« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::.
‫[ سال 45 مِیجی (۱۹۱۲)، اوتارو ]
‫ممنون که اومدید!
‫هی! این دیگه چه...
‫مواظب باش کجا میری!
‫چته دیگه؟
‫صبر کن ببینم. ‫مگه تو یه زن خوشگل نیستی؟
‫برو پی کارت.
‫چه زن تندمزاجی. ‫از همونایی که من دوست دارم.
‫تو فکر کردی چیکار داری...
‫به تو چه پیرمرد؟ تو دیگه چیکار داری؟
‫هی، چته دیگه پیرمرد؟
‫ولش کن. بریم دیگه از اینجا!
‫هی! بیا بریم!
‫حسابی. هنوزم دستت جا نرفته.
‫ناگاکورا شینپاچی...
‫سروان گروه دوم شینسنگومی.
‫تو خودت کی هستی؟
‫اسم من ایچیکاوا ماکوتو هست.
‫از توکیو اومدم.
‫یه چیزی هست که باید ازتون بپرسم.
‫مربوط به شینسنگومیه.
‫برو!
‫خواهش میکنم صبر کنین.
‫چیزی برای گفتن ندارم.
‫تا وقتی با من حرف نزنین، نمیرم.
‫نوبت کس دیگه ای نیست. ‫فقط خودتون باید باشین.
‫تو...
‫تو با عمد گذاشتی اون مستا ‫اذیت کنن، نه؟
‫خواهش میکنم. من میخوام ‫درباره شینسنگومی بدونم...
‫نه...
‫میخوام حقیقت رو ‫درباره هجیکاتا توشیزو بدونم.
‫هجیکاتا توشیزو...
‫اون...
‫همون نگاه رو تو چشماش داشت که تو داری.
‫تیز و پرخاشگر، مثل یه بوته خار.
‫یا شاید بی پروا...
‫ [ سال ششم آنسِی (۱۸۵۹)، اِدو ]
‫...مثل کسی که با سر میره
‫توی همون بوته.
‫اگه زخمی شدی، من دارو میفروشم.
‫به اینجور آدما میگفتیم باراگاکی، ‫بچه های خاری.
‫هجیکاتا توشیزو دقیقا همینطور بود.
‫مواظب باشین!
‫بیا.
‫حتماً برات دارو میارم.
‫استاد! استاد!
‫تو! ضربه زیرکمری؟ چه نامردی!
‫هنر شمشیرزنی برای جنگه، مگه نه؟
‫توی جنگ، کی ‫به رعایت اصول اهمیت میده؟
‫چه جراتی تو یه بازرگان معمولی!
‫بیا، بیا پایین!
‫اگه داروی بیشتری خواستی بهم بگو!
‫هی، بگیر.
‫همیشه اینجور کارای الکی میکنی؟
‫آره. این سریعتر از اینه که ‫بری دنبال زخمی ها بگردی.
‫تا خودت زخمی درست کنی.
‫درسته؟ اونجا!
‫ممنون بابت خریدتون!
‫دیگه هیچوقت برنگرد!
‫چه قیافه ای. باشه، تقصیر خودمه.
‫دیگه برو بیرون!
‫آره، آره، دارم میروم.
‫دوجوی شیهیکان.
‫چه خروبه ای...
‫هی. اینجا دوجوئه، نه؟
‫هیاه!
‫بیخیال! بس کنین! ‫بچه های حرومزاده!
‫قرار بود بیفتی.
‫چون که بریدنت.
‫اوکیتا سوجی.
‫با اینکه معمولاً آرومه
‫ولی به محض اینکه شمشیر رو میکشه، ‫دیوونه میشه
‫یه نابغه واقعی شمشیرزنی.
‫هیاه!
‫حمله غافلگیرانه... آفرین.
‫یعنی من بردم.
‫این من بودم که استاد رو زدم. من بردم.
‫حالا. فکر کنم گفتم که دعوا نکنین، مگه نه؟
‫شما دو تا رفیق هستین، نه؟
‫آبیرو ایسابورو.
‫یه کم ترسوئه،
‫ولی مهربونیش وجدان دوجوی شیهیکانه.
‫باشه، پسر خوب.
‫سوجی! ایسابورو! غذا حاضر شده.
‫به من کاری نداشته باشین.
‫بیاین. باشه؟
‫من که گرسنمه!
‫سانوسوکه! هاجیمه! هیسوکه! ‫زود بیاین غذا بخورین.
‫این چیه؟
‫هارادا سانوسوکه.
‫از هر چیزی بیشتر عاشق غذا خوردنه،
‫و حرفای بیخود رو اصلاً تحمل نمیکنه.
‫وای، چه مزه ای داره.
‫باز هم سبزی؟ ‫داریم جیره بندی میکنیم؟
‫اگه نمیخوای، میتونیم به بچه ها بدیم؟
‫اونا هنوز دارن رشد میکنن.
‫باشه. به اونا بدن.
‫هیچکس رو ندیدم ‫که بتونه به استادی اون شمشیر بزنه.
‫این سایتو هاجیمه اس.
‫پس تو هم میتونی از مال من برداری.
‫واقعاً؟ ممنون.
‫تودو هیسوکه.
‫مهربون ترین آدمی هست که میشناسی،
‫اما زود هم دعوا راه میندازه.
‫داری شوخی میکنی؟
‫یامانامی کیسوکه
‫عاقل ترین و منطقی ترین فرد توی شیهیکانه.
‫سر وقت غذا دعوا نکنین!
‫گن، بیدار شو. وقت خوردنه.
‫بزرگ ترین ما، اینوئه گنزابورو...
‫بیدار شو! هی!
‫...همیشه خوابه. آره.
‫این که راحته.
‫تو کی هستی؟
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫من یه دوره گرد داروفروشم.
‫چیزی نیاز ندارین؟
‫هیچی نمیخوایم! برو گمشو!
‫میگن "پیشگیری بهتر از درمانه."
‫یا تا حالا نشنیدی اینو؟
‫چته دیگه؟
‫اومدم به دوجوی شما اعتراض کنم!
‫استاد دوجو!
‫بیا بیرون!
‫و اون مردی که قرار بود چهارمین استاد
‫سبک تنن ریشین ریو بشه
‫اگه شیهیکان رو یه خانواده بزرگ در نظر بگیری،
‫اون پدر خانواده هست.
‫رئیس.
‫مردی که شایسته این عنوان بود، کوندو ایسامی.
‫رئیس. یه مهمون عجیب داریم.
‫نمیتونه صبر کنه؟
‫زود باش.
‫این همه سر و صدا برای چیه؟
‫این یارو خیلی روی اعصابه.
‫خودشه. همونجاست.
‫شما مگه نمیشی...
‫همون داروفروشی که میشناسم،
‫که دوجوهای کانتو رو یکی یکی میبنده؟
‫اگه همون باشم چی؟
‫گفته بودند که خیلی بی رحمی.
‫اسمت؟
‫از روستای ایشیدا در تاما.
‫هجیکاتا توشیزو.
‫چیه؟
‫توی یه جنگ واقعی، مُرده بودی.
‫حرکات اضافی خیلی زیاده.
‫جرات نکن با من اینجوری حرف بزنی!
‫توی یه جنگ واقعی اینطور نمیشه.
‫لگد زدن اینجوریه.
‫آخ. رئیس که کم نمیاره.
‫فکر کنی اون یارو خوبه؟
‫خوبم!
‫بالاخره، بعد از این همه مدت...
‫کسی که بتونه من رو قوی تر کنه.
‫اگه ادامه بدیم، ممکنه کشنده بشه.
‫اگه به اندازه کافی قوی نباشم، میمیرم.
‫همین.
‫چرا اینقدر برای قوی شدن عجله داری؟
‫توی خونمه.
‫خون؟
‫نمیتونم جلوی جوشش خونمو بگیرم.
‫فقط وقتی با یه آدم قوی میجنگم...
‫واقعاً حس زندگی میکنم.
‫تو این دوران...
‫شمشیرزنی منسوخ شده.
‫مهم نیست شمشیرت چقدر قوی باشه،
‫نمیتونی مسیر این کشور رو عوض کنی.
‫تو احمقی؟
‫کار عاقلانه که خوشاینده؟
‫کاری که هیچکس نمیتونه بکنه ‫همون چیزیه که تو رو خاص میکنه.
‫موافقم.
‫متاسفم.
‫اگه اینطوره، پس تمام تلاشمو میکنم.
‫آره!
‫نذار بمیرم!
‫یه دقیقه صبر کن!
‫آه!
‫گرفتت!
‫به اندازه کافی خوب نیست.
‫خوب شده، نه؟
‫مطمئنم نمرده.
‫هی، هی.
‫هی.
‫با اینکه بیهوشه داره میخنده.
‫داری راست میگی.
‫این که ترسناکه.
‫از اون چیزی که فکر میکردی ‫بیشتر اذیتت کرد، نه؟
‫مدتی بود که ندیده بودم
‫اینقدر جدی بشی، کوندو.
‫هی.
‫آره، فکر نمیکردم اینو توش داشته باشه.
‫این یارو... ممکنه به درد ما بخوره.
‫تنن ریشین ریو.
‫سبکی که برای جنگ ‫تا سر حد مرگ ساخته شده
‫یه سبک رزمی عملی
‫که نیاز داره با تمام وجود ‫با حریف روبرو بشی.
‫خوبه؟
‫بفرما.
‫در بهار سال ۱۸۵۹
‫هجیکاتا توشیزو به
‫دوجوی شیهیکان سبک تنن ریشین ریو پیوست.
‫سن ۲۴ سالگی.
‫چهار سال قبل از اینکه اسم شینسنگومی
‫در کیوتو پیچیده بشه.
‫[ چیروران: سرود آرامش ارواح شینسنگومی ]
‫در آن زمان، قدرت واقعی شوگونسالاری
‫در دست بزرگ مشاور، ایی نائوسوکه بود.
‫از زمانی که کشتی های سیاه وارد شدن،
‫اون به شدت طرفدار باز شدن ‫دروازه های ژاپن بود.
‫اگه با آمریکا وارد جنگ بشیم،
‫کشور ما هیچ شانسی برای بردن نداره.
‫حتی اگه نتونیم مجوز امپراتور رو بگیریم
‫چاره ای جز امضای معاهده نداریم!
‫با این حال، در ۲۴ مارس ۱۸۶۰
‫اون توسط رونین های میتو
‫در بیرون دروازه ساکورادامون به قتل رسید.
‫پس از این، شوگونسالاری ‫طرفدار باز شدن دروازه ها
‫و جناح مخالف سونو جوئی...
‫وارد یک رویارویی تمام عیار شدن.
‫الان وقتشه! برو!
‫ [ ماه مارس سال هفتم آنسِی (۱۸۶۰) ]
‫از شما عاجزانه عذرخواهی میکنم.
‫از شما عاجزانه عذرخواهی میکنم!
‫از شما عاجزانه عذرخواهی میکنم.
‫آخ!
‫بس کن!
‫نائوسوکه هرزه، سرت رو انداختیم پایین!
‫نائوسوکه هرزه! نائوسوکه هرزه!
‫این نائوسوکه است. این نائوسوکه است!
‫ایی نائوسوکه. کی!
‫نائوسوکه هرزه! هرزه!
‫۹۹۸.
‫۹۹۹.
‫۱۰۰۰!
‫هی، سوجی.
‫بله؟
‫یه سال کامل شده!
‫هزار ضربه تمرینی.
‫هر روز، بدون وقفه.
‫آیا به اندازه کافی انجام ندادم؟
‫یه حرکتی به من یاد بده!
‫یه تکنیک واقعی!
‫اگه میتونی گله کنی، میتونی بزنی.
‫خفه شو!
‫چطور میتونم با این ضربه های تمرینی ‫به رئیس خودمون بزنم؟
‫دلیل اصلی که اومدم اینجا ‫این بود که بهش بزنم!
‫به رئیس بزنی، میگی؟
‫تا صد سال دیگه هم نه!
‫یه تکنیک ویژه بهت یاد میدم.
‫سوجی...
‫اما فقط اگه...
‫بتونی من رو ببری.
‫باشه.
‫یه شمشیر چوبی به من بده!
‫میخوام کتکت بزنم.
‫من با این کار مشکلی ندارم.
‫مسخرم نکن.
‫خوبه این.
‫آخ. دلم درد گرفت.
‫داری زیادی میخندی.
‫بیخیال، این یارو یه سال کامل
‫هر روز هزار تا ضربه تمرینی زده
‫و نتونسته یه ضربه بهش بزنه.
‫و تازه،
‫با یه چوب کتک خورده!
‫یعنی اینکه تو خودت یه تشک شدی!
‫یه تشک!
‫خوب گفتی.
‫گنده گوزی نکن. بازی ما ‫الان شروع میشه، هاجیمه!
‫اگه به من ببازی یعنی به یه تشک باختی.
‫با تو هستم! ای تشک تخت!
‫به کی میگی تشک تخت!
‫هی، شما دو تا دعوا نکنین!
‫بس کنین! الان موقع خوردنه.
‫ولشون کن بذار بازی کنن
‫غذا و دعوا. دقیقاً مثل یه خانواده!
‫توشی! هاجیمه! دیگه بس کنین.
‫هی، ول کن.
‫کوندو، تو استاد این دوجویی.
‫باید وقار بیشتری داشته باشی.
‫وطن پرستان گمنام تاریخ رو تغییر دادن
‫توی حادثه ساکورادامون.
‫این تو رو ناراحت نمیکنه؟
‫کاش خبری از کوبوشو میومد.
‫کوبوشو؟
‫متاسفانه هنوز خبری نیست.
‫وای، به یادم ننداز
‫هی، کوبوشو دیگه چیه؟
‫آکادمی نظامی رسمی شوگونسالاریه.
‫اوضاع از وقتی کشتی های سیاه ‫اومدن متشنج شده.
‫برای آمادگی در برابر بدترین شرایط
‫شوگونسالاری اون رو برای تقویت ‫نیروهای نظامیش تاسیس کرد.
‫اونجا شمشیرزنی، نیزه زنی
‫و حتی توپخانه به سبک غربی آموزش داده میشه.
‫مربی ها بهترین های بهترینان،
‫که از سراسر کشور جمع شدن.
‫پس بهترین مرکز آموزشیه،
‫که توسط قوی ترین آدما تدریس میشه.
‫کوندو الان خودش رو خیلی به زحمت انداخته
‫تا بتونه یکی از اون مربی ها بشه.
‫مربی ها درجه یک هستن ‫و مورد تایید شوگونسالاری.
‫اون وقت اسم شیهیکان هم شناخته میشه.
‫به ما حقوق میدن و بالاخره ‫میتونیم از این خرابه در بیایم!
‫و میتونیم به بچه های بیشتری درس بدیم.
‫با این مهارتایی که داری رئیس، ‫که برات راحته.
‫نه، اینقدرها هم ساده نیست.
‫منظورت چیه؟
‫به هر حال با این روند،
‫شیهیکان همیشه یه دوجوی کهنه و قدیمی میمونه.
‫اسم درست کردن
‫بیشتر از یه خیال واهی نیست.
‫این چیه؟
‫مربوط به اون قاتل چهارراه هاست؟
‫همونی که اخیراً پیداش شده؟
‫آره. حدود سه روز پیش هم یکی دیگه بود...
‫شمشیر چوبی...
‫فکر میکنی با اون میتونی من شکست بدی؟
‫با من شوخی نکن، ای حرومزاده بی ارزش!
‫اون واتانابه نوبورو رو که شمشیر واقعی داشت، ‫با یه شمشیر چوبی زد زمین؟
‫این واتانابه خوبه؟
‫اون مربی ارشد رنپیکان سبک شیندو مونن ریوه،
‫یکی از سه دوجوی برتر ادو.
‫روبرو شدن با یه استاد با شمشیر چوبی،
‫یعنی اعتماد به نفس فوق العاده ای داره.
‫باشه.
‫اگه من این قاتل چهارراه رو بزنم،
‫اسم شیهیکان رو سر زبانها میندازم.
‫جالبه.
‫باشه، انجامش میدم.
‫به حرفای آقای تشک تخت گوش کن. احمق!
‫موافقم. فکر نمیکنم از پسش بر بیای.
‫با این وضعیتی که داری، هجیکاتا،
‫تا صد سال دیگه هم نمیتونی ببری.
‫سوجی، تو هم دیگه، حرومزاده!
‫درد داشت!
‫همتون بس کنین! هی!
‫تشک تخت! اون سایتوی حرومزاده!
‫و یه روزی سوجی رو له میکنم.
‫همشون رو میزنم...
‫قراره قاتل چهارراه رو بزنی، نه؟
‫رئیس...
‫با تو میام.
‫چی؟
‫اگه فقط اومدی مسخرم کنی، فراموش کن.
‫قهر نکن.
‫خب؟ برنامه ات برای پیدا کردن این قاتل چیه؟
‫نمیخوای که تمام شب رو ول بگردی
‫به امید اینکه بهت حمله کنه، نه؟
‫برنامه ای برای این کار دارم.
‫اون خودشه.
‫چطور مطمئنی که اون هدف بعدیه؟
‫کاشيوای شونسوکه استاد ایایی، مگه نه؟
‫اون قاتل لعنتی، تا حالا ‫با یه استاد ایایی نجنگیده، نه؟
‫فهمیدم.
‫خیلی زرنگی توشی... برا خودت.
‫فضل فروشی نکن.
‫چی؟
‫مگه شما نمیشید
‫کاشيوای شونسوکه؟
‫همون خودم هستم.
‫درخواست میکنم...
‫افتخار یه مسابقه.
‫اون خودشه.
‫منتظرت بودم، قاتل چهارراه.
‫توشی!
‫بیا! غرق در خونت میکنم...
‫ای قاتل چهارراه لعنتی!
‫من هجیکاتا توشیزو ‫از سبک تنن ریشین ریو هستم!
‫تو دیگه کی هستی؟
‫اوکادا ایزو.
‫تو یه قاتل چهارراهی
‫و به این راحتی اسمت رو به من میگی؟
‫سهوا در رفت. عجب!
‫اهل توسا هستی؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫ها-ها! لهجه کلفت توسات لو دادت. ‫چی؟ بیا دیگه!
‫این یارو دیگه چشه؟
‫ای وای... اوکادا ایزو! آماده باش!
‫اگه یهویی به من حمله کنی، ‫نمیتونم جلوی خودمو بگیرم.
‫چه سرعتی...
‫این یارو یه هیولاس.
‫اگه میخوای فرار کنی، آزادی.
‫فرار کنم؟
‫بعد از اینکه من رو بردی، میتونی پررویی کنی،
‫قوی ترین مرد تمام ادو.
‫قوی ترین؟
‫تو قوی ترین هستی؟
‫درسته.
‫اگه ادعا میکنی قوی ترین مرد ادو هستی...
‫...پس فقط کافیه تو رو ببرم ‫تا خودم قوی ترین بشم.
‫هی! تو! اون یارو بزرگ!
‫من؟
‫اون شمشیری که به کمرت بستی. ‫بده به این مرد.
‫نمیخوام بعداً بهونه بیاره که
‫چون شمشیر واقعی نداشته باخته.
‫جرات نکن به من توهین کنی.
‫اگه تو با شمشیر چوبی هستی، ‫من هم همینطور.
‫باشه. هر جور دلت میخواد.
‫چی شد، فقط حرف بودی؟
‫نزدیک، خیلی نزدیک.
‫باورم نمیشه!
‫برابر هم هستن.
‫اوه!
‫دیدی؟ من قوی ترینم اینجا!
‫نه... من هستم.
‫هی، توشی! توشی! توشی!
‫تو که حسابی خوبی.
‫تو هم کم از من نداری.
‫اما، چرا اینجایی
‫با شمشیر چوبی مردم رو میزنی؟
‫اینطوری، رقیبام رو نمیکشم.
‫و این یعنی میتونم بارها و بارها ‫با آدمای قوی بجنگم.
‫اما... اگه زمین بخوری، تمومه.
‫فکر نکردی...
‫
‫که ممکنه خودت اونی باشی که میبازه؟
‫نه.
‫ولی... از کشتن آدما خوشم نمیاد.
‫پس اصلاً چرا این کارای قاتل بازی رو میکنی؟
‫برای اینکه...
‫قوی ترین مردی که هست بشم.
‫چه تصادفی.
‫منم همینطور.
‫باز هم مسابقه میذاریم، توشیزو.
‫حتماً.
‫هنوز باورم نمیشه!
‫توشی! تو واقعاً با اون ‫قاتل چهارراه مساوی کردی؟
‫چند بار دیگه باید بگم؟ آره.
‫این لافای بیخود رو ول کن.
‫این که کم سن و ساله.
‫رفیقت با یه آدم واقعاً درگیر شده.
‫کمترین کاری که میتونیم بکنیم ‫اینه که بهش اعتبار بدیم.
‫خب، حالا قاتل چهارراه کجاست؟
‫کی میدونه؟
‫گفتیم، "باز هم مسابقه میذاریم"
‫و از هم جدا شدیم.
‫داشتی به چی فکر میکردی؟
‫قاتل رو پیدا کردی و ولش کردی بره؟
‫چون...
‫...یه آدم خیلی باحالی بود.
‫میدونم!
‫چرا نمیذاریم بیاد به ما ملحق بشه؟
‫با یه آدم اونقدر قوی،
‫اسم شیهیکان سریع پیچیده میشه.
‫صبر کن، مگه تو اولاً نرفتی باهاش بجنگی ‫تا اسممون رو سر زبونها بندازی؟
‫درسته.
‫رئیس، اون واقعاً با اون قاتل مساوی کرده؟
‫هنوز باورت نمیشه؟
‫دیروز بود که توشی نتونست یه ‫امتیاز از سوجی بگیره با یه چوب کتک.
‫درسته.
‫اولش، قاتل برتر بود. ولی...
‫کم کم، مسابقه برابر شد.
‫شمشیر توشی...
‫شاید فقط توی شرایط سخت ‫ارزش واقعیش رو نشون بده.
‫اون مرد... شاید عمیق تر از ‫اون چیزی باشه که به نظر میرسه.
‫حالت هیراسه ایگان.
‫لعنتی، خیلی نزدیک بود...
‫نه، اشتباه میکنی. کاملاً بی دفاع بودی.
‫آره، میدونم.
‫بی صبری باعث شده پیشرفت نکنی.
‫هیراسه ایگان یه حالت خطرناکه ‫که ریسک ضربه متقابل داره.
‫عجله نکن.
‫میدونم، ولی...
‫چی شده، ایسابورو؟
‫تو هم داری حالت ‫هیراسه ایگان رو تمرین میکنی؟
‫منم میخوام بهش مسلط بشم.
‫پس بذار سوجی بهت یاد بده.
‫ازش پرسیدم، ولی گفت نه.
‫چرا؟
‫گفت هیراسه ایگان خیلی خطرناکه.
‫سوجی فقط به کسایی یاد میده که ‫رئیس تاییدشون کنه.
‫به خاطر همین خودم بهش مسلط میشم.
‫پس بذار یه تکنیک دیگه بهت یاد بده.
‫نه،
‫باید هیراسه ایگان باشه.
‫منظورت از این حرف چیه؟
‫چون باختن برام قابل قبول نیست.
‫کسی رو داری که میخوای بکشیش؟
‫هدف!
‫آکادمی آموزش نظامی شوگون‌سالاری ادو
‫خواهش میکنم!
‫تمنا میکنم...
‫یکبار دیگه تجدید نظر کنین.
‫فکر کنم قبلاً هم بهت گفتم.
‫سبک شمشیرزنی روستایی یه کشاورز ‫تو کوبوشوی ما جایی نداره.
‫هر چند بار دیگه که بیای، جوابم عوض نمیشه!
‫با تمام احترام!
‫سبک تنن ریشین ریوی ما ‫سابقه درخشانی داره.
‫- سابقه؟ ‫- بله.
‫حرم نیکو توشوگو،
‫جایی که لرد الهی ایه یاسو در آن آرام گرفته.
‫بین نگهبانان هاچیوجی سنین دوشین ‫که محافظش هستن
‫تعداد زیادی از شمشیرزنان ‫سبک تنن ریشین ریو هستن.
‫علاوه بر این، توی لیست ثبت شده ‫توسط سانادا هانوسوکه
‫رئیس گنبوکان سبک هوکوشین ایتو ریو
‫از ۶۳۳ رزمنده‌ای که توش هستن،
‫۶۴ نفر از سبک تنن ریشین ریوی ما هستن.
‫بین ۲۱ مکتبی که توی لیست هست،
‫سبک ما سومین مکتب از نظر تعداد هست.
‫علاوه بر این، کوبوشو...
‫توسط شوگونسالاری تاسیس شده
‫تا قدرت نظامیش رو تقویت کنه، مگه نه؟
‫پس هیچ سبکی مناسب‌تر از ‫تنن ریشین ریوی ما نیست
‫که برای جنگ واقعی کامل شده.
‫خیلی ممنون، یامانامی!
‫بالاخره میتونم یه مربی رسمی بشم!
‫تبریک میگم.
‫بالاخره به اون چیزی که آرزو میکردی رسیدی، ‫شدی سامورایی رسمی.
‫این باعث میشه اسم ‫دوجوی شیهیکان سر زبونها بیفته.
‫خداحافظ فقر!
‫میتونیم برای بچه‌ها شمشیر چوبی نو بخریم.
‫و غذای بیشتری سر سفره میاد!
‫زیادی جلو نزنیم.
‫هنوز هیچی رسمی نشده.
‫درسته که اینطوره،
‫ولی یه پیشنهاد غیررسمی گرفتم.
‫از همه مهم‌تر
‫حرفات واقعاً منو ‫تحت تأثیر قرار داد، یامانامی.
‫امیدوار شدن اشتباهه.
‫- همیشه همینطور بوده... ‫- بیخیال دیگه، یامانامی.
‫فقط از لحظه لذت ببر.
‫بالاخره این تو بودی که این کار رو کردی.
‫باید یه بارم شده به خودت اعتبار بدی.
‫خوشم نمیاد.
‫چیو؟
‫اگه با من مشکل داری، من اینجام.
‫منظورم این نیست.
‫کسی که ازش ناراحتم...
‫خودمه که نمیتونم از این لحظه لذت ببرم.
‫حالت خوبه؟
‫زیادی فشار نیار.
‫یامانامی زود مست میشه، میدونی.
‫هی، این جا دیگه چیه؟
‫یه خرابه‌ست، بوی گند میده.
‫- هی. ‫- ازش بدم میاد.
‫تو خودت کی هستی؟
‫هی، هی، هی!
‫فکر کردی داری چیکار میکنی،
‫با کفش اومدی تو دوجوی ما؟
‫واي. این قرار بود دوجو باشه؟
‫انقدر بو میداد که فکر کردم چاه فاضلابه.
‫- ای وای... ‫- توشی!
‫رئیس...
‫معذرت میخوام، ساساکی.
‫چه جالب.
‫میمونها توی این چاه فاضلاب ساکن شدن.
‫این حرف رو دوباره بزن، حرومزاده!
‫بس کن. اون ساساکی تاداسابوروئه.
‫- نمیخوای باهاش درگیر بشی. ‫- اون دیگه کیه؟
‫استاد بزرگ سبک شینتو سیبو.
‫بهترین شمشیرزن کوتاه ژاپن.
‫اون یه استاد شمشیرزنی ‫توی کوبوشوئه.
‫اگه دعوا راه بندازیم،
‫انتصاب کوندو بهم میخوره.
‫و...
‫کارتون با ما چیه؟
‫شما یه شاگرد اینجا دارید
‫یه حرومزاده به اسم سایتو هاجیمه، ‫بیارش بیرون.
‫سایتوی ما چکار کرده؟
‫اون ریونوسوکه رو زده،
‫پسر بزرگ خاندان هاتاموتو، ‫لرد تاجیما یاماتو نو کامی.
‫حتماً اشتباهی شده.
‫آره، حق با اونه.
‫هاجیمه ممکنه یه آدم یه جور باشه،
‫ولی قاتل نیست.
‫برو به کنار.
‫نه، اشتباه نیست.
‫من بودم که تاجیما ریونوسوکه رو زدم.
‫هی، هاجیمه.
‫این یعنی چی؟
‫ازش خوشم نمیومد، پس زدمش.
‫همین.
‫وقتی کوندو به خاطر ما خودش رو خوار میکنه،
‫میدونی الان چی کار کردی؟
‫کوندو...
‫نه...
‫داری رویای همه مون رو لگد مال میکنی!
‫هی، به من ربطی نداره.
‫هر کاری دلم خواست انجام میدم.
‫این تنها قانون منه.
‫علاوه بر این...
‫من هیچوقت خودم رو ‫یکی از شاگرداتون نمیدونستم.
‫هاجیمه.
‫همتون اعصاب منو خورد کردین.
‫از این نمایش "خانواده شاد" تون خسته شدم.
‫هی، هاجیمه!
‫این حرف رو دوباره بزن، حرومزاده!
‫بیا از اینجا بریم، پیرمرد.
‫خب، اون یه همچین آدمی بود.
‫تسلیت میگم.
‫هی!
‫هجیکاتا!
‫ایسابورو!
‫تو چیزی میدونی، نه؟
‫چرا...
‫هاجیمه تاجیما ریونوسوکه رو کشت؟
‫من و هاجیمه...
‫قبل از اومدن به شیهیکان،
‫توی یه دوجوی ایتو ریو رفت و آمد میکردیم.
‫بعدی!
‫هاجیمه!
‫ریونوسوکه.
‫و ریونوسوکه... اونم اونجا بود.
‫بعدی!
‫هنوز تموم نشده!
‫ریونوسوکه عاشق شمشیرزنی بود؛
‫نمیتونست سیر بشه ازش.
‫هنوز نه!
‫با اینکه ضعیف بود
‫و پدرش بهش اعتقادی نداشت.
‫هاجیمه، تو خیلی قوی هستی. قوی!
‫به چی میخندی؟
‫با این حال، ریونوسوکه دست نکشید.
‫میخواست قوی بشه، مثل هاجیمه.
‫هر روز، با همین هدف تمرین میکرد.
‫اما یه روز... خبر رسید
‫که ریونوسوکه به بیماری سل مبتلا شده.
‫من...
‫دیگه عمر زیادی ندارم.
‫این قیافه رو نگیر.
‫هاجیمه.
‫یه خواهش ازت دارم.
‫چی؟
‫یه بار دیگه...
‫میخوام با شمشیر واقعی باهات مسابقه بدم.
‫دیوونه شدی؟ اگه این کار رو کنی، تو...
‫به هر حال میمیرم!
‫فقط...
‫نمیتونم تحمل کنم.
‫به دنیا اومدن به عنوان یه سامورایی...
‫و مُردن بدون اینکه کاری کرده باشم.
‫میخوام یه مدرک داشته باشم که ‫واقعاً به عنوان یه سامورایی زندگی کردم.
‫خوبه.
‫همیشه اعصابمو خرد میکردی.
‫پس قبل از اینکه بمیری،
‫این منم که میکشمت.
‫هاجیمه...
‫این حرفای بیخود رو بس کن!
‫نمیتونیم باهمدیگه بجنگیم!
‫ایسابورو!
‫خب به نظر تو برای چی تمرین میکنی؟
‫برای اینکه تمام عمرت رو اینجا بگذرونی ‫و شمشیربازی الکی کنی؟
‫نه.
‫و ریونوسوکه هم نه.
‫ریونوسوکه.
‫با همه توانت به من حمله کن.
‫نتونستم جلوشون رو بگیرم.
‫چون میدونستم ریونوسوکه چه حسی داره.
‫آهان...
‫فکر میکنی کجا داری میری؟
‫میرم به هاجیمه کمک کنم، دیگه چی؟
‫اگه بری، اخراج میشی.
‫چرا؟
‫هاجیمه فقط آخرین ‫آرزوی رفیقش رو برآورده کرده!
‫این بهش حق نمیده که بکشه.
‫خودم میدونم!
‫ولی یادت میاد رئیس چی گفت، نه؟
‫اگه باهم بخوریم و باهم بجنگیم، خانواده ایم.
‫سایتو یه آدم رو کشت. پس جنایتکاره.
‫اگه بهش کمک کنیم، انتصاب کوندو
‫به عنوان مربی بهم میخوره.
‫بالاخره...
‫بالاخره داره اتفاق میفته.
‫همه مون رو به باد مسخره گرفتن و گفتن ‫روستاییای شمشیر به دست هستیم.
‫این تنها شانس ما برای معروف شدنه!
‫پس من رو اخراج کن.
‫اگه ن تونیم از خانوادمون محافظت کنیم...
‫پس معروف شدن به چه دردی میخوره!
‫پس منم اخراج کن.
‫اگه هاجیمه رو هم از دست بدم، ‫من... نمیتونم تحمل کنم!
‫بریم!
‫بگیر!
‫همین بود؟
‫اصلاً بهم برنمیخوره.
‫ریونوسوکه بهتر از این جنگید.
‫آره. اگه میخوای منو بکشی،
‫باید جدی باشی.
‫معطل کردم.
‫لرد تاجیما.
‫این همون مرده، سایتو هاجیمه.
‫اون قاتل پسر شماست. ‫لطفاً انتقام پسرتون رو بگیرید.
‫انتقام بگیرم؟
‫برای یه وارث سامورایی که توسط
‫یه رونین ولگرد کشته بشه...
‫نهایت بی آبروییه!
‫مگه نیومدین انتقام پسرتون رو بگیرین؟
‫این مجازات بی آبروییه
‫که به خاندان من وارد کردی.
‫برای یه بچه بی مصرف مثل ریونوسوکه نیست.
‫خوشبختانه، پسر دوم من، کوتورا،
‫جانشین من میشه.
‫ریونوسوکه هیچوقت لیاقت رهبری رو نداشت.
‫تو خودت بی آبرویی.
‫چی گفتی؟
‫گفتم تو بی آبرویی!
‫بهتره مواظب حرفات باشی.
‫با اون وضعیتی که داشت،
‫ریونوسوکه تونست یه ضربه بزنه!
‫به من زد!
‫آه!
‫همین قدر توان داری؟
‫هاجیمه...
‫میترسی به من ضربه بزنی، نه؟
‫همه کاری که کردی فرار کردن بوده!
‫این خودت بودی که به من گفتی
‫با همه توانت به من حمله کن!
‫همین بود؟
‫هی! هی!
‫این همه قدرتی که داری؟ ریونوسوکه!
‫ریونوسوکه! هی!
‫رهاش کن! همه توانت رو به من نشون بده!
‫ممنون.
‫هاجیمه.
‫ریونوسوکه فوق العاده بود.
‫اون با افتخار بیشتری ‫به عنوان یه سامورایی مُرد
‫تا یه آشغالی مثل تو.
‫دهنتو ببند، ای کرم.
‫تو کی هستی؟
‫وای! خوش اومدی.
‫اشتباه نکن. نیومدم نجاتش بدم.
‫من قوی ترین مرد ادو هستم.
‫فکر میکنی میتونم از کنارش بگذرم؟
‫تو خودت کی هستی؟
‫- اینا دیگه کین؟ ‫- لطفاً عقب برین.
‫ما این مگسهای مزاحم رو از بین میبریم.
‫فقط دو نفر اومدن کمک؟
‫خیلی محبوب نیستی، نه؟
‫احمق. تو اینجا چیکار میکنی؟
‫تو خودت احمقی، هاجیمه!
‫میخواستی تنهایی ‫بار این کار رو به دوش بکشی.
‫همین الان از اینجا برو!
‫هاجیمه!
‫خب، دوست داری چطور بمیری؟
‫من؟ آرزوم اینه که ‫با همه توانم با یه حریف قوی بجنگم و بمیرم.
‫شرط میبندم اون بچه ریونوسوکه هم ‫همین حس رو داشت.
‫بیا.
‫پر از روحیه ای، نه؟
‫از این خوشم میاد.
‫تو دخالت نکن.
‫این مال منه.
‫بیا!
‫آخ!
‫فکر کنم چاره ای نیست.
‫وقتش شده تمومش کنم!
‫هیراسه ایگان...
‫تو...
‫قصد داری اینجا بمیری؟
‫به من ربطی نداره.
‫این روحیه رو دوست دارم.
‫تنن ریشین ریو: شمشیر بی نور!
‫به نظر اوضاع داره داغ میشه!
‫بزار منم وارد بازی بشم!
‫رئیس!
‫یه مهمونی ناگهانی!
‫چی شد؟ مگه همه نیومدن؟
‫این یه دورهمی ساده نیست.
‫جشن برای همه هست، مگه نه؟
‫پس اون نمیاد؟
‫رئیس...
‫فکر کردی داری چیکار میکنی؟
‫حرومزاده! من شاگرد تو ‫یا هر چیز دیگه ای نیستم!
‫مگه نگفته بودم؟
‫هاجیمه!
‫راست میگی. تو شاگرد من نیستی.
‫تو خانواده عزیز
‫من هستی.
‫یامانامی؟
‫چی شده؟
‫فکر کردم کمک کردن یعنی اخراج.
‫برخلاف میل باطنیمه، ولی...
‫نمیتونم از دستور استاد دوجو سرپیچی کنم.
‫باشه.
‫حالا همه جمع شدن.
‫بیاین تمومش کنیم.
‫یه لحظه صبر کنید
‫لرد تاجیما.
‫میشه به این نگاه کنین؟
‫این یادداشتیه که پسرتون گذاشته.
‫چرا این پیش توئه؟
‫همسرتون پیداش کرده و آورده پیش من.
‫اینجا نوشته که پسرتون
‫قصد داشته با این مرد مسابقه بده.
‫این کاملاً تصمیم خود پسرتون بوده.
‫اگه بازم قبول نمیکنین...
‫پس ما مبارزه شما رو قبول میکنیم.
‫ببین همه این مگسها دور هم جمع شدن.
‫خدا، چقدر اعصابخورد کنن.
‫همتون رو میکشم!
‫بس کن! بس کن!
‫بریم.
‫کوندو.
‫این یعنی پایان انتصاب تو در کوبوشو.
‫چاره ای نیست.
‫همه اینا برای یه سگ ولگرد مثل اون؟
‫چه عده عجیبی.
‫بریم.
‫جناب.
‫هاجیمه.
‫آخ!
‫خوب کار کردی!
‫درد داره. رئیس، درد داره.
‫هاجیمه، فکر میکنی کجا داری میری؟
‫به لطف همه، قبول کردن که شکایت نکنن.
‫به هر دلیلی که بوده...
‫من یه آدم رو کشتم.
‫نمیتونم طوری رفتار کنم که انگار هیچی نشده.
‫دلیلش شده...
‫که رئیس و همه این همه زحمت کشیدن.
‫تو آدم عجیبی هستی.
‫نمیخوام اینو از تو بشنوم.
‫بعداً میبینمت.
‫هاجیمه بعداً اسمش رو ‫به فوجیتا گورو تغییر داد.
‫گفته میشه که در سوابق خاندان فوجیتا
‫چنین نوشته شده:
‫"سایتو هاجیمه، در اواخر نوجوانی،
‫مردی را کشت و مجبور شد ادو را ترک کند."
‫[ ۳ سال بعد ]
‫اون سال، همزمان ‫با حرکت چهاردهمین شوگون
‫[ ماه دوم از سال سوم عصر بونکیو ] ‫معادل با فوریه سال ۱۸۶۳ میلادی
‫ایموچی به سمت کیوتو
‫گروه روشیگومی برای محافظت از او تشکیل شد.
‫صفوف اون پر از رونین‌ها،
‫کشاورزان و حتی جنایتکاران بود.
‫جنگجویان ماهر از همه قشرها.
‫و ما از دوجوی شیهیکان ‫تصمیم گرفتیم به اونا ملحق بشمم.
‫با این حال، باید بگم.
‫هیچوقت فکر نمیکردم توی کیو باشیم ‫و از خود شوگون محافظت کنیم.
‫بالاخره میشیم هاتاموتوی شوگون، نه؟
‫یعنی چه ترقی ایی!
‫هی، یامانامی. داشتم فکر میکردم...
‫چرا شوگون به کیوتو میره؟
‫دربار امپراتور ازش خواسته
‫تا بهش فشار بیاره خارجیها رو اخراج کنه.
‫از وقتی کشتی های سیاه اومدن،
‫قدرت شوگونسالاری رو به افوله.
‫خلاصه، توکوگاوا داره کنترل رو از دست میده.
‫این یه فرصت یکبار توی عمر برای ماست!
‫کیو الان قلب ژاپنه!
‫برای محک زدن مهارتشون
‫میگن معروفترین شمشیرزنها اونجا جمع شدن.
‫همه گوش کنین!
‫توی کیو افتخار کسب میکنیم
‫و اسم شیهیکان رو
‫توی سراسر کشور پخش میکنیم!
‫بیا! انجامش میدیم!
‫خب این کیوئه؟
‫خیلی خرابه.
‫فکر میکردم پایتخت باشه.
‫این خیلی با اون چیزی که ‫شنیده بودم فرق داره.
‫ "خیلی" کم گفتی.
‫من کیوکاوا هاچیرو هستم!
‫آقایون!
‫این روشیگومی تشکیل شد
‫تا از شوگون در سفرش به کیوتو محافظت کنه.
‫اما!
‫شوگونسالاری
‫الان مثل یه کشتی در حال غرق شدنه!
‫از امروز به بعد،
‫ما به عنوان محافظ شخصی ‫امپراتور خدمت میکنیم
‫از دربار امپراتوری محافظت میکنیم ‫و بربرها رو بیرون میکنیم!
‫این ندای واقعی...
‫کسانیه که به امپراتور وفادارن!
‫این دیگه چه حرفیه؟
‫- از حالا به بعد... ‫- به نظر ما رو گول زدن.
‫...ماموریت دیگه...
‫- گول زدن؟ ‫- ...محافظت از شوگون نیست...
‫کیوکاوا قصد داره از ما ‫برای اخراج خارجیها استفاده کنه،
‫نه محافظت از شوگون.
‫اما این خیانت به شوگونسالاریه!
‫- به پاس امپراتور برخیز! ‫- واقعیت داره؟
‫الان وقت اخراج خارجیهاست!
‫به ادو برمیگردیم!
‫ادو؟ هی! تازه رسیدیم کیو!
‫حق با اونه!
‫آخ! چته دیگه؟
‫هی، بس کن.
‫- ببخشید. ‫- با تو هستم، حرومزاده!
‫- دعوا؟ ‫- توشی! توشی!
‫به من میزنی و هیچی نمیگی؟
‫میخوای با من دعوا کنی،
‫آراکی از گروه شناسایی؟
‫ها!
‫چی شد، زبونت قفل کرد؟
‫نزدیک بود... نزدیک بود ‫همه ساکی دیروز رو بالا بیارم.
‫تو دیگه کسی هستی؟
‫حرومزاده!
‫مُردی!
‫اینو دوست دارم. ‫خشونت محض، بدون تردید.
‫عاشق این انرژیم. وای، حالم بهم میخوره.
‫شماها! فکر کردین چیکار میکنین؟ بس کنین!
‫شما اهل میتو هستین، نه؟
‫چه ربطی داره؟
‫خیلی تحت تأثیر رونین های میتو
‫توی حادثه ساکورادامون قرار گرفتم.
‫این عزم من رو برای
‫احترام به امپراتور ‫و اخراج بیگانگان تقویت کرد.
‫اونا باید رفقای شما هم باشن.
‫نمیخواد شما هم ‫مسیر تاریخ رو تغییر بدین،
‫با همون اراده هدایت بشین؟
‫نه، علاقه ای ندارم.
‫به ادو برنمیگردم.
‫امروز هنوز حتی خوش نگذروندم.
‫حرومزاده! چطور جرات میکنی ‫استاد کیوکاوا رو مسخره کنی؟ بخشیدنی نیست!
‫بس کنه!
‫هی...
‫شمشیرت رو بکش، کیوکاوا!
‫اگه قراره بکشم یا کشته بشم، ‫بیا تا آخرش بریم! نه؟
‫بس کنه!
‫گمشو.
‫وای. جو رو کُشتی.
‫لعنتی. چه جو کُشی. چه جو کُشی.
‫خب، چاره ای نیست.
‫باشه، برو شیمابارا.
‫صبر کن!
‫تو خودت کی هستی؟
‫اول تو بگو. نه؟
‫وقتی اسم کسی رو میپرسی،
‫مودبانه اینه که اول خودت بگی.
‫- نه؟ ‫- هجیکاتا توشیزو.
‫چی؟
‫هجیکاتا توشیزو!
‫خب، چقدر جالب. می‌بینم، می‌بینم.
‫من سریزاوا کامو هستم.
‫کلمه مورد علاقه: "خشونت." این اسم منه.
‫بعداً میبینمت.
‫سریزاوا کامو...
‫وای، آدم عاشق کیو میشه.
‫اگه بتونم با آدمای دیونه ای مثل اون بجنگم،
‫پس اومدن به اینجا ارزشش رو داشت.
‫اما حالا چکار کنیم؟
‫کیوکاوا برنامه داره به ادو برگرده، نه؟
‫ما هم برمیگردیم؟
‫اینقدرها ساده نیست.
‫با اخراجیون موافق نیستی؟
‫یه مسئله مهم‌تر هست.
‫چه به ادو بریم چه اینجا بمونیم
‫پولمون کمه.
‫چی؟ هی، چی میگی؟
‫احمق بودم که فکر میکردم
‫با رسیدن به پایتخت همه چی درست میشه.
‫خودتو سرزنش نکن.
‫راه درست و غلط برای معروف شدن وجود داره.
‫و من از روش کیوکاوا ‫برای گول زدن مردم خوشم نمیاد.
‫ما خودمون راه خودمون رو ‫برای معروف شدن پیدا میکنیم.
‫در این صورت... اول از همه،
‫باید خرج خودمون رو در بیاریم.
‫آره. اگه نتونیم، ‫توی خیابون از گرسنگی میمیریم.
‫اینجا جاییه که هیجان شروع میشه.
‫خواهش میکنم، التماس میکنم.
‫روزهاست که آدمایی که ‫شعار اخراج خارجیها میدن
‫به هرکس که با شوگونسالاری ‫ارتباط داره حمله میکنن!
‫گفتم برو. حالا برو.
‫چرا من باید یه مشت آدم ناشناس ‫از یه دهکده استخدام کنم؟
‫چی؟
‫فکر میکنی هاتاموتو بودن انقدر مهمه؟
‫لعنتی!
‫خب، بازم جلوی دروازه رد شدیم.
‫چرا باید اینقدر پیششون التماس کنی، کوندو؟
‫عجله فایده نداره.
‫پولمون فقط سه روز دیگه مونده.
‫باید قبل از اون کار پیدا کنیم.
‫ببخشید.
‫خوشمزه! خیلی خوشحالم!
‫هی! اصلاً غذا نمیخوری! چیکار میکنی؟
‫شماها فکر میکنین چیکار میکنین؟
‫ممنون که سر زدین!
‫اینا چیه؟
‫ما خیلی زحمت کشیدیم.
‫آروم باش. بیا، از این بخور.
‫کامو امشب مهمونه.
‫کامو؟
‫این آقا. اونو میشناسی، نه؟
‫سریزاوا.
‫وای. شما خودتون آدم درشتی هستین.
‫پس شما فرمانده هستین، ‫کوندو ایسامی؟
‫من شایعات رو شنیدم.
‫- مفتخرم. ‫- با این حال... از تو همچین انتظاری میرفت، سریزاوا.
‫خوش به حالت که اینقدر پول داری.
‫نه بابا، من که پولی ندارم.
‫- چی؟ ‫- یه پاپاسی هم ندارم.
‫- چی؟ ‫- هیچی.
‫چی میگی تو؟
‫هی، چی؟ چی شد؟
‫چی شده؟
‫این کیسه... همه پول ما توش بود.
‫یه چیزی توش بود.
‫حرومزاده! ما رو گول زدی!
‫میخوای بجنگی؟
‫این فقط یعنی تو احمقی.
‫هی!
‫چه رگ خوابی داری. حرومزاده!
‫میخوای بجنگی؟ بیا!
‫بسه. دیگه بس کن.
‫همه تون خوش گذروندید، نه؟
‫دیگه نمیتونین گله کنین.
‫درسته سریزاوا؟
‫نه، فکر نمیکنم لازم باشه بس کنن.
‫گل، زن، مشروب همه خوبن،
‫اما یه چیزی کم نیست؟
‫مگه نه، تنها چیزی که
‫واقعاً خون آدمو به جوش میاره...
‫خشونت خوب قدیمیه. مگه نه؟
‫کامو، تو واقعاً یه آدم عجیبی، میدونی؟
‫چطوره من و تو یه بزن بزن راه بندازیم؟
‫نه، تو به درد من نمیخوری.
‫آهان...
‫به جاش من با تو میجنگم، کوندو.
‫فعلاً بزار تمومش کنیم.
‫چی؟ چه تموم ناامیدکننده ای.
‫کوندو ایسامی از سبک تنن ریشین،
‫پا به فرار گذاشت. معلومه که
‫سبک شمشیرزنی یه روستایی بیش نیست.
‫چرت نگو!
‫آره. و شنیدم که دوجوی شیهیکان شما
‫یه چاه فاضلاب پر از اوباش گستاخه.
‫به همین دلیله که بو میده.
‫حرومزاده!
‫اگه بازم به کوندو توهین کنی...
‫میکشمت.
‫آره؟ میخوای منو بکشی؟ میتونی؟
‫من معنی عقب نشینی رو بلد نیستم.
‫عیب نداره.
‫منم خودم زیاد توش خوب نیستم.
‫این بچه رو دوست دارم. جرات داری.
‫شمشیر کشیدی. این یه دوئل تا سر مرگه.
‫همینطور که دلم میخواد.
‫اومه، تو فقط همونجا صبر کن.
‫اووه...!
‫اگه این بهترین چیزیه که داری، مُردی.
‫دست کمم نگیر پسر.
‫هیچوقت سوجی رو اینطوری ندیده بودم.
‫اون چشمها... میبینم. الان میبینم.
‫تو هم در همین طرفی...
‫بیا!
‫عالیه.
‫خوشم میاد.
‫وای، چه گرمایی.
‫اینجا خیلی شلوغه.
‫اینجا بیرون خوبه.
‫گل و خشونت.
‫باشه، باشه. خوشم میاد.
‫آره، این هیجان داره.
‫تو هنوز خیلی تازه کاری.
‫زیادی به خودت فشار نیار... ‫سرت گیج میره، نه؟
‫سریزاوا! تو نامردی، حرومزاده!
‫هرطور دوست داری.
‫توی خشونت نه شرافت هست و نه نامردی.
‫شکوفه های گیلاس... دارن میریزن.
‫بالاخره طعمه رو خوردی؟
‫اگه عقب بکشی، انگشتت رو از دست میدی.
‫سوجی...
‫باخت.
‫در مورد جونش...
‫به حساب من بذار.
‫نه.
‫حسابمون صاف. من خوش گذروندم.
‫این یه مرد واقعیه.
‫لعنتی، چه جو کشی. کاملاً هوشیار شدم.
‫دست رئیس!
‫اوکیتا!
‫کوندو.
‫متاسفم.
‫دفعه بعد...
‫نه...
‫قسم میخورم... ‫دیگه هیچوقت به هیچکس نمیبازم.
‫بسه سوجی. خوب شدی.
‫حالا خوب شدی.
‫سوجی چطوره؟
‫آروم شده.
‫آسیب سرش جدی نبود.
‫خوبه.
‫ "توی خشونت نه شرافت هست و نه نامردی"
‫این همون سریزاواست.
‫خودم هم چیزای مشابهی گفتم.
‫اما... سریزاوا با من فرق داره.
‫اون مرد میدونه جنگ واقعی چیه.
‫همچنین آدمی... ترسناک ترین آدمه.
‫قبل از اینکه بفهمم، دستام داشت میلرزید.
‫و با این حال...
‫دلم میخواد باهاش بجنگم.
‫احمقانه اس، نه؟
‫مخصوصاً با اون چیزی که سوجی کشید.
‫تو واقعاً احمقی، باشه.
‫اما...
‫مشتاقم ببینم که چی میشی.
‫کسی که خودش رو بشناسه قوی میشه.
‫همونطور که کسی که شکست رو چشیده.
‫شکست رو چشیدن؟
‫نمیخوام ببازم.
‫در اون روزها،
‫قلب ژاپن پایتخت بود، کیو.
‫سامورایی هایی که ‫به مهارت خودشون مطمئن بودن
‫به شهر هجوم آوردن ‫تا تواناییهاشون رو محک بزنن.
‫در میان اونا مردی بود ‫که روزی دوست خطاب میکردیم.
‫حرومزاده! تو آدم کشی!
‫قبل از اینکه بفهمیم،
‫توی گردبادی از آشوب افتادیم.
.:: برگردان به پارسی: مرتضی راکی ::.
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]