‫آنچه گذشت...
‫دیشب کلاً بیدار بودم داشتم آهنگ می‌نوشتم.
‫الهام گرفته بودم.
‫تو عاشق یه لندری شدی؟
‫خانواده‌ی کی داشته ازمون اخاذی می‌کرده؟
‫خونه مال ما نیست ولی من قراره بخرمش.
‫و بعدش می‌ریم خونه.
‫چمدون دفن شده بود؟
‫ولی جمع شده، انگار داشت می‌رفت.
‫بچه‌ات رو ول کردی؟
‫کدوم مادری همچین کاری می‌کنه؟
‫پسرت رو می‌کُشی.
‫- لطفاً! ‫- نه!
‫الیوت!
‫یک مرگ بود. پنج جنازه؟
‫نه همه‌شون این داخل مُردن.
‫ال باهام بمون، باهام بمون.
‫باید برسونیمت به برکه خب،
‫یه دکتر میاریم ببینتت.
‫زنده نموند نه؟
‫اون دیگه رفته کت...
‫هیچکس چیزیش نمیشه خب؟
‫نه هی گوش کن، باید به راهمون ادامه بدیم خب؟
‫یکم دیگه مونده خب؟
‫چیزی نیست. تو برو.
‫نمی‌تونم ال، هی... نه،
‫قراره باهم پیر بشیم!
‫این رو یادته؟ ‫این‌طوری قرار نیست تموم بشه.
‫نه بعد از این همه چیزی که گذروندیم، پس...
‫لطفاً خب؟
‫یالا ال؟
‫نه نه نه نه.
‫ال نه!
‫نه!
‫- جیکوب! ‫- آلیس. همینجاییم؟
‫- اینجا سال ۱۹۲۶ـه؟ ‫- تو حقیقت رو می‌دونی؟
‫- درمورد انفجار؟ اینکه... ‫- بیشتر از...
‫- یک نفر مُرده. ‫- نه نه نه.
‫یه دلیلی داشت که برکه آوردمون اینجا.
‫نمیشه دیر رسیده باشیم! یالا.
‫یکم دیگه مونده. مامان!
‫باید ببریمش خونه کت، همین‌الان!
‫خیلی‌خب. چطوری اینجایی؟
‫وایسا نه!
‫چیزی نیست.
‫ندیدم نفس بکشه.
‫ندیدم نفس بکشه!
‫چیزیش نمیشه.
‫باید خوب بشه یالا.
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫نه!
‫« راه خونه »
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫فِرن؟
‫فرن!
‫برکه من رو برنمی‌گردونه،
‫نمی‌دونم الیوت هنوز زنده‌ست یا نه!
‫کلیف قرار بود نیمه‌شب بوسم کنه.
‫چرا بوسـم نکرد؟
‫همچین دختری رو نباید منتظر بذاری.
‫اونم شب سال نو.
‫وایسا ببینم کلیف اینجا نیست؟
‫آخه توی تونل‌ها با ما بود.
‫ما خارج شدیم برای همین مطمئنم اونم خارج شد.
‫معلومه که خارج شد کیتی کت.
‫هرچی بره داخل خارج هم میشه درسته؟
‫من و اون...
‫قراره با هم پیر بشیم.
‫هی بیاید!
‫یه جسد اینجاست!
‫بیاید اینجا!
‫بیا بزنیم به چاک.
‫باید یه ستون درمورد یه مهمونیـه دوست‌داشتنی بنویسم.
‫آتش‌بازی‌ها رو دیدی؟
‫خیلی صداشون بلند بود.
‫صبح بخیر.
‫ببین می‌دونم داری ازم دوری می‌کنی.
‫ولی واقعاً باید حرف بزنیم.
‫درمورد چیزی که درمورد برکه می‌دونم.
‫از اون‌موقع اتفاقات زیادی افتاده سم.
‫مثلاً چی؟
‫هی هی!
‫کمک کمک!
‫دل زنگ بزن ۹۱۱.
‫کمک!
‫اوه.
‫عشق زیباییـه نه؟
‫من خیلی خوش‌شانس نیستم؟
‫تو خوش‌شانس‌ترینـی.
‫واقعاً، واقعاً هستم.
‫چون...
‫حامله‌ام.
‫قرار بود یه خانواده بشیم.
‫قرار بود نیمه‌شب به کلیف بگم.
‫چرا رفتم؟
‫♪ ای رویای شیرین ♪
‫♪ بیدار شو و پیش من بیا ♪
‫♪ نور ستاره‌ها و شبنم صبحگاهی منتظر توئن ♪
‫بهترین آهنگ برای یه بچه‌ست،
‫این‌طور فکر نمی‌کنی؟
‫چهارتا از پنج نفری که رفتن داخل بیرون کشیده شدن.
‫نفر پنجم هنوز پیدا نشده.
‫کوپ رفته فرن.
‫همینطور پرسی.
‫و اون پلیس مخفیـه.
‫کلیف چی؟
‫اومدم برای فرن لباس ببرم.
‫حالش چطوره؟
‫نامزدش مُرده.
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫خب فرن نیازی نیست نگران باشه چون...
‫ستون سال نوش رو...
‫با اطلاع‌رسانی پیغام این تراژدی افتضاح
‫به قاچاق‌بَرهای کوپ نوشتم.
‫و با این حال یه کلمه هم درمورد انفجار...
‫توی روزنامه نمی‌نویسی نه؟
‫به نیت سایمون قول یک ‫پورت هیون بدون سروصدا رو دادم.
‫روزنامه میگه یه کله گنده گیر افتاده.
‫تاریخ توسط برنده‌ها نوشته میشه.
‫تا وقتی این فیلم ساخته نشده من برنده نشدم.
‫چطور می‌تونی هنوز به اون اهمیت بدی؟
‫مردم دیشب مُردن گریسون.
‫من می‌خواستم از داستان‌ها خارج بشم! خب؟
‫می‌خواستم کمک کنم! من...
‫من آدم خوبیـم.
‫این خطایی که در حق فرن شده
‫رو درست می‌کنم.
‫این رو... از کجا آوردی؟
‫خواهرم توی قفسه‌ی زیرشیروانی‌مـون...
‫همراه با کلی کار هنری پیداش کرد.
‫قبل از مرگش مخفیانه به من داده بودش.
‫می‌دونست چه معنایی داره.
‫خانواده‌ی لندری مالکین حقیقی لینگرمور هستن.
‫همسر دوم بنیان‌گذارمون...
‫به طرز توجیه‌ناپذیری اون رو ‫برای اون‌ها به ارث گذاشت.
‫اسمش سوزانا آگستین بود.
‫آدم خوبی بود.
‫بهترین آدم.
‫قبلاً میاوردمش لندری فارم می‌دونی؟
‫کَس.
‫اون و فرن دوستـای خیلی خوبی بودن.
‫اونجا قوی‌تر به‌نظر می‌رسید.
‫توی جنگل می‌دویدیم.
‫کنار برکه می‌نشستیم.
‫و اون عاشقـش بود.
‫برای همینه که ما توی اون نقاشی دیواری هستیم.
‫با اون فرشته‌ای که بالای سرمونـه.
‫منظورت جادوگر سفیده.
‫مثل کَس حرف می‌زنی.
‫به اون افسانه‌ی قدیمی باور داری.
‫این و فیلم...
‫نوری هستن که تهِ این تونل نابود شده قرار دارن.
‫شاید. ولی اگه یه چیز از دیشب یاد گرفته باشیم...
‫اینه که نمی‌تونی هیچ‌چیز یا هیچ‌کسی رو...
‫دست‌کم بگیری.
‫اوه.
‫فرن چیزی برات بیارم؟
‫چای می‌خوری؟
‫زمان چطوره؟
‫می‌خوام برگردم.
‫برای اولین‌بار توی زندگیم،
‫می‌خوام بپرم.
‫باهام میای کیتی؟
‫لطفاٌ؟
‫فرن اینجا نیست.
‫رفته برای شوهرت یه لباس پنگوئنـی برای امشب بگیره.
‫هرچیزی که می‌گیم یا انجام می‌دیم
‫برای مراقبت از فرنـه.
‫برکه فقط یک روز عقب بردمـون!
‫یک روز تنها چیزیـه که نیاز دارم.
‫با هرچیزی که فرن رو از دردسر دور کنه موافقم.
‫ممنون.
‫می‌بینمت.
‫اوه. اوه سلام خوشگله.
‫هی قایمکی نگاه نکن.
‫قراره سورپرایز باشه.
‫فکر کردم رفتی برای الیوت کت‌وشلوار پیدا کنی.
‫انگار توی بارون گیر افتادی!
‫اوه من...
‫باید برمی‌گشتم.
‫چون دلم برات تنگ شده بود!
‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫هی. من قرار نیست جایی برم.
‫امشب قراره شب بزرگی برای هردومون باشه.
‫یه ماجراجویی جدید رو شروع کنیم.
‫آره.
‫همین‌طوره.
‫کلیف.
‫دیگه نمی‌خوام از قوانین پیروی کنم.
‫تو کی آخه پیرو قانون بودی؟
‫منظورم اینه که،
‫می‌خوام درمورد آینده بهت بگم.
‫می‌خوام بهت بگم که...
‫تنها چیزی که می‌خوام اینه که با تو تقسیمش کنم.
‫چون...
‫قراره یه خانواده بشیم.
‫خانواده؟
‫تو...؟
‫اوه!
‫عشق من.
‫موجودِ جادوئیـه خارق‌العاده‌ی خوشگل!
‫می‌دونم عهدهامون رو باهمدیگه بستیم،
‫و توی کتاب‌هام رسمی هستیم ولی...
‫بیا بریم تالار شهر رسمیـش کنیم.
‫همین‌الان، نظرت چیه؟
‫همین‌الان می‌تونیم بریم،
‫مجبور نیستیم صبر کنیم!
‫فردا انجامش می‌دیم خب؟
‫باشه باشه.
‫خب حداقل بذار تا لینگرمور برسونمت.
‫نه کلیف. مشکلی نیست.
‫بیخیال.
‫من قرار نیست بذارم نامزد خوشگل و باردارم...
‫پیاده بره، نه؟
‫بذار کتـم رو بردارم.
‫آره برو کتـت رو بیار.
‫من عاشقتـم می‌دونی دیگه.
‫همیشه عاشقت می‌مونم.
‫عاشقتـم.
‫و بی‌صبرانه منتظرم نیمه‌شب ببوسمت.
‫آره. منتظرتـم.
‫سعی نکن قهرمان‌بازی دربیاری.
‫همین الانـش هم قهرمانـی.
‫فقط بدو و پیدام کن.
‫قبل از اینکه ساعت به ۱۲ برسه.
‫لطفاً.
‫هیچی توی این دنیا نمی‌تونه من رو از تو دور نگه داره.
‫هی هی فرن.
‫می‌دونه کیتی.
‫الان فقط همین رو می‌تونه بخواد.
‫توی تونل، می‌دونه قراره پدر بشه.
‫آره.
‫بیا. بیا.
‫اوه!
‫فکر کنم به چیزی قوی‌تر از چای نیاز داری،
‫کیتی کت. اوه ببخشید.
‫من نباید اونی باشم که گریه می‌کنه.
‫اشکال نداره.
‫بیچارگی به همراه نیاز داره.
‫اگه الیوت دیگه رفته باشه چی؟
‫برکه نشونم داد امروز چقدر می‌تونه فوق‌العاده باشه.
‫شاید فردا هم همین مهربونی رو نشون بده.
‫نه.
‫نه نمی‌تونم تنهات بذارم.
‫من تنها نیستم.
‫الان دیگه مامان شدم.
‫همیشه می‌دونستم یه روزی برمی‌گردم اینجا.
‫این‌جوری.
‫خب مثل یه نسخه از این.
‫منظورت چیه؟
‫منظورم برگزیده‌ست.
‫داستانی که باهاش بزرگ شدم،
‫از پدر پدربزرگم به ما رسیده.
‫وقتی اون اتفاق افتاد بچه بوده.
‫وقتی چه اتفاقی افتاد؟
‫وقتی که یه پسر از آینده‌مون ‫توی زمان به عقب برگشت...
‫و خانواده‌مون رو نجات داد.
‫البته بابای بابابزرگ هیچوقت نگفت
‫اون برگزیده کی قراره باشه.
‫چون نمی‌تونی آینده‌ی کسی رو بهش بگی، مگه نه؟
‫برای همین تبدیل شد به یه بازیـه عجیب.
‫کی قراره اون لندری‌ای بشه که ‫همه‌مون رو نجات میده؟
‫من امیدوار بودم که برگزیده باشم.
‫ولی دختر بودم.
‫و بعد برادرم از راه رسید.
‫ولی من خیلی عاشق فرانک بودم.
‫اجازه نمی‌دادم که برکه بدستش بیاره.
‫منم سعی کردم از مردم محافظت کنم.
‫و شکست خوردم.
‫ولی نمی‌تونی... ‫نمی‌تونی خودت رو مقصر بدونی.
‫چرا.
‫می‌تونی.
‫وقتی برادرم مُرد، همه‌اش افتاد گردن من...
‫که مسیر رسیدن به برگزیده رو ادامه بدم.
‫ولی من از سرنوشت فرار کردم.
‫درجا درگیر کلیف شدم.
‫و یهویی،
‫قبول کردن اون سرنوشت خیلی آسون شد.
‫می‌خواستم اینجا پیشش باشم.
‫هنوز هم می‌خوام.
‫با بچه‌مون.
‫و اگه پسر شد، ‫من اجازه نمی‌دم که اون برگزیده بشه.
‫چیزهای زیادی از دست دادم.
‫شانس مادر شدنـم رو نمی‌خوام از دست بدم.
‫بهترین نقش ممکنـه.
‫من یه دختر دارم.
‫کیتی کت.
‫تو یه مامانی.
‫- اسمش چیه؟ ‫- آلیس.
‫مثل آلیس توی سرزمین عجایب.
‫دقیقاً همینـه.
‫- خدای من. ‫- نه نه حالش خوبه.
‫دکترها جراحی اورژانسی انجام دادن و از پسش براومد.
‫حالش خوب میشه.
‫می‌تونیم بریم ببینیمش؟
‫خب الان خوابه، بذارید استراحت کنه.
‫سم عالی بود. نذاشت پلیس درگیر ماجرا بشه.
‫بهشون گفت فقط یه اتفاق وحشتناک بوده.
‫نباید به کمکش نیاز می‌شد!
‫هیچ‌کدوم از این اتفاق‌ها نباید می‌افتاد!
‫الیوت زنده‌ست. ‫فقط همین مهمـه.
‫- شما دوتا نجاتش دادید! ‫- و کت خبر نداره!
‫توی سال ۱۹۲۶ مونده و داره ‫به بدترین سناریو ممکن فکر می‌کنه.
‫برای همین می‌خواستی باهام ازدواج کنی؟
‫نه.
‫نه معلومه که نه.
‫اون عشق واقعی بود، واقعی هست.
‫فرن، من می‌خوام هوات رو داشته باشم، ‫و نه فقط درمورد فیلم.
‫قرار نیست فیلمی در کار باشه، گری.
‫این رو نگو.
‫این چیزیـه که می‌خواستی. ‫نذار این تراژدی...
‫آینده‌ات رو بهت دیکته کنه.
‫آینده‌ی من اینجاست.
‫در حال بزرگ کردن بچه‌ام.
‫خب بیا ازدواج کنیم.
‫میگم بچه مال منه.
‫- نه. ‫- انجامش میدم.
‫نه گری. سرنوشت بوده که من اینجا باشم.
‫همه‌جا کلیف رو حس می‌کنم.
‫پس بسوزونش.
‫چون تنها جا برای یه لندری...
‫توی این مزرعه‌ست.
‫خب کمکت می‌کنم از مزرعه نگهداری کنی.
‫بدون هیچ انتظاری.
‫ممنون. دوست عزیز من.
‫- گری. ‫- بله؟
‫عشقی که من پیدا کردم رو تو هم پیدا می‌کنی.
‫شاید.
‫ولی قابل مقایسه نخواهند بود.
‫گری باعث شد بفهمم داستان عاشقانه‌ی من...
‫باید فقط مال خودم باشه.
‫این شهر هیچوقت نباید فکر کنه که کلیف ‫در حق من اشتباه کرد.
‫پس از این اسم محافظت می‌کنم...
‫با هیچوقت صحبت نکردن درموردش.
‫خب چی بهش میگی؟
‫خب من هنوز بازیگرم، کیتی.
‫یه داستانی پیدا می‌کنم.
‫دیالوگ‌هام رو حفظ می‌کنم.
‫با نگه داشتن کلیف پشت صحنه ‫ازش محافظت می‌کنم.
‫اون رو به کلید موردعلاقه‌ام می‌سپرم.
‫شیرین ترین نت زندگیم همیشه یکم خارج می‌زنه.
‫یکم خراب.
‫مثل خودم.
‫« نوا: رستو آخر هفته نیازم داره. ‫ولی آخرهفته‌های بیشتری در انتظارمونـه. »
آوا‌مــووی
‫آلیس.
‫تو از کجا اومدی؟
‫همونجایی که تو داری میری.
‫برکه.
‫دارم میرم سمت بیمارستان.
‫تو خوبی؟
‫می‌دونی، من و آلیس با الیوت برگشتیم.
‫کت اونجا نبود.
‫می‌خواستم فریاد بزنم.
‫هنوز هم می‌خوام.
‫برکه ما رو تا جهنم برده و برگردونده.
‫اگه از اول وجود نداشت،
‫من هیجوقت نمی‌رفتم.
‫از خانواده‌ی گودوین متنفر نمی‌شدم.
‫از کسی اخاذی نمی‌کردیم.
‫پس موضوع اَبی هم هست؟
‫معلومه که هست!
‫من از دستش دادم،
‫مامان و دلیلش اون برکه‌ست.
‫هیچوقت کارش با خانواده‌مون تموم نمیشه
‫مگه اینکه اول ما تمومش کنیم.
‫راهمون رو بکشیم و بریم.
‫هیچکس جلوت رو نگرفته.
‫من از خدامـه همه‌تون برید.
‫ولی جیکوب، برکه باشه یا نباشه،
‫زندگی آسون نیست.
‫همیشه باید به خاطر چیزی که مهمـه بجنگی.
‫و عشق هم شاملـش میشه.
‫و به خاطر تمام بی‌رحمی‌های برکه،
‫آوردتـت اینجا که توی یه فرصتی داشته باشی.
‫پس باید به خاطرش شکرگزار باشم؟
‫نه. نه من میرم اونجا.
‫میرم سراغ کت، و میارمش خونه.
‫و بعد باید تموم بشه.
‫چرا این‌کار رو می‌کنی؟
‫منظورم چمدونـه.
‫باید به نظر بیاد که از این شهر رفتم.
‫این‌بار نه.
‫نمی‌خوام ویک فکر کنه گروگان گرفته شدم.
‫نگران میشه.
‫اینکه ویک ازم متنفر باشه بهتر از اینه که نگران باشه.
‫به خاطر گریفین داری میری؟
‫عاشقشـی؟
‫نه آلیس.
‫من ماتـم برده.
‫اون برکه رو نشونم داد.
‫مثل افسانه‌ی گریفین بود.
‫یه داستانی بود درمورد یه پسر و یه کلید.
‫اونجا همدیگه رو می‌بینیم که صحبت کنیم.
‫همه شروع کردن یه جوری به من نگاه کردن...
‫انگار من یه مشکلـم.
‫اون یه جوری نگاهم می‌کرد انگار یه آدمـم.
‫ولی یه مهمونی‌ای بود، و گریفین از شهر رفت.
‫ویک حسابی کلافه بود.
‫الیوت همیشه گریه می‌کرد.
‫حس کردم جدا شدم.
‫بچه‌ام یهویی غریبه شد.
‫تنها و ترسیده بودم.
‫و بعد، پیداش شد.
‫کارت تاروتـی رو یادمه...
‫که اولین برای فالـم درآورد.
‫شوالیه‌ی جام.
‫غریبه‌ی قدبلند تاریک وارد زندگیم میشه.
‫وای!
‫خودش بود!
‫تس!
‫تس.
‫این برکه. جادوئیـه.
‫همین‌الان یه جای خارق‌العاده بودم!
‫پس من رو با خودت ببر.
‫آره.
‫گریفین راه فرارمـه.
‫همین.
‫چون من مامان خوبی نیستم آلیس.
‫نه اگه موضوع حرفیـه که فرن زد...
‫آسیب زدن به الیوت؟
‫می‌دونی که نزدیک بود انجامش بدم.
‫تو نجاتش دادی.
‫اگه بمونم، آسیب می‌بینه.
‫شاید هم بدتر.
‫نه نه، تسا.
‫چیزی که حس می‌کنی...
‫تو تنها نیستی خب؟
‫برای مامانم اتفاق افتاد!
‫حس کرده شکست خورده و خواست فرار کنه.
‫و دوستش...
‫اون کمک کرد.
‫بهش گفت بچه‌اش بهش نیاز داره.
‫و واقعاً بهش نیاز داشتم.
‫من خیلی ویک و الیوت رو دوست دارم.
‫دارم این‌کار رو می‌کنم چون دوستش دارم.
‫برای عشق می‌پرم...
‫تسا؟ اگه بهت بگم نمی‌تونی برگردی چی؟
‫تا وقتی الیوت جاش امن باشه.
‫پس قراره جاش امن باشه آلیس؟
‫الیوت قراره عالی بشه.
‫و خانواده‌ی لندری خیلی دوستش خواهند داشت.
‫- انگار که خانواده‌ی خودشونـه. ‫- خونه.
‫لیاقتـش رو داره.
‫بعد از رفتنـم این خانواده‌ی لندری میان اینجا؟
‫الیوت تنها نمی‌مونه.
‫نه خیلی. هرجا بره ما هم می‌ریم همونجا.
‫عکس موردعلاقه‌ام از خودمونـه.
‫هردومون دزدی کردن اون یکی رو دیدیم.
‫و اون راز رو نگه داشتیم.
‫حالا یکی دیگه نگه می‌داریم.
‫از هویتت محافظت می‌کنم.
‫منم از الیوت محافظت می‌کنم.
‫همیشه.
‫خوبی؟ فقط می‌خوام مبل رو برات مرتب کنم.
‫این بالشت‌ها رو درست کنم.
‫می‌تونم یه لیوان آب یا چایی برات بیارم؟
‫تسا رفته.
‫واقعاً رفته.
‫تقصیر منه.
‫اگه از پارتی بهش نگفته بودم،
‫هنوز اونجا بود.
‫زنده بود.
‫کت بهم هشدار داد.
‫چرا انجامش دادم؟
‫چرا رفتم دنبال مامانم بگردم؟
‫چرا برکه بهم اجازه داد؟
‫اتفاقی که می‌افته همیشه می‌افته.
‫فقط حرف خالی‌ان، نه؟
‫مامانم رفته.
‫و به خاطر من اتفاق افتاد، دل.
‫به خاطر خودش اتفاق افتاد.
‫تصمیماتی که خودش گرفت.
‫فقط متاسفم که گرفتـشون.
‫چطور دلم واسه کسی تنگ شده ‫که به زور می‌شناختم؟
‫چون مامانته.
‫بهتر نبود که می‌شناختیش؟
‫که اون لحظات رو باهاش می‌گذروندی؟
‫همیشه قراره آرزوی زمان بیشتر بکنیم، نه؟
‫همینطوره.
‫می‌دونم واسه من که هست.
‫خب. بقیه کجان؟
‫کار دیگه‌ای نمی‌تونم براش بکنم.
‫فقط می‌تونیم بذاریم استراحت کنه.
‫جیکوب! اوه!
‫چطوری می‌دونستی که باید بیای؟
‫منظورت چیه؟ تو چه زمانی هستم؟
‫فوریه ۱۸۲۰، دوست قدیمی.
‫اوه.
‫واسه همین دعا می‌کردم.
‫پسرم.
‫از سال ۱۸۱۶ فقط می‌خواستم
‫یه غذای دیگه با پسرم بخورم.
‫ولی یه چیزی اذیتت می‌کنه، پسرم.
‫چیزی نیست.
‫همه‌چیز هست.
‫عاشق شدم پدر.
‫ولی خرابش کردم.
‫یا در واقع، برکه خرابش کرد.
‫این گذشته.
‫اتفاقی که اینجا برامون افتاد، سایه‌اش
‫به آینده‌ام می‌رسه.
‫گوش کن،
‫هیچوقت از زمانی که اینجا باهات گذروندم پشیمون نمی‌شم.
‫ولی برگشتن به زمان خودم، ‫نمی‌دونم جام کجاست.
‫انگار توی یه زندان گیر کردم،
‫و برکه زندانبان منه.
‫مشکلاتم رو بهت میگم
‫وقتی باید مشکلات تو رو بپرسم.
‫آتیش‌سوزی... ریه‌های پیر من
‫- هیچوقت ازش کامل خوب نشدن. ‫- آتیش‌سوزی‌ای که سایرس درست کرد.
‫آتیش‌سوزی‌ایه تصمیم گرفتم ‫واردش بشم تا جون یه آدم رو نجات بدم.
‫من به خاطر تصمیمات خودم صدمه دیدم.
‫تو هم همینطوری.
‫می‌دونی، من بزرگت نکردم که بقیه رو
‫واسه چیزی که تحت کنترل خودته سرزنش کنی، جیکوب.
‫تویی که خودت رو به اینجا رسوندی.
‫قبلاً و الان.
‫خودت اون تصمیم رو گرفتی، نه کسی دیگه.
‫باید خشمت رو کنار بذاری، پسرم.
‫و باید برکه رو ببخشی.
‫اون زندانت نیست، جیکوب.
‫خودت زندان خودتی.
‫نمی‌دونم چطوری خودم رو آزاد کنم.
‫اگه خانم تو شبیه ربکای من باشه،
‫همین الان کلید باز کردن قفل قلبت رو داره.
‫و تو خانواده‌ات رو داری.
‫همه‌جا.
‫واسه همیشه.
‫این خانواده، این مزرعه، اون شومینه؟
‫همه‌اش به خاطر تو هنوز اینجاست.
‫نه، پسر عزیزم.
‫همه‌اش اینجاست به خاطر تو.
‫فکر کردم بیام خونه به زمان خودم.
‫- من تو چه زمانی هستم، گریفین؟ ‫- سال ۱۹۸۴.
‫پس تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫باید در گذشته پیش تسا باشی!
‫باید باشم، ولی برکه بیرونم کرد.
‫تسا هم اونجاست. مریضه.
‫می‌خواستم کمکش کنم.
‫می‌دونم عاشقم نیست،
‫ولی فقط فکر کردم اگه بتونم قهرمان باشم...
‫چند هفته‌ست که سعی دارم برگردم.
‫خیلی متاسفم، گریفین.
‫امیدوارم اون نامه به ویک فرجام بده.
‫حقشه.
‫به جای اون نوشتمش، حلقه رو هم گذاشتم،
‫و امیدوارم باور کنه...
‫وقتی ترکش کردم بهم دادش.
‫که به بچه‌اش بدمش.
‫انگار می‌دونست قرار نیست برگردم.
‫حالا، شاید هیچکدوم ندونیم ‫چطوری یا چرا برکه واقعاً کار می‌کنه.
‫ولی یه چیزی رو بهت میگم،
‫تا از دستش ندی واقعاً نمی‌فهمی چی رو داشتی.
‫برو. به خواستگاریت برس.
‫خواب وسط روز این روزها واجبه.
‫سوزانا هم قبول داره.
‫ولی می‌دونم امروز قراره خوب بخوابم.
‫این ماجرای خواستگاری چیه؟
‫با یکی آشنا شدم.
‫ولی از خانواده‌ی گودوینه، پس به پدر نگید.
‫قطعاً نمی‌تونی
‫خودت رو از دردسر دور نگه داری، نه؟
‫- نه. ‫- واقعاً جیکوب؟ یه گودوین؟
‫هوم.
‫ازم ناامید شدی.
‫نه، افتخار می‌کنم!
‫شاید در زمان خودت،
‫این خانواده‌های موسسی که باهم مشکل دارن
‫در صلح باهم زندگی کنن.
‫و...
‫کاترین چی؟
‫خوشحاله؟
‫آره.
‫هوم.
‫ولی... احتمالاً،
‫اون هم نتونسته باشه از دردسر دور بمونه...
‫یه دلیلی داره که اهل قماری.
‫همیشه یه شرطِ قطعی رو می‌شناسی.
‫زندگی تو اینجا نیست.
‫زندگیت در نیویورکه.
‫خب، وظیفه داشتم برگردم.
‫جهان به روش‌های مرموزی کار می‌کنه.
‫من هم برمی‌گردم. با کت.
‫همه دوباره مثل قبل باهم خواهیم بود.
‫برکه بهمون اجازه میده.
‫- الان باورش دارم. ‫- پس من هم باید برم.
‫ولی الان باید واسه الایژا چاییـش رو درست کنم تا نخوابیده.
‫تو خیلی خوب از خانواده‌ام مراقبت کردی سوزانا، من...
‫هیچوقت نمی‌تونم برات جبران کنم.
‫ولی واسه کمکی که بهمون کردی خیلی قدردانم.
‫از تو هم قدردانم.
‫واسه چی؟
‫که تاثیر بدی گذاشتم؟
‫نه. واسه دوستیت.
‫نصیحت عاقلانه‌ات.
‫یه سری‌هاشون رو با اکراه دنبال کردم.
‫مرد باهوشی هستی.
‫هیچوقت کمبود اعتمادبه‌نفس نداشتی.
‫خب، راحته که اعتمادبه‌نفس داشته باشی
‫وقتی همیشه حق با توئه.
‫این حرف‌ها رو بهم زده بودیم
‫توی خوابی که چند ماه پیش دیدم.
‫خب، شبیه حرف‌هاییه که می‌زنم.
‫اعتراف می‌کنم، من هم خواب‌هایی دیدم.
‫از تو و کاترین.
‫بیشتر از کاترین.
‫توی زمان‌تون، باهم توی ایوان نشسته بودین.
‫خورشید روی خونه‌ی آبی‌مون غروب می‌کرد.
‫بله، فکر کنم خواب‌ها مهمن.
‫امروز حس یه خواب رو داشت.
‫هیچوقت بهت نگفتم خونه‌مون آبی بوده.
‫گفتم که.
‫جهان به روش‌های مرموزی کار می‌کنه.
‫من تو چه زمانی هستم؟
‫فوریه‌ی سال ۱۸۲۰، دوست قدیمی.
‫جیکوب؟
‫ببخشید... از دشت دیدم که اومدی.
‫شاید بهتر بود در بزنم.
‫هیچوقت نیست عذرخواهی کنی. هرگز.
‫آره، منم که متاسفم.
‫و الان واسه خیلی چیزها قدردانم.
‫خصوصاً اینجا بودنت.
‫ببین، این وصیت...
‫باید همه‌اش رو درک کنم
‫- قبل از رفتن. ‫- نرو. لطفاً.
‫می‌خوام درستش کنم.
‫تو رو می‌خوام، ابی.
‫من از سر عصبانیت تصمیمات بد زیادی گرفتم.
‫ولی دیگه عصبانیت رو گذاشتم کنار!
‫وقت زیادی رو هدر میده ‫که هیچوقت به قدر کافی ازش نیست.
‫و اینجا بودن در این زمان با تو...
‫یه نعمته.
‫بذار بهت ثابت کنم که دیگه هیچوقت
‫این نعمت رو کوچیک نمی‌شمارم.
‫بمون.
‫اون کتاب چیه؟
‫قشنگه.
‫خانوادمه.
‫صبر ندارم تا درباره‌شون کلی چیزها بهت بگم.
‫مطمئنی خوبی؟
‫من اینجا شجاع خواهم بود.
‫تو هم باید اونجا شجاع باشی
‫هرچی هم که منتظرت باشه.
‫و تو این بین،
‫♪ توی خواب‌هام می‌بینمت ♪
‫یادته؟
‫وقتی موجودات جوون دل‌روشنی بودیم؟
‫می‌ترسم، فرن.
‫می‌دونم.
‫منم می‌ترسم.
‫ولی نباید بی‌حرکت بمونیم.
‫تنها راه خروج اینه که از دلش رد بشی، درسته؟
‫وقتی برم خونه،
‫هرچی که پیدا کنم،
‫قول میدم برمی‌گردم و بهت میگم.
‫منتظرم.
‫واسه آلیس هم همینطور.
‫دوست دارم ببینمش!
‫اون کیتی کتش رو داره.
‫من می‌شم چشایر کتش.
‫یه چیزی که مشتاقش باشه.
‫داری از سوراخ خرگوش میری پایین، آلیس؟
‫فرن؟
‫می‌دونستی تسا می‌خواد بپره.
‫تجربه‌اش کردی!
‫بازم اون حرف رو توی پارتی زدی. چرا؟
‫- چون حقیقته. ‫- ولی الیوت که نمرد!
‫خب، هیچکس واقعاً از بین نمیره، درسته؟
‫نه وقتی برکه در کار باشه.
‫تو و مادرت.
‫خب، شاید شما برگزیده نباشید،
‫ولی بازم قهرمانید.
‫صبرکن، می‌دونی من کی هستم؟
‫از اول می‌دونستم.
‫نوه‌ی بزرگم.
‫دیگه وقتشه بری.
‫♪ توی خواب‌هام می‌بینمت ♪
‫♪ توی خواب‌هام تو رو می‌بینم... ♪
‫۱۱:۱۱.
‫آرزو کن.
‫- پس، آهنگت؟ ‫- وقتی قبول کنه.
‫- درسته. ‫- آره.
‫آره، خیلی زود می‌بینیمـتون.
‫کی رو قراره به زودی ببینیم؟
‫نیک رو.
‫باورت بشه یا نه، می‌خواد درباره
‫- فروش قایق کول تجدیدنظر کنم. ‫- حالا می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. می‌دونم که مسخره‌ست.
‫می‌دونم خوب ازش مراقبت می‌کنه.
‫راستی،
‫تونستم این رو از مانیکا کش برم،
‫پس دیگه مال ماست.
‫گرچه ویراستار مرموزمون
‫- هنوز پیدا نشده. ‫- صبرکن. جریان چیه؟
‫جسپر سال ۱۹۷۴ فیلم من و مامان رو گرفته،
‫و نزدیک بود دنیا ببیننش،
‫ولی یکی ما رو کات کرده.
‫ولی من این فیلم رو به اولین دادم.
‫بعد از اینکه تو سال ۲۰۰۷ ‫لینگرمور رو بهم ریختیم.
‫هروقت توی کار سرایداریم می‌دیدمش،
‫همیشه از دوران طلاییـش در کویل می‌گفت.
‫هیچوقت فیلم رو ندیدم،
‫ولی لیبلش رو دیدم.
‫بعد از پارتی، اینقدر عذاب‌وجدان داشتم،
‫- که به عنوان کادو بهش دادمش. ‫- ولی خودت از کجا آوردیش؟
‫زیرزمین خونه‌مون.
‫توی یه جعبه بود با کتاب‌هایی که...
‫مطمئنم مال مامانم بوده...
‫دوتامون دزدیِ همدیگه رو دیدیم،
‫و رازش رو نگه داشتیم.
‫تسا برش داشت!
‫پس ویرایشش کرده؟
‫اعتراف می‌کنم، خیلی بهش فکر کنم ‫که می‌تونم با این چی کار کنم
‫تا بالاخره خانواده گودوین رو به زانو در بیارم...
‫واقعاً
‫- واسه این کارها وقت ندارم. ‫- مال توئه!
‫بسوزونش. نگهش دار،
‫نمی‌خوامش.
‫ولی می‌دونم چرا وجود داره.
‫سوزانا آگستین می‌خواست بعد از سال‌ها نفرت
‫و تراژدی بیخودی ما رو متحد کنه.
‫منم می‌خوام همین کار رو بکنم، بدون اینکه ‫سایه‌ی این روی ما باشه،
‫سر راه آینده‌مون باشه،
‫چون آینده من با ابی‌ـه.
‫واقعاً هست.
‫حالا، ازت می‌خوام قبولش کنی.
‫و من رو، همونجور که هستم.
‫می‌دونی، یه زمانی بود که خانواده لندری، گودوین
‫و آگستین باهم دوست بودن.
‫یادمه.
‫بچه بودم، ولی اونجا بودم.
‫کل دوران کودکیم من و مادرم در برابر کل دنیا بودیم.
‫ولی بزرگ شدم و مقابله کردم.
‫و اون مرد قبل از اینکه بفهمم به یه خونه نیاز دارم.
‫و به اون.
‫اینجاست.
‫تو این اتاق‌ها.
‫انتهای این راهروها.
‫خونه فقط یه منزل نیست، توش... تاریخ هست.
‫خاطراتش هست.
‫واسه همین هیچوقت نمی‌تونم ازت بگیرمش.
‫صلح؟
‫صلح.
‫- مامان؟ ‫- بله؟
‫چی کار می‌کنی؟
‫فرن از جیکوب خبر داشت.
‫یعنی، قصه‌ای بود که بهش منتقل شده بود.
‫ولی چرا به من منتقل نشد؟ یا بابا؟
‫پس نمی‌دونم، یه جایی ماجرا قطع شده،
‫و فقط خواستم برسم به حرفی که فرن زد، ولی الان،
‫انگار کلماتش فقط می‌خوان بریزن بیرون!
‫فکر کنم دارم تاریخ خانواده‌مون رو می‌نویسم.
‫داری کاری رو می‌کنی که واسه‌اش به پورت هیون اومدی.
‫- کتابت رو بنویسی. ‫- فکر کنم همینه.
‫« مکس - بیا بیرون »
‫مکس؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫آهنگی که فرستادی. اونی که خوددت نوشتی.
‫درباره منه، نه؟
‫هی، چی میگی؟
‫تو بهم فشار آوردی که کسی باشم که می‌تونم،
‫به اندازه دوتامون باورش داشتی.
‫انجامش دادم! واسه تو.
‫نه نه، اون آهنگ درباره زوجیه که می‌شناسم،
‫درباره من یا تو نیست،
‫درباره نوع رابطه‌ایه که می‌خوامش!
‫و با نوآ بهش نمی‌رسی!
‫ببین، می‌تونی بهش برسی، آلیس.
‫با من.
‫می‌دونم که می‌بینیش.
‫مکس!
آ.و.ا‌.مـ.ـو.و.ی
‫واقعاً می‌خوای بعد از این بری؟
‫نیک؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫الان اینجا زندگی می‌کنم. تازه رسیدم.
‫هدف اولم بررسی این دختر پیر بود.
‫می‌خوام از دل بخرمش.
‫امیدوارم به تورهای قایقی برگردم.
‫چطوری تونستی شاهد تمام لحظات
‫ضایعِ زندگیم باشی؟
‫گمونم فقط شانس آوردم!
‫آلیس، صبرکن!
‫یادته چی گفتم؟
‫وقتی تازه فهمیدم واقعاً کی هستی؟
‫امیدوار بودم تو زمان خودت عشق رو پیدا کنی.
‫انگار پیدا کردی.
‫شاید بهتره روی اون تمرکز کنی.
‫چیزی که در آینده هست، نه گذشته.
‫کسی این رو میگه که خونه‌اش رو جابجا کرده ‫تا تورهای قایقی بذاره
‫مثل وقتی که نوجوون بود.
‫آره، ولی من اونجا بودم.
‫که بدونم واقعاً این چیزیه که می‌خوامش.
‫تو هم می‌تونی این رو بگی؟
‫سلام آلیس.
‫سلام اولین.
‫خب. تو نوه‌ی کولتون بودی.
‫اون همه مدت.
‫چون واقعاً مادرته.
‫ولی اون کاترینِ من هم هست.
‫شما لندری‌ها رازهای زیادی داشتید.
‫این‌ها رو پیدا کردم.
‫با وسایل مادرم وقتی سال ۲۰۰۰ فوت کرد.
‫یه وصیت مرموز.
‫و اون نقاشی، کولتون در سال ۱۸۱۴.
‫چطور ممکنه؟
‫قبل از اینکه بتونم ازش بپرسم مرد،
‫و بعد هفت سال بعد،
‫یه خیانت دیگه بود.
‫بعد از اون پارتی خونگی افتضاح،
‫یه دوربین یه‌بارمصرف پیدا کردم.
‫این رو دیدم.
‫آلیس من! در سال ۱۹۷۴!
‫و در سال ۲۰۰۷، و حالا در سال ۲۰۲۴.
‫هیچوقت فکرش رو نمی‌کردم که این پارتی
‫چیزی بشه که باعث می‌شه دنیا رو کنار بذاری.
‫پارتی باعث نشد مردم رو کنار بذارم.
‫دنیا من رو کنار گذاشته بود!
‫آلیس، کول، کاترین من.
‫شما مسافر زمان هستید.
‫جادو وجود داشته و تمام عزیزانم به جز من می‌دونستن.
‫نه! نه نه، من و کولتون،
‫هیچوقت نمی‌خواستیم بهت صدمه بزنیم
‫یا تو رو از جادو دور کنیم ‫چون خودت جادویی، ایوی.
‫و دوستی‌مون هم بود، و دلم برات تنگ می‌شه،
‫هر روز.
‫دلم برات تنگ شده بود، آلیس.
‫گمونم الان دیگه در جریانِ راز هستم، نه؟
‫پس باید نقش خودم رو ایفا کنم تا حفظش کنم.
‫پدربزرگم یادم داد چطوری انجامش بدم.
‫گریسون گودوین.
‫خیلی فیلم‌باز بود.
‫این همه جعبه.
‫سال‌ها شکار جادوگر سفید به جایی نرسید.
‫تا سرتیتر امروز.
‫کار درست اینه که همه‌اش رو بذارم برای خود جادوگر سفید.
‫ممنون اولین.
‫من نوه‌ات مکس رو می‌شناسم.
‫خیلی دوستت داره و دلش برات تنگ شده،
‫و با اینکه اینجا نیست،
‫دلش می‌خواد باشه.
‫منم دلم براش تنگ شده.
‫- باید بهش بگی. ‫- میگم.
‫امشب بهش زنگ می‌زنم.
‫نگاش کن.
‫هنوز خیلی وقت داری، نه؟
‫شما مثل هم هستید.
‫آلیس؟
‫چیزی نیست. من به خاطر تو زندگی کاملی داشتم.
‫بهم گفتی سفر کنم،
‫دنیا رو ببینم و انجامش دادم.
‫من رو به پسرم و دوتا نوه رسوندی.
‫یه میراث. تمام چیزیه که می‌خواستم.
‫ولی حقت خیلی بیشتر از این‌هاست!
‫و متاسفم که وقتی نیازم داشتی ‫همیشه نبودم.
‫می‌خواستم باشم...
‫وقتی بیشترین نیاز رو بهت داشتم بودی.
‫بودی آلیس.
‫ولی الان وقتشه که بری.
‫نه. نه ایوی، من تازه برت گردوندم!
‫من همیشه باهات خواهم بود.
‫دیگه نمی‌خوام تاروت آینده‌ام رو بهم بگه.
‫می‌دونم چی در پیش هست.
‫همه‌چیز یه شمارش معکوس برای چیزیه.
‫دوست باشیم؟
‫دوست باشیم.
‫در هر زمانی.
‫تقصیر منه.
‫از سم خواستم برکه رو راز نگه داره.
‫من گند زدم و آینده‌اش رو بهش گفتم.
‫و خیلی بدتر از کاریه که آلیس با الیوت کرد
‫چون من عقلم می‌رسه.
‫ولی سم کل این مدت باهاش زندگی کرده بود،
‫و بازم واسه خانواده‌مون جنگید،
‫پس می‌شه لطفاً؟
‫عزیزم، من سم رو بخشیدم.
‫پس چی جلوت رو گرفته؟
‫نمی‌دونم!
‫یه چیزی گرفته و نمی‌دونم از بین خواهد رفت یا نه.
‫فکر کنم بدونم باید چی کار کنم،
‫ولی باید بهم اعتماد کنی. زودباش.
‫اوه!
‫کجاییم؟
‫جشن شروع تابستون. سال ۱۹۹۹.
‫صبرکن!
‫برگرد!
‫دلی!
‫پس اولین ما رو از فیلم کات کرده؟
‫وای.
‫می‌بینی مامان؟
‫جریان چیه؟
‫اتفاقات وقتی می‌افتن که باید بیفتن، یادته؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫خب، من یه خواستگاری بی‌نقص داشتم
‫که قرار بود در زمان مناسب رخ بده،
‫ولی فهمیدم،
‫هیچ زمان مناسبی نیست ‫که به کسی که عاشقشی بگی
‫می‌خوای تا ابد باهاش باشی.
‫من تو این مزرعه بزرگ شدم.
‫اینجا فهمیدم عشق چیه.
‫خانواده‌ات ازم محافظت کرد، بهم پناه داد، ‫بهم عشق ورزید.
‫و حالا می‌خوام همین کار رو برای تو بکنم.
‫تا آخر عمرم.
‫و ممکنه صدها عصر باشه یا فقط یک دقیقه بیشتر.
‫فرق نداره.
‫چون عشق ما...
‫عشق ما ابدیه.
‫پس...
‫کت لندری؟
‫باهام ازدواج می‌کنی؟
‫بله.
‫البته که باهات ازدواج می‌کنم.
‫باهات ازدواج می‌کنم،
‫الیوت آگستین.
‫♪ خیلی سفر کردم که بفهمم ♪
‫♪ از قبل خونه بودم ♪
‫♪ این همه مدت جلوی چشمم بودی ♪
‫♪ من خودم خونه بودم... ♪
‫عشقم!
‫حتماً داغونم!
‫نه نه. نه نه، تو...
‫خوشگلی.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫هی، من اینجام.
‫هستی!
‫چطور ممکنه؟
‫نمی‌دونم. ولی آلیس امروز اومد پیشم.
‫بهم گفت جیکی میاد خونه!
‫میاد.
‫اون...
‫من رو یادشه؟
‫کولتون...
‫- بله، معلومه که یادشه. ‫- آره.
‫- بچه‌هامون خوشبختن. ‫- آره.
‫- ولی خودت هستی؟
‫خودت خوشبختی؟
‫اون جایی که هستی؟
‫خیلی وقته که نبودم.
‫ولی فکر کنم بتونم باشم.
‫می‌خوام باشم.
‫نه، فکر نکن.
‫فکر نکن یا نخواه.
‫فقط... فقط باش.
‫به خاطر من خوشبخت باش، خب؟
‫باشه؟
‫باشه کولتون.
‫قول میدم.
‫باشه.
‫حالا چطوره برقصیم، ها؟
‫بله لطفاً.
‫می‌تونم تا پایان زمان باهات برقصم.
‫حس می‌کنم همینطوره.
‫دل، می‌خوام بدونی...
‫تمام کارهام.
‫واسه محافظت از تو بوده.
‫خیلی متاسفم که بهت اعتماد نداشتم.
‫نگامون کن.
‫چیزی که داریم جادوئه!
‫این ثابتش می‌کنه.
‫♪ خیلی سفر کردم که بفهمم ♪
‫♪ از قبل خونه بودم ♪
‫♪ قبل از خودم من رو دیدی ♪
‫♪ خودم خونه بودم ♪
‫♪ بهم فشار آوردی تا کسی باشم که می‌تونم ♪
‫♪ بیشتر از هرکسی باور داشتی ♪
‫♪ تو تمام چیزی هستی که می‌خواستم ♪
‫♪ و من خودم خونه‌ام ♪
‫خب. قایق کولتون رو به نیک فروختی.
‫مطمئنی مشکلی باهاش نداری؟
‫آره. آماده‌ام که زندگیم رو پیش ببریم.
‫واسه اولین بعد از مدت‌ها،
‫خیلی خوشحالم.
‫خیلی باهات خوشحالم، سم.
‫ولی دیگه راز نداریم.
‫باشه. در این صورت،
‫می‌خوای بشنوی دیگه چی
‫از آینده می‌دونم؟
‫کی‌سی واقعاً زیادی گفت...
‫- سم! ‫- چیه؟
‫قانون اول برکه
‫اینه که آینده‌ی کسی رو بهش نگی!
‫خیلی موذی هستی.
‫آره، فقط خواستم بگم متاسفم.
‫که دیروز توپم خیلی پر بود.
‫۱۲ ساعت از تورنتو تا خونه رانندگی کرده بودم،
‫و گمونم داغ کردم.
‫پس آره، بیا فقط...
‫تظاهر کنیم هیچی نشده؟
‫پس خدافظ.
‫می‌دونم در واقع سلام هم نکردم، ولی...
‫دنیای اقتصاد داره به خونه می‌خونتم.
‫خونه من رو هم صدا می‌زنه.
‫همیشه خواهد زد.
‫ولی فکر کنم وقتشه که برم.
‫ببینم چی هست.
‫نوآ فوق‌العاده‌ست، ولی...
‫حرف زدیم و تموم شده.
‫و عیب نداره.
‫فکر کنم فقط باید یه مدتی ‫خودم رو انتخاب کنم، می‌دونی؟
‫می‌فهمم.
‫و...
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫مکس؟
‫آهنگم...
‫درباره مدل رابطه‌ایه که می‌خوام.
‫ولی فهمیدم که درباره خودمون هم هست.
‫پس حالا چی کار کنیم؟
‫هر جاده‌ای که توش باشم...
‫ته دلم، فکر کنم به تو می‌رسه.
‫من هرجایی خواهم بود که بخوای باشم.
‫ولی اون جاده؟
‫به تو می‌رسه، آلیس.
‫بهترینِ خودت.
‫داره مسخره می‌شه.
‫می‌دونی که دوستم داری، آلیس.
‫دارم.
‫به روش خیلی عجیب خودم، آره.
‫بابت قایق تبریک میگم.
‫ممنون. فکر کنم من و کلیر
‫قراره خاطرات خوب زیادی روش بسازیم.
‫یه دل و کولتون معمولی باشیم.
‫قرار هست با کلیر آشنا بشم بالاخره؟
‫مطمئنم می‌شی، یه روزی.
‫کاش سوزانا می‌دونست.
‫کاش تسا هم می‌دونست.
‫اون ساعت تنها چیزیه که هیچوقت جوابش رو نگرفتم.
‫چطوری و کِی توی دیوار گذاشتش.
‫وقت‌مون تموم شد.
‫قبل از مرگش،
‫هنوز خونه رو نخریده بودیم.
‫ولی الان مال ماست.
‫ساعت اینجا توی دیوار بود.
‫اگه هنوز اتفاق نیفتاده بوده چی؟
‫اون موقع؟
‫اگه مامانم بعد از ۱۹۲۶ ساعت رو توی دیوار گذاشته باشه؟
‫- ولی اون یعنی... ‫- زنده مونده.
‫و ساعت رو نذاشته اونجا که در زمان پیداش کنم.
‫واسه این بوده که بهم بگه هنوز زنده‌ست.
‫رسیدن به پایان یعنی شروع کردن.
‫- از کجا بود؟ ‫- تی‌اس الیوت.
‫همون قطعه‌ای که مامانم روی ساعت نوشته.
‫یه شعر درباره زمانه.
‫اتحاد گذشته، حال و آینده.
‫خب، رسمی شد.
‫ژانویه میرم نیویورک سیتی.
‫فقط یه ترم رو نبودم.
‫داری به جلو پیش میری. عالیه.
‫تو هم همینطور.
‫آره. ولی دیشب باعث شد به فکر بیفتم،
‫به نظرت ابی انتظار چه نوع حلقه‌ای رو داره؟
‫آخه اون یه گودوینه دیگه.
‫فقط کاش یه جور حلقه قدیمی
‫و خانوادگی مثل الیوت داشتم که راحت باشه.
‫یعنی...
‫می‌تونی از این یکی استفاده کنی.
‫یه جورایی بخشی از خانواده‌ست، درسته؟
‫هی کی‌سی!
‫اون حلقه رو از کجا آوردی؟
‫یه حلقه خانوادگیه.
‫اسم در پایان چه اهمیتی داره واقعاً؟
‫شخص مهمه، درسته؟
‫صبرکن.
‫اینجوری اتفاق می‌افته.
‫واسه همین کی‌سی حلقه من رو داره.
‫- کی‌سی... ‫- بچه منه!
‫« پورت هیون، نیو برانزویک - آینده »
‫♪ از سرزمینی خالی عبور کردم ♪
‫♪ راهش را مثل کف دستم ‫از بر بودم ♪
‫♪ خاک را زیر پاهایم ‫حس می‌کردم ♪
‫♪ کنار رودخانه نشستم ♪
‫♪ و انگار دوباره کامل شدم ♪
‫♪ ای سادگیِ گمشده، ‫کجا رفتی؟ ♪
‫♪ دارم خسته می‌شوم ♪
‫♪ و به کسی نیاز دارم که بتوانم به او تکیه کنم ♪
‫♪ به درختی افتاده ‫برخوردم ♪
‫♪ حس می‌کردم ‫شاخه‌هایش نگاهم می‌کنند ♪
‫♪ این همان جایی نیست ‫که عاشقش بودیم؟ ♪
‫♪ این همان جایی نیست ‫که همیشه رؤیایش را می‌دیدم؟ ♪
‫♪ ای سادگیِ گمشده، ‫کجا رفتی؟ ♪
‫♪ دارم پیر می‌شوم ‫و به چیزی نیاز دارم که بتوانم به آن تکیه کنم ♪
‫♪ اگر چند دقیقه وقت داری، ‫بیا برویم ♪
‫♪ جایی که فقط خودمان می‌شناسیم، ‫با هم حرف بزنیم ♪
‫♪ شاید این ‫پایان همه‌چیز باشد ♪
‫♪ پس بیا برویم ‫جایی که فقط خودمان می‌شناسیم ♪
‫♪ شاید این ‫پایان همه‌چیز باشد ♪
‫♪ پس بیا برویم ‫جایی که فقط خودمان می‌شناسیم ♪
‫اینجایی پس.
‫سلام. ببخشید،
‫فقط... داشتم واسه خودم ثبتش می‌کردم.
‫این لحظه رو.
‫این روز رو.
‫این زمان رو.
‫دیگه تکرار نمی‌شه، نه؟
‫باشه، شاید بشه،
‫ولی اینجوری نه.
‫خیلی اتفاقات افتاده که برسیم به این...
‫پایان شاد.
‫و واقعاً هم شاده.
‫و یه پایانه.
‫ولی می‌دونی که چی میگن...
‫هر پایانی فقط یه شروع جدیده.
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]