‫« یادداشت‌هایی از ردیف آخر » ‫« قسمت پنجم »
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫بعد از اون تماس، یهویی ‫اوضاع عجیب‌غریب شد
‫ترجمه از: امـیـر سـتـارزاده ‫❜ AM1R H1tmaN ❛
‫سه‌یون؟
‫سه‌یون!
‫تبدیل شد به تعقیب و گریز
‫آهای، وایستا!
‫خانم آن؟
‫اینجا چیکار می‌کنی...
‫کار اون‌جو بود؟
‫نامه رو اون‌جو نوشته بود؟
‫آخه چطور...
‫ولی غافلگیری اصلی اینـه که
‫اون بیشتر از همه اطلاعات داره
‫زنی که خیال کردیم هیچی نمی‌دونه!
‫واسه چی اینجایی؟
‫تعقیبم کردی؟
‫نه، فکر کردم تو سه‌یونی
‫اینجا چیکار می‌کنی، خانم آن؟
‫سه‌یون؟
‫نکنه تو بودی که رفتی هتل و ‫سؤال پرسیدی؟
‫همونی که پرسیده قتل بوده یا نه؟
‫تو هم...
‫رفتی هتل؟
‫اگه رفته باشی، خودت می‌دونی. ‫صرفاً یه حادثه‌ی تصادفی بوده.
‫این یه مسئله‌ی خانوادگیـه. ‫به تو ربطی نداره!
‫یعنی چی که به من ربطی نداره؟ ‫یه زن مُرده!
‫نامه رو دیدم، خودت می‌دونی حادثه نبود
‫«من فیلم دوربین مداربسته‌ی ‫بیمارستان رو دارم.»
‫توی نامه نوشته بود
‫تو چقدر...
‫چی می‌خوای؟
‫نه، من هیچی نمی‌خوام. نگران نباش
‫فقط...
‫فقط می‌خوام حقیقت رو بدونم. همین و بس
‫در ضمن من طرف توئم
‫نه طرف پلیس
‫پلیس؟
‫اگه حقیقت رو بهم نگی، ‫چاره‌ی دیگه‌ای ندارم
‫مجبورم به هر قیمتی حقیقت رو بفهمم
‫در نهایت
‫همه‌چی رو بهم گفت
‫همه‌ی حرفاش خیلی شوکه‌کننده بود. ‫واسه همین دیر کردم.
‫- نمی‌شد وسط حرفش بپرم... ‫- باشه
‫که اینطور
‫خیلی‌خب. آروم باش
‫بیا بشینیم تا واسم تعریف کنی
‫حالا هر چی امروز شنیدی بهم بگو
‫هیچی رو از قلم ننداز
‫خیلی‌خب
‫داستان از اینجا شروع میشه که...
‫وایسا، صبر کن
‫از الان به بعد...
‫یواش و آروم حرف بزن
‫خیلی‌خب...
‫الو؟
‫واقعاً؟
‫باشه
‫بله، متوجهم
‫فوراً خودم رو می‌رسونم
‫کجا داری میری؟
‫چی شده؟
‫ببخشید. یه مسئله‌ی فوری پیش اومده که ‫باید بهش رسیدگی کنم
‫بعداً بهتون زنگ می‌زنم... ‫نه، فردا
‫وایسا، فردا؟ چرا؟
‫چی شده؟
‫اتفاقی واسه اون‌جو افتاده؟
‫چی شده خب؟!
‫نه، ربطی به خانم آن نداره، ولی...
‫آهای، نباید همینطوری بذاری بری!
‫وایسا
‫لی ‌کانگ
‫بهم زنگ بزن
‫هر چه سریع‌تر!
‫پس وقتی پای
‫اتفاقات ادبی وسطـه،
‫خودِ اتفاق مهم نیست
‫تمرکز بیشتر روی اینه که
‫چجور آدمی گیرِ اون اتفاق می‌افته و
‫از شخصیتش چی رو می‌کنه
‫به درد نخور. کجایی؟
‫چرا زنگ نزدی؟ ‫حتی توی کلاس نبودی...
‫سلام استاد
‫اصلاً کجایی؟ به محض اینکه ‫پیامم رو شنیدی زنگ بزن، خب؟
‫آهای، کیم سه‌یون!
‫تو...
‫بله، استاد؟
‫تو...
‫تو می‌دونی لی...
‫ولش کن
‫برو
‫اگه پیشنهادی برای
‫درس‌های عمومی اختیاری دارید
‫الان بهترین موقعه که مطرحش کنید
‫مدیریت دانشگاه از ما خواسته
‫درس‌های عمومی اختیاری خاص‌تر اضافه کنیم
‫رئیس دپارتمان؟
‫« لی کانگ »
‫سلام
‫شرمنده، آقای هو. ‫باید زودتر زنگ می‌زدم.
‫خواب بودید؟
‫نه، بگو
‫عصبانی هستید که ‫جواب تماس‌هاتون رو ندادم؟
‫نه، حرفت رو بزن
‫چی شد؟
‫قصه‌اش طولانیـه
‫تماسی که دیروز داشتم
‫از آسایشگاه سالمندان بود
‫از روی مقاله‌ام فهمیده بودید که ‫بابام اینجاست دیگه؟
‫بگذریم، زنگ زدن گفتن که گم شده،
‫پس من الان توی شهر نیستم
‫وایسا، خارج از شهری؟
‫آره، راستش خیلی هم دورم
‫خدا رو شکر پیداش کردیم، ‫گفتم که نگران نباشید، ولی
‫پدرم یکم صدمه دیده
‫گمونم باید یه مدت اینجا بمونم
‫پس گفتگومون چی؟
‫ها؟
‫درسته، آره
‫حال پدرت چطوره؟ خوب میشه؟
‫گفته بودی مشکل اعتیاد به الکل داره؟
‫آره
‫پس یادتونـه
‫البته که یادمـه
‫امیدوارم زودتر حالش خوب بشه
‫ولی...
‫به نظرت مکالمه‌مون رو چیکار کنیم؟
‫میشه بنویسی و واسه تکلیفت بفرستیش؟
‫تکلیف؟
‫با عجله اومدم اینجا، ‫لپ‌تاپم رو نیاوردم
‫پشت تلفن هم میشه. ‫بیا همین کار رو بکنیم.
‫اتفاقاً الان سرم خلوتـه
‫نه، نمی‌تونم زیاد حرف بزنم
‫خیلی‌خب پس
‫فردا سعی می‌کنم کامپیوتر ‫آسایشگاه رو قرض بگیرم
‫نمی‌تونم یک‌جا تمومش کنم، ‫ولی هر وقت بتونم می‌نویسم
‫احتمالاً یه هفته‌ای طول بکشه
‫چی؟ یه هفته؟
‫کانگ!
‫من باید برم
‫پدرم صدام می‌کنه. ‫به زودی بهتون ایمیل می‌زنم.
‫آهای، لی کانگ! وایسا!
‫تخم سگ!
‫چی؟ یه هفته؟!
‫یه هفتۀ کامل؟!
‫گفت به زودی بهم ایمیل می‌زنه. ‫ولی «به زودی» دقیقاً یعنی کِی؟
‫پسرک لاشی
‫این دیگه چیه کسخل؟
‫کسخل عین روانی‌ها رانندگی می‌کنه
‫چوی دونگ‌جو
‫حاضر
‫چوی می‌گیونگ
‫حاضر
‫آقای هو. نوشته‌ی اولم رو ‫براتون فرستادم
‫سعی کردم حرف‌های خانم آن رو ‫کلمه به کلمه بنویسم
‫از الان میگم که ‫بعضی‌هاش شوکه‌کننده‌ست
‫- چوی بوگوم ‫- حاضر
‫خب...
‫ببخشید، ولی کلاس امروز کنسلـه
‫جلسه‌ی بعدی این جلسه رو جبران می‌کنم
‫هان؟!
‫کلاس...
‫کنسل شد؟ خدایی؟
‫پیرمرد چش شد یهویی؟
‫بریم کافی‌نت لم بدیم
‫استاد، سلام
‫سؤالات امتحان نهایی رو کِی می‌فرستید؟
‫استاد؟
‫عجب!
‫- سلام ‫- تازگیا چش شده؟
‫راستش، خیلی وقت بود خبر داشتم که
‫شوهرم داشت بهم خیانت می‌کرد
‫معلومـه که می‌دونستم
‫ولی...
‫هیچوقت به روش نیاوردم و ‫ازش نپرسیدم
‫غرورم اجازه نمی‌داد
‫نمی‌تونم ببخشمش
‫ولی تصمیم گرفتم ‫خودم رو بزنم به نفهمی
‫تا از بچه‌هام محافظت کنم
‫پس باهاش کنار اومدم
‫تحملش کردم
‫ولی...
‫این بار دیگه نمی‌تونستم بذارم ‫قسر در بره
‫اونم وقتی که طرف رو آورده خونه‌ی من!
‫توی خونه‌ی خودمون، جایی که ‫بچه‌هامون زندگی می‌کنن
‫آخه آدم قحط بود که با ‫اون خدمتکار ریخت رو هم؟
‫« تست بارداری هپی تایم »
‫چیکار می‌کنی؟
‫این چیه، مین‌هی؟
‫اینجا چیکار می‌کنه؟
‫چرا اون...
‫من از کجا بدونم؟
‫هنوز بیداری. چیزی شده؟ ‫چراغ‌ها رو خاموش کنم؟
‫نه، بذار باشه
‫چی شده؟
‫هنوزم ازش ناراحتی؟
‫جر و بحثی که امروز داشتید؟
‫نمی‌دونم
‫تازگی نداره، تکراریـه
‫مین‌هی
‫قبلاً بی‌اجازه لباس‌هام رو می‌پوشید
‫بازم این بحث رو پیش کشیدی؟
‫تو که می‌خواستی اونا رو ببخشی به بقیه، ‫پس چرا جوز می‌زنی؟
‫شال چی پس؟
‫چرا باید وسایلم رو بدزده؟
‫دنبالش رفتم بیرون و ازش پرسیدم، ‫گفت شال رو ندزدیده
‫شاید اشتباه می‌کنی
‫اشتباه؟
‫پس حالا دیگه طرف اون رو هم می‌گیری؟
‫دیگه نمی‌تونستم تحملش کنم
‫باید قبل اینکه یون می‌فهمید ‫تمومش می‌کردم
‫چی شده که آخر هفته
‫اومدی همچین محله‌ی داغونی؟
‫اومدی عذرخواهی کنی؟
‫اون چیه؟
‫توی کیفت پیداش کردم دیروز
‫می‌دونم قضیه‌اش چیه
‫قضیه‌اش چیه؟
‫خدایی؟
‫پس خیال می‌کنی
‫من از شوهرت باردار شدم، زن؟
‫چی؟
‫«زن»؟
‫ظاهراً که به هر حال ‫من قراره اخراج بشم
‫یعنی میگی حتی الان هم ‫باید «خانم» صدات کنم؟
‫باشه
‫هر چی خواستی صدام کن
‫ولی این...
‫چی می‌خوای؟
‫ببین، زن
‫نه، اشتباه فهمیدی
‫مسخره‌ست
‫خیلی دیوونه‌ای
‫رسماً رد دادی
‫گوش کن،
‫زن
‫این
‫اصلاً و ابداً هیچ ربطی به شوهرت نداره
‫این زندگی خصوصی منـه
‫منو چی فرض کردی؟
‫درسته
‫یعنی خیلی عالی می‌شد با همچین سوژه‌ای ‫یه آدم پولدار رو تور کرد
‫ولی شوهر تو رو نه
‫خیال کردی خُلم که دور و بر ‫همچین آدم کسکشی بپلکم؟
‫خیال کردی من عین اون جنده‌هایی‌ام که ‫دور از چشمت باهاشون می‌خوابه؟
‫خیال کردی اون کیه؟ ‫فکر کردی همینیـه که نشون میده؟
‫احمق نباش
‫شوهرت فقط یه آدم ریاکار چندش‌آوره
‫دزدی که دنیا رو سر کار گذاشته
‫در ضمن بازنده و پخمه هم هست
‫پس تو از هیچی خبر نداشتی
‫چی؟ دزد؟
‫منظورت چیه...
‫حرفی که اون بهم زد خیلی شوکه‌کننده بود
‫در مورد شوهرم رازی رو بهم گفت
‫که هیچوقت حتی نمی‌تونستم تصورش رو بکنم
‫« ادامه دارد... »
‫ادامه دارد. ادامه دارد. ‫همیشه «ادامه دارد...»!
‫باورم نمیشه
‫« دیجـــی‌موویــــز » ‫‏T.me/H1tmaN_Sub ➽
‫می‌دونستی...
‫مراسم رونمایی کتاب ‫هیونگ‌جونگ پس‌فرداست؟
‫سونگ‌هویی زنگ زد
‫آره
‫به استاد پارک زنگ زدم گفتم که نمی‎‌رسم. ‫ولی تو می‌تونی بری تنهایی.
‫شنیدم کیم سوهون هم قراره باشه
‫کیم سوهون دقیقاً چی دزدیده؟
‫دقیقاً مرتکب چه سرقتی شده؟
‫آره، می‌دونم سرت شلوغـه و ‫کلی کار داری
‫پس فقط اینو بهم بگو. دلیل داره که ‫باید بدونم
‫آهای، لی کانگ
‫لی کانگ؟
‫پسره‌ی لاشی
‫خب
‫نکنه دزدیش...
‫محالـه
‫من یه خواهر بزرگتر دارم
‫یعنی «داشتم»
‫اون تنها عضو خانواده‌مون بود که ‫بهش وابسته بودم،
‫ولی سال پیش به خاطر سرطان مُرد
‫بعد از مراسم ختمش
‫فهمیدم رؤیاش این بوده که
‫نویسنده بشه
‫« به مین‌هی قضیه‌ی بیماریم رو بگم؟ »
‫« روزی که این رُمان رو تموم کنم، مداوا میشم »
‫« مهمانان پس از تاریکی » ‫« سون اون‌هویی »
‫مامان، چی می‌خونی؟
‫چی؟
‫نوشته‌ی خاله‌ات هستش
‫همیشه فحشش می‌دادم که ‫چرا خودش رو توی اتاق حبس می‌کرد
‫گمونم داشته این کوفتی رو می‌نوشته
‫لابد خوب نوشته
‫تابحال ندیده بودم بشینی چیزی بخونی
‫عزیزم
‫به نظرت اینو بفرستم واسه یه ناشر؟
‫ناشرها کتاب چاپ می‌کنن دیگه؟
‫کتاب؟
‫ممکنه یه پولی عایدمون بشه
‫اون‌وقت می‌تونم هزینه‌ی تحصیل ‫دختر باهوشم رو بدم و
‫واسه خودم یه سالن آرایش مو باز کنم
‫چرا که نه، بفرستش
‫گفتی صاحب‌کارت هم کتاب می‌نویسه، ‫لابد کلی پول در میاره، نه؟
‫آقای کیم، ببخشید مزاحم شدم
‫دست‌نوشته‌هایی که سری پیش بهتون دادم
‫خوندید؟
‫خیلی وقتـه منتظرم، ولی ‫هیچی در موردش نگفتید
‫در مورد چی؟
‫همون رمانی که خواهرم نوشته بود
‫ازتون خواستم بخونیدش
‫آهان اون
‫شرمنده
‫به زودی کتابم منتشر میشه
‫پس وقت ندارم نوشته‌های خام ‫کس دیگه‌ای رو بخونم
‫باشه
‫در ضمن وقتی دارم کار می‌کنم ‫لازم نیست تمیزکاری کنی
‫قبلاً بهت گفته بودم
‫پس میشه نوشته‌ها رو پس بدید؟
‫می‌خواستم بفرستمش واسه یه ناشر
‫خب
‫باید همینجاها باشه
‫کجا گذاشتمش؟
‫مسئله اینـه که
‫یه نسخه بیشتر ازش نبود و ‫همون رو بهتون دادم
‫خیلی‌خب
‫پیداش می‌کنم و بهت پس میدم
‫بعد از اینکه کتاب شوهرت ‫منتشر شد فهمیدم
‫وایسا
‫این دیگه چه کوفتیـه؟
‫« چشم‌های خانه »
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی
‫رو چه حساب اینا یکی هستن؟
‫منو خر فرض کردی؟
‫زن فقیری که خونه نداره...
‫یه زن که دوست داره توی ‫خونه‌ی مردم سرک بکشه
‫یواشکی میره توی خونه‌ی ‫یه زوج پولدار وقتی رفتن سفر و
‫مخفیانه اونجا می‌مونه. همونـه دیگه
‫و اینجاش که جنازه رو توی یخچال ‫پیدا می‌کنه، کلمه به کلمه عین همونـه
‫زن
‫زن!
‫زن، چی داری میگی؟
‫همچین ادعایی ممکنه ‫توی دردسر بزرگی بندازتت
‫از ادبیات چی می‌دونی؟
‫اصلاً می‌دونی داستان و قصه چیه؟
‫اگه بازم از این اتهامات بی‌اساس مطرح کنی،
‫مجبور میشم اقدام قانونی بکنم
‫برام مهم نیست لعنتی. ‫کسشعر نباف!
‫خیال کردی میذارم قسر در بری؟
‫واقعاً حالیت نمیشه
‫مدرکی داری که ثابت کنه ‫من ازش سرقت ادبی کردم؟
‫مدرک؟
‫آره
‫بدون مدرک، کی حرفت رو باور می‌کنه؟
‫آره
‫مدرک دارم
‫رمان خواهرم
‫نسخه‌ی اصلیش
‫از اون روز به بعد،
‫شوهرت مثل موم توی مُشتم بود
‫لب باز می‌کردم زندگیش نابود می‌شد
‫بدبختِ رقت‌انگیز
‫محشره!
‫خدایی اینا واقعیت داره؟!
‫بهش گفت بدبختِ رقت‌انگیز
‫واقعاً دیوونه‌ست
‫آقای کیم سوهون
‫کیم سوهون. آهای، سوهون!
‫آخه چطور ممکنه نویسنده‌ی سرشناسی ‫مثل تو، رمان یکی دیگه رو بدزده؟
‫دیوونه‌ی حرومی روانی
‫پس قضیه همین بوده؟
‫خیلی‌خب، حروم‌زاده
‫بذار ببینم
‫چقدر پُر رو هستی
‫سلام، منم. مراسم رو میام
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫مراسم رونمایی از ‫کتاب پروفسور پارک رو میام
‫چرا یهویی نظرت عوض شد؟
‫گمونم فهمیدی
‫چی رو؟ ‫متوجه منظورت نمیشم
‫همسر کیم سوهون هم قراره بیاد
‫مگه واسه همین نظرت عوض نشد؟
‫چرا اینو زودتر نگفتی؟
‫من پیشنهاد دادم دعوتش کنن
‫جدی؟ چرا؟
‫می‌خواستم ببینم چجور زنیـه
‫چرا می‌خوای اون‌جو رو ببینی؟ ‫قراره چیکار کنی؟
‫الان خیلی تحت فشاره
‫ذهنش خیلی درگیره
‫نه، دروغ میگی
‫عمراً همچین کاری بکنه
‫می‌دونی شوهرم چندتا کتاب نوشته؟
‫چطور می‌تونه...
‫این شکلی اثر کسی رو بدزده؟
‫محض رضای خدا
‫ببین
‫واقعاً باورت نمیشه ‫یا دلت نمی‌خواد باور کنی؟
‫اینو می‌بینی؟
‫اون حروم‌زاده دیروز کم مونده بود منو بکُشه
‫واقعاً؟
‫چی؟
‫که فایل اصلی رو داری
‫کیر توش. اگه نمی‌خوای باور کنی، نکن
‫می‌تونم بذارمش توی اینترنت
‫پس بدش به من
‫به من بفروشش
‫این کافیـه؟
‫اگه می‌دونستم اینطوری میشه، ‫زودتر بهت می‌گفتم
‫حالا شد یه چیزی
‫اون حروم‌زاده
‫زیادی خسیس بود
‫دوشنبه فایل رو با خودت بیار
‫برات پول نقد آماده می‌کنم
‫الو؟
‫جان؟!
‫پلیس؟
‫در نهایت، به محل کارش نرسید
‫چون یکشنبه شب جونش رو از دست داد
‫بعد از اون روز...
‫خیلی چیزها عوض شده
‫واقعاً تصادف با ماشین بود؟
‫اگه مرگش
‫تصادف نبوده باشه چی؟
‫نمی‌تونستم دست روی دست بذارم و ‫کاری نکنم
‫باید حقیقت مرگش رو می‌فهمیدم
‫قتل؟
‫تونستم مطمئن بشم که ‫تصادف با ماشین بوده،
‫ولی خیالم رو راحت نکرد
‫نه، سراغ گروه داوطلب کلیسا نرو
‫نه؟ چرا نه؟
‫جمع‌آوری کمک مالی یا هر چی
‫زیادی زمان می‌بره
‫خاکسپاری باید هر چه زودتر برگزار بشه
‫ملت حرف در میارن
‫اینطوری به مرحوم بی‌احترامی میشه
‫اگه مسئله پولـه، ‫ردیفش می‌کنیم
‫خودم میدم
‫جدی؟
‫اسمت چیه؟ چند سالتـه؟
‫نسبت به سنش خیلی عاقلـه
‫یجورایی نگران‌کننده‌ست. ‫حتی گریه هم نمی‌کنه.
‫حالا قراره چه اتفاقی واسش بیفته؟
‫خوشبختانه تونستیم با مادربزرگش که ‫ساکن آمریکاست تماس بگیریم
‫دو ماه دیگه میره پیشش
‫خیالم راحت شد که شنیدم
‫خانواده‌ای داره که ازش مراقبت کنه
‫گمونم مامانِ اون‌سو یکم آرامش بگیره
‫به لطف دوستی مثل شما،
‫هر چند دیر، ولی تونستیم ‫براش خاکسپاری بگیریم
‫گفتید از کجا می‌شناسیدش؟
‫اگه میشه
‫این پول رو برای هزینه‌های سفر ‫این بچه به آمریکا استفاده کنید...
‫من به مادرش مدیونم
‫این فقط یه قسمتشـه
‫مدیر؟
‫بله؟
‫همه‌ی سؤالات رو جواب دادم
‫شنیدم خاکسپاری فرداست
‫واسه یادبود مادرت یه عکس انتخاب کردی؟
‫مشکلی نیست. گریه نکن
‫عیبی نداره
‫اون‌سو، مامانت...
‫اون...
‫احیاناً مادرت
‫فایل کامپیوتری خاصی نداشت؟
‫یه فلش یواِس‌بی؟
‫این؟
‫مامان گفت مهمـه و
‫بهم گفت جای امنی نگهش دارم
‫می‌دونی اون‌سو
‫راستش این
‫واسه مامانت نیست
‫مال منـه
‫من لنگه‌ی اون بودم
‫هیچ فرقی با شوهرم نداشتم
‫یه آدم چندش‌آور و نفرت‌انگیز
‫تولدت مبارک
‫تولدت مبارک، بابای عزیز
‫تولدت مبارک
‫« شوهر فوق‌العاده، ‫پدری تکیه‌گاه »
‫اینجا تموم شد
‫دیگه همه‌چی تمومـه
‫تولدت مبارک، بابا!
‫مرسی از همگی
‫مرسی، عزیزم
‫وای خدا
‫« ادامه دارد... »
‫آخه کجاش منطقی‌ـه؟ ‫مگه اصلاً امکان داره؟
‫ببین
‫اون خوب می‌دونست شوهرش چیکار کرده،
‫پس چرا باید مدرک رو از بین ببره و ‫حتی بذاره بغلش کنه؟
‫چرا به من عصبانی میشی؟ ‫من هر چی شنیدم رو نوشتم
‫از دست تو عصبانی نیستم، به درد نخور!
‫واقعاً اعصاب‌خردکنه که داره ‫پشت شوهر آشغالش درمیاد، لعنتی!
‫آقای هو
‫حسودی‌تون میشه؟
‫چی؟ حسودی؟
‫عوضی رو نگاه. چطوری روت میشه؟
‫بیا با ماشین من بریم
‫تاپی که پوشیدی بدن‌نماست
‫چقدر به خودت رسیدی
‫اونی که به خودش رسیده تویی
‫گمونم می‌خوای واسه یه شخص خاص ‫تیپ بزنی
‫چی شده؟
‫دل‌درد دارم
‫از دیروز
‫من برونم؟
‫چطوره امروز رو...
‫بمونی خونه و استراحت کنی؟
‫چی؟
‫دل‌پیچه شوخی‌بردار نیست. ‫برو خونه و یکم استراحت کن.
‫می‌تونم تنها برم
‫می‌خوای من نیام، مگه نه؟
‫باز شروع شد
‫فقط نگرانت بودم، همین
‫جوون‌تر که نمی‌شیم
‫باید هر وقت مریض شدیم استراحت کنیم. ‫جز این راهی نیست.
‫باشه
‫تنهایی برو
‫برو دیگه
‫زود برمی‌گردم. برو داخل استراحت کن
‫اگه بدتر شد، برو دکتر
‫وقتشـه پروفسور پارک هیونگ‌جونگ رو ‫معرفی کنم
‫نویسنده‌ی کتاب «طراحی آینده‌ای پایدار»
‫ایشون رو به استیج فرا می‌خونیم
‫لطفاً حسابی تشویق‌شون کنید
‫ممنون
‫مجری موقع معرفی بنده لطف داشت
‫خیلی غافلگیر شدم
‫توقع نداشتم این‌همه آدم بیاد، ‫ولی به لطف شما صندلی‌ها پر شدن و
‫حس نویسنده‌ی پرفروش بهم دست داده
‫شاید بهم بگید خیال‌پرداز
‫ولی من سخت تلاش می‌کنم ‫تا شاید نویسنده‌ی پرفروشی بشم
‫- امروز... ‫- پس اومدی
‫صمیمانه قدردانی می‌کنم از...
‫هیون‌سوک کجاست؟
‫ممنون از همگی که واسه رونمایی کتابم اومدید
‫- طراحی آینده‌ای پایدار ‫- اونا امروز نمیان
‫- یه کار فوری پیش اومد ‫- واقعاً با حمایت‌تون شرمنده‌ام کردید
‫خیلی ممنون
‫چرا بهم نگفتی؟
‫باید زودتر بهم می‌گفتی که مریضی
‫نمی‌خواستم نگران بشی
‫الان خوبم. نگران نباش
‫بیخیال، چطوری نگران نشم؟ ‫می‌دونی چقدر ترسیده بودم؟
‫لطفاً دیگه مریض نشو، خب؟
‫باشه
‫فکر می‌کردم وقتی اون راز رو چال کنم
‫همه‌چی تموم میشه
‫ولی اینطور نشد
‫یون، چیکار می‌کنی؟ بیا بیرون
‫جانگ‌هو داره میره
‫چی شده، یون؟
‫ناخوشی؟
‫هنوزم بابت اتفاقی که ‫واسه مین‌هی افتاد ناراحتی؟
‫تا کِی قراره به این وضعیت ادامه بدی؟
‫من هم ظرفیتم تا یه جاییـه
‫بلند شو، کیم سه‌یون
‫یالا. حرف مادرت رو گوش کن!
‫براش مراسم خاکسپاری گرفتن
‫تموم شد. تا کِی قراره ‫عین بچه‌ها رفتار کنی؟
‫منظورت چیه که تموم شد؟
‫تو هیچی نمی‌دونی، مامان
‫نمی‌دونی
‫هیچی نمی‌دونی
‫همون موقع بود که قضیه ‫به معنای واقعی شروع شد
‫وای خدا!
‫تو...
‫تو اونجا بودی؟
‫من به چشم دیدم
‫همه‌چی رو دیدم
‫دیدم بابا چیکار کرد
‫داره ازش خون میره! وای خدا
‫می‌تونی تکون بخوری؟
‫- زنده‌ست ‫- آره
‫لطفاً برید کنار
‫اون بی‌هوشـه. وای!
‫خیلی‌خب، بلندش کنیم
‫سه، دو، یک!
‫سه، دو، یک
‫بریم
‫مین‌هی
‫قطعاً اون‌موقع زنده و هوشیار بود
‫لطفاً اون ماشین رو تعقیب کن
‫بیخیال
‫چی شد؟ وقتی آوردنش هوشیار بود
‫مطمئن نیستم. یه لحظه رفتم بیرون و...
‫- واسه احیای قلبی آماده‌اش کنید ‫- چشم
‫- همکار بالینی رو پیج کن ‫- باشه
‫نبض نداره. ایست قلبی کرده
‫فوراً ماساژ قلبی رو شروع کنید
‫ماساژ قلبی شروع میشه!
‫- هر سه دقیقه اپی‌نفرین بزنید ‫- چشم دکتر
‫- هر وقت آماده شدیم، لوله‌گذاری رو شروع کن ‫- حله
‫پس...
‫پس، خدمتکارت رو...
‫با دست‌های خودت کُشتی...
‫نه، یون
‫هنوز نه
‫هیچی قطعی نیست
‫نه، ماشین بابا بود. ‫قطعاً خودش بود!
‫بابا یه بلایی سرش آورد
‫عزیزم
‫امیدوار بودم هیچوقت نفهمی
‫مامان
‫چطور تونستی...
‫چند وقتـه خبر داری؟
‫یون
‫الان این مهم نیست
‫گریه رو تموم کن و بهم گوش بده
‫الان باید بفهمیم
‫واقعاً بابا چیکار کرده...
‫به خاطر خودمون
‫چطوری؟
‫نظرتون چیه بعد شام یه سینمای ‫آخر شبی بریم؟ خیلی وقتـه نرفتیم
‫سینمای شبانه؟
‫یا بریم با ماشین یه چرخی بزنیم
‫حال نمیده؟
‫حیفـه همچین شبی رو توی خونه موند
‫نه، نمی‌تونم. برنامه دارم، ‫باید یکم دیگه برم بیرون
‫تو برو بیمارستان. ‫من میرم پارک.
‫وقتی اونجا بابات رو دیدم،
‫همه‌چی رو می‌ریزم روی دایره
‫در این حین باید دوربین مداربسته‌ی ‫بیمارستان رو بررسی کنی
‫فهمیدی؟
‫سلام، جانگ‌هو. ‫چرا دیر وقت زنگ زدی؟
‫چی؟
‫یون همه‌چی رو می‌دونه؟ ‫چی می‌دونه؟
‫جانگ‌هو
‫اصلاً نمی‌دونم چی میگی
‫بیا همدیگه رو ببینیم
‫رو در رو حرف می‌زنیم
‫سلام، یون
‫پیداش کردی؟
‫بررسیش کردی؟
‫سه‌یون
‫یون داشت گریه می‌کرد
‫گفت فیلم دوربین به درد نمی‌خورد
‫نقطه‌ی کور دوربین بود و ‫نتونسته بود چیزی ببینه
‫دیگه تموم شد. همه‌چی تموم شد
‫کل مدرکی که می‌تونستیم باهاش ‫ازش اعتراف بگیریم از دست دادیم
‫همش تقصیر منـه
‫نباید اون فایل رو از بین می‌بردم
‫نمی‌دونم از این به بعد چطوری ‫قراره باهاش چشم توی چشم بشم
‫خیلی ترسناکـه
‫الان نمی‌دونم باید چیکار کنم
‫چطوری باید به زندگیم ادامه بدم؟
‫اون‌جو
‫مشکلی نیست
‫من کمکت می‌کنم
‫هر کاری لازم باشه می‌کنم
‫نگران نباش
‫کاری از: امـیـر سـتـارزاده ‫❜ AM1R H1tmaN ❛
‫« آقای هو مون‌او »
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫لی کانگ
‫خوب گوش کن
‫اون مدرک
‫می‌تونیم خودمون جورش کنیم
‫منظورتون چیه که...
‫به من گوش کن، بچه‌ی کودن!
‫اون شب، شب تصادف سون مین‌هی
‫تو دنبالش رفتی بیمارستان، خب؟
‫تو کیم سوهون رو تا بیمارستان تعقیب کردی
‫چی؟
‫وقتی رسیدی اونجا
‫ماجرا رو به چشم دیدی
‫با چشمای خودت دیدی که خفه‌اش کرد
‫حالیت شد؟
‫آقای هو
‫داستانت...
‫اینطوری تموم میشه
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]