‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫دیجی موویز را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید ‫DigiMoviez@
‫جدیدترین آدرس سایت بدون فیلتر ‫zaya.io/digimovie
‫آبجی؟
‫بابا...
‫یکی رو کشته
‫گفتم بابا...
‫یکی رو کشته
‫ولی این فقط تخیلات توئه
‫تخیلاتم نیست
‫دارم قطعات پازل رو کنار هم می‌ذارم
‫پس واقعاً دیدی که کتاب تیکه‌پاره شده بود؟
‫آره. وقتی رفتم تو اتاق سه‌یون ‫اتفاقی دیدمش
‫سطل‌زباله‌اش پُر از صفحاتِ پاره‌پوره بود
‫نه
‫از اول شروع کن
‫واسه نتیجه‌گیری زوده که بگیم سه‌یون بوده
‫هنوز هیچی قطعی نیست
‫ولی
‫سه‌یون این اواخر
‫رفتارش یکم عجیب شده
‫عجیب؟ از چه نظر؟
‫وقتی از مدرسه برمی‌گرده ‫به ندرت از اتاقش میاد بیرون
‫شام حاضره
‫چند بار صدات کردم
‫بعد از شام باید کدنویسی کنیم
‫کیر توش! فقط دست از سرم بردار، باشه؟
‫دیگه کدنویسی به یه ورم هم نیست، ‫پس دیگه نیا اینجا
‫ترجمه از «امیرعلی» ‫::. illusion .::
‫تا حالا اینجوری ندیده بودمش
‫سلام
‫چرا تنهایی؟
‫یون چی شد؟
‫میگه گشنه‌اش نیست
‫بازم؟
‫دیروز هم همین رو گفت
‫امروز صبح قبل از اینکه بره مدرسه هم ‫اصلاً صبحونه نخورد
‫اخیراً چش شده؟ ‫ماجرایی داره؟
‫مطمئن نیستم...
‫فکر می‌کنم از اون روز به بعد
‫غمگین شده
‫نمی‌شه سرزنشش کرد. من هم شدم
‫بچه پُررو
‫بهونه نمی‌شه که خودش رو توی اتاقش زندانی کنه ‫و حاضر نشه غذا بخوره
‫میرم دنبالش
‫عزیزم، ولش کن
‫بعداً باهاش حرف می‌زنم خودم...
‫هی، کیم سه‌یون!
‫ولی عجیب‌ترین چیز...
‫کیم سه‌یون!
‫...رابطه‌اش با آقای کیم‌ـه
‫واقعاً اشتها نداری، نه؟
‫اگه شورت ریبِ آبپز مین‌هویی رو داشتیم، ‫فوری یه کاسه برنج خورده بود
‫چرا اسم کسی که مُرده رو میاری؟
‫درسته
‫راست میگی
‫اسمش هِی از دهنم در میره
‫متاسفم. ببخشید
‫بخورید. همه غذاشون رو بخورن
‫شاید به خاطر مراسم ختم باشه
‫فکر کنم هِی حرفش رو می‌زنم ‫چون روی ذهنم سنگینی می‌کنه
‫آخه، فقط واسه مین‌هویی متاسفم
‫هنوز حتی براش مراسم ختم هم نگرفتن
‫شنیدم خانواده‌اش رو پیدا کردن
‫یه پدر داره که دوباره ازدواج کرده،
‫ولی اصلاً براش مهم نبود
‫شنیدم تنها فامیل خونی نزدیکش ‫خواهرش بوده،
‫ولی حتی اون هم
‫پارسال به خاطر بیماری فوت کرده
‫پس
‫مراسم ختمش چی می‌شه؟
‫حرف منم همینه
‫اگه خبری نشد، بهتره به رئیس گروه کلیسامون بگمش
‫اگه اونجوری بشه، باید یکم بودجه جمع کنیم
‫نه، به گروه داوطلبان کلیسا نگو
‫نگم؟
‫چرا نگم؟
‫خیریه و این حرف‌ها...
‫خیلی طول می‌کشه. ‫مراسم ختم باید هرچه سریعتر برگزار بشه
‫مردم شاید حرف بزنن
‫توهین به مُرده‌ست
‫اگه بحث پوله، می‌تونیم حلش کنیم
‫خودم میدمش
‫- میدی؟ ‫- آره
‫البته
‫یه مدتی توی خونه‌مون کار می‌کرد
‫باید تا آخر هواش رو داشته باشیم
‫حداقل کاریه که ازمون برمیاد
‫عزیزم
‫تو واقعاً خیلی...
‫بابت غذا ممنون
‫حرومزاده‌ی کثافت!
‫اون مادرجنده
‫ببخشید؟
‫سه‌یون
‫انگار هیچ مشکلی نداره
‫هر بار که توی مدرسه می‌بینمش
‫و تکالیفش مثل همیشه‌ست. ‫همیشه درباره‌ی مسائل پیش‌پاافتاده می‌نویسه
‫بله، درسته
‫توی خونه هم همینجوریه ‫ولی جوری رفتار می‌کنه انگار توی مدرسه خبری نیست
‫حتی با دوست‌هاش میره بسکتبال
‫کانگ
‫وقتشه دوباره به هتل سر بزنیم
‫- هتل؟ ‫- آره
‫میگن قبل از پریدن همیشه باید زیرت رو ببینی
‫مهمه که اول حقایق رو درست در بیاریم
‫وقت کلاس‌مونه. باید بریم
‫- به همین زودی؟ ‫- زودباش!
‫- بعداً می‌بینمت ‫- باشه
‫واقعاً تو بودی؟
‫سه‌یون
‫امیدوارم واقعاً خودت بوده باشی
‫کیم سوهون، حرومزاده
‫پسرت
‫درباره‌ات چه کوفتی فهمیده؟
‫حق با من بود، آقای هو
‫درباره سه‌یون
‫که اینطور
‫پس واقعاً کار خودش بوده
‫فقط تونستم با التماس از جی‌شیک این رو گیر بیارم
‫گیرش آوردیم!
‫گیرش آوردیم
‫خب حالا،
‫فقط باید بفهمیم کیم سه‌یون چی می‌دونه
‫هی
‫چرا صورتت آویزون شد؟
‫جان؟
‫چی داری...
‫چرا یه جوری هستی انگار الان گه خوردی؟
‫خب، آخه...
‫آخه چی؟
‫حرف دیگه‌ای داری که بزنی؟
‫اگه داری، بگو
‫ذهنم به خاطر فکر سه‌یون بهم ریخته‌ست
‫تا این اواخر،
‫خیلی راضی‌کننده بود که بفهمم ‫آقای کیم آدم بدیه
‫می‌دونی چرا؟
‫سه‌یون یه جورایی رو مُخ بود
‫انگار زندگیش بی‌نقص بود ‫و هرچی می‌خواست براش فراهم بود
‫ولی این روزها که دیدمش...
‫گمونم واقعاً ناراحت‌کننده‌ست
‫که عذاب یک دوست رو تماشا کنی
‫آره، دقیقاً
‫واسه همین داریم به سه‌یون کمک می‌کنیم
‫جان؟
‫متوجه نشدی؟
‫اگه بفهمیم کیم سه‌یون چی می‌دونه،
‫شاید بتونیم کمکش کنیم. ‫می‌دونی تفکرِ خارج از چهارچوب چیه؟
‫تازه، ماجرای دوستی همینه
‫لاپوشونی حقیقت ‫همیشه بهترین راه‌حل نیست
‫گاهی برملا کردن حقیقت
‫و مواجه کردنِ دوستت باهاش ‫می‌تونه براشون بهترین اتفاق باشه
‫دیگه ردیفیم؟
‫از حالا به بعد،
‫هروقت ذهنت آشفته بود،
‫واسه خودت یادآوری کن ‫که داریم به دوستت کمک می‌کنیم
‫باشه
‫راستی آقای هو،
‫یه خبرهایی دارم
‫خبر؟
‫خواهرِ سه‌یون، جونگ‌هو، ‫یکشنبه داره میاد
‫تولد آقای کیم‌ـه
‫تولد کیم سوهون؟
‫سه‌یون واقعاً با خواهرش صمیمیه. ‫انگار خیلی هم باهم در تماسـن
‫واقعاً؟
‫پس به تمام حرف‌هایی
‫که تو تنهایی باهم می‌زدن
‫گوش کن
‫توی صحبت‌شون یه چیزی لو میره
‫این تکلیف تحقیقاتی
‫این هفته‌ست
‫بگیر
‫حتی
‫امضات هم خفنه
‫مثل رمانت
‫افتخار مال منه
‫سه‌یون، از اون طرف، ‫هیچ علاقه‌ای به چیزهایی که می‌نویسم نداره
‫بفرمایید
‫بابا کجاست؟
‫مرد مهم این ساعت؟
‫بابا؟
‫بابات رفته مراسم ختم مین‌هویی
‫امشب بعد از یه سری کارها برمی‌گرده
‫مراسم ختمش؟
‫از این همه روز...
‫پس بالاخره داره اتفاق می‌افته
‫خیالم راحت شد
‫که بالاخره می‌تونن مراسم ختم رو بگیرن
‫می‌خواستم باهاش برم، ‫ولی بابات گفت خونه بمونم...
‫واسه چی بری؟
‫منظورت چیه که چرا؟ ‫منطقیه که برم، مگه نه؟
‫فقط میگم،
‫یه مدتی هستم که نیومدم سر بزنم. ‫اگه دوتاتون نبودین، اینجوری...
‫اومدش
‫تازه بیدار شدی؟
‫اومدی
‫دیگه خوابت تموم شد، خوابالو؟
‫بازم تو تونستی بیاریش طبقه پایین
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫آقا اخیراً همه‌اش توی اتاقش بوده،
‫کل روز و شب داره بازی می‌کنه
‫باید سرزنشش کنی
‫یون همیشه به حرف خواهرش گوش می‌کرده، ‫از وقتی بچه بوده
‫همیشه سایه‌ی اون بود
‫پس باید سرزنشش کنم
‫هی، بچه پررو. باهام بیا. کارت تمومه
‫بهت آسون نمی‌گیرم
‫- گفتم درست رفتار کن، نگفتم؟ ‫- ببخشید؟
‫- هی، عوضی ‫- من دیگه بچه نیستم
‫هی
‫باشه دیگه. تا باباتون میاد خونه دردسر درست نکنید
‫- تکون نخور ‫- من کلی کار دارم
‫ولم کن. سه، دو...
‫چقدر بی‌شرمه
‫توی روز خانوادگی به مراسم ختم اون زنه رفته؟
‫حتماً واسه خیانت یکم عذاب‌وجدان گرفته، ‫چون نذاشته مامان هم بره
‫طبق انتظارم، جونگ‌هو هم می‌دونه
‫ولی مامان چطوری این قضیه رو نمی‌بینه؟
‫واقعاً هم می‌خواست بره؟
‫جدی داره دیوونه‌ام می‌کنه
‫نه
‫خوبه که مامان ندونه
‫اگه بخوام رک بگم،
‫فکر کنم مامان هم باید بدونه
‫بابا چند وقته که داشته به اسم کارهای هنری ‫زن‌بازی می‌کرده؟
‫می‌خوای همین امروز قال قضیه رو بکَنیم؟
‫- به درک که تولدشه ‫- نه، نمی‌شه!
‫کسی که به اندازه مامان حساسه ‫نمی‌تونه تحملش کنه
‫یادت نیست؟
‫چند سال پیش که مامان افسرده بود، ‫و چندتا قرص خورد
‫تا خودکشی کنه
‫مامان حتماً فکر می‌کنه من نمی‌دونم، ‫ولی همه‌اش رو یادمه
‫ولی اگه این قضیه رو بفهمه...
‫نه. من از مامان محافظت می‌کنم
‫باشه، فهمیدم
‫واسه همین دهنم رو می‌بندم
‫ولی لامصب، این یکی خیلی شوکه‌کننده‌ست
‫زنه قبلاً تو خونه‌مون کار می‌کرد!
‫اون واقعاً لاشیه
‫و علاوه بر این‌ها، اون تصادف...
‫ولی
‫مین‌هویی...
‫به خاطر تصادف نمرد
‫چی؟
‫نتونستم تلفنی بهت بگم
‫پس الان بگو. منظورت چیه؟
‫مین‌هویی...
‫بابا کشتش
‫چی گفتی؟
‫خب، ببین...
‫جونگ‌هو
‫سه‌یون
‫کیم جونگ‌هو
‫کیم سه‌یون
‫کانگ، بچه‌ها کجان؟
‫چرا جواب نمیدن؟
‫نمی‌دونم
‫خیلی مطمئن نیستم...
‫پس می‌شه بیای یه نگاهی بندازی، کانگ؟
‫جان؟
‫نظرت چیه؟ به نظرت خوبه؟
‫به یه دلیلی، خواستم امسال خودم درستش کنم
‫نظرت چیه؟
‫بازم تزئینش کنم؟
‫نه، خوبه. خیلی خوشگل‌تر از کیک‌های فروشگاهیه
‫واقعاً؟
‫اینطور فکر می‌کنی؟
‫بله، واقعاً
‫من دیگه برم
‫به نظرت باید
‫روش چی بنویسم؟
‫شاید یه پیام تولد خاص؟
‫امکان نداره
‫نه، حتماً اشتباه دیدی
‫درسته، بابا کثافته، ولی این کار رو نمی‌کنه
‫نه، من همه‌چیز رو دیدم...
‫گفتم نمی‌تونه واقعیت داشته باشه!
‫متاسفانه،
‫وقتی رسیدم دیگه بخش مهم صحبت تموم شده بود
‫اتفاقی که افتاده
‫اینه که به خاطر بازیِ زیاد عقلت رو از دست دادی
‫یه توهم عجیب زدی
‫- ولی فهمیدم... ‫- این حرف رو نزن!
‫...یه واقعیت حیاتی رو فهمیدم
‫گفتم که
‫بعد از تصادف مخفیانه تا بیمارستان دنبال‌شون رفتم
‫خیلی‌خب
‫فرض بگیریم حالا که واقعیت داره
‫در این صورت،
‫این فقط یه خیانت رسوایی‌آور نیست
‫معنیش اینه...
‫اعتباری که بابا ساخته،
‫و دنیایی که من تازه واردش شدم...
‫همه‌اش دود می‌شه میره هوا
‫می‌فهمی؟
‫- جونگ‌هو ‫- تو...
‫این ماجرا رو به کسی گفتی؟
‫لی کانگ
‫به اون گفتی؟
‫واسه چی به کسی دیگه بگم؟ ‫فقط به تو گفتم
‫باشه، خوبه. پس خوبه
‫جونگ‌هو
‫باشه، آره
‫پس فقط باید دهنت رو ببندی. همین
‫خوشبختانه، انگار پلیس هم نادیده گرفتتش،
‫پس همه‌چیز خوبه
‫جونگ‌هو، تو واقعاً...
‫ای عوضی ضعیف
‫اگه کاری که میگم رو نکنی،
‫می‌کشمت
‫تقاصش رو ازت پس می‌گیرم
‫سه‌یون
‫دوباره خودش رو توی اتاقش زندانی کرد
‫یون، چی کار می‌کنی؟ بیا بیرون
‫جونگ‌هو داره میره
‫حتی واسه بدرقه‌ی جونگ‌هو هم بیرون نیومد
‫حالت خوبه، آقای هو؟
‫خب،
‫الان کلی چیزهای شوکه‌کننده شنیدم
‫حتی نمی‌دونم از کجا شروع کنم
‫می‌دونم، درسته؟
‫من هم هر سری شوکه می‌شدم
‫نمی‌دونستم اینقدر راز دارن
‫حالا اون خونه رو
‫کاملاً یه جور دیگه می‌بینم
‫در هر صورت...
‫برگشتیم سر خانه اول
‫چیز قطعی‌ای نشنیدی
‫ولی یه چیز حتمیه
‫سه‌یون یه چیزی می‌دونه. ‫و اون روز توی هتل بوده...
‫درسته. خودشه
‫قطعاً تو صحنه تصادف بوده
‫و دنبال‌شون تا بیمارستان رفته ‫و یه چیزی رو دیده
‫آره
‫سوپرایزکننده‌ترین جای ماجرا همینه
‫سه‌یون چطوری می‌دونسته که باید بره هتل،
‫و توی بیمارستان چی دیده؟
‫ولی
‫عجیبش اینه که خواهر خودش
‫دهنش رو بسته
‫پس الان نکته مهم اینه که سه‌یون رو به حرف بیاریم
‫حالا که حرفش شد، ‫باید اقدامات شدید انجام بدیم
‫اقدامات شدید؟
‫فکر کنم باید خانم آن رو درگیر کنیم
‫- اون‌جو؟ ‫- آره
‫اون‌جو؟
‫شما هم از نزدیک می‌شناسیدش؟
‫اونش مهم نیست
‫اون رو درگیر کنیم؟ چطوری؟
‫خب، خانم آن تنها کسیه که مونده، ‫حالا که نمی‌شه روی جونگ‌هو اقدامی کرد
‫و امکان نداره پیش من اعتراف کنه
‫واسه همین یه چشمه از حقیقت رو ‫به خانم آن نشون میدیم
‫تا خودش از سه‌یون سوال بپرسه
‫الان هیچی نمی‌دونه
‫این نقشه خوبی نیست که بیشتر بفهمیم؟
‫نه
‫چرا؟
‫یادت نیست سه‌یون چی گفت؟
‫گفت مامانش قرص خورده
‫و نزدیک بوده خودکشی کنه!
‫«دیجــــی موویـــــز»
‫باید دلت واسه اون بچه بیچاره بسوزه، ‫که اینقدر نگران مامانشه، درسته؟
‫بازم،
‫تنها شانسیه که واسه پیدا کردن حقیقت داریم
‫حالا تویی که تردید کردی
‫چرا دقیقاً؟
‫به خاطر خانم آن؟
‫نگرانشی؟
‫- رابطه‌ات باهاش چیه؟ ‫- ما چیزی نیستیم!
‫فقط از سال اول دانشگاه باهم آشنایی داریم!
‫راضی شدی؟ عوضی
‫بگذریم...
‫بعداً مفصل درباره‌اش صحبت می‌کنیم
‫واسه امروز بسه
‫خسته‌ام. حتماً همه‌چیز رو بنویس
‫و تکلیفت رو هرچه زودتر ارائه بده
‫- سلام، چی شده؟ ‫- سلام استاد
‫خبر دارید ساعت ۲ بعدازظهر امروز ‫یه اجتماع آکادمیک داریم؟
‫- رئیس خواستن ‫- درسته
‫چون مقاله‌تون رو ارائه نکردین
‫باشه، الان می‌فرستمش
‫گفتم ردیفه دیگه. ساعت ۲
‫فقط داشتم رد می‌شدم ‫و گفتم باهم ناهار بخوریم
‫باشه عزیزم
‫از کلاس لذت ببر. باشه
‫خونه می‌بینمت. خدافظ
‫تویی
‫واقعاً خودتی
‫آن اون‌جو
‫اون‌جو
‫« دستیار آموزشی کیم می‌سو »
‫عزیزم، چرا اینقدر زود اومدی؟
‫چون دلم برات تنگ شده بود دیگه
‫طنازی می‌کنی
‫زیادی مرموزه؟
‫نه، خوبه
‫اونه‌هاش
‫- درسته ‫- نظرت چیه؟
‫آره، قشنگه
‫تماشای غذا خوردن اون بچه‌ها گرسنه‌ام می‌کنه
‫خیلی تاریکه؟
‫نه
‫می‌خوای چی بخوریم؟
‫- گشنته؟ ‫- آره
‫چی بخوریم؟
‫پاستا بزنیم؟ یا پیتزا چطوره؟
‫- بیا دوتاش رو سفارش بدیم ‫- باشه
‫اون بالا هم یکی هست
‫اون‌جو
‫حالا چی کار کنم؟ ‫حالا چی کار کنم؟
‫چی کار کنم؟
‫حالا چی کار کنم؟
‫چی کار کنم؟
‫چی واسه خودت مِن‌مِن می‌کنی؟
‫حتی لباست رو عوض نکردی
‫یه لیوان شراب چطوره؟
‫زوجی که امروز واسه جلسه آخرشون اومده بودن بهم دادنش
‫گفتن حالـشون خیلی بهتره
‫وقتی تازه اومدن پیشم، ‫خیلی شرایط بدی داشتن
‫ولی...
‫بعد از چندتا جلسه، شرایط به طرز قابل‌توجهی بهتر شد
‫باعث شد بفهمم که حرف زدن چقدر مهمه
‫چرا اونجوری دراز کشیده بودی؟
‫چیزی شده؟
‫ظاهرت خیلی خوب نیست
‫فقط یکم خسته‌ام
‫اون کلاس‌های ادبیات رو متوقف کردی؟ ‫دوست داشتم که بهت انرژی می‌دادن
‫گفتم که. ‫دیگه انجامـشون نمیدم
‫پس دیگه حاضر نیستی توی اتاق من هم بخوابی؟
‫می‌خوای...
‫چی بگی؟
‫می‌خوام ازت عذرخواهی کنم
‫اون روز زیاده‌روی کردم
‫می‌دونی، روزی که رفتیم سینما
‫به خاطر داغ بودن بهت گفتم
‫که نسبت به کیم سوهون عقده حقارت داری
‫حرفم هِی اذیتم می‌کرد
‫می‌دونم
‫نویسنده‌ها نسبت به اینجور چیزها حساسـن
‫بهتر از هرکسی می‌دونم...
‫که وقتی نمی‌تونستی بنویسی ‫چقدر اذیت بودی
‫کافیه
‫چرا دوباره بحثش رو پیش کشیدی؟
‫فقط دارم عذرخواهی می‌کنم
‫که اون روز یه مرزی رو رد کردم
‫چیه؟ کیه؟
‫عزیزم
‫عزیزم؟
‫هی، این چیه؟ ‫این چه عکسیه؟
‫یه نامه‌ست. از یه نامه عکس گرفتم
‫امروز بعدازظهر یه نامه عجیب اومد خونه
‫نامه؟
‫این چیه؟
‫فرستنده نداره
‫فقط اسم تو روشه
‫چی
‫« کیم سوهون »
‫به خونه خوش اومدی
‫سلام
‫یون هم خونه‌ست؟
‫آره، از وقتی یکم پیش اومد خونه ‫مشغول بازی بوده
‫پس می‌شه کمک کنی تا این‌ها رو بردارم؟
‫من میرم به یون سر بزنم
‫حتماً، برو. من برشون می‌دارم
‫ممنون
‫یون!
‫مامان اومده خونه!
‫از مانگوون‌دونگ پیتزای موردعلاقه‌ات رو آوردیم!
‫چی شده؟
‫هیچی
‫فقط نامه‌ی طرفدارهاست. چیز مهمی نیست
‫نامه‌ی طرفدارها؟
‫یه نامه‌ی دست‌نویسه، ایمیل نیست؟
‫هر از گاهی اتفاق می‌افته
‫طرفدارهایی که سن بالاتر دارن ‫از اینجور سانتیمانتال‌بازی‌ها خوش‌شون میاد
‫لعنتی
‫آقای کیم رفتارش عجیب بود
‫حتی دست‌هاش می‌لرزید
‫« فیلم دوربین مداربسته بیمارستان رو دارم »
‫« امشب ساعت ۱۰ شب » ‫« فواره مرکزی در پارک سونگ‌چانگ »
‫فیلم دوربین مداربسته بیمارستان؟
‫واقعاً وجود داره؟
‫هنوز نمی‌دونم، ولی نامه این رو می‌گفت
‫باشه
‫اگه واقعاً فیلمش وجود داره، ‫مدرک قطعی می‌شه
‫ولی کی این نامه رو فرستاده؟ ‫کیم سه‌یون بوده؟
‫- در حال حاضر اون بهترین گزینه ماست ‫- باشه
‫کیم سه‌یون ماجرای بیمارستان رو به خواهرش گفت
‫آره، اونـم هست،
‫ولی یه چیز دیگه پیش اومد
‫یه چیز دیگه؟
‫آره، وسط شام امشب
‫این پیتزافروشی واقعاً بهترین روش ‫واسه بیرون کشیدن یون‌ـه
‫راست می‌گفتی عزیزم
‫چی شده؟
‫چی تو فکرته، عزیزم؟
‫هیچی
‫راست میگی. اینجا بهترین پیتزا رو داره
‫چطوره بعد از شام بریم یه فیلم دیروقت ببینیم؟ ‫از وقتی رفتیم یه مدت می‌گذره
‫یه فیلم دیروقت؟
‫یا فقط می‌تونیم بریم یه دوری بزنیم
‫عالی نیست؟
‫حیفه که تو همچین شبی خونه بمونیم
‫نه، نمی‌شه. من کار دارم، ‫پس باید یکم برم بیرون
‫کار؟ چه کاری؟ یهویی؟
‫آره، یهویی. ‫آقای چوی خواست ملاقات کنیم، پس...
‫شما سه‌تا باید برید سینما ‫یا دور بزنید
‫بیخیا.ل بودن تو که حال نمیده
‫من هم امروز رو نیستم
‫ساعت ۱۰ شب قراره با دوست‌هام ‫از گروه‌مون ملاقات کنم
‫تو هم؟ یهویی؟
‫خیلی هویی نیست
‫خیلی وقته که منتظرشم
‫چشم‌های سه‌یون فرق کرده بود
‫انگار تصمیمش رو گرفته بود
‫الان دارم میرم به جایی که توی نامه گفته بود
‫هی!
‫الان داری میری اونجا؟ ‫بدون دستور من اقدام کردی؟
‫گفتین
‫وقتی درگیر شدم، بهتره یاد خودم بندازم ‫که این کارها واسه چیه
‫چی؟
‫میرم اونجا به دوستم کمک کنم
‫که اینطور
‫سه‌یون بالاخره شجاعت به خرج داده
‫اگه شاهد اون صحنه باشم، ‫می‌تونم یه چیزی رو بفهمم
‫باشه، متوجهم. برو
‫و به محض اینکه تموم شد بهم زنگ بزن، باشه؟
‫و یه چیز دیگه
‫نباید گیر بیفتی. ‫می‌فهمی دیگه، نه؟
‫بله، متوجهم
‫زنگ می‌زنم
‫عزیزم
‫چرا دوباره داری دروغ میگی؟
‫گفتی کلاس‌ها رو تموم کردی
‫حالا اون حرف‌های عجیبی که زدی چی بود؟
‫منظورت چی بود که گیر نیفتی؟
‫باز داشتی شنودم می‌کردی؟ ‫چقدر غیرمتمدنانه
‫غیرمتمدن؟
‫اگه مستی، فقط برو بخواب
‫- هی، هو مون‌او ‫- بس کن!
‫گفتم بسه، خب؟
‫گفتم دخالت نکن
‫خبر داری
‫وضعیت چقدر جدیه؟
‫جدی؟ یعنی یه چیز دیگه هست که نمی‌دونم!
‫آره، همیشه اینجوری بوده
‫همیشه
‫یه داستان جدی داشتی ‫که من ازش بی‌خبر بودم
‫از همون اولش
‫چون داشتی می‌نوشتی ‫یا دچار سد نویسنده بودی
‫من همیشه بودم ولی تو هیچوقت بهم اهمیت ندادی
‫اصلاً می‌دونی
‫هروقت مشاوره زوجین انجام میدم ‫چقدر حس گهی دارم؟
‫«مدام باهم حرف بزنید. ارتباط مهمه»
‫بهشون این رو میگم، ولی خودم...
‫ما...
‫تویی که هیچی نمی‌دونی
‫اینکه من چقدر می‌گذرم
‫چقدر باهات کنار اومدم،
‫منتظرت بودم،
‫و تحملت کردم
‫خبر داری؟
‫اینقدر نق نزن
‫یه شونه؟ ایول
‫پس دست‌خالی نیومدی
‫- شونه ‫- هیچکس گوشیش رو...
‫« لی کانگ »
‫مشترک موردنظر...
‫چیه؟
‫نگو که اون عوضی...
‫این وقت شب؟
‫آقای هو، همه‌چیز رو فهمیدم. ‫همه‌چیز رو!
‫- تمام رازهای آقای کیم رو می‌دونم... ‫- ساکت!
‫سریع بیا تو
‫همه‌چیز رو فهمیدم. واقعاً
‫فقط برو داخل
‫زودباش
‫پاک دیوونه شدی؟
‫چطوریه که تو...
‫چرا این وقت شب اومدی اینجا؟
‫می‌دونی چی شوکه‌کننده‌تره؟ ‫می‌دونی چی میخ‌کوب‌کننده‌تره؟
‫واقعاً دیوانه شدی
‫آقای هو، اون مرد جوان
‫سه‌یون نبود
‫سه‌یون نبود!
‫سه‌یون! منم لی کانگ!
‫هی، وایسا!
‫چی؟ اون مرد جوان...
‫کیم سه‌یون نبود؟
‫نه، خانم آن بود
‫مامانِ سه‌یون
‫آن اون‌جو
‫آن اون‌جو؟
‫ترجمه از «امیرعلی» ‫::. illusion .::
‫جدیدترین آدرس سایت بدون فیلتر ‫zaya.io/digimovie
‫ارائه شده توسط وبسایت دیجی موویز ‫.:: DigiMoviez.Com ::.
‫اون‌جو بود؟
‫اون‌جوی عزیز؟
‫اون‌جو بود؟
‫دیجی موویز در شبکه‌های اجتماعی ‫@DigiMoviez