« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
تــرجــمـــه از نیــمـا Kamikaze
‫بابا رو می‌بینی؟ ‫می‌خوایم به بابا دست تکون بدیم؟
‫- یالا. دست تکون بده. ‫- دو دستی باید بگیریش؟
‫سلام!
‫نه! نه!
‫وقتی بچه بودم، ‫با مادرم رفتیم پیاده‌روی...
‫و اون دیگه هیچ‌وقت به خونه برنگشت.
‫خب، بیا این جوراب رو بپوشیم.
‫بعدشم این پلیور رو تنت می‌کنیم.
‫- باشه؟ ‫- نه، می‌خوام مامان بپوشونه.
‫- بپوشش دیگه. ‫- می‌خوام مامان بپوشونه.
‫بیا دیگه الکس.
‫الکس... الکس... ‫بیا دیگه. فقط همین یه بار بذار بابا بپوشونه.
‫اوه، سلام!
‫الکس.
‫- پلیورم رو بپوشون. ‫- بابا می‌تونه برات بپوشونه.
‫- نمی‌خوام بابا بپوشونه. ‫- خواهش می‌کنم، مامان داره آماده می‌شه.
‫- بیا دیگه، باید بذاریم مامان حاضر بشه. ‫- می‌خوام مامان بپوشونه.
‫- پلیورم رو بپوشون. ‫- باشه.
‫من می‌پوشونم.
‫حالا که اصرار می‌کنی.
‫بیا اینم از این.
‫بیا پلیورت رو بیارم. بجنب. ‫هرچی زودتر حاضر بشیم،
‫زودتر می‌ریم پارک. ‫بعدشم...
‫- بعدش می‌خوایم سه‌چرخه‌ام رو سوار شیم. ‫- می‌خوایم سه‌چرخه‌ات رو سوار شیم.
‫اول می‌ریم پارک، باشه؟
‫- با بابا خداحافظی کنیم؟ ‫- باشه.
‫خوش بگذره. دوستت دارم.
‫- موقع ناهار زنگ می‌زنم. دوستت دارم. ‫- اوهوم.
‫منم دوستت دارم.
‫- خب، الان چی می‌خوایم؟ ‫- کفش‌هام.
‫آره، کجا می‌تونن باشن؟ ‫اونجان؟
‫نکنه تو آستینت قایمشون کردی؟
‫یالا داداش! کار و زندگی داریم!
‫حرکت کن!
‫خب، بریم.
‫آماده‌ای. می‌تونی بپری؟
‫آفرین.
‫حله. خب، دستم رو می‌گیری؟
‫چون داریم از تو پارکینگ رد می‌شیم. ‫فکر می‌کنی از چند تا درخت بتونی بری بالا؟
‫- پونزده‌تا. ‫- پونزده‌تا؟!
‫- نه راستش، ۱۰۰ تا. ‫- ۱۰۰ تا؟
‫نه راستش، ۱۱۰ تا.
‫۱۱۰ تا. باشه. ‫تعداد خیلی منطقی‌ایه.
‫نه عزیزم. بیا بریم.
‫- ماهی هم می‌بینیم؟ ‫- آره.
‫چه جور ماهی‌ای؟ ماهی‌های بزرگ؟
‫- آره. ‫- ماهی‌های بزرگ؟
‫بزرگ، متوسط، و کوچیک.
‫آها!
‫- صبح بخیر رفیق. ‫- صبح بخیر. امروز فقط همینو می‌خوام.
‫آروم ضربه بزن. آروم، آروم.
‫اوه، اون چیه؟ کرمه؟
‫نگاه کن!
‫می‌بینیش؟
‫ممنون.
‫مشکلی نیست. الان خودکارم رو پیدا می‌کنم. ‫لطفاً همون پایین.
‫می‌دونی کی عاشق این می‌شه؟ ‫فکر کنم قورباغه‌ها عاشقش بشن.
‫- آره. ‫- آره.
‫- فیل‌ها. ‫- فیل‌ها عاشقش می‌شن.
‫می‌زنن لهش می‌کنن، شلپ، شلپ، شلپ.
‫فکر نکنم منظورت این بود...
‫الو؟
‫الو، آندره؟ ‫دوست‌پسر ریچلی؟
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟ ‫تو آپارتمان من چیکار می‌کنی؟
‫آندره، کجایی؟ ‫تنهایی؟
‫سلام، من آندره هانزکوم هستم. ‫بابای الکس هانزکوم.
‫آقای هانزکوم؟
‫- الکس اینجا نیست. ‫- کجاست؟
‫جاش امنه. لطفاً... ‫بیاین... بیاین با من.
‫- می‌شه اتاق رو خالی کنین؟ ‫- البته قربان.
‫ممنون.
‫چی شده؟
‫بشینین.
‫به ریچل حمله شده ‫و با چاقو به قتل رسیده.
‫متأسفم.
‫فقط... فقط همه‌چیز رو بهم بگین.
‫فقط... ‫باید بدونم چه اتفاقی افتاده.
‫- وقت بخیر. ‫- وقت بخیر قربان.
‫تیم تحقیقاتم. ‫باید کجا برم؟
‫اون‌طرف، رئیس.
‫برداشت اولیه‌تون چیه؟
‫راستش با یه نگاه اجمالی،
‫می‌تونم بگم حمله اولیه یه کم دورتر از ‫جایی که جسد رو پیدا کردیم اتفاق افتاده.
‫پس فکر می‌کنین جابه‌جاش کردن؟
‫جراحات نشون می‌ده که روی زمین کشیده شده،
‫احتمالاً از همین نقطه اولِ لکه‌های خون.
‫بعد از این نقطه، ‫ردِ خون پراکنده می‌شه.
‫در نهایت به زور کشوندنش اینجا.
‫این همون جاییه که ‫وحشیانه بهش تجاوز می‌کنه.
‫چند بار بهش چاقو زده.
‫اون کیه؟
‫اون پیداش کرده.
‫و البته بچه رو.
‫ظاهراً پسربچه نمی‌خواسته... ‫جسد رو ول کنه.
‫ببخشید قربان. سرکارآگاه ویکرسونم. ‫شنیدین پسربچه چیزی بگه؟
‫آره، می‌گفت...
‫«پاشو مامان. مامانم رو بیدار کن.»
‫پس همه‌چیز رو دیده؟
‫کل این منطقه قرنطینه شده،
‫پس هیچ‌کس نمی‌تونه بهش نزدیک بشه.
‫بهش آرام‌بخش زدیم. ‫تازه خوابش برده.
‫جراحات پسرتون سطحیه، ‫بیشتر هم روی صورتشه.
‫اگه صبر کنین تا بیدار بشه،
‫روان‌شناس کودکمون می‌خواد باهاتون صحبت کنه.
‫- می‌تونم... ‫- نظرتون چیه یه سر بریم آپارتمان؟
‫واسه جفتتون وسیله لازم دارین. ‫دیگه نمی‌تونین اونجا بمونین.
‫- می‌شه فقط برم تو... ‫- بهش... بهش آرام‌بخش زدن.
‫قتل بی‌رحمانه یک مادر جوان، ‫آرامشِ یکی از
‫مرفه‌ترین محله‌های لندن رو در هم شکست.
‫به او تجاوز شده ‫و گلویش را بریده‌اند.
‫پسربچه خردسال نیز در این حمله ‫مورد ضرب و شتم قرار گرفته
‫و توسط یک رهگذر در حالی که ‫به جسد مادرش چسبیده بود پیدا شد.
‫پسربچه غرق در خون و گل بود.
‫به نظر می‌رسید ‫ضرباتی به سرش وارد شده.
‫پلیس می‌گوید احتمالاً ابتدا کودک را گرفته ‫و به داخل بوته‌ها کشیده‌اند
‫و مادرش زمانی که به دنبال او رفته، ‫مورد حمله قرار گرفته است.
‫چرا بچه رو نکشت؟
‫برین عقب. همین الان برین عقب.
‫آندره بیا، از این طرف.
‫خیلی خب، تمومش کنین! برین عقب!
‫خیلی خب، کارمون تموم شد! ‫باشه؟ دیگه کافیه!
‫به همسایه‌ها پول پیشنهاد دادن ‫تا از داخل آپارتمان عکس بگیرن.
‫مادر آندره از فامیل شوهرش استفاده می‌کنه، ‫پس می‌تونن اونجا مخفی بشن.
‫اصلاً کاری از دستمون برمیاد؟
‫ریچل به بیشتر این کارها می‌رسید. من...
‫نمی‌دونم بچه چی لازم داره.
‫- اصلاً نمی‌دونم چی لازم داره. ‫- یه کم لباس هم نیاز داریم.
‫لباس‌های تو و الکس رو واسه... ‫پزشکی قانونی می‌خوایم.
‫- بهتره یه چند تا از اسباب‌بازی‌هاش رو هم جمع کنی. ‫- آره.
‫آره.
‫از وقتی از جسد جداش کردن ‫تا حالا حرفی نزده.
‫آندره، مهمه اینو درک کنی که اگه ‫قراره الکس با این قضیه کنار بیاد،
‫الان نباید بهش دروغ بگی.
‫خیلی حیاتیه که از همون اول ‫دقیقاً بدونه چه اتفاقی افتاده.
‫چیزی که الان نیاز داره صداقت و یه روال عادیه.
‫باشه.
‫ممنون.
.اینم از این
‫خب، گوش کن.
‫یه اتفاق بدی افتاده.
‫مامان کشته شده،
‫و رفته.
‫اون دیگه برنمی‌گرده.
‫هی.
‫بیا اینجا.
‫اونا قبلاً همین دور و بر پیاده‌روی می‌کردن، اما ‫چند ماه پیش یه مزاحم جلوش لخت شده بود.
‫برای همین شروع کرد با ماشین رفتن به ویمبلدون.
‫- فقط... امن‌تر بود. ‫- آره.
‫- باشه. ‫- خوابش برد.
‫ممنون، مامان.
‫اونا یه تیم بودن،
‫الکس و ریچل، می‌دونی؟
‫- من فقط... ‫- آره.
‫ببین، می‌دونم سخته...
‫ممکنه بهزیستی اونو ازم بگیره؟
‫دستگیرش کردن؟
‫محیط جنایت حدود ۴۵۰ هکتاره، آندره،
‫و تا الان هیچ شاهدی نداریم. خب...
‫چی؟
‫هر چیزی که الکس دیده باشه ‫معلومه که می‌تونه خیلی ارزشمند باشه،
‫ولی هیچ‌کس نمی‌خواد اوضاع رو بدتر کنه.
‫نه، و ببین، تصمیم‌گیریش با ما نیست.
‫ولی اگه الکس تنها شاهد ماجراست،
‫جونش در خطره، مگه نه؟ منظورم اینه که ‫قاتل می‌دونه بچه دیدتش.
‫اینجا جاش امنه، آندره.
‫ایشان می‌گویند در حال حاضر،
‫دقیقاً مشخص نیست الکس تا چه حد ‫شاهد این حمله بوده است.
‫فکر می‌کنم یک کودک هیچ درکی ‫از مفهوم مرگ نداشته باشد،
‫بنابراین از نظر او، ‫مادرش ترکش کرده است.
‫و او فکر می‌کند، ‫مثل خیلی از بچه‌های هم‌سن خودش،
‫که به خاطر کار بدی بوده که انجام داده.
‫این تروما تا کی می‌تونه ادامه داشته باشه؟
‫می‌تونه تا آخر عمر طول بکشه.
‫مشکلش چیه؟
‫این یکی چه مشکلی داره؟ ‫ببین، فقط... الکس.
‫من لباس دایناسوریم رو می‌خوام.
‫- ما الان اونو ندار... ‫- کجاست؟
‫توی خونه‌ست، ‫و ما الان نمی‌تونیم بریم خونه...
‫- ولی من اونو می‌خوام. ‫- نظرت چیه...
‫این یکی رو بپوشی؟
‫- می‌دونم اینو دوست داری. ‫- نه.
‫الکس، ما نمی‌تونیم بریم خونه، ‫واسه همین باید اینو بپوشی.
‫من می‌خوام برم خونه!
‫- آها، کیث. لطفاً بشین. ‫- قربان.
‫هر جا رو نگاه می‌کنی همینه.
‫یه زن جذاب و یه قتل جنسی.
‫حتی بدون وجود اون پسر هم، ‫رویای هر سردبیریه.
‫اوهوم. و در همین حین، ما هیچی دستمون نیست.
‫یه زن تو روز روشن تو یه مکان عمومی ‫۴۹ بار چاقو خورده.
‫هیچی.
‫خودِ کمیسر ‫گزارش پیشرفت روزانه می‌خواد.
‫از همین الان فشارها شروع شده؟
‫آره، یه کارآگاه لازم دارم که بتونه جمعش کنه. ‫برو اونجا و قضیه رو فیصله بده.
‫با کمال احترام قربان، به نظر میاد ‫یه لقمه گلوگیر باشه.
‫می‌تونه یه فرصت ایده‌آل هم باشه
‫برای یه پلیسِ تازه‌نفس ‫تا خودش رو واقعاً ثابت کنه.
‫من ظرف اتوبوسیم رو می‌خوام.
‫- ظرفش... ظرفش اون تو نیست. ‫- اینم خوبه.
‫- تو این غذا نمی‌خوره. ‫- امروز می‌خوره.
‫- الکس، چیه؟ ‫- همون‌جوری که مامان انجامش می‌ده.
‫توی قفسه‌شه.
‫الکس، بی‌خیال. ‫مجبورم بذارمت زمین.
‫- چیزی پیدا کردی؟ ‫- نه.
‫بذار من کمک کنم. ‫اونو نمی‌خوره.
‫- باشه. ‫- آره؟
‫مادربزرگ جون می‌خواد کمکت کنه، باشه؟
‫خوبی رفیق؟
‫خوبی آندره؟
‫خبرش صفحه اول تمام روزنامه‌هاست.
‫درباره...
‫خبرنگارها ‫جلو مهدکودکش خیمه زدن.
‫ببین الان چی داریم. ‫ببین چی پیدا کردم.
‫- حرفی هم زده؟ ‫- نه.
‫- نمی‌خوای نگاه کنی؟ ‫- باشه.
‫باشه. بیا اینجا.
‫شما بهش نیاز دارین، درسته؟
‫می‌دونم. اونو از روی...
‫می‌دونم وقتی مامان مرد،
‫یه نفر دیگه هم اونجا بود، مگه نه؟
‫چیزی ازشون یادت میاد؟
‫نظرت... نظرت چیه نقاشیش رو بکشم؟
‫بهم کمک می‌کنی نقاشیش رو بکشم؟
‫شاید بهم بگی چی پوشیده بود؟
‫فقط...
‫نظرت در مورد این چیه؟
‫آدم بده رو می‌بینی؟ ازش خوشم نمیاد.
‫و این کاریه که می‌خوام باهاش بکنم.
‫آره؟ تو هم می‌خوای امتحان کنی؟
‫ایول.
‫اوه، عجب پرتابی.
‫خب، پس یه چیزایی یادشه، ‫خدا به دادش برسه.
‫بشین روش، الان می‌کشمش. ‫یالا. بیا بالا.
‫آماده‌ای؟
‫ایول!
‫حتی یه بار هم گریه نکرده.
‫چیزی نیاز داریم؟
‫خب، شاید نمی‌فهمه که اون... رفته.
‫چیه؟
‫می‌خوای منم بیام؟
‫نیک و پاول تو قلعه ساختن استادن. ‫منم میام مراقبت باشم، باشه؟
‫اونم الان میاد.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- اون بالش رو واسه دیوار می‌خوام.
‫خب، پس برش دار.
‫ایول.
‫خدا می‌دونه تو اون کله‌ی کوچیکش چی می‌گذره.
‫اینو قراره واسه چی استفاده کنیم؟
‫الکس؟
‫اوه، واو، اونو ببین.
‫شاید با خودم ببرمش
‫وقتی می‌رم واسه شناسایی جسد.
‫واقعاً؟
‫مطمئن نیستم.
‫این آخرین فرصتشه که صورتش رو ببینه.
‫کجا رفت؟
‫می‌خوای الان مامان رو ببینی؟
‫الکس؟
‫می‌خوای الان مامان رو ببینی؟
‫کیث؟
‫خانم‌ها و آقایان، لطفاً توجه کنید.
‫ممنون.
‫خب، ایشون کارآگاه پِدِر هستن. ‫کیث یکی از تیزترین آدم‌های اینجاست.
‫یکی از؟
‫خب، آخرین خبرا چیه؟
‫خب، دو تا مظنون احتمالی داریم.
‫یه مرد موکوتاه که دیدن داشته دستاش رو ‫تو یه جوی آب همون نزدیکیا می‌شسته،
‫یا یه یارو با موی دم‌اسبی که دقیقاً بعد از ‫پیدا شدن جسد با عجله در رفته.
‫خب، فقط به خاطر همون موی دم‌اسبی باید دستگیرش کرد.
‫ولی هنوز حتی یه مشخصات ظاهریِ هم‌خوان هم نداریم،
‫در کنارِ نداشتنِ سلاح، دی‌ان‌ای، یا اثر انگشت،
‫و به جز یه نصفه ردِ پا
‫و چند تا لکه رنگ قرمز تو موهای الکس،
‫هیچ مدرک فیزیکی‌ای نداریم.
‫اون تیکه کاغذ روی پیشونیش چی؟
‫آره. اون یه نامه از طرف بانک بود ‫که رمز کارت ریچل توش نوشته شده بود.
‫اما نمی‌دونیم چطور رسیده اونجا یا معنیش چیه.
‫یعنی، از بین ۵۰۰ تا شاهد احتمالی...
‫که هنوز داریم پیداشون می‌کنیم،
‫به علاوه ۱۰۰ تا مجرم جنسیِ سابقه‌دار ‫که فقط تو همین منطقه زندگی می‌کنن.
‫ببخشید، ادامه بده.
‫...ما هنوز حتی یه نفر هم نداریم که ‫مظنونمون رو قطعی دیده باشه؟
‫نه. و پاتولوژیست می‌گه،
‫چون هیچ شریانی قطع نشده، ‫احتمالاً غرق در خون هم نشده بوده.
‫پس، مثل پیدا کردن سوزن تو انبار کاهه.
‫حتی مطمئن نیستم داریم ‫تو انبار کاهِ درستی دنبالش می‌گردیم.
‫هنوز از پسربچه بازجویی نکردیم؟
‫پلیس بهم می‌گه حداقل ۱۰۰ نفر ‫توی پارک حضور داشتن
‫تو زمان وقوع حمله.
‫اونجا جای معروفی برای دونده‌ها ‫و کسانیه که سگ‌هاشون رو راه می‌برن.
‫در واقع، یه تورنمنت گلف هم در جریان بوده،
‫و باید گلف‌بازهایی در فاصله چند صد متریِ
‫محل وقوع قتل حضور می‌داشتن.
‫ما از هفت و نیم به بعد اینجا بودیم. ‫هیچی شبیه به این نشنیدیم.
‫می‌دونم همه‌مون مضطربیم،
‫اما من سال‌ها تو زمینه ‫ترومای دوران کودکی کار کردم،
‫و می‌تونم بهتون اطمینان بدم که اگه ‫الکس بتونه درباره اتفاقی که افتاده حرف بزنه،
‫تو آینده بهش کمک می‌کنه.
‫خب... حالا که
‫همه‌مون تعریف کردیم چطوری ‫از اتفاقی که افتاده باخبر شدیم،
‫فقط یه نفر باقی مونده.
‫و تو اونجا بودی، مگه نه الکس؟
‫وقتی اون آدم بده مامانِ دوست‌داشتنیت رو کشت.
‫یادت میاد حرفی هم زده باشه، الکس؟
‫مرده چاقو رو تو کدوم دستش گرفته بود، الکس؟
‫چپ بود یا راست؟
‫هی، ال... الکس؟
‫- آروم. ‫- اشکالی نداره.
‫حتماً احساس کردی
‫خیلی کوچیک و بی‌دفاعی.
‫یادت میاد وقتی اولین بار ‫آدم بده رو دیدی چه اتفاقی افتاد، الکس؟
‫هی، آروم‌تر، الکس.
‫طوری نیست. اشکالی نداره.
‫الکس، تمومش کن. نقاشی بکش.
‫ببین، فکر می‌کنم الکس می‌تونه همه‌چیز رو ‫درباره بدترین روز زندگیش به یاد بیاره.
‫چون پسر کوچولوی خیلی باهوشیه.
‫باشه الکس، تمومش کن. وایسا. آروم.
‫یا آروم باش یا تمومش کن. ال... الکس.
‫الکس، تمومش کن. الکس. الکس!
‫هی. الکس، تمومش کن. بیا، آروم باش.
‫- اون چیه؟ دودکش؟ ‫- ساختمونه.
‫همه اینا ساختمونه، آره؟ ‫اونم قایقه؟
‫یه جورایی شبیه کلبه‌ست.
‫سلام.
‫آماده‌این که... ادامه بدیم؟
‫فکر کنم بهتره برم ‫سه‌چرخه‌اش رو بیارم یا...
‫راستش آندره، می‌خوام سعی کنی ‫یادت بمونه اون چقدر کوچیکه.
‫الکس هنوز دایره لغات یا تجربه‌اش رو نداره ‫تا بتونه چیزی که اتفاق افتاده
‫یا احساساتش رو بیان کنه.
‫فقط حس و حالِ بازجویی بهم دست داده.
‫داری کار درستی می‌کنی.
‫از کجا می‌دونی؟ می‌تونی مطمئن باشی؟ ‫چون من اصلاً اون بچه رو نشناختم.
‫حقیقتش اینه که ‫این وضعیت واسه همه‌مون بی‌سابقه‌ست.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه دقیقاً بگه ‫اثرات بلندمدتش چی می‌تونه باشه،
‫اما بدون درمان،
‫خطر اینکه الکس بزرگ بشه و ‫یه زندگی پر از خشم و هرج‌ومرج داشته باشه
‫و به خودش یا دیگران آسیب برسونه،
‫فقط بیشتر می‌شه.
‫آندره.
‫خیلی ممنون که اومدین.
‫من ایوان اگنیو هستم. تلفنی صحبت کردیم.
‫سفر خوب بود؟ ‫می‌دونم یه سری نگرانی‌ها داشتین.
‫آره، مطبوعات معمولاً از طریق لیست پروازها ‫آمار رو درمیارن، واسه همین...
‫- درسته. ‫- الان دیگه بلیت رو تو خود فرودگاه می‌خرم.
‫آره، آره، می‌تونم درک کنم.
‫می‌خواین کیفتون رو بذارین اونجا؟
‫اِم...
‫می‌خوام یه چیزی بهتون نشون بدم.
‫خب، این اتاق ‫فقط و فقط اختصاص داره به این پرونده.
‫همین الانش هم یکی از بزرگ‌ترین تحقیقات ‫تو تاریخ پلیس بریتانیاست.
‫و ما داریم دوباره پروندش رو باز می‌کنیم، آندره.
‫نمی‌فهمم چی عوض شده.
‫خب،
‫تکنولوژی دی‌ان‌ای از سال ۱۹۹۲ پیشرفت کرده،
‫و ما به یه شرکت پزشکی قانونیِ مستقل
‫مأموریت دادیم تا تمام نمونه‌های اولیه رو ‫دوباره آنالیز کنه.
‫بسیار خب، رسانه‌ها هم در جریانن؟
‫نه.
‫هنوز نه.
‫ببینین، ‫می‌دونم دفعه پیش اشتباهاتی رخ داد،
‫اما... ما به کمکتون نیاز داریم، آندره.
‫و می‌دونم که این موضوع حساسیه...
‫ولی دلم می‌خواد درباره الکس باهاتون صحبت کنم.
‫هی، اوضاع چطوره؟
‫چه خبرا داداش؟
‫نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن.
‫بالاخره.
‫صبر کن ببینم. آفتاب از کدوم طرف درومده؟
‫- بالاخره خودش یه کم خرید. ‫- خفه شو بابا.
‫می‌خوایم این وید رو بکشیم یا نه؟
‫الکس.
‫رسیدی خونه.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫کجا بودی؟ ‫من چند ساعته که برگشتم.
‫داشتم بعدِ مدرسه ‫به یکی از بچه‌ها تو یه کاری کمک می‌کردم.
‫- آره؟ ‫- آره. تو، اِم، غذا خوردی؟
‫خب، راستش هنوز نه، ‫ولی اگه بخوای می‌تونم یه بشقاب واست بکشم.
‫آره؟
‫اِم...
‫قراره
‫درباره لندن چیزی نپرسی؟
‫چرا.
‫چطور بود؟
‫آره، راستش...
‫بد نبود.
‫دارن دوباره پرونده رو باز می‌کنن،
‫و واقعاً می‌خوان که دوباره ازت بازجویی کنن.
‫مسئله اینه که، من هرچی یادم بود رو ‫بهشون گفتم.
‫تازه، من الان دیگه اصلاً بهش فکر نمی‌کنم.
‫می‌دونم الکس. من فقط... ‫بهشون گفتم که حداقل درباره‌اش باهات حرف می‌زنم.
‫تو نمی‌تونی از طرف من حرف بزنی بابا.
‫دیگه نه.
‫الکس.
‫می‌شه در بزنی؟
‫ببخشید، من، اِم...
‫حواسم نبود.
‫الکس، ببین، من...
‫می‌فهمم که پلیس رو مقصر می‌دونی. واقعاً می‌فهمم.
‫اما قضیه درباره اونا نیست.
‫و درباره منم نیست.
‫- این قضیه... ‫- جرئت نکن پای مامان رو بکشی وسط.
‫من نمی‌خوام مادرم رو ‫به خاطر مرگش به یاد بیارم.
‫می‌خوام به خاطر زندگیش یادم بمونه، ‫به خاطر چیزایی که واسم می‌خواست.
‫- اون نمی‌خواست من تو سیستم آموزشی معمولی باشم. ‫- اون فقط یه بحث بود...
‫- اون نمی‌خواست من گوشت حیوون‌ها رو بخورم. ‫- حداقل ماهی بخور.
‫باید پروتئین به بدنت برسه الکس. این...
‫تو دیگه منو قاطی اون ماجراها نمی‌کنی.
‫الکس، وایسا. ال...
‫خیلی‌ها می‌پرسن،
‫آیا وقتی قتل می‌تونه تو روز روشن اتفاق بیفته، ‫کسی در امانه؟
‫من همیشه اینجا احساس امنیت می‌کردم. همیشه.
‫واسه همین زندگیم رو... زندگیم رو عوض کرده.
‫مظنونینی وجود دارن. ‫چهار مرد نزدیک صحنه جرم دیده شدن.
‫شاید مهم‌ترین‌شون ‫کسی بود که دیده شده بود
‫کمی بعد از قتل داره ‫دست‌هاش رو تو این جوی آب می‌شوره.
‫اون هم مثل بقیه پیدا نشده،
‫و پلیس می‌ترسه ‫اگه اون همون قاتل باشه،
‫ممکنه دوباره حمله کنه.
‫قربان.
‫آندره. من نیکولاس کمپبل هستم.
‫خواهش می‌کنم، بشینین.
‫می‌فهمم که ‫دارین تو تصمیمتون تجدید نظر می‌کنین.
‫آره، من فقط، اِم...
‫فکر نمی‌کنم بتونم این کار رو بکنم.
‫اون چیه؟ رنگین‌کمونه؟
‫- می‌خوای به دوستم نشون بدی؟ ‫- بذار ببینم.
‫آره.
‫ما به اطلاعات نیاز داریم، آندره.
‫و برای به دست آوردنش، ‫باید با رسانه‌ها دوست باشیم.
‫متوجهین؟
‫- راستش نه... ‫- ما... ما واقعاً به این نیاز داریم، آندره.
‫ممنونم.
‫باشه.
‫بابا زود برمی‌گرده. ‫هی، طوری نیست. تو اینجا پیش پاول می‌مونی.
‫- می‌تونی بازم نقاشی بکشی. ‫- آره، زود برمی‌گرده.
‫- نه. بابا... ‫- برچسب می‌خوای؟
‫نرو. نه.
‫نظرت چیه یه نقاشی بکشی واسه وقتی که ‫بابا برمی‌گرده، هان؟
‫کدوم برچسب رو بیشتر دوست داری؟
‫داره میاد.
‫- آندره. ‫- می‌شه لطفاً ساکت بشین؟
‫آقای هانزکوم می‌خوان بیانیه بخونن.
‫- بهتون وقت داده می‌شه تا سؤالاتون رو بپرسین. ‫- آندره!
‫بهتون وقت داده می‌شه تا سؤالاتون رو بپرسین.
‫- حالا ساکت باشین. ممنون. ‫- آندره!
‫- الکس تا حالا حرفی زده؟ ‫- الکس چقدرش رو یادشه؟
‫نمی‌دونم ‫وضعیت الکس تو آینده چطور می‌شه.
‫ولی فقط می‌خوام به هر کسی که ‫مسبب این اتفاق رو می‌شناسه بگم،
‫مهم نیست چه احساسی بهش دارین،
‫لطفاً بیاین جلو... ‫قبل از اینکه اون زندگی کس دیگه‌ای رو نابود کنه.
‫- به سرنخی هم رسیدین؟ ‫- الان کجا زندگی می‌کنین، آندره؟
‫خوابِ الکس چطوره؟
‫ممنون می‌شم تو این مرحله ‫به حریم خصوصی خانواده احترام بذارین...
‫- و... ‫- خوبی؟
‫کی نفرِ بعدیه؟
‫اوه.
‫هی!
‫بیاین بریم.
‫قضیه فقط این نیست که الکس به چی نیاز داره، ‫می‌دونی؟
‫تو هم از دستش دادی، آندره.
‫تو چی لازم داری؟
‫بیا اینجا.
‫از این کار مطمئنی؟
‫هی. زیاد طول نمی‌کشه.
‫هی، چی شده؟
‫فقط دو دقیقه طول می‌کشه.
‫- با هم بازی می‌کنیم، رفیق. ‫- نه.
‫- تا چشم به هم بزنی برگشته. ‫- نه.
‫الکس.
‫مگه بهت توضیح ندادم؟ ‫دارم می‌رم همون جایی که مامان مرد رو ببینم.
‫دارم می‌رم تا یه گل رز اونجا بذارم
‫و درست و حسابی باهاش خداحافظی کنم. زود میام.
‫ولی منم می‌خوام باهات بیام.
‫- الکس، فکر نمی‌کنم... ‫- می‌خوام بیام.
‫تو هم می‌خوای باهاش خداحافظی کنی؟
‫آره.
‫فکر نمی‌کنم ایده خوبی باشه.
‫هی.
‫باید مطمئن بشیم ‫که می‌دونی داریم چیکار می‌کنیم.
‫می‌خوای بیای و خداحافظی کنی؟
‫آره.
‫باشه.
‫مطمئنه.
‫- آره. آره، باشه. ‫- باشه.
‫باشه.
‫اصلاً بهشون توجه نکن.
‫خیلی خب. لطفاً برین عقب، باشه؟ ‫بذارین رد بشن.
‫برین عقب! دارین می‌ترسونینش.
‫بکشین عقب. کاملاً برین عقب.
‫گفتم برین عقب!
‫همین جاست؟
‫بابا اینجاست.
‫من همیشه اینجا می‌مونم.
‫چیزی یادت میاد؟
‫نظرت درباره این چیه؟ ‫شبیه این بود؟
‫باشه، پس این نه.
‫این یکی چطور، الکس؟
‫نه؟ باشه، خیلی خب.
‫می‌دونی چیه، اصلاً چیزی یادت میاد ‫که چی پوشیده بود؟
‫مثلاً، تی‌شرت تنش بود؟ ‫مثل بابا، مثل چیزی که بابا پوشیده؟
‫یا یه پیراهن یقه‌دار، مثل این؟
‫مثل این، یا چیزی که پاول پوشیده؟
‫مثل این؟ یه پیراهن مثل این؟
‫- یه پیراهن مثل اون. ‫- دکمه‌دار.
‫آره؟ پیراهن.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫مثل بابا لاغر بود؟
‫یا مثل پاول چاق بود؟
‫دقیقاً مثل بابا.
‫مثل بابا. ‫باشه، این خوبه. خیلی خوبه.
‫- خیلی عالیه رفیق. ‫- آره.
‫الکس، هیکلش درشت بود یا ریز؟
‫منظورم اینه که، اون یه بچه‌ست پاول. ‫همه براش درشتن.
‫بتمن.
‫- اون... ‫- بتمن.
‫بعداً با بتمن بازی می‌کنیم. ‫شلوار تنش بود یا شلوارک؟
‫- بتمن. ‫- بتمن چطور بود؟
‫کمربند.
‫کمربند؟ مثل بتمن کمربند داشت؟
‫- اوهوم. ‫- آره؟ کمربند داشت.
‫بتمن.
‫منظورش اون کمربند ابزاریه ‫که روی لباسش می‌بنده.
‫مرده پیراهنش رو نداده بوده تو شلوارش، ‫ولی روش کمربند بسته بوده.
‫می‌دونم عجیبه، ولی الکس مطمئن بود.
‫جوون، سفیدپوست، لاغر، موکوتاه،
‫پیراهن سفید، شلوار آبی،
‫کفش قهوه‌ای، یه کیف مشکی هم دستش بوده.
‫عجب پسری داری.
‫ممنون، آندره.
‫می‌دونم الان تمرکزت روی مراسم خاکسپاریه، ‫ولی این...
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫واقعاً؟
‫الان می‌تونیم برگردیم ‫و تمام اظهارات شاهدها رو چک کنیم
‫تا ببینیم کسی با این مشخصات جور درمیاد یا نه.
‫ولی این یعنی ‫الکس همه‌چیز یادشه.
‫ما نمی‌دونیم این قضیه داره باهاش چیکار می‌کنه.
‫مشخصاتی که الکس داده یعنی باید برگردیم ‫و تمام اظهارات رو دوباره بخونیم
‫تا ببینیم کسی شبیهش پیدا می‌شه یا نه.
‫ببین، می‌دونم در کنار بقیه مشکلات ‫اینم واسه خودش کار اضافه‌ایه،
‫ولی این وقت تلف کردن نیست.
‫یه نفر باید این مرد رو دیده باشه.
‫حالا که حرف وقت تلف کردن شد...
‫درباره بقیه سرنخ‌ها و جزئیات، ‫تلفنی باهاتون صحبت می‌کنم.
‫اِم، خب، ما در جریان همکاری‌های شما ‫با بقیه نیروها هستیم، پروفسور بریتون،
‫و... همچنین موفقیت‌هاتون.
‫ایشون کارآگاه پِدِر هستن.
‫و، اِم، ما اساساً نیاز داریم ‫دایره مظنونینمون رو محدودتر کنیم.
‫- تو این‌جوری بیانش می‌کنی، مگه نه کیث؟ ‫- آره.
‫پس فکر می‌کنین می‌تونین
‫یه پروفایل روانی ‫از هیولایی که این کار رو کرده بسازین؟
‫اوه، اون هیولا نیست.
‫اون یه مرده، بین ۲۰ تا ۳۰ سال سن داره،
‫با مهارت‌های ارتباطیِ به شدت ضعیف.
‫اون تو ذهنش یه فانتزیِ جنسیِ ‫خیلی قوی و منحرفانه داره
‫و احتمالاً یه جور اختلالِ عملکرد هم داره.
‫اگه شاغل باشه، ‫شغلش به مهارت خاصی نیاز نداره.
‫و مجرده، یا با پدر و مادرش زندگی می‌کنه ‫یا تنهایی تو یه خونه مجردی کوچیک.
‫بعید می‌دونم مقتول رو می‌شناخته، ‫وگرنه بچه رو زنده نمی‌ذاشت.
‫اسمش ریچله، ‫و ما اینجا بهش نمی‌گیم «مقتول».
‫همه اینا رو از روی ‫چند تا عکس فهمیدین، آقای بریتون؟
‫این معمای اصلیه.
‫چرا اجازه داد بچه زنده بمونه؟
‫به من بگین «پروفسور».
‫آندره؟
‫آندره!
‫چی شده مامان؟
‫اومدن.
‫کیا؟
‫نگاه کن.
‫پیدامون کردن.
‫- جفتتون اینجایین. خوبه. ‫- چی شده، گرنت؟
‫مردی که داشت دست‌هاش رو تو جوی آب می‌شست، ‫یه کیف مشکی داشت.
‫و بعد از مشخصاتی که الکس داد،
‫مطمئن بودم یه جایی یه اظهارنامه‌ای ‫درباره پیراهن سفید و یه کیف خوندم.
‫- و... ‫- پیداش کردی.
‫زنِ یه دکتر گفته سه بار از کنار همون مرد ‫رد شده و بهش مشکوک شده.
‫و وقتی برای بار آخر دیدتش...
‫«متوجه شدم یه کمربند یا یه جور بند ‫دور کمرش بسته بود.»
‫مثل بتمن.
‫آره. اون قاتلمون رو دیده.
‫- گفتین که صورتش لاغر بود؟ ‫- بله.
‫در ابتدا، جنایت هولناکی
‫که دو ماه پیش ‫تیتر تمام روزنامه‌های بریتانیا شد.
‫در ویمبلدون کامن در جنوب غربی لندن، ‫یک مادر جوان
‫به نام ریچل نیکل، ‫غافلگیر شده و بارها مورد اصابت چاقو قرار گرفت.
‫پسر دوساله او در حالی که ‫بدنش پر از خراش و کبودی بود،
‫پیدا شد که به جسد مادرش چسبیده بود.
‫قاتل مردی بیست یا سی‌ساله بوده است. ‫او قدبلند، بیش از ۱۷۷ سانتی‌متر،
‫و دارای موهای قهوه‌ای کوتاه بوده است. ‫او یک پیراهن سفید دکمه‌دار
‫و شلوار تیره، احتمالاً آبی، بر تن داشته
‫و یک کیف کوچک و تیره حمل می‌کرده است.
‫پاول، این وضع اصلاً عادی نیست.
‫- دارن سطل آشغالامون رو می‌گردن. ‫- آره، یه فکری به حالش می‌کنیم.
‫دارن نامه‌هامون رو می‌دزدن، ‫هر ساعتی از شبانه‌روز زنگ در رو می‌زنن.
‫- بهشون تذکر می‌دیم. ‫- گوششون بدهکار نیست.
‫آندره، دیشب تو پرونده ‫یه پیشرفتی حاصل شده،
‫به خاطر برنامه درخواست کمکمون تو تلویزیون.
‫چند نفر اومدن جلو و ‫با دیدن چهره‌نگاری یه اسم مشترک دادن.
‫الان تو بازداشته.
‫باشه.
‫خیلی خب. پیاده شو.
‫همه‌چیزش با هم جور درمیاد.
‫انگار عکس چهره‌نگاریمون جون گرفته.
‫و حتی با پروفایل پروفسور بریتون ‫بیشتر جور درمیاد.
‫اوه. حالا دیگه شد «پروفسور»؟
‫کالین استگ. بیست و خرده‌ای ساله، مجرد، ‫بیکار، نزدیک پارک زندگی می‌کنه
‫و هر روز می‌ره اونجا.
‫آره، و اعتراف کرده که ‫روز پونزدهم داشته سگش رو اونجا می‌گردونده.
‫اما می‌گه موقع وقوع قتل ‫برگشته بوده خونه.
‫همسایه‌هاش می‌گن آدم عجیبیه.
‫همین الانش تو آپارتمانش چاقو پیدا کردیم،
‫به اضافه کتابایی درباره جادوی سیاه.
‫می‌دونی، من... من بیدار می‌شم، ‫روزنامه‌هام رو پخش می‌کنم، و اِم...
‫خب، برمی‌گردم آپارتمانم، ‫سگم، برندی، رو برمی‌دارم و ما...
‫ما، اِم... ما... تو پارک قدم می‌زنیم.
‫کالین، تا حالا ریچل رو تو پارک دیده بودی؟
‫خب، یه نفر رو دیدم که شبیهش بود، ‫آره، حدود دو سال پیش.
‫من... من پیش خودم گفتم، «عجب... ‫عجب دختر خوشگلیه،» می‌دونی،
‫مثلاً، «من، اِم... ‫دلم می‌خواد دوباره باهاش روبه‌رو بشم.»
‫می‌دونی، ولی...
‫ولی نشدی؟
‫راستش، نه.
‫نظرت درباره این یکی چیه؟
‫- کدوم یکی؟ ‫- خوب به نظر میاد.
‫اوه، نصفه‌ست. به درد نمی‌خوره. ‫می‌خوای اونو پرت کنی؟
‫یالا. دو تای دیگه هم اونجا هست.
‫خیلی معذرت می‌خوام. ‫فقط باید می‌اومدم اینجا تا، اِم...
‫آندره هستین، درسته؟
‫همسر شما بود که ‫تو ویمبلدون به قتل رسید.
‫- ما باید بریم. ببخشید. ‫- اوه، این باید الکسِ کوچولوتون باشه.
‫- ببخشید. ‫- می‌خواستم مطمئن بشم حال جفتتون خوبه.
‫- آره، اون خوبه. ‫- نه.
‫- ببخشید، من قصد نداشتم... ‫- نمی‌خوام برم.
‫راستش قضیه اینه کالین،
‫همسایه‌ات می‌گه که ‫روز وقوع قتل
‫رفتارت عجیب بوده.
‫وقتی ماجرا رو براش تعریف کردی،
‫به نظر می‌رسید که ‫تازه حمام کردی و لباس‌هات رو عوض کردی.
‫می‌دونم دارین درباره کی حرف می‌زنین، ‫و اون داره اشتباه می‌کنه.
‫ببخشید، می‌تونم یه لحظه باهاتون صحبت کنم؟
‫آره، یه همسایه دیگه داریم که می‌گه ‫اوایل همون روز دیدتش
‫که داشته می‌رفته سمت پارک، ‫دقیقاً همون زمانی که طبق ادعای خودش،
‫برگشته بوده خونه.
‫اون زن هم می‌گه دیده که ‫یه کیف مشکی دستش بوده.
‫خب، عجله نکنین.
‫شماره پنجه.
‫مطمئنین؟
‫شماره پنج همون مردیه که دیدم، صددرصد.
‫کالین، اگه بهت بگم
‫امروز صبح یه شاهد خیلی قابل‌اعتماد
‫توی مراسم شناسایی، تو رو از بین بقیه کشیده بیرون
‫و کاملاً مطمئنه که ‫تو روز وقوع قتل تو رو دیده،
‫اونم نزدیک صحنه جرم، ‫تو ساعت‌های ۱۰:۱۰، ۱۰:۱۷، و ۱۰:۲۳ صبح چی؟
‫من نبودم.
‫راستش قضیه اینه که من حرفت رو باور نمی‌کنم، کالین.
‫و هیچ‌کس دیگه‌ای هم باورت نمی‌کنه.
‫من نبودم.
‫خب...
‫اعتراف کرده که تو پارک لخت آفتاب می‌گرفته، ‫پس به جرم بی‌عفتی دستگیرش کنین.
‫ولی واسه قتل باید ازش اعتراف بگیریم.
‫ولی داره دروغ می‌گه قربان.
‫موافقم.
‫گفت صددرصد مطمئنه.
‫آره، مظنون خیلی ایده‌آلیه.
‫ولی خودتم خوب می‌دونی، ‫بدون اعتراف،
‫دادستانی می‌گه همه اینا مدرکِ غیرمستقیمه.
‫نمی‌شه از شاهد عینی بخوایم... ‫خب، مدرک رو محکم‌تر کنه؟
‫- الکس؟ ‫- آره.
‫یا اینکه یه مراسم شناسایی ویژه ‫براش ترتیب بدیم؟
‫یا حداقل، ‫عکس مظنون رو بهش نشون بدیم؟
‫نه.
‫اون خیلی کوچیکه.
‫ارزش قانونی حرفاش خیلی پایینه.
‫باید بذاریم الکس بچگیش رو بکنه، ‫و ما هم باید اون اعتراف رو بگیریم.
‫خب، بگیرینش.
‫سعی کن یادت نره، ‫مردمِ اینجا چیزی از گذشته ما نمی‌دونن.
‫پس فقط اینو فراموش نکن.
‫آره، انگار تو می‌ذاری فراموش کنم.
‫آندره! الکس!
‫سلام. چطوری؟
‫خیلی خوبم، تو چطوری؟
‫به‌موقع رسیدین. ما همین الانشم پایینیم.
‫دارم میام. خوش اومدین.
‫امیدوارم گرسنه باشین.
‫آه، رسیدین. بیاین تو، بیاین تو.
‫فر رو روشن گذاشتی.
‫بشینین.
‫این‌قدر بارون اومد ‫که استخر پر از برگ شد.
‫کل صبح رو درگیر تمیز کردنش بودم.
‫شانس آوردی اینجا نبودی.
‫اوه، راستی، لندن چطور بود؟
‫کسی حرف از لندن نزنه.
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫غذا رو دوست نداری، الکس؟
‫موضوع اون نیست. من گیاه‌خوارم.
‫- ولی پدرت گفت ماهی می‌خوری. ‫- می‌خوره.
‫خب یه سری گیاه‌خوارا هستن که ماهی می‌خورن.
‫نه، بهش گفته بودم که دیگه هیچ‌وقت ماهی نمی‌خورم.
‫ببین، اصلاً زحمتی نیست. ‫یه چیز دیگه براش درست می‌کنم.
‫نه، الکس داره لجبازی می‌کنه.
‫جوونیه دیگه.
‫دقیقاً چون تو سنِ بلوغه.
‫الکس، یه ذره امتحان کن، اگه دوست نداشتی، ‫مجبور نیستی تا تهش بخوری.
‫می‌خوای حالم به هم بخوره؟
‫دیگه داری زیاده‌روی می‌کنی.
‫چرا تو دخالت می‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫الکس، گوش کن. ‫تا ۱۸ سالگیت، همون کاری رو می‌کنی که من می‌گم، فهمیدی؟
‫آبروریزی نکن. ماهیت رو بخور.
‫بچه رو که لوس کنی همین می‌شه دیگه، هان؟
‫چیز مهمی نیست. یه چیز دیگه درست می‌کنم.
‫- نه. ‫- قراره برای این کار تنبیه بشم؟
‫ممنون. اون همین رو می‌خوره.
‫داری ناامیدش می‌کنی.
‫مادرت از این رفتاری که الان داری ‫خجالت می‌کشید، باشه؟
‫- ماهی رو بخور. ‫- تو از پلیس‌ها هم بدتری.
‫- غذات رو بخور. ‫- تو حق نداری از طرف اون حرف بزنی!
‫هی، چاقو رو بذار پایین. ‫بی‌خیال، آروم باشین بچه‌ها.
‫- الکس. ‫- الکس، چاقو رو بذار پایین، لطفاً.
‫آندره!
‫یعنی داری می‌گی کار اون نبوده؟
‫دارم می‌گم که مجبور شدیم آزادش کنیم.
‫ولی اگه کار اون باشه،
‫نکنه حالا که می‌دونه افتادین دنبالش، ‫بیاد سراغ الکس؟
‫الکس جاش امنه، آندره. و این مرد ‫دیگه زیاد بیرون نمی‌مونه.
‫چطور می‌تونی بگی جاش امنه؟ ‫گفتی کار همین مرد بوده.
‫و حالا آزاده. من که نمی‌فهمم.
‫یه دقیقه دیگه برمی‌گردم.
‫چی گفت؟
‫- مجبور شدن آزادش کنن. ‫- چرا؟
‫نمی‌دونم مامان. نمی‌دونم.
‫- مدارک ناکافی... نمی‌دونم. ‫- اصلاً با عقل جور درنمیاد.
‫می‌دونم. با عقل جور درنمیاد. ‫ولی من... نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫نمی‌دونم با این هدیه‌ها چیکار کنم، ‫با اون جماعتی که اون بیرونن.
‫به محض اینکه دستگیرش کنن، من...
‫ولی اگه دستگیرش نکنن چی؟
‫چون همین الان، قاتل هنوز اون بیرونه.
‫و کیث نمی‌تونه امنیت الکس رو تضمین کنه.
‫- هیچ‌کس نمی‌تونه. ‫- باشه.
‫و من به ریچل قول داده بودم ‫که مراقب این بچه باشم.
‫- نمی‌خوای که صداتو بشنوه. ‫- ما نمی‌تونیم این‌طوری ادامه بدیم.
‫- اون نمی‌تونه این‌طوری ادامه بده. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫و بین این آدمای مهربون، خیلی مهربون،
‫روان‌شناس‌ها، پلیس و خبرنگارها،
‫اون نمی‌تونه بچگیِ عادی‌ای داشته باشه، مگه نه؟
‫و شاید این همون کاریه که باید بکنم،
‫اینکه ببرمش یه جایی ‫که کسی نشناسش.
‫- نه. ‫- پس چیکار کنم مامان؟ چیکار کنم؟
‫شاید تنها شانسش واسه یه شروع تازه این باشه ‫که برای همیشه از اینجا ببرمش.
‫نه، الان نمی‌تونی ‫همچین تصمیمی بگیری.
‫مامان، بس کن.
‫الان نه.
‫باشه.
‫نذار الکس تو رو این‌طوری ببینه.
‫از ابتدای تحقیقات درباره پرونده ریچل نیکل،
‫پلیس در مجموع از ۱۲۰ مظنون بازجویی کرده،
‫اما به نظر می‌رسد هنوز سرنخ چندانی در دست ندارد.
‫و با وجود واکنش گسترده مردم ‫به درخواست کمک برنامه کرایم‌واچ،
‫به نظر می‌رسد که آن‌ها ‫عملاً سر خانه اول برگشته‌اند.
‫کالین استگ فقط یه مظنون ایده‌آل نیست. ‫اون قاتلمونه.
‫و ما به کمکتون نیاز داریم تا اینو ثابت کنیم.
‫تازگی یه زنی باهامون تماس گرفته
‫که استگ رو تو اخبار مربوط به ‫دادگاه اتهام بی‌عفتیش دیده.
‫می‌گه اواخر سال ۱۹۹۰ تا ۹۱ با همدیگه ‫نامه‌های دوستیابی رد و بدل می‌کردن،
‫تا اینکه نامه‌های استگ لحنشون بی‌پرده می‌شه.
‫به قول خودش، کاملاً مستهجن.
‫و حالا به فکر این افتادین که ‫یه دوستِ نامه‌نگار جدید براش جور کنین؟
‫فکر کنم ارزش امتحان کردن رو داشته باشه.
‫خب، با توجه به این موضوع، ‫فکر می‌کنین بتونین کمکمون کنین
‫تا یه عملیاتِ... مخفیانه طراحی کنیم ‫و حقیقت رو از زیر زبون استگ بکشیم بیرون؟
‫فکر کنم بتونم.
‫اوه، بسیار خب.
‫ولی باید سریع دست به کار بشیم.
‫چون اگه قاتل ریچل دستگیر نشه، ‫دوباره آدم می‌کشه.
تــرجــمـــه از نیــمـا Kamikaze
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]