‫چیکار می‌کنی؟ مگه بهت نگفته بودم نزدیک این منطقه نشی، لوسی؟!
‫این‌دفعه نیومدم خونه‌ی چارلی. می‌خوام با تو حرف بزنم.
‫بشین.
«بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور» [Baxmovie.com]
قسمت نهم ‫قلعه‌ی ریش‌آبی
‫ولی خدایی ها،
‫این افراطی‌های حقوق حیوانات زدن یه ساختمون رو ترکوندن،
‫بعد الآن برای سر هایبرید انسان و شامپانزه جایزه گذاشتن؟!
‫همچین داستان شخمی‌تخیلی از عهده‌ی ساوث‌پارک هم خارجه!
‫هوی! هوی! مگه سیگارو ترک نکرده بودی؟!
‫هوا اینقدر تمیزه آدم هوس می‌کنه!
‫خاموشش کن جون مادرت! کت‌شلوارم بو می‌گیره!
‫برای سلامتیت هم بده. بابای من دودیِ ‫حسابی بود، آخرشم از سرطان ریه سقط شد.
‫کایل، چی گفتی الآن؟
‫کت‌شلوارم بو می‌گیره.
‫قبلش.
‫برای سر انسانزه جایزه گذاشتن.
‫خودشه.
‫چرا اِی‌ال‌اِی اینقدر رفته تو نخ چارلی؟
‫خودشون گفتن که، می‌خوان بشه لیدرشون.
‫خب چرا حالا؟
‫منظورت چیه؟
‫گزارش حمله‌شون به مرکز تحقیقاتی 15سال پیش رو خوندم،
‫همه اعضای اِی‌ال‌اِی اون‌موقع هنوز تازه‌کار بودن.
‫بهشون نمی‌خورد بخوان همچون کار جسورانه‌ای انجام بدن.
‫و بعدش به طرز عجیبی کاملاً ناپدید شدن،
‫تا سرِ حادثه‌ی بمب‌گذاری توی نیویورک امسال، دوباره پیداشون شد.
‫اون اعضایی که دستگیر شدن مورد شدیدترین بازجویی‌ها قرار گرفتن،
‫ولی دهنشون قرص بود.
‫دقیقاً چی بهشون گذشته؟
‫باید دلیلی پشت این رادیکالیسمشون باشه.
‫به‌خاطر وجود انسانزه نیست؟
‫ولی اون 15سال پیش به دنیا اومده. این‌همه مدت داشتن چیکار می‌کردن؟
‫15سال...
‫منتظر بزرگ‌شدنش بودن.
‫آفرین، بزرگ‌شدنش. نکته‌ی خوبی بود.
‫آخجون!
‫ولی اگه از اول قصدشون کشوندنش توی گروه خودشون بود،
‫بهتر نبود وقتی شروع می‌کردن که هنوز شخصیتش کامل شکل نگرفته؟
‫در حال حاضر به‌نظر نمیاد چارلی قصد پیوستن به یک گروه تروریستی رو داشته باشه.
‫مگه همین الآن بهم آفرین نگفتی؟!
‫حالا انگار ما می‌تونیم بفهمیم چی توی مغز تروریستا می‌گذره.
‫چارلی کلیدیه به سمت یک درِ خیلی بزرگ‌تر.
‫و احتمالاً حتی خودش هم از این موضوع بی‌خبره
‫حالا در هرصورت،
‫مأموریت ما برگردوندن انسانزه برای مسئولینه.
‫این که آره...
‫دیدیش... بذاریم برن، موریس؟
‫برای همینه که...
‫اتفاقی که 10سال پیش افتاد به‌نوعی دفاع‌ازخود بود،
‫یعنی چارلی همینجور الکی به اون افسرها حمله نکرده.
‫الو؟ هلو؟! گوش می‌دی؟!
‫یواش‌تر. شنیدم.
‫خب پس یه چیزی بگو دیگه!
‫یه "وای ببخشید، پس من اشتباه برداشت کردم"ای چیزی!
‫این داستانو از اشتاین‌ها شنیدی؟
‫آره.
‫که دفاع‌ازخود بوده؟
‫آره، خودمم به ذهنم رسیده بود.
‫چه اتفاقی قراره برای چارلی بیفته؟
‫تو فعلاً برو مدرسه و منتظر بمون.
‫وقتی اون یاروهای اِی‌ال‌اِی رو بگیریم قضیه تموم می‌شه. درسته؟
‫حالا می‌رم سر اصل مطلب.
‫برگشتم.
‫پس آقای افسر اومده بود بهمون پیشنهاد نقل مکان بده؟
‫آره. کار رسمی و اینا نداشت، برای دل خودش اومده بود.
‫می‌دونستم نمی‌تونیم به پلیس اعتماد کنیم.
‫چی بگم والا.
‫آخه همچین با هم رفیق هم نیستیم!
‫ولی در هرحال، مکالمه‌ی جالب‌توجه‌ای داشتیم.
‫خوبه! بریم برای پرینت.
‫چارلی، بیداری؟
‫می‌شه حرف بزنیم؟
‫اون چیه؟
‫عکس از مدرسه. لوسی هرروز یکی برام می‌فرسته.
‫راستیه کایلاست، چپی میا. اون دوتای عقبی هم آزی و ترور ان.
‫خب...
‫یه سوالی ازت داشتم.
‫چی؟
‫چه احساسی درباره لوسی داری؟!
‫دوستش دارم.
‫می‌شه این "دوست داشتن" رو بیشتر باز کنی؟!
‫آخه کلی مدلِ دوست داشتن داریم دیگه!
‫مثلاً تو کتاب یا موش‌خرماها رو هم دوست داری!
‫این "دوست داشتن" مثل همون مدلیه که بقیه دوستات رو دوست داری؟!
‫نه. درباره لوسی، مخصوصاً درباره اون...
‫می‌خوام بیشتر بشناسمش.
‫بزرگ‌شدن اتفاق خوبیه دیگه، نه؟
‫نه! برای شروع یه عشق رمانتیک نباید صاف بپرن سر قرار!
‫تازه‌شم، هنوز اصلاً احساسات لوسی رو...
‫مرسی! بازم حرف می‌زنیم!
‫فعلاً همه‌چیز تحت کنترله!
‫هوم.
‫ولی ها، چارلی! اگه می‌خوای بیشتر لوسی رو بشناسی،
‫اول باید قلب خودت رو باز کنی و بذاری اون بهتر بشناستت.
‫ارتباطات انسانی اینجوری شکل می‌گیره!
‫شب بخیر.
‫اون منو بشناسه؟
چه خبرا، چارلی؟
.داشتم فکر می‌کردم
درباره؟
.درباره خودم
فکر می‌کنی من کی‌ام؟
واو، چه یهویی! خخخ
.قبلاً که بهت گفتم
.تو «انسان افتخاری» هستی
‫به به به!
‫صدسال به این سال، مستر انسانزه!
‫لوسی کجاست؟
‫همین جا.
‫خوابیده، حالش خوبه.
‫واقعیتش نیاز به یه آنتراکت کوچیک داشتیم.
‫پلیس بدجوری چسبیده دم کونمون.
‫می‌خواستم قبل ترک میزوری یک‌بار دیگه با هردوتون صحبت کنم.
‫فهمیدم. کجایی؟
‫صبر داشته باش. برات می‌فرستم.
‫چندانم دور نیست.
‫و لطفاً تنها بیا و مطمئن شو کسی نمی‌بینتت.
‫آها، و راستی!
‫فکر کنم بتونم یه جوابایی به سوالات ‫بدم؛ درباره این که کی هستی،
‫یا مثلاً 15سال پیش دقیقاً چه اتفاقی افتاد.
‫فهمیدم.
‫به لوسی صدمه نزن.
‫وگرنه...
‫می‌کشمت.
‫سلام. خوشحالم بالأخره بیدار شدی.
‫سرت درد می‌کنه؟
‫بهتره یکم بیشتر دراز بکشی.
‫هیچ داروی خاص یا دراگ که مصرف نمی‌کنی لوسی، مگه نه؟
‫چون ممکنه یکم زیادی بهت آرامبخش زده باشیم.
‫مامان... مامانم کجاست؟
‫برعکس تو، مامانت دو-سه تایی دارو مصرف می‌کنه.
‫قبل اینکه برسیم خودش قرص خواب خورده بوده.
‫قشنگ توی خواب هفت‌پادشاه بود، گذاشتیم همونطور بمونه.
‫الآنم به‌نظرم همچنان توی همون وضعیت توی تختشه.
‫توصیه‌م بهش اینه که دوز داروهاش رو کم کنه و در طی روز بیشتر ورزش کنه.
‫یه چیزی بیشتر از یوگا و پیلاتس.
‫گوشیتم توی راه انداختیم بیرون. شرمنده.
‫همه‌چیز حاضره.
‫یعنی می‌گی چارلی واقعاً تنهایی میاد؟
‫لوسی.
‫انگاری تو به‌خصوصی و خیلی بیشتر از یه موجود زنده‌ی دیگه شمرده می‌شی!
‫گیر...
‫تو گیر رو شست‌وشوی مغزی دادی و وادارش ‫کردی بیاد توی مدرسه تیراندازی کنه، مگه نه؟ آشغال عوضی!
‫شست‌وشوی مغزی؟
‫نه بابا! همچین کاری از من برنمیاد!
‫خودت مگه باهاش حرف نزدی؟
‫شبیه کسی بود که اختیارش دست خودش نباشه؟
‫اون... مکالمه‌ی من با گیر...
‫روی لایو استریم میوت شده بود.
‫انگاری واقعاً قرار بود به ضرر اِی‌ال‌اِی بشه، نه؟
‫یه علامت کوچیک مخصوص خودت بود.
‫می‌دونستم متوجه‌ش می‌شی.
‫و فکر کردم برای خودت بد می‌شه اگه دنیا بشناستت.
‫نه اندازه وقتی دزدیده و گروگان گرفته بشم.
‫واقعاً شرمنده! باعث دردسرت شدیم!
‫اما اونقدرام ضعیف نیستیم که نیاز به گروگان داشته باشیم.
‫الآنم اگه می‌خوای می‌تونی برگردی.
‫ولی احتمالاً هنوز سرگیجه داشته باشی،
‫بیرونم که ظلماته، ممکنه گم بشی.
‫بهتره تا طلوع خورشید صبر کنی.
‫شماها واقعاً...
‫دنبال چی هستین؟
‫از همون اول هم گفتیم؛ رستگاری تمامی حیوانات.
‫حتی تو هم، ریویِرا فایارآبند؟
‫لوسی، راجع‌به سیستم انسان-محور این جهان چه نظری داری؟
‫1859.
‫بیشتر از 160سال،
‫از نظریه‌ی خاستگاه گونه‌های داروین می‌گذره.
‫خلقت مقدس الهی رو مورد بحث قرار داد،
‫اما آدمیزاد هنوز خودش رو اشرف مخلوقات فرض می‌کنه.
‫اما اونم رویای کوتاهی بیش نبود.
‫لوسی.
‫ما انسان‌ها، همون عروسی هستیم که وارد قلعه‌ی دوک ریش‌آبی شده.
قلعه‌ی دوک ریش‌آبی
‫نمی‌تونیم در برابر این وسوسه مقاومت کنیم،
‫و حاضریم به هرقیمتی بفهمیم چه چیزی پشت درهای قفل‌شده هست.
‫حتی با اینکه حدس می‌زنیم قراره با حقیقت وحشتناکی مواجه بشیم،
‫بازم جلو می‌ریم و تا آخرین در رو باز می‌کنیم.
‫با هر حقیقت تازه‌ای که یاد می‌گیریم، بیشتر آگاه،
‫و به همون نسبت بیشتر تشنه‌ی اون آگاهی و خرد می‌شیم.
‫حتی با اینکه می‌دونیم دونستن حقیقت منتهی به نابودیمون می‌شه.
‫نه. دقیقاً به همین خاطر،
‫آدمیزاد آخرین دری که خواهد بلعیدش رو هم باز می‌کنه.
‫و به این ترتیب، به داخل گرداب تکامل کشیده می‌شه
‫می‌دونی هدف من چیه، لوسی...
‫به تکامل انسان سرعت ببخشم.
‫سریع‌تر و سریع‌تر...
‫و برای رسیدن بهش،
‫دست به هرکاری می‌زنم.
‫تو روانی ای...
‫انسانزه همون مهره‌ی اصلی سرعت‌بخشیدن برای گذار به داروینیسمه.
‫رستگاری نهایی حیوانات مثل چراغ راهنماییه که هرکسی متوجه‌ش می‌شه.
‫همونی که ما رو به گشایش درِ بعدی هدایت می‌کنه.
‫پس، رستگاری حیوانات و حمایت از حقوقشون،
‫هدف واقعی شما نیست؟
‫تو هم با حرفاش موافقی؟
‫فکر نمی‌کنین دارین به‌عنوان پیاده‌های ‫شطرنجِ متوهمانه‌ی بی‌سروته‌ش بازی می‌کنین؟
‫از همون اول می‌دونستم این آدم چقدر می‌تونه دیوونه باشه.
‫ولی اهمیتی نداره.
‫این جنگ رو به نام تمام حیوانات آزاردیده، برنده می‌شیم.
‫تنها هدف اِی‌ال‌اِی همینه.
‫شنیدی دیگه!
‫سازمان که می‌گن یعنی همین!
‫فقط کافیه یک هدف مشترک داشته باشیم...
‫ماژور. اسنوبال صحبت می‌کنه. صدام رو دارید؟
‫آره.
‫دیدمش. چارلی، تنهاست.
‫خوبه. همه در موقعیت باشن.
‫در لحظه حرکاتش رو گزارش کنید.
‫دریافت شد.
‫هـ ــ
‫برای اطمینان، فقط کشته نشه، درسته؟
‫آره. چاره‌ی دیگه‌ای نیست. وقت نداریم.
‫متوجه شدم.
‫گوش بدید.
‫حواسش در تداخل با تاریکی و باد شدید از کار میفتن،
‫اما همچنان در نبرد داخل جنگل برتری داره؛
‫خودتون بهتر می‌دونین، نصف شامپانزه‌ست.
‫فراموش نکنین که کاملاً با آدمیزاد متفاوته.
‫با احتیاط و حواس جمع حرکت کنید، و به هرقیمتی گیرش بندازید.
‫دریافت شد!
‫بیا جلو، چارلی.
‫از مسیر کوهستانی خارج شده و داره مستقیم به سمت کلبه می‌ره.
‫وارد محدوده‌ی تو شده، مولی.
‫می‌تونی بزنیش؟
‫دیدمش. هنوز به‌خاطر شدت باد امکان شلیک ندارم.
‫فقط یه‌کم دیگه...
‫آره... خوبه...
‫خیلی تاریکه.
‫چیکار می‌کنه؟
‫مشکل چیه؟
‫گمش کردم. از درخت رفته بالا!
‫درخت؟ مگه تو این تاریکی می‌تونه لای درختا چرخ بخوره؟
‫چمی‌دونم!
‫آتیش‌افکن؟!
‫دو... چهار، پنج... شیش...
‫داره میاد!
‫مولی! بنجامین!
‫موقعیت همه رو با آتیش‌افکن فهمیده! جابه‌جا بشید!
‫یعنی چی... فقط با نور تخمی اون لامصب؟! مسخره‌مون کرده؟!
‫یه سوالی ازت دارم، فقط شیش نفرین؟
‫ها؟
‫حالا مهم هم نیست، فقط لازمه سردسته‌تون رو بگیرم.
‫لوسی کجاست؟
‫اون دختره رو می‌گی؟
‫سالمه. می‌برمت پیشش، از این‌طرف.
‫هی، اسکیلر؟! اسکیلر! جواب بده!
‫چه بدردبخوره.
‫دید در شبه.
‫اسنوبال صحبت می‌کنه. به‌نظر اسکیلر رو خلع سلاح کرده.
‫داره میاد سمت مــ... یا خدا!
‫پس این دستگاهه موقعیت همه رو هم نشون می‌ده.
‫دوتا دیگه مونده.
‫بوکسر، صدامو داری؟
‫بله، رئیس.
‫اسنوبال رو هم گرفت.
‫نمی‌تونیم جی‌پی‌اس رو دستی خاموش کنیم. همین حالا عینکت رو دربیار.
‫بـ ـ بله.
‫برگرد به کلبه. منتظرش می‌مونیم.
‫اطاعت!
‫ریدم دهنش! کجاش شبیه شامپانزه‌ست!
‫این تله که کار شما نیست، نه؟
‫از این فلزی قدیمیاست.
‫فنر خیلی محکمی داره.
‫باید برای خرس باشه.
‫تکون نخور. هرچی بیشتر تکون بخوری، بیشتر فرومی‌ره.
‫هرچی زودتر درمانش کن. ممکنه به‌کل پات رو از دست بدی.
‫بوکسر، چی شده؟ هوی! جواب بده!
‫پس فقط خودم موندم...
‫نصفش انسانه، اما توانایی‌های فوق‌العاده داره.
‫انسانزه.
‫یه‌کم آب بخور.
‫بدنت کم‌آب شده ها.
‫نگران نباش. آب معمولیه!
‫چارلی تهدیدم کرده که بهت آسیب نزنم!
‫می‌گن آب منبع حیاته،
‫اما فرض بگیریم زندگی‌هامون به‌دست یک دیزاینر طراحی شده.
‫می‌خوام ازش بپرسم؛
‫واقعاً انسان رو مظهری از خدا آفریده،
‫و قدرت اشرف خالقیت رو بهش داده؟
‫صدالبته که، تا به حال هیچ جوابی بهم نرسیده.
‫قشنگ که بهش فکر کنی، داروین واقعاً خارق‌العاده بوده.
‫خودش تنهایی و بدون کمک آقا طراحه،
‫از سازوکار این دنیا سر درآورده.
‫شگفت‌انگیزه!
‫حالا تو چرا خیلی بیشتر از یه موجود زنده‌ی دیگه برای چارلی هستی؟
‫والدین ناتنی‌ش نقش مراقبش رو دارن، یا به‌عبارتی لونه‌ش هستن.
‫اونا براش خاص باشن رو درک می‌کنم.
‫اما تو...
‫از قیافه‌ی بانمک و هوش سرشارت هم ‫صرف‌نظر کنیم، یه دختربچه‌ی معمولی هستی.
‫پس با خودم گفتم به تحقیق کوچولویی بکنم.
‫لوسی، گذشته‌ی جالبی داشتی، درسته؟
‫آره! آره! همونو می‌گم! چارلی هم راجع‌بهش می‌دونه؟
‫راجع‌به... چی...
«بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور» [Baxmovie.com]