« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
تــرجــمـــه از نیــمـا Kamikaze
‫اسم مظنون رابرت نپره.
‫از سال ۱۹۹۵ ‫تو بیمارستان امنیتیِ برودمور بستریه.
‫به جرمِ یه قتلِ دونفره ‫و چندین مورد تجاوز محکوم شده،
‫هرچند که به جرایم خیلی بیشتری مظنونه.
‫آندره، نپر ریچل رو کشته.
‫و این تیم قراره ثابتش کنه.
‫و من باید همین‌طوری حرفتون رو باور کنم؟
‫چرا باید بکنم؟
‫خب، تطابق دی‌ان‌ای خیلی قویه...
‫اگه همون مدرک محکمی بود، الان داشتین بهم می‌گفتین ‫که این یارو رو متهم کردین،
‫اما این کار رو نکردین، مگه نه؟
‫این نمونه هنوز ‫در حدِ یه مدرکِ قابل‌قبول در دادگاه نیست.
‫اگه هیچ‌وقت هم نشد چی؟
‫ما همین الانشم با این فرض جلو می‌ریم ‫که باید به مدارک دیگه‌ای تکیه کنیم.
‫اما حالا که یه مظنون اصلی داریم، ‫تحقیقاتمون خیلی متمرکزتر می‌شه.
‫پس خودش اعتراف نکرده؟
‫هنوز ازش بازجویی نکردیم.
‫ولی از بقیه جرایمی که نپر مرتکب شده می‌دونیم
‫که اون فقط زمانی مسئولیت کاراش رو گردن می‌گیره ‫که هیچ راهِ دررویِ دیگه‌ای نداشته باشه.
‫تیمِ پرونده استگ تمام تمرکزش ‫روی گرفتن اعتراف بود.
‫خودم می‌دونم چیکار کردن.
‫تمرکز ما روی پیدا کردنِ مدارک محکمه‌پسندیه ‫که بدون هیچ شکی ثابت کنه
‫رابرت نپر مقصره.
‫ببین،
‫درک می‌کنم که به اطمینانِ قطعی نیاز داری.
‫من فقط حقیقت رو می‌خوام.
‫درباره اون روز و روزایی که بعدش گذشت، ‫زمانی که هیچ‌کس پاسخگو نبود.
‫وقتی اینا رو داشتین،
‫اون‌وقت به حرفتون گوش می‌دم.
‫باشه.
‫یک پرونده حل‌نشده که ‫حالا به ۱۴ سال پیش بازمی‌گردد.
‫این تحقیقاتی است که ‫در طول یک و نیم دهه گذشته،
‫ابتدا متوقف شد، سپس مورد بازبینی قرار گرفت، ‫و اکنون در حال بررسی شواهد جدید است.
‫اما تا کنون، ‫هیچ اتهام جدیدی مطرح نشده است.
‫بابات امشب چیکاره‌ست؟
‫برام مهم نیست.
‫آندره؟ اونجایی؟
‫فرانسیسکوام.
‫ماه‌هاست که ندیدمت. ‫کجایی؟
‫نگرانتیم پسر.
‫خب، چطوری می‌تونیم ثابت کنیم رابرت نپر
‫صبح روز پونزدهم جولای ۱۹۹۲ ‫توی ویمبلدون کامن بوده؟
‫بسیار خب، با اثبات اینکه اون جایی نبوده ‫که خودش ادعا می‌کنه، شروع می‌کنیم.
‫عالیه. کجا بوده؟
‫سر کار. شرکت سِرکو تو گرینویچ. ‫می‌گه تمام اون روز رو اونجا بوده.
‫کسی از همکارای سابقش هنوز اون دور و برا هست؟
‫سرکارگرشون. ‫اِم، همون موقع باهاش مصاحبه کردن.
‫ظاهراً اون سررسیدهای سالانه‌ای رو نگه می‌داشته ‫که ساعت کاری کارمندها توش بوده.
‫اما سال ۱۹۹۲ هیچ‌وقت پیدا نشد.
‫بسیار خب. فکر می‌کنین ‫ارزشش رو داره یه بار دیگه باهاش گپ بزنیم؟
‫- نه، خیلی بعید می‌دونم. ‫- آره، منم همین‌طور.
‫با این حال، ما باید همه‌چی رو بررسی کنیم...
‫«همه چیز و همه کس رو، ‫جوری که انگار بار اوله.»
‫- خب، اون ردپا رو آوردی؟ ‫- آره، بفرمایین.
‫تونی، یه، اِم، ردپا هست.
‫یکی از تنها مدارک فیزیکیه
‫که از صحنه جرم اولیه به دست اومده. درسته؟
‫حالا، بِنو تمام گزارشات رو زیر و رو کرده ‫تا بتونه اینو با کفشای نپر مطابقت بده،
‫ولی...
‫...روزی که نپر دستگیر شده، ‫هیچ پاپوشی
‫توی اتاقش پیدا نشده.
‫- هیچیِ هیچی. ‫- خب که چی؟
‫خب ما پیش خودمون فکر کردیم
‫پس اون‌روزی که دستگیرش کردن، ‫چی پاش بوده؟
‫خب اون‌که بعدش ‫دیگه هیچ‌وقت از زندان آزاد نشده، شده؟
‫نه.
‫پس... ممکنه هنوزم ‫جزو اموال شخصیش باشن، نه؟
‫تو ده سال گذشته، ‫تو انبارِ اماناتِ برودمور؟
‫- ارزش یه نگاه انداختن رو داره. ‫- آره.
‫- واسه محکم‌کاری، بعد از افتضاحِ دفعه قبل.
‫اوه، و تا وقتی حکم بازرسی نگرفتیم ‫به کسی جیک نمی‌زنین.
‫- باشه. ‫- چی؟
‫تا حالا سعی کردین برای بازرسی از یه زندان ‫حکم بگیرین؟
‫الکس؟
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫هفته‌ت چطور بود؟
‫خوب.
‫آره؟ کارت چطور پیش می‌ره؟
‫آره، خوب.
‫تو چی؟
‫آره.
‫می‌خوای الان غذا بخوری یا بعداً؟
‫اِم...
‫امشب خونه آنا غذا می‌خورم.
‫فقط اومدم چند تا از وسایلم رو بردارم.
‫آها.
‫چرا بهم خبر ندادی؟
‫- فکر کردم گفتم. ‫- کِی، الکس؟
‫تو که هیچ‌وقت نیستی.
‫خب، الان اینجام، ‫اگه می‌خوای حرف بزنی.
‫حرف زیادی واسه گفتن نیست.
‫مطمئن نیستم دوست داشته باشی بشنوی ‫که پلیس باهام تماس گرفته یا نه، ولی
‫هیچ خبری نیست.
‫معلومه که با این مظنونِ جدیدشون ‫هم به هیچ‌جا نرسیدن.
‫بهتره برم دوش بگیرم.
‫بیشتر از ده سال از وقتی ‫که اونجا کار می‌کردم می‌گذره.
‫و، اِم، نمی‌تونین با اطمینان بگین
‫که نپر اون روزِ بخصوص ‫سر کار بوده یا نه؟
‫حافظه خیلی خوبی دارم، اما...
‫کسی به ذهنتون می‌رسه که ممکنه یادش باشه؟
‫خب، همون‌طور که گفتم، ‫نپر زیاد اونجا نموند.
‫و تنها کسی که دیدم ‫باهاش حرف بزنه، خودش بود.
‫دخترا ازش دوری می‌کردن، ‫اینو یادمه.
‫می‌دونین که من همه اینا رو قبلاً هم گفته‌م؟
‫بله. بله.
‫اِم... و فکر کنم گفتین ‫یه سری سررسید سالانه نگه داشتین؟ درسته؟
‫آها، تو گاراژ، آره. ‫اصلاً نمی‌دونم واسه چی نگهشون داشتم.
‫ساعت کاری تمام کارمندا ‫توشون نوشته شده بود.
‫سال‌های ۹۱ و ۹۳ رو دادم به اون یکی همکاراتون. ‫بقیه‌شون رو هم ریختم دور.
‫هنوزم از ۹۲ خبری نیست؟
‫نه.
‫اشکالی نداره یه نگاه دیگه بندازیم؟
‫اصلاً دلتون نمی‌خواد برین اون تو.
‫نه.
‫نه، کاملاً حق با شماست. دلم نمی‌خواد.
‫- خیلی گنده‌ن. ‫- درسته.
‫- می‌دونین، دیواری بودن. ‫- آره.
‫یا ابوالفضل.
‫اینجا رو باش، رئیس.
‫- عیدی ما رو دادی رفت. ‫- آره.
‫بسیار خب. اینجاست.
‫رابرت نپر.
‫چهارشنبه ۱۵ جولای.
‫کلِ اون روز رو مرخصی بوده.
‫صددرصد؟
‫جرج آدم خیلی دقیقیه. پاش وایمیسه.
‫این یعنی ‫رابرت نپر کل روز سر کار نبوده.
‫بسیار خب. ‫پس الان می‌تونیم ثابت کنیم کجا نبوده.
‫ببینیم حاضر می‌شه بهمون بگه کجا بوده یا نه.
‫بازم ممنون.
‫شما وکیلش هستین؟
‫بله.
‫و اگه تیم پزشکیِ موکلم ‫موقع بازجویی هرگونه نشونه‌ای از پریشانی توش ببینن،
‫فوراً بازجویی رو متوقف می‌کنم.
‫باب... از نظر روانی... شکننده‌ست.
‫باب همچنین یه زندانیِ محکوم‌شده‌ست.
‫و مظنون به قتل.
‫راستش، اون زندانی نیست.
‫اون یه بیماره.
‫شما تو یه بیمارستانین، نه یه زندان.
‫باب. واست یه صندلی همین‌جا آوردیم.
‫- بیا بشین اینجا. ‫- سلام، رابرت.
‫همینه. آفرین.
‫درسته.
‫بسیار خب.
‫ما اومدیم اینجا ‫تا درباره ریچل نیکل باهات حرف بزنیم.
‫این اسم به گوشت آشناست، مگه نه رابرت؟
‫قبلاً هم درباره ریچل ازت بازجویی شده بود، ‫مگه نه؟
‫ریچل تو سال ۱۹۹۲ ‫مورد تجاوز قرار گرفت و به قتل رسید.
‫به لطف پیشرفت‌های علمی،
‫ما به تازگی موفق شدیم ‫دی‌ان‌ای یه مرد ناشناس رو شناسایی کنیم
‫که روی جسد ریچل پیدا شده بود.
‫و اون دی‌ان‌ای توئه، رابرت.
‫می‌دونی دی‌ان‌ای چیه؟
‫اِم... یه چیز منحصر‌به‌فرد برای توئه، ‫مثل یه... مثل یه اثر انگشت.
‫آره. اینم معنیش اینه که ما می‌دونیم ‫تو اون روز با ریچل تماس فیزیکی داشتی.
‫نداشتی؟
‫خب، اگه می‌تونی درباره‌اش برامون توضیح بدی، رابرت، ‫این فرصت توئه.
‫چرا بهمون نمی‌گی ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫اصلاً گوش می‌دی؟
‫کارِ ما نبوده.
‫تا جایی که می‌دونم، قبلاً ‫تو شرکت سرکو تو گرینویچ کار می‌کردی، رابرت.
‫می‌دونی، اونا یه سررسید سالانه دارن.
‫و اون سررسید ثابت می‌کنه که تو ‫اون روز سر کار نبودی، رابرت.
‫همچنین ثابت می‌کنه که وقتی تو سال ۱۹۹۵ ‫درباره ریچل ازت پرسیدن، به پلیس دروغ گفتی.
‫پس چرا دروغ گفتی، رابرت؟
‫روز پونزدهم جولای دقیقاً کجا بودی؟
‫رابرت.
‫نظری نداریم. ممنون.
‫دیگه درباره چه چیزایی دروغ گفتی؟
‫تو اون روز تو ویمبلدون کامن بودی، ‫مگه نه؟
‫تو ریچل نیکل رو کشتی، مگه نه؟
‫- کارآگاه نش. ‫- چرا گذاشتی اون پسربچه زنده بمونه؟
‫بعد از اینکه ریچل رو به قتل رسوندی، ‫وقت کم آوردی؟
‫طبق بیانیه‌ای که براتون خوندم،
‫موکل من قصد نداره ‫به سؤال دیگه‌ای جواب بده.
‫قضیه‌ت با مادرا چیه؟ مادر خودتم که ‫وقتی ۱۸ سالت شد از خونه انداختت بیرون...
‫- کارآگاه نش. ‫- دیگه کافیه.
‫ممنون.
‫خوبی؟
‫آره.
‫«شما تو یه بیمارستانین... نه یه زندان.»
‫که واسه‌ش حکم بازرسی رو هم می‌گیریم.
‫بسیار خب.
‫پلیس در حال بازجویی از مردی ۴۰ ساله ‫در رابطه با قتل ریچل نیکل است.
‫یک پیشرفت مهم در زمینه دی‌ان‌ای ‫منجر به شناسایی این مظنون شده است.
‫گفته می‌شود این مرد در حال حاضر
‫به دلیل جرم دیگری ‫در بیمارستان امنیتی برودمور نگهداری می‌شود.
‫اسکاتلندیارد نامی از او نبرده
‫و تنها به این نکته بسنده کرده که ‫در حال گفتگو با مردی ۴۰ ساله هستند
‫و این بازجویی بخشی از ‫تحقیقات در جریانِ
‫پرونده قتل ریچل نیکل است.
‫به قولت عمل کردی.
‫- تونستی منو صحیح و سالم به ۱۸ سالگی برسونی. ‫- اوهوم.
‫و واقعاً رسیدی؟
‫- به چی؟ ‫- خب، اِم...
‫یعنی تو، اِم... صحیح و سالمی؟
‫- آره، فکر کنم. ‫- آره؟
‫باشه. پس فکر می‌کنی... ‫دیگه همه‌چی رو فراموش کردی؟
‫واقعاً الان وقت این حرفاست؟
‫اولین چیزی که اونا بهم گفتن این بود که، ‫«اون به صداقت نیاز داره.»
‫و من واقعاً سعی کردم پای این حرف بمونم. ‫واقعاً کردم.
‫و اگه بخوام صادقانه بهت بگم الکس،
‫مثل دو تا آدم بالغ...
‫فکر نمی‌کنم فراموش کرده باشی.
‫اصلاً و ابداً.
‫- من فقط می‌خوام به زندگیم برسم. ‫- می‌دونم که می‌خوای.
‫آره، پس تو گذشته موندن رو تموم کن.
‫این یعنی چی، الکس؟
‫یعنی منم مثل تو فقط تظاهر کنم... ‫که هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫من دقیقاً می‌دونم چه اتفاقی افتاد. من اونجا بودم.
‫می‌دونم، اما نمی‌دونی کی این کار رو کرد.
‫یا اینکه چرا هنوز آزاده.
‫ما حقیقت رو نمی‌دونیم، الکس،
‫و فکر می‌کنم تا وقتی نفهمیم، ‫نمی‌تونیم آرامش روانی داشته باشیم.
‫- آرامش روانی؟ ‫- واسه جفتمون.
‫شاید هیچ‌وقت بهش نرسی.
‫داری وقتت رو تلف می‌کنی.
‫باید با این قضیه کنار بیای.
‫و فقط... به زندگیم برسم؟
‫فکر می‌کنی این همون کاریه که داری می‌کنی؟ ‫اینکه تو دین دنبال جواب بگردی؟
‫این دین نیست. ایمانه.
‫- و درباره پیدا کردنِ مسیرِ خودمه. ‫- هوم.
‫یا شایدم...
‫شایدم فقط داری خودت رو سرگرم می‌کنی تا یادت بره.
‫هر کاری که دارم می‌کنم، ‫دیگه... دیگه مشکل تو نیست.
‫باشه.
‫- قربان؟ ‫- اون چیه؟
‫قهوه‌ایه.
‫دقیقاً همون‌طوری که شاهد توصیف کرده بود. بسیار خب.
‫عالیه. اِم، آره، ‫بده ببرنش پیش متخصصا.
‫یا خدا.
‫درسته، آره، اونو بردار.
‫خب، ‫مثل اینکه واقعاً به یه سرنخی رسیدی.
‫وقتی همون روز داشتن الکس رو معاینه می‌کردن، ‫موهاش رو شونه کردن
‫و چند تا خرده‌رنگِ متالیکِ کوچیک پیدا کردن.
‫رنگ قرمز.
‫آخه چطوری ممکنه اون رنگ منتقل شده باشه؟
‫هنوز نمی‌دونیم شده یا نه، ولی این ‫جعبه مرگِ نپر بوده، مگه نه؟
‫حتی بهتر از اون، ‫نمونه‌های موی الکس هنوزم موجودن.
‫بسیار خب، پس خبر بد چیه؟ ‫همیشه یه خبر بدی هست.
‫خبر چالش‌برانگیزتر اینه که ‫آزمایش روی این خرده‌رنگ‌ها
‫باعث می‌شه هم‌زمان از بین برن. ‫یعنی ما کلاً یه شانس داریم.
‫و اگه آزمایش جواب نده، ‫اون مدرک برای همیشه از دست رفته.
‫و ما برای متهم کردن نپر ‫به تطابق این رنگ و اون کفش‌ها نیاز داریم.
‫آره. اوه، راستی در مورد کفش‌ها.
‫هنوز درست و حسابی بررسیشون نکردن، ‫ولی حدس می‌زنن سایزشون فرق داره.
‫لعنت بهش.
‫با این حال، قراره ببرنشون ‫به پارک کامن
‫تا تو شرایط کاملاً مشابه آزمایششون کنن.
‫پس... امیدواریم که جواب بده.
‫آره، یه روشِ کاملاً لعنتی و علمی.
‫رئیس؟
‫تلفن با شما کار داره.
‫- پزشکی قانونی؟ ‫- می‌گه فقط با شما حرف می‌زنه.
‫این یه احضاریه دادگاهه، رابرت.
‫پلیس داره تو رو ‫به قتل ریچل نیکل متهم می‌کنه.
‫کارِ ما نبوده.
‫باشه.
‫کی بود زنگ زد؟
‫بابا؟
‫اِم...
‫پلیس بود.
‫متهمش کردن؟
‫اوهوم.
‫اونا، اِم...
‫می‌خوان بدونن ‫ما تو دادگاه حاضر می‌شیم یا نه.
‫بعد از اتفاقات دفعه قبل، ‫که جدی به رفتن فکر نمی‌کنی، مگه نه؟
‫دیگه دلم نمی‌خواد ‫به حرفِ بقیه اعتماد کنم.
‫باید با چشمای خودم ببینم.
‫- جفتمون باید ببینیم. ‫- دادگاه هیچ ربطی به ما نداره.
‫اونا می‌گن احتمال اینکه این دی‌ان‌ای
‫مال کسی غیر از این مرد باشه، ‫یک در ۱۲ میلیونه.
‫من نمیام، بابا.
‫حرف آخرمه، تو هم نباید بری.
‫یک مرد ۴۱ ساله ‫که به قتل ریچل نیکل متهم شده،
‫همچنان در بازداشت نگه‌داشته شده است.
‫رابرت نپر از طریق تماس ویدیویی ‫از بیمارستان روانی برودمور در دادگاه حاضر شد.
‫رسیدگی به پرونده او ‫تا جلسه بعدی در اواخر این ماه متوقف شد.
‫بابا؟ بابا؟
‫- بابا. ‫- می‌دونم. می‌دونم.
‫اونا تمام این مدت می‌دونستن ما کجاییم. ‫فقط منتظر یه بهونه بودن.
‫من سعی کردم باهاشون بجنگم، ‫ولی فایده نداره. بس کن.
‫آندره، بهت قول می‌دم اگه باهامون حرف بزنی، ‫بقیه بی‌خیالت می‌شن.
‫ما هر چی باید می‌گفتیم رو گفتیم.
‫- داری وقتت رو تلف می‌کنی. ‫- بیا درباره پول حرف بزنیم.
‫- گور بابات! ‫- الکس، تویی؟
‫ببین، ما به پلیس زنگ زدیم. ‫شما دارین تجاوز به حریم خصوصی می‌کنین. برین. فقط برین!
‫اونا با همسایه‌ها هم حرف زدن. ‫کل شهر قراره باخبر بشن.
‫- خب که چی؟ ‫- الکس، آنا چی؟
‫- خب اون چی؟ ‫- بهش چیزی نگفتی، مگه نه؟
‫باشه، پس بهتر نیست از زبون خودت بشنوه؟
‫الکس! الکس!
‫الکس، حالت چطوره؟ ‫پیت کولیرم، از روزنامه سان.
‫فقط دو دقیقه از وقتت رو می‌خوام.
‫به نظر میاد مادرت زن بی‌نظیری بوده.
‫قیافه‌ش یادمه، ولی،
‫بیشتر از هر چیزی، اون حسش رو یادمه...
‫اینکه چقدر دوستم داشت
‫و من چقدر دوستش داشتم.
‫و هنوزم می‌تونم بوی عطرش رو حس کنم.
‫یه شیشه از عطرش رو نگه داشتم.
‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫مال یه زندگیِ دیگه‌ست.
‫و عادت ندارم درباره‌ش حرف بزنم.
‫پدرم همیشه این‌طوری بوده که...
‫اون کیفی که همیشه دم دره...
‫همیشه آماده فرار، برای وقتی که...
‫و حالا شما رو پیدا کردن.
‫خب حالا قراره چی بشه؟
‫این دفعه، دیگه فرار نمی‌کنم.
‫می‌دونم خیلی‌ها ‫سؤالات زیادی ازت پرسیدن.
‫می‌فهمی چرا، مگه نه؟
‫اونا می‌دونن که اون یه میلیونره.
‫واسه همینه که هی برمی‌گردن. ‫اونا درباره خانواده‌اش می‌دونن.
‫خانواده خودت چی، باب؟
‫دلم می‌خواد بیشتر درباره‌شون بدونم.
‫اسمشون تو کتاب «چه‌کسی کیست» هست.
‫می‌دونم که پدرت ‫برات خیلی خاص بوده.
‫خیلی قبولش داشتی.
‫خب، اونا باور نمی‌کنن که...
‫که من... که اون... ‫جایزه صلح نوبل رو برده باشه.
‫به خاطر اینه که ‫اون همه‌چیز رو بهشون نگفت.
‫پدرت تو رو ترک کرد، مگه نه؟
‫اونا بعضی از عددها رو دو برابر کردن.
‫پس اون سال‌ها دو برابر طولانی‌تر ‫از چیزی که باید می‌بودن، به نظر می‌رسیدن.
‫متوجه شدم که اخیراً ذهنت خیلی درگیر
‫عدد و رقم و افکارِ دیگه‌ست.
‫فکر می‌کنی دلیلش چیه؟
‫این‌قدر از چی می‌ترسی، باب؟
‫همه پولا تو بانکه. تو منطقه سایدکاپ.
‫همه پولای فیلم جنگ ستارگان.
‫دلم می‌خواد درباره ریچل حرف بزنیم.
‫فکر کنم بتونه کمکت کنه.
‫قرار نیست ازت بپرسم کشتیش یا نه. ‫به عنوان روان‌پزشکت، این وظیفه من نیست.
‫وظیفه من اینه که کمکت کنم با حقیقت روبه‌رو بشی.
‫شاید فکر کنی ‫این یعنی... باید مدت بیشتری اینجا بمونی.
‫شایدم تا ابد.
‫ولی از یه زاویه دیگه،
‫می‌تونه آزادت کنه.
‫من فکر می‌کنم... این می‌تونه یه فرصت واقعی باشه، باب.
‫تا بتونی واقعاً پیشرفت کنی.
‫خانواده ریچل چی؟
‫مطمئنم دونستن حقیقت ‫براشون خیلی باارزشه.
‫اون پسربچه کوچیک چی؟
‫اون حقش نیست بدونه ‫چه بلایی سر مادرش اومده؟
‫و اون پسربچه کوچیکی که درون خودته چی، باب؟
‫هنوزم اونجاست، مگه نه؟
‫حق اون چیه؟
‫الکس کجاست؟ برگشته لندن؟ ‫برگشته به دادگاه؟
‫فکر می‌کنین این بار به عدالت می‌رسین؟
‫- الکس کجاست؟ کجاست؟ ‫- ما فقط می‌خوایم حرف بزنیم! آندره!
‫آندره، ما فقط می‌خوایم قضیه رو روشن کنیم.
‫آقای هانزکوم.
‫آندره. فرمانده کمپبل هستم. ‫ببخشید که این‌قدر منتظرت گذاشتم.
‫ما قرار بود چند ساعت پیش همدیگه رو ببینیم.
‫یه کاری پیش اومد.
‫لطفاً بشین.
‫- من تو رو یادمه. ‫- واقعاً؟
‫شاید. هرچند من همیشه ‫تو حاشیه تحقیقاتِ اولیه پرونده بودم.
‫می‌خواستم ببینمت چون...
‫...حس کردم باید یه سری حقایق رو بشنوی
‫قبل از اینکه به رسانه‌ها بگیم.
‫حقایق؟
‫درباره آقای نپر.
‫ظاهراً اون تو بچگی و حتی بعدش، ‫قبل از ارتکابِ جرایم سنگینش،
‫با یه سری مراجع قانونی در ارتباط بوده.
‫می‌خوام بهت اطمینان بدم
‫که اون فقط به خاطر جرایم نسبتاً جزئی ‫مورد توجه پلیس قرار گرفته بود.
‫با این حال...
‫...متأسفانه فقط می‌تونیم از دوستانمون تو رسانه انتظار داشته باشیم،
‫که می‌دونم دلِ خوشی هم ازشون نداری،
‫از کاه، کوه بسازن.
‫پس داری می‌گی که... ‫قبل از این قتل‌ها هم می‌شناختیش؟
‫معما چو حل گشت آسان شود، آندره.
‫اما حقیقت اینه که،
‫هیچ‌کس نمی‌تونست وسعتِ واقعیِ ‫جنایاتِ نپر رو پیش‌بینی کنه.
‫حالا، ازت خواهش می‌کنم
‫به خاطر خودت هم که شده ‫در این باره با رسانه‌ها مصاحبه نکنی.
‫خودت می‌دونی چطور آدمایین. الان مهم‌ترین چیز
‫اینه که تو و پسرت به عدالتی که حقتونه برسین.
‫تنها تمرکزمون باید روی همین باشه.
‫واسه همه‌مون.
‫ممنون که اومدی.
‫سلام.
‫تو دادگاه سکوت رو رعایت کنین.
‫لطفاً بایستید.
‫لطفاً بفرمایید بنشینید.
‫متهم لطفاً بایستد.
‫رابرت کلایو نپر،
‫شما متهم هستید که در تاریخ ۱۵ جولای ۱۹۹۲،
‫در ویمبلدون کامنِ لندن،
‫ریچل نیکل را به قتل رسانده‌اید.
‫گناهکارید یا بی‌گناه؟
‫بی‌گناه،
‫در مورد قتل عمد.
‫اما...
‫گناهکار به دلیلِ
‫کاهش مسئولیت روانی.
‫ببخشید. گناهکار به دلیل
‫قتل شبه‌عمد به خاطر اختلال روانی.
‫آقای نپر از کودکی از سندروم آسپرگر
‫و اخیراً از اسکیزوفرنی پارانوئید رنج می‌برد.
‫اما روان‌پریشیِ او ‫در اوایل سال ۱۹۸۹ کاملاً مشهود بوده،
‫زمانی که به دنبال تلاش برای خودکشی ‫در بیمارستان بستری شد.
‫او معتقد است که قدرت‌های تله‌پاتی دارد.
‫او همچنین از این می‌گوید که زانوهایش توسط ‫ارتش جمهوری‌خواه ایرلند هدف گلوله قرار گرفته
‫و انگشتانش هنگام خنثی کردن بمب ‫قطع شده‌اند.
‫او می‌گوید انگشتانش به دلیل استنشاقِ ‫بخارات شوینده دوباره رشد کرده‌اند.
‫آقای نپر، لطفاً بایستید.
‫شما در مجموع ۴۹ ضربه چاقو به ریچل زدید.
‫در تمام این مدت، الکس آنجا بود.
‫به اعتقاد من، ‫جای زخم‌های روی صورتش ثابت می‌کند
‫که شما او را از مادرش دور کرده‌اید.
‫اینکه او کشته نشد، ‫برخلاف کاری که بعداً با جزمین بیست کردید،
‫تقریباً به طور قطع ناشی از ترس شما از دستگیر شدن ‫به دلیل ماندنِ طولانی در صحنه جرم بوده است.
‫اکنون در اوایل بزرگسالی،
‫الکس می‌داند مردی که مادرش را کشته،
‫هرچند خیلی دیر، ‫اما به پیشگاه عدالت کشیده شده است.
‫شاید او اکنون بتواند این فصل طولانی و ‫طاقت‌فرسا از زندگی‌اش را ببندد.
‫به نظر من، شما مرد بسیار خطرناکی هستید.
‫شما باید فوراً به برودمور بازگردانده شوید،
‫و تا زمانی که دیگر خطری برای عموم نداشته باشید،
‫هرگز آزاد نخواهید شد.
‫که بعید است هرگز چنین اتفاقی بیفتد.
‫حرفی برای گفتن دارید؟
‫موکل من می‌خواهد از دوستان و خانواده ریچل نیکل
‫به خاطر کار وحشتناکی که انجام داده،
‫و همچنین از کالین استگ که به اشتباه ‫متهم به این قتل شده بود، عذرخواهی کند.
‫ببریدش پایین.
‫می‌شه یکی... از اون پسربچه کوچولو معذرت‌خواهی کنه؟
‫آها، آندره.
‫امیدوارم از حکم دادگاه راضی باشی؟
‫حالا دیگه بالاخره می‌تونی همه‌چیز رو پشت سرت بذاری، نه؟
‫معاون کمیسر ییتس ‫قراره چند کلمه‌ای با رسانه‌ها صحبت کنن.
‫می‌خواستم مطمئن بشم ‫حرفی برای گفتن ندارین.
‫بعد از این همه سال، ‫این تنها حرفیه که برای گفتن دارین؟
‫ببخشید؟
‫چرا این‌قدر طول کشید، فرمانده؟
‫می‌تونستین قبل از اینکه کس دیگه‌ای رو بکشه ‫جلوش رو بگیرین. نمی‌تونستین؟
‫- من فکر می‌کنم... ‫- نمی‌تونستین؟
‫پس، نه، من هیچ حرفی ندارم.
‫نه با اونا و قطعاً نه با شما.
‫و مردی به قتل شبه‌عمد ریچل نیکل ‫اعتراف کرده است.
‫پلیس در اعترافی تکان‌دهنده می‌گوید که ‫می‌شد جلوی نپر را گرفت.
‫آن‌ها چندین فرصت را برای دستگیری‌اش از دست دادند.
‫بالاخره در نهایت می‌تونیم بگیم
‫که تونستیم عدالت رو برای ریچل ‫و خانواده‌اش اجرا کنیم.
‫حالا می‌پردازیم به آقای کالین استگ.
‫در آگوست ۱۹۹۳، ایشون ‫به اشتباه به قتل ریچل متهم شدن،
‫و من امروز از ایشون عذرخواهی می‌کنم،
‫و همچنین به تأثیرِ مخرب و ماندگاری که
‫این اتفاق روی زندگی ایشون گذاشته، واقفیم.
‫همچنین لازمه که الان قدردانی کنیم
‫از کار متعهدانه و حرفه‌ایِ ‫تیمِ تحقیقاتیِ فعلیمون
‫که ما رو به این نقطه رسوندن.
‫اون‌ها در توجه به جزئیات
‫و اراده‌شون در طولِ این سال‌ها، ‫بی‌وقفه تلاش کردن
‫برای پیدا کردنِ مدارکی که بالاخره ‫رابرت نپر رو به دست عدالت سپرد.
‫چیزی که امروز مشخص شده این است که ‫چگونه نپر از چنگال قانون گریخته،
‫که دلیل آن بیشتر بی‌کفایتیِ سازمانیِ ‫پلیس متروپولیتن بوده
‫تا حیله‌گریِ خودِ قاتل.
‫چرا قاتل باید عذرخواهی کنه ‫اگه هیچ تأثیری تو مجازاتش نداره؟
‫حال اون مرد اصلاً خوب نیست، الکس.
‫خیلی وقته اینو می‌دونیم.
‫حتی مطمئن نیستم خودش هم بدونه چرا این حرف رو زده.
‫هنوزم دنبال یه چیزی می‌گردی، مگه نه؟
‫واقعاً به نصیحت بیشتری نیاز ندارم.
‫دادگاه...
‫دادگاه هیچ ارزشی برام نداره.
‫رابرت نپر چی؟
‫اگه من جای تو بودم، ‫فکر کنم چیزی که می‌پرسیدم این بود، چرا؟
‫«چرا» چی؟
‫چرا اون کار رو کرد؟
‫چون مریضه؟
‫به هر حال خودش انتخاب کرد.
‫ولی چرا؟
‫تو حقته که یه توضیحی بشنوی.
‫- سلام. ‫- آقای هانزکوم.
‫ممنون. روز خوبی داشته باشین.
‫دکتر مونرو.
‫- می‌تونم باهاتون صحبت کنم؟ ‫- متأسفانه دیرم شده.
‫شما قبلاً رابرت نپر رو درمان می‌کردین، درسته؟ ‫شما یکی از دکتراش بودین.
‫من هرچی که قرار بود بگم رو به رسانه‌ها گفته‌م.
‫نه، من خبرنگار نیستم. من...
‫من... من الکس هانزکومم. ‫پسر ریچل نیکل.
‫فقط ۱۵ دقیقه از وقتتون رو می‌خوام، لطفاً.
‫نمی‌تونم چیزی رو بهت بگم ‫که از قبل به صورت عمومی منتشر نشده باشه.
‫خب، می‌تونین بهم بگین اون کیه ‫و چطور آدمیه.
‫چیز زیادی برای گفتن نیست.
‫شنیدم تو مدرسه خیلی اذیتش می‌کردن. ‫پدر و مادرش خیلی دعوا می‌کردن.
‫خب، این دست‌کم گرفتنِ قضیه‌ست.
‫رابرت بچه ارشد بود، و
‫اون و مادرش بیشترین آسیب رو ‫از خشونت‌های پدرِ دائم‌الخمرش می‌دیدن.
‫سندروم آسپرگرِ رابرت ‫تا اواخر کودکیش تشخیص داده نشد،
‫که باعث انزوای بیشترش شد.
‫و تو سن ۱۲ سالگی، ‫مورد یه حمله وحشیانه قرار گرفت.
‫تو پرونده‌اش ثبت شده.
‫اون مرد متهم شد.
‫رابرت تو جنگل مورد تجاوزِ ‫یکی از دوستان خانوادگیشون قرار گرفته بود.
‫چرا به زنا حمله می‌کرد؟
‫چرا مادرایی رو که بچه داشتن هدف می‌گرفت؟ ‫نمی‌تونم بهت بگم چون خودم هم نمی‌دونم.
‫می‌دونم که جواب همه‌چیز رو ندارین.
‫منظورم اینه که، ‫رابرت هیچ‌وقت درباره جنایاتش حرف نزده.
‫تا جایی که می‌دونم با هیچ‌کس.
‫فکر می‌کنم این احتمال وجود داره
‫که اون به خاطر رفتن پدرش ‫به شدت از دست مادرش خشمگین بوده.
‫و داشته بارها و بارها اونو مجازات می‌کرده
‫در قالب زن‌هایی ‫که حس مادری داشتن
‫اونم به شکلی که خودش هیچ‌وقت واقعاً تجربه‌اش نکرده بود.
‫پس دارین می‌گین که...
‫مادر من جای مادر اون بوده؟
‫احتمالاً.
‫شایدم به همین خاطر بود که گذاشت تو زنده بمونی.
‫چون تو خودِ اون بودی.
‫چیزی یادش میاد؟
‫یادشه که چه اتفاقی براش افتاده؟
‫فکر می‌کنم آره.
‫هرچند خاطرات زیادی از کودکیش نداره.
‫بچه‌های آسیب‌دیده و نادیده‌گرفته‌شده معمولاً ‫حافظه اتوبیوگرافیک (خاطرات شخصی) ضعیفی دارن،
‫و اتفاقاتی که بقیه به یاد میارن،
‫مثل تولدها،
‫کریسمس،
‫برای اونا انگار هیچ‌وقت اتفاق نیفتاده.
‫پس یه خلأ تو ذهنشون هست.
‫من خاطرات زیادی دارم
‫از قبل و بعد از اون روز.
‫پس
‫احتمالاً طوری باهات رفتار شده ‫که احساس امنیت می‌کردی و می‌دونستی دوستت دارن.
‫الکس.
‫هی.
‫- اون چیه؟ ‫- اِم...
‫راستش مطمئن نبودم ‫که اصلاً بهت نشونش بدم یا نه، اِم،
‫ولی خطاب به هر دومون بود.
‫به صورت ناشناس از طرف یه نفر ‫تو سازمان دادستانی فرستاده شده.
‫انگار ‫پلیس همه‌چیز رو بهمون نگفته بود.
‫تمام اینا، گزارشِ مفصلی از تک‌تکِ فرصت‌هاییه ‫که اونا از دست دادن...
‫بشین. اِم...
‫تک‌تکِ فرصت‌هایی که از دست دادن ‫تا جلوی قاتل رو بگیرن،
‫قبل از اینکه به تو، مادرت ‫و تقریباً صد زنِ دیگه حمله کنه.
‫خیلی بیشتر از اون چیزیه ‫که رسانه‌ها پوشش دادن.
‫مثلاً، تو سال ۱۹۸۹، ‫مادر خودش به پلیس زنگ زده
‫و بهشون گفته که اون به تجاوز اعتراف کرده، ‫ولی پلیس اصلاً پیگیری نکرده.
‫و بعد، یک سال بعد از اینکه ‫مادرت رو کشت،
‫پلیس اونو تو حیاطِ خونه‌ی ‫یه زنی پیدا می‌کنه،
‫و بعد فقط سوار ماشینش می‌کنن ‫و می‌رسوننش به آپارتمانش.
‫و بعد، سه ماه بعدش، ‫جزمین و سامانتا بیست رو به قتل رسونده.
‫فقط همین‌طور پشت‌سرهم، ‫اشتباه روی اشتباه.
‫فرصت از دست‌رفته ‫روی فرصت از دست‌رفته...
‫پس تمام این مدت منتظر همین بودی؟ ‫بالاخره با این مدارک به آرامش روانی می‌رسی؟
‫نه الکس، قضیه اینه که...
‫اونا در حق همه‌مون کوتاهی کردن، ‫و این نامه‌ها ثابتش می‌کنه.
‫دستای اونا هم درست مثل دستای قاتل ‫آلوده به خونه.
‫خب، شاید در حق اون هم کوتاهی شده باشه.
‫ببخشید؟
‫من بهت نگفتم چرا رفتم لندن.
‫- من با دکتری که... درمانش می‌کرد حرف زدم. ‫- یه دکتر؟
‫رفتی با روان‌پزشکش حرف زدی؟ چرا؟ الکس...
‫ظاهراً برای قاتل هم ‫اتفاقات خیلی وحشتناکی افتاده.
‫- ولی اون کاراش رو توجیه نمی‌کنه. ‫- شاید حتی بدتر از چیزی که ما...
‫اصلاً جرئت نکن خودت رو با اون مقایسه کنی. ‫تو هیچ شباهتی به این مرد نداری.
‫دقیقاً نکته‌ش همینه!
‫خیلی سخته که انتخاب‌های درستی داشته باشی
‫وقتی کسی رو نداری ‫که بهت اهمیت بده. ولی من همیشه اینو داشتم.
‫من مادرم رو داشتم، و هر اتفاقی هم که افتاد، ‫همیشه تو رو داشتم.
‫یه بار بهت گفتم که بهت احترام نمی‌ذارم ‫بابا، و واقعاً هم منظورم همون بود.
‫ولی دیگه همچین حسی ندارم.
‫به خاطر تمام کارایی که برام کردی ‫فقط و فقط برات احترام قائلم.
‫تو منو زنده نگه‌داشتی.
‫نه الکس، تو...
‫تو منو زنده نگه‌داشتی.
‫حالا باید تمرکزمون رو بذاریم روی چیزایی که به دست آوردیم.
‫این تنها راهیه که می‌تونیم بریم جلو.
‫مادرت بهت خیلی افتخار می‌کرد.
‫خب، شاید...
‫شاید راهش همین باشه.
‫راه چی؟
‫شاید این همون روشیه ‫که می‌تونیم این فاجعه رو به یه نقطه قوت تبدیل کنیم.
‫چطوری؟
‫خب، راستش هنوز نمی‌دونم، الکس، ولی...
‫هرچی که هست، ‫می‌دونم که بدون تو از پسش برنمیام.
‫تمام عمرم، بقیه بهم می‌گفتن ‫که قاتلِ مادرم بهم رحم کرد
‫و بهم یه شانس دوباره برای زندگی داد.
‫ولی من باور ندارم که اون گذاشت من زنده بمونم.
‫من باور دارم که عشق این کار رو کرد.
‫دیدنش خیلی جالبه، مگه نه؟
‫می‌شه یه کم دیگه ‫با ماشین آتش‌نشانیت برامون رانندگی کنی؟
‫اون چیه؟
‫- چی دستت گرفتی؟ ‫- اون پشته چیه؟
‫- چکش. ‫- چکش؟
‫به نظرت... الکس؟
‫بله.
‫یالا سَم، بیا تند و سریع بریم پایین سمت آلاچیق.
‫رفتیم. خداحافظ!
‫من پشت سرتم.
‫- فکر نکنم اونجا باشی. ‫- دوستت دارم.
تــرجــمـــه از نیــمـا Kamikaze
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]