بگی.
‫تمام روزو وقت نداریما. رئیس.
‫چشم.
‫پد سینه‌ت جابه‌جا شده.
‫خیلی ممنونم!
‫خواهش می‌کنم.
‫پشمام! رئیس، حرف نداری!
‫واقعاً که امیدی بهت نیست.
‫ولی اینکه غیرمستقیم بهشون بفهمونی هم گزینه‌ی خوبیه.
‫نه، نیست. اون خودش رو جای مشتری نذاشته.
‫به‌نظرتون چرا تو سینه‌ش اسفنج چپونده؟
‫عـــــه...
‫خب...
‫چون معلومه که دلش پیش یه پسری گیره.
‫پس باید قبل از اینکه اون پسره ببینتش بهش خبر بدیم.
‫یکی از پرسنل زن باید سریعاً بهش بگه.
‫که این‌طور.
‫جدی می‌فرمایین؟
‫خـب... بیشتر زن‌ها درجا متوجه همچین چیزی می‌شن،
‫ولی انگار شما تو این وادیا نیستین.
‫خیلی‌خب، وقتی رفتین تو دریا هم همین‌طوری ادامه بدین.
‫عــــه؟
‫یعنی می‌تونیم بریم غواصی؟
‫همین روز اولی؟
‫راستشو بخواین، الان تنها فرصتتونه.
‫وقتی افتتاح کنیم فرصت سر خاروندنم ندارین.
‫مـــشـــتـــی هستین!
‫این قایقه چقدر سریعه!
‫قایق تندروئه، نه؟
‫می‌تونین برین بشینین روی دماغه.
‫اوهـــو، ایده‌ی نابی بود!
‫پـــشـــمـــام!
‫اقیانوس تو اوکیناوا هم محشر بود، ‫ولی این دیگه یه چیز دیگه‌ست!
‫قشنگه، مگه نه؟
‫کرم‌پودر.
‫ببین آبش چقدر زلاله.
‫اگه دریا موج نداشت، حتی می‌تونستیم کف آبم ببینیم.
‫پسر ولی دل تو دلم نیست باسنو بزنم به آب.
‫آخ گفتی.
‫درباره‌ی آب‌های پالائو چیزی خوندی؟
‫آره، یه کوچولو.
‫دلم می‌خواد گردبادِ باراکودا رو ببینم.
‫اوووه، باحال می‌زنه.
‫یا یکی از اون دسته‌های گیش‌ماهی که عینِ دیوار می‌مونن.
‫عــا... قبل از اینکه بیام این‌جا یه عکس ازشون دیدم!
‫ولی هدف اصلی...
‫سفره‌ماهیه!
‫خیلی دلم می‌خواد یکی از اون گنده‌بکاشو از نزدیک ببینم!
‫سفره‌ماهی اصل جنسِ پالائوئه!
‫شاید حتی بتونیـ ـ
‫هی، اونجا رو ببینین.
‫دلفین‌های وحشی؟!
‫وایـــــی! وایـــــی!
‫اوووووووووه!
‫بچه‌ها خیلی خوش‌شانسین.
‫ز ـ زیادی خم نشین.
‫چیسا.
‫بله؟
‫ریلکس بابا. این‌قدر سخت نگیر.
‫ولی...
‫وظیفه‌ی یه مربی چیه؟
‫مواظب از امنیت گروه باشه ‫و در کنارشم براشون بهترین لحظاتو بسازه.
‫واسه‌ی این‌کارم، همیشه باید خنده روی لب‌هات باشه.
‫ببخشید. یادم می‌مونه.
‫آخه سخت‌ترین قسمتشم همینه.
‫آخرش... مربی‌ها هم آدمن دیگه.
‫به «گوشه‌ی آبی» خوش اومدین. ‫این‌جا بزرگ‌ترین نقطه‌ی غواصیِ پالائوئه.
‫امیدواریم ازش لذت ببرین!
‫ممنون!
‫اووووه... این دیگه چیه؟
‫باورم نمیشه به‌محض پریدن تو آب این‌همه ماهی می‌بینم.
‫یاد یه چیزی افتادم...
‫وقتی بچه بودم اونجا غواصی کردم و شگفت‌زده‌م کرد.
‫عــــــه.
‫حق داشت.
‫می‌فهمم چطور می‌تونه مسیر زندگی آدمو عوض کنه.
‫خسته نباشین.
‫به همچنین.
‫اقیانوس پالائو چطور بود؟
‫محشر بود ناموساً!
‫اصلاً فکرشو نمی‌کردم ‫دریا بتونه این‌قدر قشنگ باشه!
‫خیلی خوشحالم که غواصم!
‫آدم اینا رو می‌شنوه لذت می‌بره.
‫همه‌چی خوب پیش رفت؟
‫بله، رئیس.
‫ریدم.
‫چت شده؟
‫اون‌قدر محوش شدم که یادم رفت ‫باید نقش مشتریِ رو اعصابو بازی کنم.
‫عـــا.
‫راست می‌گیا...
‫حرفی سخنی؟
‫عـاهاها... طوری نیست.
‫یاد گرفتیم چطور با مبتدی‌های جوگیر تا کنیم. خسته‌ نباشین.
‫پدرمو در آوردن دیگه.
‫منم همین‌طور.
‫خب پس حله.
‫واقعاً حله؟
‫بعد از سه دور غواصی حتماً خسته شدین.
‫آره بدجور.
‫زیر آب و اینا بودیم دیگه.
‫ولی عجب شغل توپیه!
‫عجب تجربه‌ی پشم‌ریزونی بود!
‫خیلی ازتون ممنونیم.
‫نه بابا، چی می‌گین واسه خودتون؟
‫کارتون تازه شروع شده.
‫عــــه؟
‫این لوس‌بازیا رو جمع کنین دیگه.
‫سریع اون کپسول خالیا رو ببرین داخل.
‫تجهیزاتم تمیز کنین و بعدم جمع‌و‌جور کنین.
‫بعد از اونم تجهیزاتِ فردا رو آماده کنین، مغازه هم تمیز کنین...
‫نــــامـــــوســــاً؟!
‫پـ ـ پاره شدم...
‫صبحِ کله‌ی سحر پا شدیم، رفتیم غواصی...
‫بقیه‌ی روزم که فقط سابیدیم و خرحمالی کردیم.
‫چیسا، تو به این چیزا عادت داری؟
‫کم و بیش آره.
‫موندم چطوری ناناکو-سان هر روز از ‫این کارا می‌کنه و نیشش تا بناگوش بازه.
‫آخ گفتی.
‫حتی با وجود اینکه قطعاً یه روزایی حسشو نداره.
‫اوهوم.
‫خــب... بیاین کم‌تر عرق بخوریم و ‫واسه فردا که روز درازیه استراحت کنیم.
‫فکر خوبیه.
‫یعنی بازم می‌خواین کوفت کنین؟
‫خب، شب ‌بخیـــــر.
‫شب بخیر.
‫اوه... شب‌ بخیر.
‫شب بخیر. منم اینو تموم کنم می‌رم بخوابم.
‫پدرسگ. حتی یه انیمه هم نمی‌ذاره.
‫آدم‌بشو نیستی.
‫دختر... توروخدا اونا رو دربیار دیگه.
‫ببخشید. این‌قدر ضایع بود؟
‫ای بابا.
‫بهشون عادت ندارم، اون‌قدر هم ‫گنده‌ن که سر جاشون واینمیستن.
‫مگه سیستمش این‌جوریه؟
‫پس چه مرضی بود که بچپونیشون اون ‌تو؟
‫مگه چشه؟
‫من که مشکلی باهاش ندارم.
‫عــــا... این میزه چقدر خنک و خوبه.
‫می‌گم، کرم‌پودر.
‫چیه؟
‫ببخشید اگه یه‌وقت اشتباه می‌کنم،‌ ولی...
‫نکنه روی کیتاهارا کراش داری؟
«بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور» [Baxmovie.com]
‫پیش‌نمایش ‫«ویژه برنامه»