«بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور» [Baxmovie.com]
‫♪ بهشت، من توی بهشتم ♪
‫دیرمون شده.
‫ما دیرمون نمی‌شه.
‫وقتی این سالگرد کوفتی تموم بشه خوشحال میشم.
‫کسشعر نگو.
‫ببخشید؟
‫تو عاشق اینی که شهر کوچولوت رو به نمایش بذاری.
‫مثل یه پسر بچه با قطارهای اسباب‌بازیش.
‫زیادی من رو می‌شناسی.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫نشونم بده.
«بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور» [Baxmovie.com]
‫زخمـه تا الان باید خوب می‌شد.
‫خون مادر جواب نمیده.
‫هی هی هی چرا گریه می‌کنی؟
‫ما از این بدترش رو هم گذروندیم.
‫اگه مادر بمیره چی؟
‫همچین اتفاقی نمی‌افته.
‫دکتر جدیدمون مثل روز اول خوبش می‌کنه.
‫باید اون دوست‌های کوچولوش رو می‌کُشتیم.
‫کل گروه هم‌زمان بمیرن؟
‫این‌کار کلی سوال به وجود میاره.
‫قراره کاری رو بکنیم که همیشه می‌کنیم.
‫صبور باشیم.
‫یکی یکی گیرشون بندازیم هوم؟
‫برای هیچکس قرار نیست مهم باشه. ‫هیچوقت مهم نبودن و مهم هم نخواهند بود.
‫و وقتی اوضاع آروم شد،
‫من و تو می‌مونیم.
‫تا ابد.
‫« بوروز »
‫باید من رو از اینجا فراری بدی.
‫بالاخره بیدار شد.
‫- چی؟ ‫- داری از محل جدید لذت می‌بری؟
‫اینجا در اصل اتاق قدیمیـه ادوارد بوده.
‫طعنه آمیزه نه؟
‫چند روز بیهوش بودم؟
‫کما بیش سه روز.
‫باید بهت آرامبخش می‌زدیم.
‫البته به خاطر خودت بود.
‫نمی‌تونید من رو اینجا نگه دارید.
‫معلومه که می‌تونیم سمی. ‫دخترت برگه‌ها رو امضا کرد.
‫راستش،
‫فکر می‌کنم راحت شد که تونست از شر تو خلاص بشه.
‫خیلی‌خب...
‫آروم باش پهلوون.
‫سرم...
‫معمولاً یه عارضه‌ی طبیعیـه وقتی که
‫از کسی یک پیمانه یا بهتره بگم شش پیمانه ‫مایع مغزی خارج می‌کنی.
‫با من چی‌کار کردی؟
‫نه.
‫من نبودم.
‫بلین بود.
‫تو معامله رو بهم زدی سمی.
‫اون چندتا بچه آورد،
‫و اونـا مغزت رو مثل یه بشکه مشروب ‫توی تعطیلات بهاری سوراخ کردن.
‫من از اینجا می‌زنم بیرون.
‫ولی بعد کلی خوش‌گذرونی رو از دست میدی.
‫امروز سالگرد ۷۵ سالگیـه،
‫و ما قراره با کیک واقعی و مشروب واقعی ‫توی میدون شهرمون جشن بگیریم.
‫کس ننت!
‫حواست رو بده سمی.
‫کلی بچه‌ی گرسنه اون بیرون هستن.
‫اوه!
‫حتماً صدات رو قبلش گرم کن.
‫کاریوکی داریم.
‫سلام آقایون اومدم مرخصتـون کنم.
‫توی بخش کنترل ترافیک توی میدون شهر نیازتون دارن.
‫- کسی بهمون بی‌سیم نزده. ‫- معلومه.
‫با این همه توریست،
‫همه مثل مرغ سر کنده دارن این‌طرف و اون‌طرف میدوئن.
‫منطقیـه.
‫می‌دونی برای چی فرستادنمـون یه مشت سالمند رو زیرنظر بگیریم؟
‫شاید اینـا بودن که توی مرکز تفریحی اورجی راه انداختن.
‫حداقل به یکی داره خوش می‌گذره نه؟
‫آره.
‫- ارابه‌تون بانوی من. ‫- ممنون.
‫تا اینجا همه‌چیز خوبه.
‫حالا کی می‌خواد پاهاش رو نشون بده؟
‫اول من.
‫مگه اینـا آلارم ندارن؟
‫سیستم رو از مرکز قطع کردم،
‫ولی دیر یا زود یکی متوجه میشه.
‫بهتره کار رو شروع کنیم.
‫قهوه؟
‫ممنون.
‫مراقب باش خیلی داغـه.
‫ممنون.
‫نتایج تصویربرداری آماده شد.
‫و؟
‫تغییری توی تخریب سلولی ایجاد نشده
‫لعنتی.
‫- شاید به خاطر رژیم مادره. ‫- چطور؟
‫اینقدر مایع مغزی انسان بهش دادید
‫که داره شبیه یکی از ما میشه.
‫خب ما هرچی بخوریم همونیم.
‫می‌دونی باید چی‌کار کنی.
‫- چی؟ ‫- باید خون‌گیری رو متوقف کنی.
‫نمی‌تونیم. خودمون می‌میریم.
‫- آره ولی اگه اون بمیره؟ ‫- راهی نیست.
‫متوقفش کنیم می‌میریم. ادامه بدیم می‌میریم.
‫سلامتی بد و بدتر.
‫درسته.
‫خیلی بدتر از پیوند مغز استخوانـه.
‫هوم!
‫چیه؟
‫بینگو!
‫چی شد؟
‫- اوه! ‫- اوه.
‫نمی‌دونستم هنوز کسی اینجاست.
‫فکر می‌کردم تا الان وسایل رو جمع کرده باشید ولی...
‫شرمنده یکم از برنامه عقب افتادم.
‫که این‌طور.
‫خب اینجا چی داریم؟
‫فکر کنم بابام با این تلویزیون‌های قدیمی ‫یه شتاب‌دهنده‌ی ذرات درست کرده.
‫یا نزدیک بود بسازه.
‫انگار باعث اُورلود تقویت‌کننده شده...
‫- خطرناکـه؟ ‫- چی؟
‫نه برای انسان‌ها خطرناک نیست.
‫فقط کاشکی می‌دونستم اصلاً برای چی ساختتش.
‫فکر کنم سوال این نیست که چرا ساختتش.
‫سوال اینه که چرا کسی باید همچین چیزی بسازه؟
‫ولی نیازی نیست درکش کنید.
‫فقط باید دوستش داشته باشید.
‫توی جلسه‌ی توجیهی این کسشعرا رو یادتون میدن؟
‫نه من این کسشعرا رو برای جلسه‌ی توجیهی نوشتم.
‫ببین تا فردا صبح می‌تونم بهت وقت بدم.
‫ولی ساعت ۱۰ صبح بازدید دارم،
‫پس ازت می‌خوام از اینجا بری...
‫کارت حرف نداشت بابا.
‫چی داشتم می‌گفتم؟
‫- چیز مهمی نبود. ‫- اوه.
‫خدایا خیلی حالم خوب نیست.
‫فکر کنم بهتره فردا صبح برگردم اگه اشکال نداره.
‫حتماً.
‫کفشـات رو دوست دارم.
‫- ممنون. ‫- بفرمایید.
‫من تو رو می‌شناسم.
‫فکر کنم گیج شدی.
‫گمشو بابا من هیچوقت قیافه‌ها رو یادم نمیره.
‫من نمی‌شناسمت.
‫تو دوست ادواردی. ‫اومده بودی دیدنش یادمـه.
‫هی نمی‌تونی بیای اول صف.
‫خفه شو گری هیچکس از یه مُخبر خوشش نمیاد.
‫قسم می‌خورم، همه اینجا یه مشت بچه مثبتـن.
‫حداقل ادوارد هنوز یه ذره آتیش توی وجودش داشت.
‫قدیمـا مدام فرار می‌کرد.
‫- پیرمرد پرحاشیه‌ی روانی. ‫- چطوری فرار می‌کرد؟
‫نمی‌دونم.
‫بانوی دوک بهش گفت.
‫- بانوی دوک؟ ‫- آره.
‫اون یه چیزهایی می‌دونه.
‫باید باهاش صحبت کنم.
‫عمراً. ایشون یه بانوـه. ‫تو نمونه‌ی بارز یه آدم بی‌ادبی.
‫درست رفتار می‌کنم.
‫- شک دارم. ‫- لطفاً.
‫باید از اینجا فرار کنم.
‫باشه ولی به نفعتـه درست رفتار کنی.
‫دو تیکه کیک بردار و دنبالم بیا.
‫برای من چشم نچرخون گری. ‫کیرت رو می‌چرخونمـا.
آوا‌مــووی
‫سلام عسلم.
‫کیک آوردم...
‫و یه آدم عوضی.
‫سم با بانوی دوک آشنا شو.
‫- سلام. ‫- باشکوه نیست؟
‫پنجاه و پنج ساله که هم‌اتاقی هستیم.
‫♪ بهم قول بده عشقم ♪
‫♪ بوس عشق عزیزم ♪
‫♪ برای من ♪
‫تو کدوم خری هستی؟
‫- من... ‫- وایسا من تو رو می‌شناسم.
‫تو دوست ادواردی.
‫من هیچوقت قیافه‌ها رو یادم نمیره.
‫درسته. سم هستم.
‫بهم گفتی بانوی دوک می‌تونه بهم بگه ‫ادوارد چطوری از اینجا فرار کرد.
‫اوه.
‫مغزم دوباره بازی درآورد.
‫من...
‫کسی که قبلاً بودم دیگه نیستم.
‫هیچ‌کدوممـون اون آدم نیستیم.
‫اگه کمک بانوی دوک رو می‌خوای،
‫به یه نشونه نیاز داره.
‫یه نشونه؟
‫آره یه چیزی که عقلش رو سرجاش بیاره.
‫برای بعضی‌ها اینجا موسیقیـه.
‫یا شاید یه عطر خاص.
‫و برای بانوی دوک؟
‫یه سیگار همیشه کار رو درمیاره.
‫سیگار؟
‫یه سیگار برای بانوی دوک بیار تا ‫چیزی که دنبالشـی رو بهت بگه.
‫نگهبان توبی همیشه یه پاکت توی میزش داره.
‫♪ بهم قول بده عشقم ♪
‫♪ بوس عشق شیرین ♪
‫♪ برای منـه ♪
‫به به.
‫تنفس منظمـه.
‫خب بیهوش شد.
‫بفرما.
‫این یه نمونه از خون مادره که امروز صبح گرفته شده.
‫به تخریب پیشرفته سلولی ‫دقت کنید ولی…
‫بعد از یه انتقال خون کوچیک از خون بچه‌اش،
‫همین سلول‌ها...
‫خب خودتون می‌تونید ببینید.
‫به چی دارم نگاه می‌کنم؟
‫بازسازیِ خودبه خودیِ سلول‌ها.
‫یه معجزه!
‫موفق شدی.
‫از نظر تئوری آره.
‫تا آزمایش‌های بیشتری نگیریم نمی‌تونیم مطمئن بشیم.
‫چقدر طول می‌کشه؟
‫چند هفته؟
‫چند ماه؟
‫امروز تزریق رو انجام می‌دیم.
‫نه نمی‌تونیم.
‫متغیرهای زیادی وجود داره.
‫دکتر منصور؟
‫می‌تونه جواب بده ولی اگه بی‌احتیاطی کنیم مادر می‌میره.
‫متاسفم. ریسکش خیلی بالاست.
‫♪ و من ♪
‫♪ تصمیم رو توی چلسی گرفتم ♪
‫♪ وقتی برم ♪
‫♪ مثل کاباره السی ♪
‫♪ میرم ♪
‫دوباره!
‫آروم باش بن.
‫نمی‌خوایم همه رو هیجان‌زده کنیم.
‫من می‌خوام بخونم.
‫حتماً قهرمان. ‫چی می‌خوای بخونی؟
‫اوم...
‫کسی اینجا طرفدار باس هست؟
‫بروس!
‫آره بروس رو خانم منم دوست داشت.
‫آره این برای خانممـه.
‫در توری بهم می‌خوره ‫لباس مری توی باد تکون می‌خوره
‫مثل یه رویا روی ایوون می‌رقصه
‫درحالی که رادیو داره پخش میشه
‫روی اوربیسن برای آدم‌های تنها می‌خونه
‫هی، اون منم، و فقط تو رو می‌خوام
‫دوباره منو نفرست خونه
‫دیگه نمی‌تونم تنهایی با خودم روبه رو بشم
‫برنگرد توی خونه
‫عزیزم، خودت می‌دونی برای چی اومدم اینجا
‫پس ترسیدی، و داری فکر می‌کنی ‫شاید ما اونقدرها هم
‫یه ذره ایمان داشته باش ‫توی این شب جادو هست
‫تو خوشگل نیستی، ولی خوبی
‫اوه، و همین برای من کافیه
‫آروم باش بن.
‫می‌تونی زیر پتو قایم بشی ‫و به دردات فکر کنی
‫از معشوق‌هات صلیب بسازی ‫و توی بارون گل رز پرت کنی
‫تابستونت رو بیهوده دعا کنی ‫تا یه ناجی از دل این خیابون‌ها بلند بشه
‫خب من که قهرمان نیستم این واضحه
‫تنها رستگاری‌ای که می‌تونم بهت بدم دختر ‫زیر این کاپوتِ کثیفه
‫با این شانس که شاید یه‌جوری درست بشه
‫دیگه چه کاری از دستمـون برمیاد؟
‫جز اینکه شیشه رو بدیم پایین
‫و بذاریم باد موهات رو عقب بزنه
‫شب داره منفجر میشه
‫این دوتا جاده ما رو هرجایی می‌برن
‫یه فرصت آخر داریم که واقعیـش کنیم
‫روی چندتا چرخ
‫بپر عقب
‫لطفاً به اتاق‌هاتون برگردید.
‫چی‌کار می‌کنی؟ جابجاشون کن!
‫چی‌کار می‌کنی سمی؟
‫به من نگو سمی.
‫لباس‌ها عجیب غریبن ولی خیلی راحتـن.
‫رنه. تو و جودی که رفتید داخل می‌تونیم از طریق اینـا صحبت کنیم.
‫این‌ها مدار بستـن، ‫یعنی هیچ کس نمی‌تونه شنودشون کنه.
‫آرت تو حواس نگهبان‌ها رو پرت کن ‫تا من به سیستم امنیتی نفوذ کنم.
‫- آره باشه. ‫- حواسشـون رو پرت کن.
‫پرت کردن حواس خوراکمـه.
‫وقتشه سم رو آزاد کنیم.
‫هی.
‫مراقب باش.
‫سلام سلام.
‫داشتم رد می‌شدم و فکر کنم با یکی از بیمارهاتون تصادف کردم.
‫فکر نکنم پسرم.
‫لعنتی!
‫- چطور این اتفاق افتاده؟ ‫- دوباره پای تلفن بودی.
‫برو بگیرش دلقک.
‫فکر کنم بهتره دوتاتون برید خیلی فرز به نظر میاد.
‫من حواسم به اینجا هست.
‫نگران نباش به کسی نمیگم.
‫ممنون دمت گرم.
‫آقا برگرد!
‫وارد شدیم عشقم.
‫گیر آوردم.
‫اوه.
‫من تو رو می‌شناسم. تو دوست ادواردی. ‫من هیچوقت قیافه‌ای رو یادم نمیره.
‫درسته بانوی دوک قرار بود بهم بگه ادوارد چطوری فرار کرد.
‫اوه.
‫خب برای این کار اون به یه...
‫نشونه. آره بیا.
‫دوباره ذهنم ریست شد نه؟
‫متاسفانه آره.
‫سلام عسلم.
‫سلام عزیزم.
‫یکی اومده دیدنت.
‫- اسمش... ‫- سم هستم.
‫من تو رو می‌شناسم.
‫نه فکر نکنم.
‫درمورد تو بهم گفته بود.
‫- کی؟ ‫- سوال اینه.
‫برای هرکدوممـون به یه شکل ظاهر میشه.
‫همیشه یکی از گذشته‌مونـه ‫مثل دختر یا خواهر یا...
‫همسر؟
‫فکر کرده داره روح می‌بینه.
‫خب پس اون چیه؟
‫نمی‌دونه.
‫حتی اسمش رو هم نمی‌دونه.
‫کسایی که خونش رو می‌خورن بهش میگن مادر.
‫- تو می‌تونی باهاش حرف بزنی؟ ‫- معلومـه.
‫توی خیلی موارد تفاهم داریم.
‫هردومون زندانی هستیم.
‫من توی ذهنم.
‫اون توی قفسش.
‫ولی اون همه‌چیز رو می‌شنوه.
‫از من چی می‌خواد؟
‫می‌خواد نجاتش بدی.
‫وقتش داره تموم میشه.
‫التماست کرده که کمکش کنی،
‫حتی پرنده‌ها هم صداش رو شنیدن.
‫ولی تو اینقدر کله‌شقی که گوش نمیدی.
‫چرا من؟
‫خب تو اولین انتخاب نبودی.
‫ولی تا الان فقط کسایی که مثل منن صداش رو می‌شنیدن.
‫ماهایی که توی زمان گم شدیم.
‫ما اونقدر قوی نیستیم که کاری که می‌خواد رو انجام بدیم.
‫ولی بعد تو پیدات شد. ‫از دست دادن همسرت ذهنت رو به دو نیمه تقسیم کرد.
‫اینقدر دوستش داشتی.
‫الان یه پات پیش ما گیره،
‫و پای دیگه‌ات توی روزی که همسرت مُرد.
‫مادر هم زمان رو مثل یه خط مستقیم تجربه نمی‌کنه سم.
‫برام مهم نیست.
‫نجاتش نمیدم. اون جک رو کُشت.
‫اون اتفاق بود.
‫اونـم مثل تو در عذابـه.
‫می‌خوای به دوستـات کمک کنی؟
‫مادر رو نجات بده.
‫انتخاب با توئه.
‫عصبانیت یا بخشش.
‫انتخاب کن.
‫من فقط می‌خوام از اینجا فرار کنم.
‫اتوبوس ساعت ۵:۱۵ جایی که می‌خوای می‌برتت.
‫توی ایستگاه اتوبوس منتظر بمون.
‫میادش.
‫کدوم ایستگاه اتوبوس؟
‫همونی که وسط میدون شهره.
‫واقعیـه؟
‫آره.
‫همه‌جور واقعیتی داریم.
‫هوم.
آ و ا‌ مـ ـو و ی
‫امنـه.
‫رنه؟
‫سم توی اتاق ۱۵۷ـه.
‫اتاق ۱۵۷.
‫اعداد فرد.
‫لعنتی اینجا واقعاً وایب روشنی داره.
‫برای اتوبوس ساعت ۵:۱۵ اومدی؟
‫آره فکر کنم.
‫نگران نباش.
‫هیچوقت دیر نمی‌کنه.
‫۴۳.
‫۴۵.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫با بقیه قاطی میشم.
‫بیا هولم بده.
‫چرا من باید هول بدم؟
‫باشه من هولت میدم.
‫بیا بشین.
‫- هی این خیلی حال میده. ‫- نشستی؟
‫۴۵... ۴۷.
‫عادی باش.
‫من همیشه عادی‌ام.
‫۵۱.
‫دور بزن. پارک کن پارک کن!
‫سم!
‫کسی نیست.
‫توی اتاقش نیست.
‫الان چی‌کار کنیم؟
‫- باهات تماس می‌گیرم. ‫- وایسا وایسا وایسا!
‫سلام من اومدم بابام رو مرخص کنم.
‫آره شرمنده فکر نکنم بتونیم این‌کار رو بکنیم.
‫نه انجامش میدی.
‫من فقط جای دوستم وایسادم. ‫مطمئنم اگه یه وقت دیگه بیاید...
‫امکان نداره.
‫میری اون پشت و بابام رو میاری،
‫اگه نه زنگ می‌زنم به پلیس.
‫خیلی‌خب ببین.
‫اینجا پلیس منم.
‫داری میری تعطیلات؟
‫- آره. ‫- چه خوب.
‫من منتظر رفیق صمیمیـم هستم.
‫ده پونزده ساله چارلی رو ندیدم،
‫ولی هروقت باهمیم انگار دوباره بچه شدیم.
‫زمان همین‌قدر جالبه.
‫همه‌ی درد و عذاب‌ها ناپدید میشه.
‫مثل دماغم.
‫حتماً یه سرطان دیگه گرفتم...
‫کم کمکم کن سم.
‫دارن بهم آسیب می‌زنن.
‫وقتم داره تموم میشه.
‫اینم از اتوبوس ساعت ۵:۱۵.
‫درست به موقع اومد.
‫مطمئنم چارلی هم تا اتوبوس بعدی می‌رسه.
‫سفر خوبی داشته باشی.
‫سم سم!
‫سم!
‫اونجا!
‫خدایا.
‫لعنتی!
‫- باید اون در رو باز کنیم. ‫- آره.
‫- ولی برای باز کردنش به کارت نیاز داریم. ‫- آره.
‫چطوری می‌خواید کارت گیر بیاریم؟
‫رنه، ادامه‌ی بازی رو بگیر.
‫آخ!
‫- برای چی نیشگون می‌گیری؟ ‫- ادامه‌ی بازی رو برو.
‫- آخ! ‫- اینجا همه‌چیز مرتبه؟
‫دوستم خیلی دستش درد می‌کنه.
‫پرستار نیاز دارید؟
‫آره پرستار می‌خوام چون دستم خیلی درد می‌کنه.
‫- الان یکی رو میارم همینجا منتظر باشید. ‫- ممنون باشه.
‫دفعه‌ی دیگه خودت رو نیشگون بگیر.
‫یالا.
‫سلام رئیس.
‫سلام والی.
‫چه خبر؟
‫یه سری تغییرات توی کارمندها ایجاد کردم.
‫تو قراره کار دکتر منصور رو به دست بگیری.
‫پس دکتر منصور چی میشه؟
‫زیر پام افتاده مُرده.
‫امیدوار بودم حرفتـون استعاری باشه.
‫نه متاسفانه.
‫پس از فردا، قراره بچه‌ها رو چاق و چله کنی.
‫تغذیه رو زیاد می‌کنی،
‫ساکنین رو می‌چلونی،
‫و مادر رو برای تزریق آماده می‌کنی.
‫آدم‌ها می‌میرن.
‫مادر می‌میره.
‫عذابش...
‫تو نمی‌دونی عذاب یعنی چی.
‫همسر من...
‫همسر من می‌دونه.
‫خیلی جوون بود که فلج اطفال زمین‌گیرش کرد.
‫ولی به زور زنده موند،
‫ولی اندام‌هاش تحلیل رفته باقی موندن.
‫اون عذاب کشید،
‫به اندازه‌ی هزارتا زندگی.
‫آره.
‫پس من و تو والی،
‫قراره لبخند بزنیم
‫اونـم نوشیدنیش رو بخوره.
‫آره.
‫خوبه.
‫حالا اگه کار دیگه‌ای نداری
‫یه سالگرد دارم که باید براش آماده بشم.
‫تلاش خوبی بود سم.
‫ولی شانسی نداری.
‫صداش رو می‌شنیدی؟
‫همه روزهای سختی رو می‌گذرونن سم.
‫هردومون شکست خوردیم.
‫پس بیا از اول شروع کنیم خب؟
‫نظرت چیه؟ اون دکمه‌ی ریست رو بزنیم.
‫نظر من اینه.
‫همه‌ی بچه‌ها رو توی قفسه ردیف می‌‌کنم.
‫این‌بار بدون آرام‌بخش.
‫می‌خوام به‌هوش باشی تا وقتی که آخرین قطره‌ی...
‫سم!
‫حالت خوبه؟
‫صداش رو شنیدی؟
‫کی؟
‫- خیلی درد داشت. ‫- خیلی‌خب یالا باید از اینجا بزنیم بیرون.
‫بریم.
‫حالت خوبه؟
‫- می‌تونی بدوئی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی هم زیاد نبود، ولی شروع خوبیه.
‫هی سم رو پیدا کردیم. ‫چطوری از اینجا بزنیم بیرون؟
‫یه خروج اضطراری ته راهرو سمت راستـه.
‫پیداش کردم.
‫آژیر خطر رو فعال کردیم بگا رفتیم.
‫چه خبره؟
‫لعنتی! الان قرنطینه میشن.
‫- سوار ون بشید. اونجا همدیگه رو می‌بینیم. ‫- توی راهم.
‫صبر کن کجا میری؟ ‫بهت زنگ می‌زنم.
‫- گیر افتادیم؟ ‫- جدی؟
‫نه نه نه لعنتی وایسا!
‫- نه! ‫- هی!
‫- دارم باهات حرف می‌زنم! ‫- هی ببخشید خانم من همین الان استعفا دادم.
‫- هی! ‫- برگرد!
‫هی هی!
‫ببخشید آقا!
‫برای چی زنگ می‌زنی؟ ‫گفتی زیرنظریم.
‫مهم نیست. رنه و جودی سم رو پیدا کردن.
‫ساختمون قرنطینه‌ست.
‫قفل چرخ بستن به ماشین.
‫- چی؟ ‫- سم؟
‫- گفتم اونجا پارک نکن. ‫- کوپر؟
‫پس زنم گیر کرده اون داخل؟
‫بابام چی شده؟
‫وایسا ببینم سم کوپر بابای توئه؟
‫- آره! ‫- هی!
‫- سوال پرسیدم ازت. ‫- همه‌مون گیر افتادیم.
‫تبریک میگم تو راننده‌ی فرار جدیدی.
‫لعنتی. ماشین من بین جمعیتـه.
‫روت حساب کردیم مرد.
‫می‌خوام بدونم چه اتفاقی داره برای بابام می‌افته!
‫اتفاقی که داره می‌افته اینه که ‫دوست‌دختر احتمالی من و یه سری از دوستـاش
‫سعی دارن بابات رو از دست هیولاها نجات بدن،
‫و نقشه خوب پیش نمیره.
‫انتظار ندارم حرفم رو باور کنی ‫ولی این اتفاقیـه که داره می‌افته.
‫- هی وایسا! ‫- الان چی؟
‫شیشه‌ی ضد گلوله‌ست.
‫ضربه‌ی این شکلی کاری نمی‌کنه.
‫باید با یه چیز نوک تیز بزنی.
‫مشکل داریم.
‫کی به ماشین امنیتی قفل چرخ می‌زنه؟
‫بوروز.
‫خدای من شوخیت گرفته!
‫ماشین رسید سوار بشید.
‫پاز چی؟
‫کلیر اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫تو رو نجات میدم. متوجه نشدی؟
‫برو دارن میان!
‫من جلو می‌شینم!
‫- شرمنده حرفت رو باور نکردم. ‫- من هم بودم باور نمی‌کردم.
‫شرمنده با ماشین بعدی بیاید.
‫خدافظ کونیـا!
‫خب برنامه چیه؟
‫حالا می‌ریم یه هیولا رو می‌کشیم.
‫نه.
‫حالا می‌ریم یه هیولا رو نجات بدیم.
«بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور» [Baxmovie.com]
‫وقت رفتنـه.
‫♪ پس، این آخرش نیست ♪ ‫♪ امروز دوباره دیدمت ♪
‫♪ مجبور شدم دلم رو ازت برگردونم ♪
‫♪ مثل خورشید لبخند می‌زنی ♪ ‫♪ برای همه بوسه داری ♪
‫♪ و قصه‌هات، هیچ‌وقت از کار نمی‌افتن ♪
‫♪ اون پایین، لای علف‌ها قایم شدی ♪
‫♪ شرط می‌بندم می‌خوای غافلگیرم کنی ♪
‫♪ می‌خوای منو بندازی زمین ♪ ‫♪ زمین، زمین، زانو زده جلوت ♪
‫♪ مگه نه، باراکودا؟ ♪
‫♪ اوه آره ♪
‫♪ منو بفروش، تو رو می‌فروشم ♪ ‫♪ اون گرازماهی گفت ♪
‫♪ حالا شیرجه بزن پایین ♪ ‫♪ عمیق‌تر از خودت ♪
‫♪ فکر کنم تو هم غم و غصه داری ♪
‫♪ تمام اون شب و شب بعدش ♪
‫♪ بدون اینکه پشت سرش رو نگاه کنه شنا کرد ♪
‫♪ رفت سمت اون احمق‌های غربی ♪
‫♪ احمق‌های خنگ، خنگ. ♪