‫[آنچه در قسمت قبل گذشت] ‫اونا بهش شلیک کردن
‫- منظورت چیه؟ به همون یارو بوتز؟ ‫- آره
‫- اوضاع ریدمان شده ‫- بوتز اینجا بود
‫این عکس رو از توی ‫وسایل مارتین پیدا کردم
‫این یارو مشخصه که مُرده
‫تو که فکر نمی‌کنی ‫من دستی توی این قضیه داشتم، می‌کنی؟
‫شنیدم دنبال بوتز می‌گردی
‫بابات نمی‌تونست بچه‌دار بشه
‫از همین مطمئن بودم آماندا ‫دخترش نیست
‫خب، مجبور شدم لوک رو ببرم ‫خونه‌ی مامانم
‫می‌دونم می‌خوای چی بگی، ولی خبر نداشتم ‫کِی قراره برگردی
‫عجب سوپرازیه، مگه نه جیمی؟
‫می‌دونی که من پول ندارم، آره؟
‫نگرانش نباش. ‫همه‌چیز پول نیست
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
« Fx مترجم : ابوالفضل »
« ارثیه » « فصل اول: قسمت آخر »
‫مطمئنم جیمی حالش خوبه
‫احتمالا چیز خاصی نیست، باشه؟
‫احتمالا کارش طول کشیده
‫آخه، می‌دونی که ‫پسرت چطوریه دیگه
‫ببین، حال لوک خوبه؟
‫خیلی‌خب، خوبه، خوبه
‫آره، همه‌چی...
‫اونا دنبال مامانم می‌گردن
‫میشه فقط...
‫میشه از طرف من لوک ‫رو بوسش کنی؟
‫من باید برم، باشه؟
‫آره. خداحافظ
‫سلام، جیمی‌ام، پیغام بذارید
‫جیمی، کدوم قبری هستی؟
‫من همین الان از اداره‌ی پلیس اومدم بیرون
‫مامانم غیبش زده
‫فکر کنم از خونه‌ی سالمندان دزدیدنش
‫ببین، من...
‫نمی‌دونم تو چیا می‌دونی، ولی ‫باید باهات حرف بزنم
‫پس، بهم زنگ بزن باشه؟
‫این بهترین تخم‌مرغ‌های شهرن
‫که از خوشحال‌ترین مرغ‌های شمال گرفته شدن
‫- سوال دیگه‌ای نیست؟ ‫- من سوال دارم
‫بهتون چند دقیقه وقت میدم ‫تا فکر کنید، باشه؟
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- من اومدم اینجا تا همینو بفهمم
‫ببخشیدا، ولی نمی‌فهمم چی میگی، ‫گیج شدم
‫- منم همینطور ‫- درموردِ چی؟
‫خب، درموردِ یه چیزایی، اولش اینکه ‫چرا داشتی به شوهرم پیام می‌دادی،
‫شب پیش چرا پیش همدیگه بودید ‫و چرا جیمی خونه نیومد؟
‫- میشه بریم یه جای دیگه؟ ‫- مگه چیزی رو داری مخفی می‌کنی؟
‫اینجا جاش نیست
‫باشه
‫خودم می‌خواستم بهت بگم
‫چی رو بهم بگی؟ اینکه با شوهرم ‫رابطه داری؟
‫نه، البته که نه
‫آها درسته، یواشکی قرار ‫می‌ذارید،
‫و جیمی‌ام برات پیام می‌فرسته ‫که می‌خوام ببینمت،
‫- بعد میگی باهاش رابطه نداری؟ ‫- قضیه اونجوری که فکر می‌کنی نیست
‫خب پس چجوریه؟
‫می‌خواست درموردِ یه چیزی ‫باهام حرف بزنه
‫چند روز بود هی اینو بهم می‌گفت
‫ببین، من نمی‌تونم...
‫خب چیه؟ انگاری یه چیزیه که نمی‌تونی ‫اینجا درباره‌ش حرف بزنی،
‫پس مجبوری یواشکی قرار بذاری
‫درموردِ تو بود
‫- من؟ ‫- جیمی ناامید شده بود
‫می‌خواست مطمئن بشه ‫که تموم ارث و میراث رو می‌گیری
‫گفت که فکر و ذهنش ‫همش شده لوک،
‫و دیده بود که تو داری ‫پا پس می‌کشی،
‫و ازم خواست که یکمی ‫روت فشار بذارم
‫تا پا پس نکشی
‫برای همین تا کلبه‌ی بوتز باهام اومدی
‫آماندا... توروخدا
‫- فقط گفت توصیه‌ی من رو می‌خواد ‫- درموردِ چی؟
‫نمی‌دونم، خودتم می‌دونی، که پیداش نشد
‫گوش بده...
‫آماندا، می‌دونی که من هیچوقت ‫کاری نمی‌کنم که بهت آسیب بزنم، باشه؟
‫اون گفت با یه نفری که تو می‌شناسی ‫حرف زده
‫- کی؟ ‫- نمی‌دونم
‫برای همین می‌خواستیم ‫هم رو ببینیم،
‫چون می‌خواست همه‌چی رو بهم بگه
‫نظرم رو می‌خواست
‫گفت که نمی‌تونه باهات حرف بزنه
‫- با هیچکس نمی‌تونست حرف بزنه ‫- آره البته به جز تو
‫من همینا رو می‌دونم
‫بخدا دارم راستش رو بهت میگم
‫باید بری باهاش حرف بزنی. ‫منم می‌خواستم همین رو بهش بگم
‫می‌خوام حرف بزنم، ولی غیبش زده
‫و کسی هم نمی‌دونه کجاست
‫- نمی‌فهمم واقعا ‫- پس منو چی میگی
‫چی شده؟
‫- آماندا؟ ‫- باید برم لوک رو بیارم
‫مامان‌بزرگ و بابابزرگ قرار بود ‫منو ببرن پارکِ آبی
‫می‌دونم. می‌دونم. متاسفم
‫- فقط... ‫- بابایی کجاست؟
‫ببین، چرا نمیری برنامه‌کودک ببینی؟
‫سلام، جیمی‌ام، پیغام بذارید
‫- مامانی! ‫- یه دقیقه صبر کن
‫بجنب!
‫لیندا بلک‌فیلد 75 ساله...
‫ببین. گفتن که غیبش زده
‫از خانه‌ی سالمندان وین‌وود لاج...
‫یعنی چی غیبش زده؟ ‫حالش خوبه؟
‫البته که هست. ‫مامان‌بزرگ چیزیش نمیشه
‫همه‌چی درست میشه، باشه؟
‫کانال رو عوض کن
‫الو؟
‫- کی پشت خطه؟ ‫- آماندا. منم فیونا
‫تازه خبر مامانت رو شنیدم. ‫حتما خیلی برات ترسناکه
‫- مامانم کجاست؟ ‫- چی؟
‫ببین، اگه تو یا اون پسر احمقت ‫به مامانم صدمه‌ای بزنید،
‫بخدا که...
‫آماندا، من توی این قضیه ‫دستی ندارم
‫خیلی دلیل‌ها دارم تا از مامانت ‫بدم بیاد،
‫ولی من آدم‌دزد نیستم
‫پس برای چی زنگ زدی؟ ‫می‌خوای باهام همدردی کنی؟
‫ولی ببخشید چون من به تخمم نیست
‫ببین، من یه پیشنهاد برات دارم
‫این قضیه داره هردومون ‫رو نابود می‌کنه،
‫و درگیری با دادگاه هم کار رو راحت‌تر نمی‌کنه
‫خب، پیشنهادت چیه؟
‫پیشنهادم اینه که ارث و میراث ‫رو نصف نصف کنیم بره
‫- آماندا؟ ‫- پس پسرت چی میشه؟
‫نگران پسرم نباش
‫به پیشنهادم فکر کن
‫و اینکه، امیدوارم مامانت ‫زودتر پیداش بشه
‫می‌دونم درد از دست دادن کسی ‫که دوستش داری چجوریه
‫پیشنهادم جدیه
‫مامان‌بزرگ رو پیدا کردی؟
‫- هنوز نه، عزیزم ‫- بابایی چی؟
‫وقتی دیدیش، بهش بگو
‫رفتم مرحله‌ی چهار، غول مرحله‌ی آخر ‫رو دارم می‌زنم
‫سلام، جیمی‌ام، پیغام بذارید
‫کدوم قبری هستی؟
‫آخه، نمیشه که همینجوری ‫غیبت بزنه
‫پسرت بهت نیاز داره. من...
‫من بهت نیاز دارم. جیمی
‫رمزش 2481 ئه. میشه آب میوه بخورم؟
‫هرچیزی که می‌خوای بگیر، عزیزم
‫الو؟
‫شما؟
‫ببین، مامانم پیشته؟
‫لیندا جاش امنه. جیمی هم جاش امنه
‫ارث و میراث رو بگیر ‫تا همه‌ی اینا به خوبی و خوشی تموم شه
‫تو کی هستی؟
‫انگاری روح دیدی
‫یه یارویی اینجا بود. زل زده بود بهم
‫اولش فکر کردم بوتزه، ولی...
‫- مامان آماندا غیبش زده ‫- آخی، چه حیف
‫- تو خبری نداری؟ ‫- با آماندا حرف زدی؟
‫- مهمه مگه؟ ‫- آره، مهمه
‫- آره ‫- حالش چطور بود؟
‫درمورد ارث و میراث چیزی نگفت؟
‫- فعلا نه ‫- بهش گفتی دادگاه چقدر خرج داره؟
‫خودش می‌دونه
‫می‌دونی... ‫من دلم براش می‌سوزه
‫یکدفعه‌ای دیدم که ‫من و اون خیلی شبیه همیم
‫باباهامون ولمون کرده
‫فکر نکنم بد باشه اگه باهاش ‫یه دو کلوم حرف بزنم
‫فکر می‌کنی ‫می‌تونی نظرشو عوض کنی؟
‫نه
‫راستشو بخوای، ترجیح میدم ‫ارث و میراث به اون برسه تا تو
‫ببین، من درموردِ همه‌چیز متاسفم
‫من همیشه تو رو مثل ‫پسر خودم می‌دیدم
‫تو پسر منی. خودتم اینو می‌دونی
‫خدا حفظت کنه
‫مارتین می‌خواست اون ارث و میراث ‫به ما برسه
‫حالا، یه اتفاقی افتاده که ‫اونو ترسونده
‫و اگه هنوزم من برات مهم...
‫باید بهم ‫بگی که اون چی بوده،
‫چون فکر می‌کنم تو خوب می‌دونی
‫خب، فکر کنم ‫یه روز از خواب بلند شده
‫و دیده عجب انسان پست‌فطرتیه
‫نه پدرت اینجوری نبود
‫- متاسفم ولی بود ‫- چرا اینو میگی؟
‫می‌خواست قضیه بوتز رو بدونی...
‫من بهش گفتم که نگه
‫آنتونی...
‫این یارو کیه؟
‫برو پیش خاله سندی بمون
‫- خب چرا؟ ‫- همینجا بمون و منتظر باش
‫خبر مامانت رو توی تلویزیون دیدم
‫- می‌خواستم بهت زنگ بزنم، ولی... ‫- ازت می‌خوام مراقبت لوک باشی
‫- دیوونه شدی؟ ‫- فکر کنم. ولی مراقبشی یا نه؟
‫ببین آماندا، نمی‌دونم ‫یادت رفته کجا کار می‌کنی
‫یا کار می‌کردی، ولی اینجا ‫ناسلامتی یه رستورانه
‫و توام انگاری فراموش کردی که بهم مدیونی
‫- جیمی رو ندیدی؟ ‫- فعلا نه، تو چی؟
‫مامان‌بزرگ و بابابزرگش چی؟ ‫چرا نمیره پیش اونا بمونه؟
‫چون فکر کنم یکی داره ‫خونشون رو می‌پاد
‫- خونشون رو می‌پاد؟ کی؟ ‫- نمی‌دونم
‫- فکر کنم بدونما، ولی... ‫- اگه اینجا رو هم بپان چی؟
‫کمکم می‌کنی یا نه؟
‫امروز صبح، داشتی بهم اتهام
‫می‌‌زدی که با شوهرت ‫رابطه دارم، بعد الان...
‫تو تنها کسی هستی ‫که می‌تونم پسرم رو بهش بسپارم
‫- باشه ‫- مرسی
‫ببین، ماشینت رو لازم دارم
‫ممنونم
‫پسر خوبی باش
‫شنیدم با فیونا حرف زدی
‫اون همونیه که قبلا بهش می‌گفتم مامان
‫قضیه اینه که، از اینکه بگمش خوشحال نمیشم ولی،
‫نمیشه بهش اعتماد کرد
‫چه پیشنهادی بهت داد؟
‫- آماندا؟ ‫- برای این چیزا وقت ندارم
‫- خب، منم حال این چیزا رو ندارم ‫- می‌خوای زنگ بزنم پلیس؟
‫فکر کردی زرنگی آره؟
‫می‌دونم که تو خبر داری ‫مامانم کجاست
‫خیلی داری منو گنده می‌کنی
‫راستش، حوصله دعوا درگیری ندارم
‫می‌بینی، بعضی اتفاقا دست ‫به دست هم دادن
‫تا ما رو بهم نزدیک‌تر کنن
‫- من و تو ‫- چه اتفاقایی؟
‫الان این مهمه که من ‫بیشتر حق رو به تو میدم
‫خیلی جالبه. مامانتم همینو می‌گفت
‫- چه پیشنهادی بهت داده؟ ‫- فکر کنم یه دلیلی داره،
‫که بهت نگفته
‫خیلی زرنگی
‫برام مهم نیست بین تو و مامانت ‫چی می‌گذره
‫من فقط می‌خوام مامانم برگرده
‫موافقم
‫- چی؟ ‫- اگه 25 درصد ارث و میراث رو بهت بدم چی؟
‫مامانت پیشنهاد 50 درصد رو داده
‫اینم از این. ‫زیاد سخت نبود نه؟
‫چی گفتی؟
‫هیچی
‫هیچی؟
‫ببین، یه چیزایی هست که من می‌دونم
‫درموردِ گذشته‌ات، درموردِ کارهایی که کردی
‫یه یارویی برام عکسایی فرستاد
‫که تو اون شب داشتی ‫از کلبه‌ی بوتز می‌اومدی بیرون
‫همون شبی که آخرین بار دیده شد
‫توی دِه من کُلی رفیق دارم
‫می‌خوای بهت نشون بدم، یا خودت دیدیشون؟
‫تو از اینکه ‫رفته بود دیدن مامانت
‫و بعدش تهدیدت کرده بود ‫عصبی بودی
‫حالا عکس‌ها به کنار،
‫چند نفری بهم گفتن ‫اون شب سراغ بوتز رو می‌گرفتی
‫پس، امیدوارم برای صلاح خودتم که شده ‫بوتز پیداش بشه
‫مگر اینکه، فقط جنازه‌ش باشه
‫بیخیال ارث و میراث شو، آماندا
‫وقتشه این قضیه رو تمومش کنیم، نه؟
‫تا امشب وقت داری. ‫خودت می‌دونی کجا پیدام کنی
‫می‌خواستم ببینم لباس کثیفی ‫داری برات بشورم
‫چه مادرانه
‫- از کِی تا حالا لباسام رو می‌شوری؟ ‫- چه غلطی کردی، آنتونی؟
‫برم ببینم می‌تونم ‫چیزی برات پیدا کنم یا نه
‫سندی؟
‫- الو؟ ‫- حالش خوبه؟
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫سندی؟
‫تف توش
‫الو؟
‫مامان...
‫مامان، صدام رو می‌شنوی؟
‫- آماندا؟ ‫- تو اینجا چی می‌خوای؟
‫تو اسمم رو از کجا می‌دونی، ‫و چرا مامانم پیشته؟
‫تو دیگه کی هستی؟
‫توروخدا، اون...
‫اون مریضه. داره می‌میره
‫من رو نمی‌شناسی؟ ‫واقعا نمی‌شناسی؟
‫وقتی سوارت کردم خیلی نگران بودم
‫مطمئن نبودم،
‫که منو بشناسی
‫ولی مجبور بودم، مجبور بودم ‫تا مطمئن بشم حالت خوبه
‫چی؟ تو کی هستی؟
‫سلام، عزیزم
‫چه خوب که دوباره برگشته نه؟
‫برو جلو
‫یه بوس به بابات بده
‫چی؟
‫نه، این بابام نیست، تو...
‫تو بابام نیستی. نمی‌تونی باشی...
‫- بابام مُرده ‫- دلم نمی‌خواست بهت بگم
‫اصلا نمی‌خواستم هیچکدوم ‫از این اتفاقا بیفته
‫وای خدایا. بس کن. بس کن
‫- حرف نزن ‫- می‌خواستم دوباره ببینمش
‫دلم لک زده بود تا دوباره ببینمش
‫فقط یک بار. من خیلی متاسفم
‫- چرا آخه؟ چرا این کارو می‌کنی؟ ‫- درکت می‌کنم
‫ولی تو مُرده بودی...
‫- تو تنهامون گذاشتی! ‫- من کاری که فکر کردم درسته رو انجام دادم
‫نمی‌خواستم دوباره ‫برگردم پیشتون
‫می‌خواستم بهتون یه زندگی جدید بدم!
‫نمی‌خواستم این اتفاقا بیفته. ‫می‌خواستم تو فکر کنی من مُردم
‫من به معنای واقعی کلمه مُرده بودم
‫از وقتی شما رو تنها گذاشتم، رنگ ‫زندگی کردن رو هم به چشم ندیدم
‫ولی اونا تو رو کُشتن
‫فکر کردم بوتز می‌خواد اینو بهم بگه
‫که اونا تو رو کُشتن
‫- نمی‌فهمم بخدا! ‫- می‌خواستم اون پول به دست شما برسه
‫آماندا؟
‫- من پدرت رو دیدم ‫- نه، چیزی نیست
‫من اینجام. هنوز اینجام
‫پس، همه‌ی اینا به خاطره توئه...
‫به خاطر تو مارتین ‫ارث و میراثش رو برام گذاشت، تو...
‫من اون عکسا رو فرستادم رستوران
‫می‌خواستم از گذشته‌ات با خبر بشی، و ‫چیزی که حقته رو بگیری
‫می‌خواستم بدونی که ماهم ‫یه زمانی شاد و خوشحال بودیم
‫پس چرا عکس‌های مارتین رو برام فرستادی؟
‫می‌خواستم سوال برات پیش بیاد
‫نزدیک بود ارث و میراثش ‫رو ول کنی بره
‫وای خدایا، کی میگه که تا الان نکردم؟
‫تو قرار بود اون ارث و میراث ‫رو بگیری
‫می‌خواستم چیزی که حقته رو بگیری، بعدش ‫خودم گورمو گُم می‌کردم
‫خدایا
‫تو بوتز...
‫- تو بوتز رو کُشتی؟ ‫- چی؟
‫اون شبی که پیش من بود تو دیدیش
‫می‌خواستی نذاری همه‌چیز رو بهم بگه
‫من نکُشتمش، البته که ‫برای کُشتن دلیل‌های خوبی دارم
‫پس...
‫پس، اون عکس‌ها، اون عکس‌های ‫من از شبی که بوتز کُشته شد،
‫تو اونا رو نفرستادی؟
‫نه، من...
‫من نمی‌تونم، دیگه نمی‌کِشم
‫لورا، منم
‫باید باهات حرف بزنم. قضیه آنتونیه
‫اون قضیه باباش رو فهمیده،
‫و تازه چیزهای دیگه‌ای هم هست ‫که بهم نمیگه
‫پس، اگه اطلاعاتی دستت اومد، لطفا بهم بگو
‫تازه، یه چیز دیگه هم هست
‫فکر کنم یه اتفاقی واسه بوتز افتاده
‫لورا، اینو بهت میگم چون ترسیدم
‫لطفا بهم زنگ بزن
‫دیگه به نظرم نمیشه بهت اعتماد کردم
‫این چیه دستت؟
‫فصل شکاره. ‫اینم تفنگ موردعلاقه‌ی بابا بود
‫تو بوتز رو کُشتی؟
‫آنتونی؟
‫چرا؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫داشتم از مَردی که فکر می‌کردم ‫بابامه محافظت می‌کردم
‫تو بهم گفتی آماندا توی دِه بوده ‫و داشته زر مفت می‌زده
‫پیداش کردم. رفتم دنبالش
‫و کاری رو که باید انجام دادم
‫آنتونی، ولم کن
‫- می‌خوای چیکار کنی؟ ‫- منتظر جوابش می‌مونیم
‫بهش گفتم امشب باید تصمیمش رو بگیره
‫بعدش معلوم میشه باید چیکار کنیم
‫مارتین می‌خواست از دست من خلاص بشه
‫اون دار و ندارم رو گرفت، من رو ‫به خاک سیاه نشوند
‫عاشق لیندا بود
‫پس بوتز رو فرستاد تا من رو بُکُشه
‫ولی منم کم رفیق نداشتم. ‫هم‌پایه‌های عرق‌خوریم
‫حرف‌ها بالاخره به گوش مردم می‌رسن
‫همیشه فکر می‌کردن من خیلی ‫احمقم، خیلی مستم
‫و خیلی گیجم تا جلوشون رو بگیرم
‫ولی اونا نمی‌دونستن که من ‫هنوز یه گوش شنوا دارم
‫ولی هنوزم یه چیز باارزشی برای ‫از دست دادن داشتم
‫بوتز یکی رو اجیر کرد تا منو بُکُشه
‫ولی یجوری، من ازش بو بُردم
‫من دیگه یه آدم مست و پاتیل نبودم. ‫تبدیل شده بودم به یه قاتل
‫می‌خواستم همه‌چیز رو ‫به مادرت بگم، ولی مادرت...
‫فکر کرد چون بهم پول دادن ‫من تنهاش گذاشتم
‫تصمیم گرفتم دیگه شماها ‫هیچوقت من رو نبینید
‫خونواده‌ی وورال به مادرت گفتن من مُردم، و...
‫یه جورایی هم، راست می‌گفتن
‫دیگه کامل ناامید شده بودم
‫ولی همه‌ی اینا برای چی بود؟ ‫چرا الان برگشتی؟
‫چون این بار...
‫من واقعا دارم می‌میرم
‫هیس، بیا، بیا، یکمی بخور
‫آفرین، همینه
‫- باید ببریمش بیمارستان ‫- نه اون می‌خواد من کنارش باشم
‫آره ولی، الان باید ببریمش ‫پیش دکتر
‫میرم زنگ بزنم آمبولانس. ‫دیگه شورشو در آوردی
‫نه، خودت دیدیش دیگه، اینجا خوشحاله
‫دلش نمی‌خواد توی بیمارستان بمیره
‫- کمک لازم داره ‫- گفتم نه
‫نمیشه برای یه مدتی هم که شده ‫پیش هم باشیم؟
‫- یکمی دیر شده ‫- متوجه نیستی؟
‫می‌خواستم به حقت برسی
‫هم برای تو می‌خواستم ‫هم برای لوک
‫وای خدایا
‫تو بودی نه؟ تو کنار ماشین بستنی فروشی بودی؟
‫به لوک سلام کردی
‫تو دیگه چه‌جور جوونوری هستی؟
‫- می‌خواستم نوه‌ام رو ببینم ‫- حق نداشتی!
‫هیس، هیس!
‫وقتی فهمیدم که دارم می‌میرم، می‌خواستم ‫بیام و پیش مادرت باشم
‫و اینجا جایی بود... ‫که توش خوشحال بودین
‫اون عکسا
‫چرا فرستادیشون
‫اگه نمی‌خواستی من ازت بویی ببرم؟
‫چرا آخه؟ چرا منو با تاکسی می‌بُردی؟ ‫چرا ریسک کردی؟
‫- می‌خواستی ازش بو ببرم ‫- آره، شاید
‫وقتی بیماریم رو تشخیص دادن، یه چیزی...
‫برام روشن شد
‫باید مارتین رو پیدا می‌کردم. من
‫اون لحظه‌ای که من رو دید ‫رو فراموش نمی‌کنم
‫به همدیگه زُل زده بودیم
‫من، به مَردی که همه‌چیزم ‫رو ازم گرفته بود زل زده بودم
‫اونم، به مَردی که فکر می‌کرد ‫کُشتتش زُل زده بود
‫من بهش گفتم،
‫ببین، من از اون آدمکشی که مُرده ‫عکس گرفتم
‫از پولی که بهش برای سرمایه‌گذاری داده بودم ‫مدرک داشتم،
‫اگه بهت اون چیزی رو که حقت بود ‫نمی‌داد، بعدش
‫خب، اون دیگه چاره‌ای نداشت
‫تا وقتی که مردم فکر می‌کردن ‫من مُردم، اون فقط می‌تونست وانمود بکنه
‫ولی الان که زنده‌ام...
‫من بهش گفتم که،
‫ببین، یه چک بهم بده ‫تا همیشه گُم و گور میشم
‫ولی اون ریده بود تو خودش
‫حتی شاید خجالت کشیده بود
‫فکر کنم نتونست این کارو بکنه، ‫برای همین یه راه دیگه‌ای رو انتخاب کرد
‫و این زمانی که همه‌چی تغییر کرد. ‫اون ارث و میراث شد قوز بالای قوز
‫وقتی هم که فهمیدم ‫خودکشی کرده، خب
‫می‌خواستم که تو دستت به اون ارث و میراث برسه
‫نمی‌دونستم قبولش می‌کنی یا نه،
‫پس باید یجوری مطمئن می‌شدم
‫نمی‌خواستم بویی از من ببری
‫نمی‌خواستم بفهمی که من ‫تمام این مدت زنده بودم،
‫پس من...
‫- یکمی کمک گرفتم ‫- کمک؟
‫وای خدایا
‫جیمی
‫با جیمی حرف زدی؟
‫پس همین رو می‌خواست به سندی بگه
‫گفت که دیگه نمی‌تونه ‫اینو مخفی نگه‌ش داره
‫گفت که می‌خواد بهت بگه
‫منم نمی‌تونستم بذارم که بهت بگه
‫تو چیکار کردی؟
‫چیکار کردی؟
‫پیش مادرت بمون
‫- کیه داره زنگ می‌زنه؟ ‫- لوراست
‫خب، جواب بده. ‫شاید خبرایی داشته باشه
‫یا می‌خوای خودم جواب بدم؟
‫الو
‫آره. آره، همینطوره
‫خیلی‌‌خب
‫خیلی‌خب. ممنونم
‫- خب؟ ‫- خبری نیست
‫پس باید منتظر بمونیم
‫مامان
‫میرم یکمی بیرون هوا بخورم
‫فکر نکنم بتونی بری
‫برو. برو داخل
‫- من خیلی متاسفم ‫- نباش
‫می‌خواستم بهت بگم
‫می‌خواستم بهت بگم، ولی...
‫- فکر کردم که... ‫- چه فکری کردی؟
‫که ازدواجمون همینجوری پایدار می‌مونه؟
‫کُل ارث و میراث رو می‌گیریم،
‫و تموم مدت،
‫تو داشتی این راز رو که بابام ‫نمُرده رو ازم پنهون می‌کردی
‫- کسخلی مگه؟ ‫- به خاطر لوک این کار رو کردم
‫آخه، باورم نمیشد نمی‌خوای ‫اون ارث و میراث رو قبول کنی،
‫و وقتی بابات باهام تماس گرفت، من تموم فکر ‫و ذکرم لوک بود
‫همین
‫جیمی اینجاست
‫مامان، بجنب. ‫بیا از اینجا بریم
‫- نه، نه، چیکار می‌کنی؟ ‫- دارم این داستان رو تمومش می‌کنم
‫- نه... ‫- من می‌خوام
‫اینجا پیش پدرت باشم
‫نه، نه، مامان، بجنب بریم
‫دیگه تمومه. بجنب
‫منو ترک نکن
‫من می‌خوام اینجا باشم
‫فقط من و تو
‫لطفا
‫نمی‌خوام توی بیمارستان بمیرم
‫لطفا. لطفا
‫خودش اینو می‌خواد
‫- آماندا! کجا میری؟ ‫- تا این قضیه رو تمومش کنم
‫- منظورت چیه؟ ‫- شاید حق با تو بود
‫شاید من اون ارث و میراث حقمه
‫شاید اونا حقشونه تا تاوان ‫اون کاری که با خونوادم کردن رو بدن
‫اونا ازم یه جواب می‌خوان
‫- پس میرم و بهشون میگم می‌خوام چیکار کنم ‫- خب، بذار منم باهات بیام
‫دیگه به اندازه‌ی کافی بهم کمک کردی
‫حق با اونه. ‫اشتباه کردم که قبولش کردم
‫تو تصمیمت رو گرفتی
‫- من به چی فکر می‌کردم آخه؟ ‫- اون ارث و میراث برای آماندا‌ست
‫- همیشه بوده ‫- آره شاید
‫ولی آماندا یه پدر می‌خواست، بَری
‫- نمی‌تونم بذارم این کار رو بکنه ‫- نه، وایسا
‫- الو؟ ‫- آماندام
‫چی می‌خوای؟
‫تونستی به پیشنهاد فیونا فکر کنی؟
‫- آره، فکر کردم ‫- خب نتیجه چی شد؟
‫خب، انگاری موکل‌هات باهم هماهنگ نیستن
‫آنتونی اومد دیدنم، بعدش تهدیدم کرد
‫با چی تهدیدت کرد؟
‫ببین، من نمی‌دونم تو چی می‌دونی ‫ولی می‌دونم که خودم چی می‌دونم ‫(یا خدا :|)
‫و تا چند دقیقه‌ی دیگه، موکل‌هاتم ازش باخبر میشن
‫آنتونی پسر مارتین نیست
‫بوتز پدرشه
‫چرا الان داری اینو بهم میگی؟
‫نباید می‌گفتم. ‫ولی چیزای دیگه‌ای هم هست
‫درموردِ مارتین، چیزایی که خودمم نمی‌دونم
‫ولی آنتونی آدم خطرناکیه،
‫و دیگه طاقت دیدن یه اتفاق دیگه رو ندارم
‫به نظرم پیشنهاد فیونا رو رد کن
‫بیخیال‌شون شو
‫- یکمی دیر شده ‫- آماندا...
‫آماندا!
‫من تصمیمم رو گرفتم
‫برو سمت راست
‫آماندا می‌خواد بهمون بگه ‫چه تصمیمی گرفته، مامان
‫خب، بجنب. ‫دیگه داره خفه میشم
‫خونه‌ی خوشگلیه
‫مرسی. ‫آره، براش جون کندیم
‫- با پول بابای من ‫- منظورت چیه؟
‫- خودت می‌دونی ‫- نه نمی‌دونم
‫ببخشیدا، ولی می‌خوای بگی چه ‫تصمیمی گرفتی؟
‫منظورت چیه، آماندا؟
‫حقیقت اینه که ‫مارتین پول بابای من رو دزدید
‫- و سعی کرد که بُکُشتش ‫- چی؟
‫اینا رو از کجات در آوردی؟
‫- این حقیقت نداره ‫- چرا داره
‫تموم این سال‌ها، داشتید با پول پدر ‫من عشق و حال می‌کردید
‫آنتونی؟
‫دروغه. همه‌ش دروغه
‫- نیست ‫- پس ثابتش کن
‫اشتباهت همینجاست
‫الان حتما داری روح هم می‌بینی، آره؟
‫آره
‫تو پاک رد دادی
‫یکمی پیش، حرفت رو قبول می‌کردم
‫ولی الان نه
‫می‌دونم که تو بوتز رو کُشتی
‫تو کُشتیش چون فقط اون از چیزهایی ‫که می‌دونی خبر داشت
‫این کار رو کردی تا از ‫پدرت محافظت کنی
‫همونی که فکر می‌کردی پدرته
‫آها، همون یادداشته
‫مارتین گفته بود که یه چیزی هست ‫که درمقابلش نمی‌تونه ازم محافظت کنه
‫همین بود، نه؟ تو می‌دونستی
‫تو و بوتز
‫هیچ جسد و مدرکی از این اتفاق نیست
‫به جز خیالِ خودت
‫البته، مدرک هست
‫بَری؟
‫تو همه‌چی رو می‌دونستی. مارتین بهم گفت
‫التماس کرد که تو رو ‫وارد این قضیه نکنم
‫پس اون عکسه که توش یه یارویی ‫مُرده بود، مالِ کی بود؟
‫همون یارویی بود که شوهرت ‫اجیر کرده بود تا منو بُکُشه
‫ولی من اول اونجا رسیدم
‫مارتین می‌خواست مطمئن بشه ‫من همه‌ی شواهد دستمه
‫من فقط اون چیزی که ازم گرفت رو می‌خوام. ‫اون چیزی که همه‌تون ازم گرفتید
‫- اون خودشو چون ازش اخاذی کردی کُشت ‫- نه
‫فقط ازش خواستم اوضاع ‫رو سرو سامون بده، همین
‫همه‌ی حرفاشون حقیقت داره، مگه نه؟
‫آخه تو چی از حقیقت می‌دونی؟
‫کُل زندگیم بهم دروغ گفتی
‫من به خاطر تو و مارتین ‫چیزی دستگیرم نشد
‫باید تو رو بُکُشم! ‫باید همه‌تون رو بُکُشم!
‫لطفا، لطفا!
‫تفنگت رو غلاف کن. ‫این کار رو نکن
‫- توروخدا، توروخدا ‫- آنتونی، من...
‫با لورا حرف زدم. اون همه‌چی رو بهم گفت
‫همه‌چی رو؟
‫شلیک کن دیگه
‫- هرگوهی می‌خوای بخور، پسر جون ‫- بابا!
‫چه خوب شد بهم گفتی بابا
‫بابا
‫اگه الان بهم شلیک کنی، شاد و خوشحال می‌میرم
‫بابا...
‫بابا... بابا... ‫نه، نکن، توروخدا
‫بَری؟
‫نه، منم
‫بَری برمی‌گرده
‫باید آروم باشی، لیندا
‫اون عاشق من و
‫آماندا بود
‫- لیندا؟ ‫- مامان؟
‫نه
‫نه، از پیشم نرو
‫الان نه، توروخدا
‫از این سمت بیاین
‫یه میز چهارنفره
‫الان مِنو رو میارم خدمتتون
‫- سلام ‫- سلام
‫بابت مامانت متاسفم
‫مرسی که اون شب از لوک مراقبت کردی
‫پسر خوبی بود
‫به فکرم رسید ‫که اینجا استخدامش کنم،
‫البته، الان که تو برای ‫خودت شدی اربابِ دِه...
‫- خب، من می‌خواستم... ‫- توروخدا، اینجا رو بخور
‫و محض رضای خدا، من رو راحتم کن
‫می‌خواستم بدونم هنوز ‫کسی رو استخدام می‌کنی یا نه؟
‫منظورت کیه؟
‫یکی که می‌دونم به شغل نیاز داره
‫جدی؟
‫بگو که شوخی می‌کنی
‫توروخدا بگو که یه عمارت ‫گُنده توی نورث‌آمبرلند داری
‫و اینکه لوک میره ‫به یه مدرسه‌ی شبانه‌روزی
‫و باباتم توی یه خونه‌ی سالمندان ‫شیک توی آنتیگواست
‫- عمارت رو از فیونا نگرفتم ‫- چیکار کردی؟
‫اون از من بیشتر زجر کشیده بود
‫ولی نگران نباش، چون من...
‫اونقدری پول گرفتم ‫تا آینده لوک رو تضمین کنم، ولی...
‫بیخیال بابا، من اون عمارت و بقیه چیزا ‫به چه دردم می‌خوره؟
‫من اینجا خوشحالم
‫خب، یه مُشت کونی دور میز شماره‌ی هفت نشستن
‫پس برو پیش‌شون ببین چی می‌خوان
‫دیوث!
‫و محض اطلاعت، اون چیزی بهم نگفت
‫خیلی‌خب، رفقا، چی میل دارید؟
« Fx مترجم : ابوالفضل »
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]